II SA/Kr 134/04

II SA/Kr 134/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Irla /przewodniczący/
Andrzej Niecikowski /sprawozdawca/
Anna Znamiec
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski ( spr.) AWSA Anna Znamiec Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi Z. Ś. na decyzję Wojewody M. z dnia [..] 1999r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącego Z. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...].06.1999 r., znak: [...] Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust.4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn. zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126 z późn. zm. - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. S.-P. i W.P. pozwolenia na budowę garażu dwustanowiskowego dla samochodów osobowych na nieruchomości położonej w K., przy ul. Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. ewid. "1" obr. [...].
Odwołanie Z.S. nie zostało uwzględnione i Wojewoda, decyzją z dnia [...].08.1999 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje, podnosząc w uzasadnieniu, że przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, projekt jest zgodny z przepisami. Zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie projektu budowy garażu, nie dotyczy zaś projektu drogi dojazdowej do tego garażu, który odbywać się będzie po utwardzonej nawierzchni płytami chodnikowymi, co nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zarzut związany z odpływem wód opadowych uznano za nieuzasadniony, bowiem nie nastąpi zmiana ukształtowania terenu i nie zostanie naruszony naturalny spływ wód opadowych. Skoro więc, dokumentacja projektowa jest zgodna z przepisami prawa, inwestorzy wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością brak było podstaw do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Z.S. i wnosząc o jej uchylenie jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucił, że nie uwzględniono zastrzeżeń wniesionych przez skarżącego w toku postępowania, a ponadto nie uzgodniono projektu z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej oraz nie uwzględniono braku zgodności "podkładu sytuacyjnego zawartego w projekcie z podkładem sytuacyjnym znajdującym się w zbiorach ZUDP w szczególności dotyczy to kanalizacji". Podniósł także skarżący "brak planu realizacyjnego w projekcie (brak zagospodarowania terenu działki - mimo objęcia tego zagadnienia ....decyzjami, w tym ukształtowania terenu i rozwiązania projektowego odprowadzania wód opadowych w zmienionych warunkach zabudowy działki, w związku z budową znacznej wielkości obiektu garażowego...)". W zakończeniu skargi, podniósł, że budowa garażu praktycznie została zakończona niezgodnie z projektem, i mimo jego zgłoszeń do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie doprowadzono do prowadzenia robót zgodnie z projektem ani też nie wstrzymano robót.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu, podnosząc, że zarzuty dotyczące realizacji obiektu niezgodnie z projektem nie mogą mieć wpływu na wydane wcześniej pozwolenia na budowę.
W piśmie z dnia 1.10.2002 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, skarżący skoncentrował się przede wszystkim na fakcie realizacji przedmiotowej inwestycji nie zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę i braku reakcji ze strony właściwych organów nadzoru budowlanego. Jednakże podniósł także, następujące okoliczności:
1/ projekt jest całkowicie nie zgodny z decyzją nr [...] z dnia [...].07.1998r., ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie, których miano zaprojektować i zrealizować budowę garażu na jeden samochód z podłączeni elektrycznym dla oświetlenia - natomiast zatwierdzono projekt na garaż dla dwóch samochodów,
2/ pomimo złożonych na piśmie konkretnych zastrzeżeń do projektu a dotyczących usterek i braków w opracowaniu technicznym projektu zatwierdzono projekt, (nie opracowano planu realizacyjnego ukształtowania terenu i projektu drogi dojazdowej, nie podano wymaganych rzędnych projektowanych przynajmniej w punktach charakterystycznych dla tego rodzaju opracowania oraz zlekceważono rozwiązania odprowadzenia wód opadowych, które zagrażają sąsiednim nieruchomościom)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Dokonana kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszaj ą prawo, co czyni skargę zasadną. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Nie mogą więc, być przedmiotem rozważań Sądu zarzuty dotyczące realizacji przedmiotowego obiektu niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Jest to inna sprawa i gdy zostanie zaskarżona dopiero wtedy może stać się przedmiotem rozważań Sądu.
Tak więc, przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego będzie tylko kwestia, legalności działań organów które doprowadziły do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa Budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie może odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego.
Orzekające w sprawie organy stanęły na stanowisku, że przedłożony do zatwierdzenia projekt przedmiotowej inwestycji nie narusza warunków określonych w decyzji nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...].09.1998 r., znak: [...], bez bliższego uzasadnienia. Znajdująca się w aktach sprawy, co dopiero zacytowana decyzja, dotyczyła ustalenia warunków dla inwestycji pn. garaż na samochód osobowy wraz z przyłączeni elektrycznym. Tymczasem decyzja organu I instancji, utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją - zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę garażu dwustanowiskowego dla samochodów osobowych. Żaden z orzekających w sprawie organów nie uzasadnił, dlaczego przyjmuje, że projekt obejmujący budowę garażu dwustanowiskowego jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla garażu na samochód osobowy.
Poza tym należy zwrócić uwagę, że wydana w sprawie przez organ I instancji decyzja, nastąpiła po uchyleniu przez organ odwoławczy, poprzedniej decyzji z dnia [...].03.1999 r. Przyczyną uchylenia było stwierdzenie organu II instancji, że nie wyjaśnione zostały wszystkie istotne dla sprawy okoliczności a mianowicie, odległość pomiędzy pkt. granicznymi nr [...] a [...] wynikająca ze współrzędnych co nie pozwala na realizację wielkości budynku garażu w przedstawionym projekcie, przy zachowaniu odległości 4 m od granicy. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji, do tej kwestii w uzasadnieniu decyzji w ogóle się nie odniósł, a organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzje nad tym przeszedł do porządku dziennego.
Art. 107 kpa zalicza do części składowych decyzji administracyjnej m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie stanowi zatem integralną część wyjaśnienia rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 107 § l k.p.a. uzasadnienie decyzji stanowi integralną część decyzji. Z uzasadnienia wynikać ma ocena faktów, prawa i subsumpcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia. Zatem ocenie Sądu nie może podlegać sama osnowa decyzji, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 23.04.2004 r., skarżący i obecna uczestniczka M. S.-P. oświadczyli, że przedmiotowy garaż jest już wybudowany i nie są przy nim wykonywane jakiekolwiek roboty, przeto zbędne było orzekanie o tym, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja może być wykonywana (art. 152 p.o.p.s.a.) Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt.l lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.