II SA/Kr 1294/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2007-04-23
NSAnieruchomościŚredniawsa
planowanie przestrzenneuchwała rady gminywzrost wartości nieruchomościopłata planistycznaprocedura planistycznaWSAnieruchomościzmiana planu

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Wojewody na uchwałę Rady Gminy zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w zakresie opłat od wzrostu wartości nieruchomości, uznając zmianę za doprecyzowanie nie wymagające ponowienia procedury planistycznej.

Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Gminy K. zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, twierdząc, że zmniejszenie opłat za wzrost wartości nieruchomości wymagało ponowienia procedury planistycznej. Gmina argumentowała, że była to jedynie doprecyzowanie stawki procentowej, a nie zmiana planu. Sąd oddalił skargę, uznając zmianę za nieistotną, dotyczącą kwestii ubocznej, korzystną dla obywatela i nie wymagającą powtarzania całej procedury planistycznej.

Sprawa dotyczyła skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] 2006 r., która zmieniała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. z 2004 r. Zmiana polegała na nadaniu nowego brzmienia § 41 planu, który określał wysokość jednorazowej opłaty w przypadku zbycia nieruchomości, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem planu. Nowa uchwała ustalała opłatę w stałej wysokości procentowej (10%, 8%, 5% w zależności od symbolu terenu), podczas gdy poprzednia uchwała określała te stawki jako maksymalne („do wysokości...”). Wojewoda zarzucił, że zmiana planu, nawet jeśli polegała na zmniejszeniu opłat, wymagała przeprowadzenia pełnej procedury planistycznej, w tym uzgodnień i wyłożenia do publicznego wglądu, zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Gmina K. wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że uchwała jedynie doprecyzowała nieostre określenie stawki procentowej, a nie dokonała faktycznej zmiany planu. Podkreślono, że stawka została zmniejszona, co jest korzystne dla obywatela, a powtarzanie procedury byłoby nadinterpretacją prawa i generowałoby niepotrzebne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Sąd uznał, że zmiana dotyczyła jedynie uściślenia wymiaru stawki procentowej, będącej kwestią uboczną, która nie należała do treści planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ zmiana nie dotykała elementów planistycznych podlegających uzgodnieniom czy opiniom, a wręcz obniżała opłatę, sąd uznał, że powtarzanie całej procedury planistycznej byłoby pozbawione sensu. Sąd stwierdził, że ewentualne naruszenie prawa przez Radę Gminy było nieistotne i nie mogło mieć wpływu na treść uchwały.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, taka zmiana nie wymaga ponowienia całej procedury planistycznej, jeśli dotyczy kwestii ubocznej, nie wpływa na elementy planistyczne i jest korzystna dla obywatela.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zmiana polegająca na uściśleniu stawki procentowej opłaty planistycznej jest kwestią uboczną, nie należącą do treści planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ zmiana nie naruszała istotnych elementów planu i była korzystna dla obywatela (obniżenie opłaty), powtarzanie całej procedury planistycznej było pozbawione sensu i nieuzasadnione.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (3)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 17

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 27

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego polegająca na uściśleniu stawki procentowej opłaty planistycznej jest kwestią uboczną, nie wymagającą ponowienia procedury planistycznej. Obniżenie opłaty planistycznej jest korzystne dla obywatela i nie wymaga powtarzania procedury. Naruszenie procedury planistycznej, jeśli nastąpiło, było nieistotne i nie miało wpływu na treść uchwały.

Odrzucone argumenty

Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, nawet dotycząca opłat, wymaga ponowienia całej procedury planistycznej zgodnie z ustawą.

