II SA/KR 1260/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę policjanta na rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby z powodu trwałej niezdolności do pracy, uznając, że decyzja organu była zgodna z prawem, mimo pewnych uchybień proceduralnych.
Policjant został zwolniony ze służby z powodu trwałej niezdolności do pracy, potwierdzonej orzeczeniem lekarskim. Skarżący kwestionował termin zwolnienia i brak precyzyjnego określenia należnych mu świadczeń. Sąd uznał, że zwolnienie było obligatoryjne i zgodne z ustawą o Policji, a organ II instancji, mimo naruszenia przepisów proceduralnych poprzez zmianę daty zwolnienia, nie działał na niekorzyść skarżącego. W konsekwencji skargę oddalono.
Sprawa dotyczyła skargi G. W. na rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji, a następnie decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji, o zwolnieniu ze służby. Podstawą zwolnienia była trwała niezdolność do służby w Policji, orzeczona przez komisję lekarską. Policjant kwestionował termin zwolnienia oraz brak precyzyjnego określenia należnych mu świadczeń, takich jak odprawa czy ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Sąd administracyjny uznał, że zwolnienie ze służby z powodu trwałej niezdolności do pracy jest obligatoryjne i zgodne z art. 41 ust. 1 ustawy o Policji. Podkreślono, że zwolnienie nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, co zostało uwzględnione przez organ I instancji. Sąd stwierdził, że organ II instancji naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 154 kpa) poprzez zmianę daty zwolnienia, jednakże z uwagi na zasadę orzekania na niekorzyść skarżącego (art. 134 § 2 p.p.s.a.), nie uznał tej zmiany za rażące naruszenie prawa. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące nieważności decyzji z powodu rzekomego braku uprawnień do jej wydania przez zastępcę komendanta oraz braku podstaw do wyłączenia organu od prowadzenia postępowania. Ostatecznie, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, organ II instancji naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 154 kpa) poprzez zmianę daty zwolnienia ze służby, jednakże nie można uznać, by zaskarżona decyzja w tym zakresie była rażąco naruszająca prawo lub interes społeczny, zwłaszcza z uwagi na zasadę orzekania na niekorzyść skarżącego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ II instancji błędnie zmienił datę zwolnienia, naruszając art. 154 kpa, gdyż odwołanie od decyzji organu I instancji wstrzymywało jej wykonanie, a nie powodowało utratę mocy prawnej. Jednakże, ponieważ zmiana ta była korzystna dla skarżącego, sąd nie mógł wydać orzeczenia na jego niekorzyść.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.o. Policji art. 41 § 1
Ustawa o Policji
Policjanta zwalnia się ze służby w przypadkach orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską.
u.o. Policji art. 43 § 1
Ustawa o Policji
Zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby.
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa elementy, które powinna zawierać decyzja administracyjna.
k.p.a. art. 130 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Złożenie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji.
k.p.a. art. 154
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić lub zmienić decyzję organu I instancji.
k.p.a. art. 134 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Sąd nie jest związany granicami skargi.
k.p.a. art. 134 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego.
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o oddaleniu skargi.
u.o. Policji art. 6b § 5
Ustawa o Policji
Zakres zadań i kompetencji I zastępcy komendanta wojewódzkiego Policji.
u.o. Policji art. 6c § 5
Ustawa o Policji
Zakres zadań i kompetencji I zastępcy komendanta powiatowego (miejskiego) Policji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Trwała niezdolność do służby w Policji orzeczona przez komisję lekarską stanowi obligatoryjną podstawę zwolnienia ze służby. Zwolnienie ze służby z powodu trwałej niezdolności do pracy nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Decyzja o zwolnieniu ze służby z konkretną datą jest precyzyjna i wiążąca.
Odrzucone argumenty
Organ II instancji naruszył art. 154 kpa poprzez zmianę daty zwolnienia. Decyzja organu I instancji jest nieważna z powodu braku uprawnień do jej wydania przez zastępcę komendanta. Organ prowadzący postępowanie powinien zostać wyłączony z uwagi na jego przesłuchanie w charakterze świadka w innej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
zwolnienie skarżącego ze służby jest tzw. obligatoryjną decyzją kadrową mającą na celu wykonanie orzeczenia o trwałej niezdolności do służby w Policji. nie można uznać, by zaskarżona decyzja organu II instancji w zakresie daty zwolnienia skarżącego ze służby była decyzją rażąco naruszającą prawo lub rażąco naruszającą interes społeczny w rozumieniu art. 139 kpa. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego.
Skład orzekający
Bożenna Blitek
przewodniczący sprawozdawca
Grażyna Danielec
członek
Piotr Lechowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia policjanta ze służby z powodu niezdolności do pracy, zasady postępowania administracyjnego w kontekście zmiany daty decyzji oraz wyłączenia organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i przepisów ustawy o Policji. Interpretacja art. 154 kpa w kontekście zasady orzekania na niekorzyść skarżącego może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i materialnych związanych ze zwolnieniem ze służby funkcjonariusza publicznego, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i pracy.
“Czy błąd proceduralny sądu może być korzystny dla skarżącego? Analiza orzeczenia WSA w Krakowie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 1260/02 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-05-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-05-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bożenna Blitek /przewodniczący sprawozdawca/ Grażyna Danielec Piotr Lechowski Symbol z opisem 619 Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r sprawy ze skargi G. W. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 kwietnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby -skargę oddala- Uzasadnienie Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] 2002r. 1.dz. Ca - Sz - 384/02 Komendant Powiatowy Policji w [...] - nadkom. mgr inż. M.M. (w jego zastępstwie decyzję podpisał imiennie I Z-ca Komendanta Powiatowego Policji w [...] oznaczając "w/z") na podstawie art.41 ust. 1 pkt 1 w związku z art.43 ust. 1 ustawy o Policji (tekst jednolity z 2002r. Dz.U. Nr 7, poz. 58) - zwolnił mł. asp. G. W. ze służby w Policji z dniem [...] 2002r. w 6 grupie uposażenia zasadniczego przy zastosowaniu mnożnika 1,05 kwoty bazowej - w wysokości [...] zł miesięcznie oraz dodatkiem służbowym w wysokości [...] zł miesięcznie wraz z uprawnieniami do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 i art. 117 ust. 1 cyt. ustawy. Nadto podano, że temu policjantowi nie przysługuje nagroda roczna za 2002r. i zobowiązano do niezwłocznego rozliczenia się z zadań służbowych. Na uzasadnienie podano, że G. W. od dnia [...] 2001r. nie pełni służby z powodu choroby. Prawomocnym orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] .2001r. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA, zatwierdzonym przez Okręgową Komisję Lekarską MSWiA został uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji. W związku z upływem 1 roku pozostawania na zwolnieniu lekarskim - wydano rozkaz o zwolnieniu policjanta ze służby. Podano też, że w związku z tym, iż przez cały 2002r. G. W. był zawieszony w czynnościach służbowych i służby nie pełnił - nagroda roczna za ten rok nie przysługuje. Od tego rozkazu personalnego złożył odwołanie G. W., który nie zakwestionował w żaden sposób jego formy i treści, a jedynie zarzucił, że nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie: zryczałtowanego równoważnika pieniężnego za niewykorzystane w 2002r. przejazdy środkami publicznego transportu, brak dokładnego wskazania świadczeń wynikających z art. 114 § 1 i 2 cyt. ustawy tj. odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w latach 2001 i 2002, a także brak określenia nagrody rocznej za 2 miesiące ([...] i [...]) 