II SA/Kr 1287/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżąca A. B. zaskarżyła uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 9 listopada 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Opatkowice – Zachód", domagając się stwierdzenia jej nieważności w części dotyczącej jej działki nr [...]. Działka ta została w planie przeznaczona pod teren drogi publicznej lokalnej (KD(L)), co zdaniem skarżącej stanowiło nieuprawnione naruszenie prawa własności i istotne naruszenie zasad sporządzania planu. Skarżąca argumentowała, że droga mogłaby być poprowadzona inaczej, minimalizując negatywne skutki, a jej obecne umiejscowienie nie ma uzasadnienia ekonomicznego ani społecznego, niszczy zieleń i podnosi poziom hałasu. Podkreślała również koszty związane z wywłaszczeniem. Gmina Miejska Kraków w odpowiedzi wskazała, że przyjęte rozwiązanie jest elementem szerszego założenia urbanistycznego, niezbędnym do zapewnienia prawidłowej obsługi komunikacyjnej południowej części miasta, a ze względu na specyfikę układu działek w Krakowie, nie było możliwości wyznaczenia drogi wyłącznie po terenach publicznych. Podniesiono również, że skarżąca nabyła nieruchomość w 2020 r., kilkanaście lat po wejściu w życie planu, który był opublikowany i dostępny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Sąd uznał, że skarżąca wykazała naruszenie swojego interesu prawnego, co uzasadniało kontrolę uchwały. Jednakże, po analizie procedury sporządzania planu, sąd nie dopatrzył się istotnych uchybień, które skutkowałyby nieważnością uchwały. Przeznaczenie części działki pod drogę lokalną uznano za zgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, stanowiące element spójnego projektu zagospodarowania przestrzeni, mający na celu zapewnienie obsługi komunikacyjnej rejonu. Sąd podkreślił, że władztwo planistyczne gminy zostało wykonane w granicach prawa, a przyjęte rozwiązania nie były dowolne ani pozbawione uzasadnienia merytorycznego. Sąd odniósł się również do kwestii nabycia nieruchomości po wejściu w życie planu, stwierdzając, że nie pozbawia to skarżącej legitymacji skargowej, ale podkreślił, że skarżąca miała możliwość zapoznania się z planem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie legitymacji skargowej nabywcy nieruchomości w stosunku do planu miejscowego uchwalonego przed nabyciem; zasady władztwa planistycznego gminy; zgodność planu miejscowego ze studium uwarunkowań; uzasadnienie przeznaczenia terenów pod drogi lokalne w planach miejscowych.
Orzeczenie dotyczy specyfiki Krakowa (amorficzny układ działek) i konkretnego planu miejscowego z 2005 r. Interpretacja przepisów o planowaniu przestrzennym może być odmienna w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przeznaczenie części działki skarżącej pod drogę publiczną lokalną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu i naruszenie prawa własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie części działki pod drogę lokalną było zgodne z prawem, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, stanowiło element szerszego założenia urbanistycznego i nie przekraczało władztwa planistycznego gminy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wyznaczenie drogi lokalnej było zgodne ze studium, stanowiło element spójnego projektu zagospodarowania przestrzeni w rejonie, a władztwo planistyczne gminy zostało wykonane w granicach prawa, bez dowolności i z uzasadnieniem merytorycznym.
Czy nabycie nieruchomości po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozbawia właściciela legitymacji do wniesienia skargi na ten plan?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nabycie nieruchomości po wejściu w życie planu nie pozbawia właściciela legitymacji skargowej, jeśli jego interes prawny jest aktualny i został naruszony przez uchwałę.
Uzasadnienie
Nowy właściciel wstępuje w prawa i obowiązki publicznoprawne poprzedniego właściciela, w tym prawo do zaskarżenia uchwały, jeśli poprzednik nie skorzystał z tego uprawnienia. Konstytucyjnie chronione prawo własności może być ograniczane, ale nie w sposób naruszający jego istotę.
