II SA/Kr 1319/22

II SA/Kr 1319/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-01-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /sprawozdawca/
Joanna Człowiekowska
Paweł Darmoń /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Sygn. powiązane
III OSK 1043/23 - Wyrok NSA z 2026-03-10
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
uchylono zaskarżone zarządzenie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Joanna Człowiekowska Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi R. B. na zarządzenie pokontrolne Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 8 września 2022 r. znak: TI.7024.6.7.2022.MK w przedmiocie przechowywania nawozów I. uchyla zaskarżone zarządzenie; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Krakowie na rzecz R. B. kwotę 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniach 5 lipca 2022 roku oraz 01 sierpnia 2022 roku przeprowadzona została kontrola pozaplanowa problemowa interwencyjna u R. B., udokumentowana protokołem kontroli Nr [...] (sygnatura protokołu [...]). Przedmiot kontroli dotyczył nielegalnego składowania i gromadzenia znacznych ilości odpadów osadów ściekowych na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości S., gm. T., [...] której właścicielem jest Skarżący.
W trakcie podjętych przez Inspektora Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie Delegatura w Tarnowie czynności kontrolnych ustalono, że na terenie przedmiotowej nieruchomości gruntowej (działka nr [...]), w północno-wschodniej części nie były składowane osady ściekowe, lecz nawóz organiczny pn. [...]". Nawóz organiczny magazynowany był bezpośrednio na powierzchni gleby bez przykrycia, na terenie płaskim, w pryzmach o wysokości do 2 m, na powierzchni ok. 800 m2. W dniu oględzin nie było opadów atmosferycznych, nie stwierdzono uciążliwości zapachowej poza obrębem magazynowania nawozów, stwierdzono wyczuwalny charakterystyczny zapach przetworzonej substancji organicznej bezpośrednio przy pryzmach. Ww. działka zlokalizowana jest na terenach zalewowych o dużym prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi Q = 10% ( raz na 10 lat). W odległości ok. 700 m poniżej miejsca składowania przedmiotowego nawozu organicznego zlokalizowane Jest ujęcie wody, zaopatrujące w wodę pitną mieszkańców Gminy T.. K. rzeki [...] znajduje się ok. 250 m od miejsca magazynowania nawozów w kierunku południowym. Mając na względzie powyższe stwierdzono, iż występuje duże prawdopodobieństwo zanieczyszczenia wód powierzchniowych rzeki [...] składowanym materiałem nawozowym.
W trakcie kontroli Skarżący przedstawił następujące dokumenty:
- zezwolenie Nr 92/04 z dnia 13 lipca 2004 roku Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi HORnn-4076- 26/04 na wprowadzanie do obrotu nawozu organicznego "[...]"
- instrukcja stosowania i przechowywania nawozu:
- Atest nr PZH/FT - 3851/2021 Zakład Toksykologii i Oceny Ryzyka Zdrowotnego Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH - Państwowego Instytutu Badawczego w zakresie bezpieczeństwa dla zdrowia człowieka. Atest ważny do dnia 01 grudnia 2024 roku.
Wobec tego w dniu 8 września 2022 roku wydano zarządzenie pokontrolne znak: TI.7024.6.7.2022.MK i zobowiązano skarżącego do przechowywania nawozów organicznych zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 24. ust 2. ustawy z dnia 10 lipca 2007r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2021r poz. 76 z późn. zm.).
W skardze na powyższe zarządzenie zarzucono;
- naruszenie przepisów art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska poprzez brak sprecyzowania w sentencji i uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego stwierdzonych naruszeń w sposób umożliwiający ustalenie jakich dokładnie naruszeń dopuścił się Skarżący i jakie działania winien podjąć w celu wykonania zarządzeń, co uniemożliwia wykonanie wydanego zarządzenia;
- naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 24 ust. 2 z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu oraz art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska poprzez wydanie zarządzenia pokontrolnego w przypadku, gdy składowanie i przechowywanie nawozu pn. [...]" przez Skarżącego odbywa się w sposób zgodny z instrukcją stosowania i przechowywania nawozów, w związku z czym nie narusza zasad przechowywania nawozu wynikających z art. 24 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniach.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.
Zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu ponieważ jest sformułowane niejednoznacznie i wywołuje wątpliwości interpretacyjne, przez co nie spełnia wymagań określonych w art. 24 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu oraz art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska.
Istota problemu w kontrolowanej sprawie sprowadza się do nieprecyzyjnego rozstrzygnięcia przez skarżony organ sporu, jaki zaistniał tj. w jaki sposób należy przechowywać przedmiotowe nawozy. Organ w zarządzeniu pokontrolnym nie określił tego prawidłowo. Zacytował jedynie cały art. 24 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu, kiedy spór polegał na tym, że instrukcja przechowywania będąca załącznikiem do decyzji jest sprzeczna z tym przepisem. Zarządzenie pokontrolne odsyłało do art. 24 ust. 2 ustawy, który wskazuje, że nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem "[...]", organiczne, organiczno-mineralne, środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej mogą być również przechowywane luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu materiałem wodoszczelnym, zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania. Tymczasem instrukcja nie wymaga przechowywania pod przykryciem, wskazując przechowywanie luzem, bez konieczności przykrywania (k. 11).
Wobec tego samo odesłanie do art. 24 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu, bez jednoznacznego określenia nakazu prowadzi do wniosku, że nie wiadomo w jaki sposób wg organu, a konkretnie wg wydanego zarządzenia, należy sporny materiał przechowywać, tj. czy pod przykryciem jak stanowi w/w przepis, czy bez przykrycia, jak stanowi instrukcja przechowywania, do której odsyła zacytowany w zarządzeniu art. 24 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu.
W ponownym postępowaniu organ powinien jednoznacznie określić nakaz, tak aby nie budziła wątpliwości kwestia sposobu przechowywania nawozu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., na które składają się wpis 200 zł, wynagrodzenie adwokata 480 zł oraz opłata od pełnomocnictwa 17 zł.