Godne uwagi sformułowania

zmiana ta nie dotykała zatem żadnego z elementów planistycznych, które podlegałyby uzgodnieniom, wyłożeniu do publicznego wglądu lub uwagom osób zainteresowanych, a dotyczyła jedynie kwestii ubocznej, nie należącej treściowo do planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana ta ponadto nie ustalała wyższej wysokości opłaty, a w istocie ją obniżała, co jest korzystne dla obywatela. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skład orzekający

Jan Zimmermann

przewodniczący-sprawozdawca

Renata Czeluśniak

członek

Ewa Rynczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu ponowienia procedury planistycznej przy zmianach dotyczących opłat planistycznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uściślenia stawki procentowej, a nie istotnych zmian w planie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w planowaniu przestrzennym, która może mieć znaczenie dla samorządów i właścicieli nieruchomości, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Czy zmiana opłat w planie zagospodarowania wymaga powtórzenia całej procedury? WSA wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1294/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Rynczak
Jan Zimmermann /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr) Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Rynczak Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 1294/06
UZASADNIENIE
Rada Gminy K. podjęła w dniu [...] 2006 r. Uchwałę Nr [...] w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. (Dz. Urz. Wojew. z dnia [...] 2004 r. Nr[...] , poz.[...]).
Mocą tej uchwały nadano nowe brzmienie § 41 w/w planu, a mianowicie:
"Wysokość jednorazowej opłaty w przypadku zbycia nieruchomości, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem niniejszego planu ustala się w stosunku do terenów oznaczonych symbolami: 1) UU – w wysokości 10 %, 2) MU – w wysokości 8 %, 3) MN, MP – w wysokości 5 % wzrostu wartości, stosownie do postanowień ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym" (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Zmniejszenie to nastąpiło odpowiednio o 10, 7 i 5 %, przy czym w poprzedniej uchwale kwoty te były określone jako maksymalne, słowami: "do wysokości...", a w nowej uchwale zostały określone jako sztywne, słowami: "w wysokości...".
W dniu [...] 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skierował na powyższą uchwałę Wojewoda.
W uzasadnieniu skargi Wojewoda stwierdził, że dokonana zmiana planu sprowadza się do zmniejszenia dotychczasowych opłat przysługujących gminie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia planu miejscowego. Pomimo tego, że dokonano tylko zmiany stawki procentowej, to jednak zmieniono plan, nie poprzedzając tej zmiany odpowiednią, nakazaną przez ustawę procedurą planistyczną. Była ona konieczna – przynajmniej w tym zakresie, w jakim jest ona doniosła dla przeprowadzonych zmian. Tym samym naruszono art. 17 i art. 27 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Gmina K. wniosła o jej oddalenie. Napisano tu, że Rada Gminy nie zmieniła planu, a tylko go "doprecyzowała, rezygnując z nieostrego określenia stawki procentowej, przy czym stawka ta została zmniejszona, a nie zwiększona. Dotychczasowa formuła, jak napisano, mogła skutkować "kwestionowaniem wysokości i podejrzeniem o bezstronność organu". Nowa uchwała nie określa więc stawki procentowej, gdyż stawka ta została określona w poprzedniej uchwale. Powtarzanie procedury planistycznej byłoby w tej sytuacji nadinterpretacją prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego sołectw G. K., dokonana zaskarżoną uchwałą Rady Gminy K. polegała wyłącznie na uściśleniu wymiaru stawki procentowej wyznaczającej wysokość jednorazowej opłaty uiszczanej w przypadku zbycia nieruchomości, której wartość wzrosła na skutek uchwalenia planu. Zmiana ta nie dotykała zatem żadnego z elementów planistycznych, które podlegałyby uzgodnieniom, wyłożeniu do publicznego wglądu lub uwagom osób zainteresowanych, a dotyczyła jedynie kwestii ubocznej, nie należącej treściowo do planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana ta ponadto nie ustalała wyższej wysokości opłaty, a w istocie ją obniżała, co jest korzystne dla obywatela. Wbrew stanowisku Wojewody w przypadku takiej zmiany nie można przyjmować, że powinna zostać powtórzona cała procedura planistyczna, gdyż byłaby ona pozbawiona sensu w jakimkolwiek swoim fragmencie, a spowodowałaby nowe koszty i komplikacje proceduralne.
Jeżeli zatem można w ogóle mówić o naruszeniu prawa przez Radę Gminy K., to w każdym razie jest to naruszenie nieistotne – takie, które nie mogło mieć wpływu na treść podjętej uchwały.
W opisanej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI