II SA/Kr 1233/20

II SA/Kr 1233/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-03-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz
Paweł Darmoń /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1637/21 - Wyrok NSA z 2022-10-20
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2020 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki postanowieniem nr [...], znak [...], na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego komina położonego na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K..
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. O. w dniu 31 lipca 2019 r.
Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z 15 września 2020 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził, że zażalenie wniesione przez K. O. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nr [...] z 15 lipca 2019 r., znak: [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Organ podkreślił, że jak wynikało z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach przedmiotowej sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z 15 lipca 2019 r. została doręczona skarżącemu w dniu 23 lipca 2019 roku (wtorek). Zażalenie skarżącego zostało zaś złożone w siedzibie PINB w K. - Powiat Grodzki w dniu 31 lipca 2019 r. W związku z powyższym w ocenie organu wnioskodawca uchybił terminowi, o którym mowa w art. 141 § 2 k.p.a. W okolicznościach niniejszej sprawy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB w K. - Powiat Grodzki upływał bowiem w dniu 30 lipca 2019 roku (wtorek).
K. O. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz rozstrzygnięcie zażalenia, zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 12, 6, 7 i 8 k.p.a. W uzasadnieniu skargi odniesiono się również do zasadności i poprawności wydania postanowienia PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z 15 lipca 2019 r., znak: [...] Skarżący podkreślił, że odmowa wszczęcia postępowania była niezasadna ze względu na stan komina stwarzającego zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. W uzasadnieniu skargi zaakcentował również przewlekłość i opieszałość urzędnika odpowiedzialnego za rozstrzygnięcie zażalenia, który przez 14 miesięcy nie zrobił nic w sprawie, pomimo wcześniejszych pism z 19 czerwca 2020 r. oraz z 21 sierpnia 2020 r. Wskazał również, że zażalenie zostało złożone w dniu 30 lipca 2019 r. w siedzibie UMK na [...], z zachowaniem ustawowego terminu.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 12 k.p.a. organ wskazał, że naruszenie powyższego przepisu nie miało wpływu na treść wydanego przez MWINB postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
W tak zakreślonych ramach kontroli skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020 r. poz. 256, dalej: k.p.a.), organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W przedmiotowej sprawie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 lipca 2019 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego komina położonego na nieruchomości przy ul. [...] w K., stanowiącej działkę nr [...] obr. [...] doręczone zostało K. O. w dniu 23 lipca 2019 r. (wtorek). Fakt ten potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru zalegające w aktach PINB, jak też wydruk dokumentu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (k. 16-17 akt MWINB).
Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dni doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 57 §1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu określonego w dniach nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Wobec powyższego należało przyjąć, że skarżący mógł skutecznie wnieść zażalenie od dnia 24 lipca do dnia 30 lipca 2019 r., który to dzień wypadał we wtorek.
Skarżący wniósł zażalenie 31 lipca 2019 r., na co wskazuje opatrzona podpisem i datą pieczęć Dziennika Podawczego Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki znajdująca się na zażaleniu (k. 6 akt MWINB). Jednoznacznie zatem trzeba stwierdzić, że skarżący wniósł zażalenie po upływie terminu zakreślonego ustawowo dla dokonania tej czynności. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy, jak też z treści samej skargi nie wynika, by skarżący wnosił o przywrócenie tego terminu.
W konsekwencji w pełni zasadne było wydanie, na podstawie art. 134 k.p.a., przez Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowienia stwierdzającego, że zażalenie K. O. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a.
Zdaniem Sądu nie wskazuje na dochowanie terminu przez skarżącego znajdująca się na zażaleniu pieczęć Urzędu Miasta K. Punktu Obsługi Mieszkańców z datą 30 lipca 2019 r. Pieczęć ta nie została potwierdzona ani podpisem, ani parafą osoby przyjmującej pismo. Nie można zatem stwierdzić na tej podstawie, by w dniu 30 lipca 2019 r. zażalenie skarżącego wpłynęło rzeczywiście do Urzędu Miasta K.. W takim bowiem przypadku znajdowałby zastosowanie art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. W takiej sytuacji, po myśli art. 65 § 2 k.p.a., należałoby przyjąć, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu zostało wniesione z zachowaniem terminu. W przedmiotowej sprawie jednak Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził, że podanie (zażalenie) wniesione zostało 31 lipca 2019 r. przez złożenie na dzienniku podawczym organu pierwszej instancji, a zatem po upływie terminu ustawowego.
Na koniec przyznać należy skarżącemu rację, że Inspektor Nadzoru Budowlanego działał w sprawie opieszale, naruszając zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 § 1 k.p.a. i terminy załatwiania spraw wyrażone art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. Wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia zajęło temu organowi ponad 13 miesięcy, skoro zażalenie przekazane zostało mu 13 sierpnia 2019 r. (k. 7 akt MWINB), a zaskarżone postanowienie wydano 15 września 2020 r. Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na stwierdzenie faktu, że zażalenie wniesione zostało po upływie terminu, z czego wynikał obowiązek organu zastosowania normy wyrażonej w art. 134 k.p.a. i to niezależnie od tego, że zwłoka skarżącego wyniosła tylko jeden dzień. Jak podkreśla się w orzecznictwie, "uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom, ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 lipca 2020 r., III SA/Łd 180/20, LEX nr 3040132). Należało więc uznać, że stwierdzone uchybienie zasadzie szybkości postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy, a tym samym nie uzasadniało uchylenia zaskarżonego postanowienia przez Sąd.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.