2001 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 25 kwietnia 2002 do L.dz. - [...] i Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu tego odwołania - uchylił zaskarżony rozkaz w części dotyczącej terminu zwolnienia ze służby w Policji i ustalił termin zwolnienia na dzień 25 kwietnia 2002r., a w pozostałym zakresie zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. Na uzasadnienie decyzji Komendant Wojewódzki podał, że rozkaz personalny zawiera wszystkie elementy formalne wynikające z art. 107 § 1 kpa. Wysokość świadczeń, których dokładnego określenia domaga się odwołujący się tj. wysokość odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe jest pochodną składników uposażenia wymienionych w decyzji, tj. wynagrodzenia zasadniczego i dodatku służbowego i może być określona dopiero w określonym stanie faktycznym, przy czym prawo do nich wynika z podanych w zaskarżonej decyzji przepisów. Zdaniem organu II instancji wymienione w art. 73 ust.3 ustawy o Policji uprawnienie do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany przejazd jest świadczeniem wypłacanym na ogólnych zasadach i brak podstaw do określenia tegoż w decyzji - rozkazie o zwolnieniu. Podobnie brak podstaw do określenia prawa i wysokości nagrody rocznej za 2001r., gdyż rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...], utrzymanym w mocy przez Komendanta Policji zawieszono postępowanie w sprawie ustalenia tej nagrody za 2001r. w związku z postępowaniem karnym i dyscyplinarnym o czyn popełniony w 2001r. Organ II instancji stwierdził naruszenie przez organ I instancji art. 130 § 1 kpa, zgodnie z którym to przepisem decyzja nie ulega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania i na tej podstawie uchylił z urzędu zaskarżoną decyzję w przedmiocie daty zwolnienia G. W. ze służby i ustalił nową datę zwolnienia na dzień wydania decyzji ostatecznej. Z decyzją oragnu II instancji nie zgodził się G.W., który w skardze zarzucił, że ustalona data zwolnienia go ze służby będąca datą wydania decyzji ostatecznej rażąco narusza prawo procesowe, albowiem doręczenie tej decyzji nastąpiło w dniu [...] 2002r., a - zdaniem skarżącego - zgodnie z art. 110 kpa decyzja wiąże organ ją wydający od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Zarzucił, że organ nieprecyzyjnie określił datę jego zwolnienia ze służby, a przeto nabył prawo do uposażenia za [...] i [...] 2002r., gdyż uposażenie płatne jest z góry. Podał, że wobec przesunięcia daty zwolnienia nabył prawo do równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, który przysługuje z art. 70 ust. 1 ustawy o Policji, a nadto, że nie można określić należnych mu świadczeń na podstawie art. 117 cyt. ustawy. Zdaniem skarżącego, to z decyzji administracyjnej mają wynikać wszystkie jego uprawnienia i wysokości świadczeń, a nieprecyzyjnie ustalona data zwolnienia go ze służby ma wpływ na zaliczenie mu okresu służby, świadectwo służby, opinię o służbie i prawo do renty inwalidzkiej. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że przywołany przez skarżącego przepis art. 110 kpa oznacza tylko datę wejścia decyzji do "obrotu prawnego" i nie stanowi podstawy do kwestionowania zasadności nowej daty zwolnienia ustalonej na dzień wydania decyzji przez organ II instancji. Data ta precyzyjnie określa uprawnienia policjanta przysługujące mu do tej daty i prawa obowiązujące po tej dacie. W toku postępowania skarżący nadesłał szereg pism. W piśmie z dnia [...].2004r. kwestionuje uprawnienie I zastępcy Komendanta Powiatowego Policji do - jak pisze - samodzielnego podejmowania decyzji administracyjnych podając jako podstawę wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy z dnia 6.02.2001r. sygn. akt II SA/Lu 1266/00. Zdaniem skarżącego decyzja organu I instancji jest nieważna. W konsekwencji - zdaniem skarżącego nieważna jest też decyzja organu II instancji, a to wobec treści wyroku NSA w Warszawie z dnia 18.11.1981r. sygn. akt I SA 2358/81 (ONSA z 1981r., nr 2, poz. 116). Nadto podał, że jak wynika z załączonych wyjaśnień I Zastępca nie miał upoważnienia udzielonego w trybie art. 268a kpa. W piśmie z dnia [...] .2004r. skarżący zarzucił, że postępowanie prowadzone przez organ I instancji - Komendanta Powiatowego Policji w [...] jest dotknięte wadą kwalifikowaną, określoną w art. 145 § 1 pkt 3 kpa, bowiem Komendant Powiatowy Policji w [...] w dniu [...] 