II SA/Kr 121/17

II SA/Kr 121/17 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2017-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Anna Szkodzińska /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosław Bator
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1633/17 - Wyrok NSA z 2018-02-08
Skarżony organ
Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 23
art. 58  par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Kraków, dnia 31 marca 2017 r. Sygn. akt II SA/Kr 121/17 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Firmy [...] K. M. i J. K. Spółka jawna z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia 8 grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1/ uchyla zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia 8 grudnia 2016 r.; 2/ zasądza od [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] na rzecz skarżącej Firmy [...] K. M. i J. K. Spółka jawna z siedzibą w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia 24 lutego 2016 r. (....) Powiatowy Lekarz Weterynarii w N. nałożył na [....] K.M. i J.K. Sp. j. karę pieniężną za naruszenie ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego w wysokości 20 000 zł.
Decyzja wraz z pouczeniem o możliwości, trybie i terminie do złożenia odwołania została doręczona spółce w dniu 29 lutego 2016 r.
W dniu 15 marca 2016 r. (data nadania) J.K. działająca w imieniu "[....] " K.M. i J.K. Sp. j. złożyła odwołanie bezpośrednio do "[....] Wojewódzkiego Inspektora Weterynarii w K".
Pismem z dnia 23 marca 2016 r. [....] Wojewódzki Lekarz Weterynarii przekazał ww. odwołanie według właściwości do Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. , który pismem z dnia 29 marca 2016 r. przekazał odwołanie organowi odwoławczemu.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r. (.....) na podstawie art. 134 i 127 § 2 kpa i art. 15 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1482 ze zm.) [....] Wojewódzki Lekarz Weterynarii stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało doręczone spółce w dniu 25 kwietnia 2016 r.
W dniu 29 kwietnia 2016 r. (data nadania) pełnomocnik spółki złożył za pośrednictwem Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. do [....] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 24 lutego 2016 r.
Wskazał, że odwołanie zostało sporządzone w dniu 11 marca 2016 r. i w dniu 14 marca 2016 r. przekazane w zamkniętej kopercie pracownikowi [....] wraz z książką nadawczą, celem wysłania – zgodnie z obowiązująca w przedsiębiorstwie praktyką nadawania korespondencji. Korespondencja rejestrowana, wychodząca z siedziby Firmy [....] jest przygotowywana przez upoważnione osoby i przekazywana do rąk pracownika [....] wraz z książką nadawczą, w której widnieje data nadania, odbita firmowym datownikiem w prawym górnym rogu strony. Pracownik [....] tę korespondencję przyjmuje i zanosi do placówki [....], gdzie tego samego dnia musi ona zostać nadana do adresatów, co potwierdza wówczas stempel [....] pod wykazem listów. Taki system pracy dotychczas się sprawdzał, jednak w przedmiotowej sprawie, mimo, że korespondencja została przekazana w dniu 14 marca 2016 r., o czym świadczy datownik w prawym górnym rogu, z winy pracowników placówki [....] została nadana dnia następnego.
Wedle strony składającej wniosek w takim działaniu nie ma winy pracowników firmy [....], bowiem dołożyli oni należytej staranności, aby korespondencja wyszła w przepisanym terminie. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono kserokopie przykładowych kart z książki nadawczej – z dnia 1 marca 2016 r., 8 marca 2016 r. i 10 marca 2016 r. oraz 14 marca 2016 r. oraz kserokopię odwołania.
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. (......) na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 i art. 123 kpa oraz art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1077) [....] Wojewódzki Lekarz Weterynarii odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. z dnia 24 lutego 2016 r.
Organ administracji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:
Przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej zostały sformułowane w art. 58 kpa, zgodnie z którym o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej decyduje łączne spełnienie czterech przesłanek: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu (1); wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (2); jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (3); we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz (4) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania.
W sprawie zachowany więc został 7 dniowy termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania-daty doręczenia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu.
Również została spełniona przesłanka złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem. Co prawda odwołanie zostało złożone dnia 15 marca 2016 r., a wniosek o przywrócenie terminu dnia 29 kwietnia 2016 r., jednak organ podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym nie ma podstaw aby wymagać od strony ponownego składania raz złożonego odwołania (por. II SA/Ke 219/16).
Na polecenie organu odwoławczego Wójt Gminy J. przesłuchał świadka K.G. , która zeznała, że w dniu 14 marca 2016 r. przesyłka wraz z odwołaniem została oddana pracownikowi [....] celem nadania tego samego dnia odwołania. Wedle spółki, z uwagi na długoletnią praktykę takiego sposobu nadawania korespondencji, została dochowana należyta staranność w terminowości wniesienia odwołania, a wskazana okoliczność świadczy o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Wbrew jednak stanowisku spółki, wskazane powyżej czynności zmierzające do wysłania odwołania nie wyczerpują pojęcia "nadania odwołania przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia w polskiej placówce [....] operatora wyznaczonego", użytego w art. 57 §5 pkt 2 kpa. Stosownie do utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych, w przypadku wysyłania pisma [....] o zachowaniu terminu decyduje data stempla [....] zamieszczona na kopercie zawierającej to pismo i nie może tego zmienić dotychczasowa praktyka przekazywania przesyłek [....]-[....] , na którą powołuje się spółka (V SA 2707/00; I OSK 1872/06).