Czy naruszenie procedury sporządzania planu miejscowego, polegające na nieuwzględnieniu ostatecznej decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast przy definiowaniu pojęcia "decyzja o lokalizacji autostrady A-4", skutkuje nieważnością uchwały w całości lub części?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd uznał, że choć doszło do pewnych uchybień w procedurze, to poza stwierdzoną już częściową nieważnością przez Wojewodę, nie miały one charakteru istotnego naruszenia zasad sporządzania planu, które skutkowałoby stwierdzeniem nieważności uchwały w innych częściach.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że procedura sporządzania planu została przeprowadzona poprawnie, a dostrzeżone uchybienia, w tym dotyczące definicji decyzji o lokalizacji autostrady, nie miały charakteru istotnego naruszenia zasad lub trybu sporządzania planu w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poza już stwierdzonym przez organ nadzoru.
Przepisy (10)
Główne
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
W planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej.
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego lub naruszenie właściwości organów powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na akt prawa miejscowego stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
W granicach określonych ustawami i zasadami współżycia społecznego właściciel może korzystać z rzeczy.
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Własność może być ograniczona w drodze ustawy i tylko w zakresie nie naruszającym istoty prawa własności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie działki pod drogę lokalną jest zgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. • Przyjęte rozwiązanie planistyczne jest elementem szerszego założenia urbanistycznego służącego zapewnieniu prawidłowej obsługi komunikacyjnej rejonu. • Układ działek w Krakowie uniemożliwia wyznaczenie korytarza drogowego wyłącznie po terenach publicznych, co uzasadnia częściowe przeznaczenie działki skarżącej pod drogę. • Skarżąca nabyła nieruchomość kilkanaście lat po wejściu w życie planu, który był opublikowany i dostępny. • Procedura sporządzania planu miejscowego została przeprowadzona poprawnie, a dostrzeżone uchybienia nie miały charakteru istotnego naruszenia.
Odrzucone argumenty
Zaskarżona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem zasad i trybu sporządzania planu miejscowego. • Zapisy planu powodują nieuprawnione naruszenie prawa własności poprzez obciążenie działki statusem drogi publicznej. • Droga nie ma racjonalnego uzasadnienia ekonomicznego ani społecznego, niszczy zieleń i podnosi poziom hałasu. • Możliwe jest przesunięcie drogi na skraj działki, co zminimalizowałoby negatywne skutki. • Niewłaściwe jest tworzenie części układu komunikacyjnego po nieruchomościach skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
"wszelkie rozstrzygnięcia planistyczne, które ograniczają właściciela w sposobie korzystania z nieruchomości muszą być dokonywane nie tylko z uwzględnieniem przepisów, lecz w sytuacjach konfliktowych poszukiwać kompromisu między interesem wspólnoty samorządowej, a indywidualnym interesem właściciela nieruchomości." • "nie każde rozstrzygnięcie związane z przeznaczeniem, zagospodarowaniem i użytkowaniem terenu może być włączone do ustaleń planu, a jedynie takie, które mieści się w ramach tego, co ustawa określa ogólnie, jako ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego i określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu" • "układ geometryczny poszczególnych działek ewidencyjnych posiada charakter wysoce amorficzny" • "nie istnieje wręcz możliwość wyznaczenia korytarza drogowego po terenach działek stanowiących wyłącznie własność publiczną" • "sama okoliczność nabycia nieruchomości po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie uzasadnia odmowy przyznania skarżącej legitymacji skargowej." • "władztwo planistyczne gminy zostało wykonane w granicach prawa, a przyjęte rozwiązania planistyczne nie okazały się dowolne i były pozbawione uzasadnienia merytorycznego."
Skład orzekający
Agnieszka Nawara-Dubiel
przewodniczący
Monika Niedźwiedź
członek
Sebastian Pietrzyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie legitymacji skargowej nabywcy nieruchomości w stosunku do planu miejscowego uchwalonego przed nabyciem; zasady władztwa planistycznego gminy; zgodność planu miejscowego ze studium uwarunkowań; uzasadnienie przeznaczenia terenów pod drogi lokalne w planach miejscowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki Krakowa (amorficzny układ działek) i konkretnego planu miejscowego z 2005 r. Interpretacja przepisów o planowaniu przestrzennym może być odmienna w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem własności a interesem publicznym w zakresie planowania przestrzennego, co jest częstym tematem w praktyce prawniczej. Wyjaśnia zasady legitymacji skargowej i władztwa planistycznego.
“Czy możesz zaskarżyć plan miejscowy, jeśli kupiłeś działkę po jego uchwaleniu? WSA w Krakowie wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.