2002r. był przesłuchany jako świadek w jego sprawie prowadzonej przez Prokuratora Okręgowego, a tym samym winien wyłączyć się od prowadzenia w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego w I instancji. W piśmie z dnia [...] .2004r. skarżący dołączając skierowanie jego osoby do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej podpisane przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] kom. mgr inż. M. M.podał, że to skierowanie świadczy o prowadzeniu postępowania administracyjnego przez tę osobę, która według niego na podstawie art. 24 § 3 kpa powinna być wyłączona od prowadzenia takiego postępowania. W piśmie z dnia [...].2005r. podał, że w aktach brak jego teczki osobowej, o której wie, że obecnie jest w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, a wobec tego akta sprawy są niekompletne. Z akt osobowych policjanta (zalegających w niniejszych aktach wbrew twierdzeniu skarżącego w piśmie z dnia [...] .2005r.) wynika, że decyzją Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...].2001r. został on zawieszony w czynnościach służbowych (od [...].2001r. do [...].2001r., a następnie przedłużono decyzją z dnia [...].2001r. do czasu ukończenia postępowania karnego) w związku z przedstawieniem mu przez Prokuratora zarzutów popełnienia szeregu przestępstw umyślnych, ściganych z oskarżenia publicznego. G. W.od dnia następnego, bo od dnia [...].2001r. przedstawiał zwolnienia lekarskie z Poradni Zdrowia Psychicznego, w tym od dnia [...].2001r. do [...].2001r. na okoliczność pobytu w Klinicznym Oddziale Psychiatrycznym. Orzeczeniem lekarskim stwierdzono u tego policjanta m.in. zaburzenia urojeniowe wymagające dużej dawki leków i leczenia specjalistycznego i uznano jego całkowitą niezdolność do jakiejkolwiek pracy zarobkowej. W aktach na k. 53 zalega oświadczenie G. W., że przez okres l roku po zwolnieniu go ze służby, tj. od od dnia [...] .2002r. do [...] .2003r. chce pobierać świadczenie pieniężne na podstawie art. 117 ustawy o Policji i w związku z tym wnosi o nie wypłacanie mu renty inwalidzkiej. W aktach (k. 58) widnieje decyzja o przyznaniu policyjnej renty inwalidzkiej (inwalidztwo I grupy) G. W. ur. w 1971r. (liczącemu 31 lat) - od dnia [...] .2002r., następnie zmieniona odnośnie daty przyznania (k. 69) - od dnia [...].2002r. - w kwocie [...] zł. Na k. 79 akt zalega informacja o umorzeniu śledztwa przeciwko skarżącemu w dniu [...] 2002r. z powodu niepoczytalności związanej z ustaloną przez biegłych lekarzy chorobą psychiczną określoną jako zespół paranoidalny. Decyzją z dnia [...]2003r. Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił nagrodę roczną dla G. W. za 2001r. w wysokości jednomiesięcznego uposażenia.(k. 81), a kolejną decyzją z tego samego dnia ustalono wypłatę zawieszonej części uposażenia w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2002r., nr 7, poz. 58): "policjanta zwalnia się ze służby w przypadkach: 1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską". Fakt stwierdzenia przez Okręgową Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji całkowitej niezdolności do służby w Policji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] .2001r. jest między stronami bezsporny, a zatem organy administracyjne dokonując zwolnienia skarżącego z tej przyczyny nie naruszyły prawa. W tej sytuacji, jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25.10.1999r. sygn. akt. II SA 1610/99 (LEX nr 47421) - zwolnienie skarżącego ze służby jest tzw. obligatoryjną decyzją kadrową mającą na celu wykonanie orzeczenia o trwałej niezdolności do służby w Policji. Według art. 43 ust. 1 tej ustawy zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Nie ma racji - zdaniem Sądu - organ II instancji stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby organ I instancji naruszył art. 130 § 1 kpa, albowiem w art. 130 kpa mowa jest o wykonaniu decyzji, a do takiego wykonania nie należy data zwolnienia ze służby, która jest wyłącznie określona przez ustawę o Policji w przytoczonym wyżej art. 43 ust. 1 i może w zasadzie być każdą datą będącą datą "po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby". Sąd zwraca uwagę, że decyzja administracyjna, jaką jest rozkaz personalny to akt prawny o określonej treści i formie, wywodzący skutki prawne w postaci powstania, zmiany lub wygaśnięcia konkretnego stosunku prawnego. Treścią tego stosunku jest uprawnienie lub obowiązek konkretnego podmiotu. Decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji określająca termin jego zwolnienia była decyzją, na mocy której nabył on prawo. Dawała mu m.in. gwarancję, że termin ten nie będzie określony jako wcześniejszy. Organ I instancji wyznaczając datę zwolnienia ze służby na dzień [...] 