Nadanie odwołania za pośrednictwem pracownika [....]-[....] , przez złożenie odwołania na jego ręce przed upływem terminu do wniesienia odwołania, pozostaje więc bez wpływu na zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Powoływana przez Spółkę okoliczność przekazania odwołania pracownikowi [....] z jednoczesnym poinformowaniem tej osoby o konieczności nadania przesyłki jeszcze w dniu 14 marca 2016 r., nie oznacza automatycznie nadania odwołania w polskiej placówce [....] operatora wyznaczonego, tak jak tego wymaga przepis art. 57 § 5 pkt 2 kpa. Powyższe nie świadczy o tym, że termin do wniesienia odwołania został zachowany i o dochowaniu należytej staranności przez Spółkę. Praktyka przekazywania listonoszowi przesyłek celem ich nadania jest zgodna z § 15 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz. U. póz. 545), lecz nadanie przesyłki w placówce [....] operatora wyznaczonego następuje dopiero po upływie pewnego czasu od chwili przyjęcia przesyłki przez [....] , a nie już w momencie przyjęcia przesyłki przez [....] w celu jej nadania. Co więcej Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, powinna więc mieć świadomość, że z przekazaniem odwołania pracownikowi [....] - [....] w celu nadania tej korespondencji (odwołania) w placówce [....] , w ostatnim dniu terminu do złożenia tego odwołania, wiąże się ryzyko nadania pisma z opóźnieniem.
Na powyższe rozstrzygnięcie [....] [....] Sp. j. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaskarżając ww. postanowienie w całości.
Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucili :
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, iż skarżąca nie dochowała należytej staranności przy dokonaniu czynności procesowej - złożeniu odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. ;
-naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7, 8 i 80 kpa poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli, a polegające na przyjęciu, że z przekazaniem korespondencji listonoszowi w ostatnim dniu terminu wiąże się ryzyko nadania opóźnieniem; gdy tymczasem długoletnia praktyka pozwalała skarżącej założenie, iż przesyłka zostanie nadana z zachowaniem terminu, a nadto pismo miało zostać wysłane dopiero w ostatnim dniu ustawowego terminu nie ma znaczenia dla zaistnienia przesłanek z art. 58 § 1 kpa.
-naruszenie prawa procesowego, a to art. 58 § 1 kpa polegające na odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pomimo uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do złożenia pisma nastąpiło bez jej winy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. 2016/1066) oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. 2016/718). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.
Wynik tak przeprowadzonej kontroli zaskarżonego aktu jest negatywny, choć Sąd nie podziela wszystkich zarzutów skargi. Nie ma racji skarżąca Spółka zarzucając organowi braki w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 7, 8 i 80 kpa. Wszystkie istotne okoliczności w sprawie zostały ustalone i – co więcej – są między stronami niesporne: różne są jedynie przyjęte na ich tle oceny. W tym miejscu wskazać należy na zupełną zbędność poczynionych przez organ rozważań mających wykazać, że przekazanie korespondencji listonoszowi nie jest równoznaczne z nadaniem przesyłki. Skarżąca spółka wszak nie twierdzi, że przesyłkę nadała w terminie i właśnie w związku z przyznanym uchybieniem terminu złożyła wniosek o jego przywrócenie.
Tak więc niesporne jest, że odwołanie wniesiono zostało z jednodniowym uchybieniem, że przesyłka została w ostatnim dniu terminu przekazana doręczycielowi (wraz z innymi przesyłkami) z książką doręczeń, oraz, że rzeczywiste nadanie nastąpiło w dniu następnym. Organ nie zakwestionował też faktu, że Spółka, do przekazywania korespondencji dotychczas korzystała z pośrednictwa [....] , który przesyłki nadawał w tym samym dniu. Wedle organu praktyka taka nie usprawiedliwia jednak opóźnienia we wniesieniu odwołania.
Ocena sądowa przedstawia się inaczej. Należy, zdaniem Sądu, uwzględnić to, że Spółka korzystała z przewidzianego prawem sposobu nadawania przesyłek rejestrowanych za pomocą tzw. książki nadawczej (§ § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego - Dz.U.2013.545). Co prawda zadania nadawania przesyłek nie wykonywała przez własnych przedstawicieli i nie powierzała jego wykonywania własnemu pracownikowi, ale też nie korzystała z pomocy osoby przypadkowej. Spółka działała w zaufaniu do osoby będącej pracownikiem [....] , a źródłem tego zaufania była ustalona, dotychczas niezawodna, praktyka. W takich okolicznościach nie można, zdaniem Sądu, przypisać Spółce zawinienia w stopniu uniemożliwiającym przywrócenie terminu. W przewidywaniu skuteczności przyjętej metody działania Spółka nie dopuściła się lekkomyślności, która miałaby w efekcie pozbawić ją prawa do zainicjowania postępowania odwoławczego.
Ostateczne Sąd, uwzględniając zarzut naruszenia art. 58 § 1 kpa, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ppsa uchylił zaskarżone postępowanie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.