2002r. tj. na dzień następny po upływie 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby (od dnia [...] 2001r.) wyznaczył tę datę zgodnie z przepisami ustawy. Inną czynnością prawną jest wykonanie decyzji określone w art. 130 kpa i istotnie złożenie odwołania wstrzymywało wykonanie decyzji organu I instancji z mocy prawa (właśnie art. 130 kpa), ale nie powodowało utraty mocy prawnej decyzji ani konieczności podejmowania w jej miejsce lub zamiast niej innych aktów lub czynności. Ewentualne oddalenie odwołania powodowałoby tylko to, że decyzja stawałaby się ostateczna i mogłaby podlegać wykonaniu. Decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji określająca termin jego zwolnienia z dniem 13 marca 2002r. była decyzją, na mocy której policjant nabył prawo. Zgodnie z przepisem art. 154 kpa i stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w orzeczeniu z dnia 13.06.2000r. sygn. II SA 2673/99 (LEX nr 55007) - zmiana z urzędu przez organ II instancji daty zwolnienia skarżącego ze służby naruszała przepisy postępowania administracyjnego. Jednakże w skardze skierowanej do sądu administracyjnego G.W. nie kwestionuje samej zmiany przez organ II instancji daty zwolnienia ze służby, która o ponad miesiąc "przedłuża" jego uprawnienia związane z pozostawaniem w służbie, ale wnosi o dalsze przedłużenie jego uprawnień z tego tytułu nawet do [...] 2002r., kiedy to decyzja organu II instancji została mu doręczona. Takie stanowisko skarżącego oraz fakt, że uprawnienia z tytułu pozostawania w służbie są korzystniejsze dla skarżącego w stosunku do jego uprawnień po dacie zwolnienia ze służby - powoduje, że mimo stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ II instancji art. 154kpa - nie można uznać, by zaskarżona decyzja organu II instancji w zakresie daty zwolnienia skarżącego ze służby była decyzją rażąco naruszającą prawo lub rażąco naruszającą interes społeczny w rozumieniu art. 139 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że mając powyższe na względzie jest związany zasadą wynikająca z art. 134 § 2 zd. 1 p.p.s.a. "Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego". Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę w przedmiocie ustalenia daty zwolnienia skarżącego ze służby za bezzasadną. Należy nadto podkreślić, że wbrew stanowisku skarżącego, zwolnienie ze służby z dniem oznaczonym jako konkretna data jest określeniem precyzyjnym daty zwolnienia ze służby. Z akt wynika, że Komendant Powiatowy Policji – M. M. był przesłuchiwany w charakterze świadka w sprawie karnej G. W., a więc nie nastąpiło to w niniejszej sprawie. Z tego względu brak podstaw prawnych do wyłączenia Komendanta od prowadzenia niniejszego postępowania. Nieuzasadniony jest także zarzut skarżącego o braku uprawnień I zastępcy Komendanta do podejmowania decyzji administracyjnych, albowiem w chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywały przepisy ustawy o Policji w brzmieniu - art. 6b. ust. 5: "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcę komendanta wojewódzkiego Policji", a art. 6c.ust. 5: "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcą komendanta powiatowego (miejskiego) Policji". Z treści decyzji organu I instancji wynika, że została wydana "w zastępstwie" Komendanta Powiatowego Policji, a więc zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu. Sąd podkreśla, że ma rację organ II instancji podnosząc, że katalog spraw, które powinien zawierać rozkaz personalny o zwolnieniu policjanta ze służby określa art. 107 § 1 kpa i zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy określone w tym przepisie. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy administracyjne, które skutkowałyby uwzględnienie skargi - a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI