II SA/KR 1207/19

II SA/Kr 1207/19 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2019-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Magda Froncisz /przewodniczący/
Małgorzata Łoboz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1797/20 - Wyrok NSA z 2023-05-24
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
art. 49 b ust. 2
Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 9 sierpnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.
Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej jako "MWINB") decyzją nr [...] z dnia 9 sierpnia 2019 r., znak: [...]., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego (dalej jako "PINB") nr [...] z dnia 11 stycznia 2018 r., znak: [...], którą na podstawie art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazano właścicielowi działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszewska - Firma A - rozbiórkę budynku gospodarczego (o powierzchni 11,5 m2 i wysokości 2,2m) zlokalizowanego na działce nr [...] przy granicy z działkami nr [...].
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy:
W dniu 12 marca 2018 r. inwestor - Firma A złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska. W zawiadomieniu wskazano na wybudowanie budynku gospodarczego jako nieistotnego odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego.
W dniu 23 marca 2018 r. inspektorzy PINB przeprowadzili kontrolę na terenie działek nr [...], [...], [...] i [...] w Woli Zachariaszowskiej, podczas której stwierdzono m.in. wykonanie trzech parterowych budynków gospodarczych (2 pozostałe budynki prowadzone jako odrębne postępowania). Budowa budynku gospodarczego została błędnie zakwalifikowana przez projektanta jako odstępstwo nieistotne od decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na dz. nr [...].
W dniu 26 marca 2018 r. zgłoszono sprzeciw do przyjęcia do użytkowania ww. inwestycji.
Zawiadomieniem z dnia 28 września 2018 r., znak: [...] w oparciu o art. 61 § 1 k.p.a., PINB powiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku gospodarczego na dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska, gmina Zielonki.
Postanowieniem nr [...] z dnia 28 września 2018 r., znak: [...] PINB, działając na podstawie art. 49b ust. 2 p.b., nałożył na Firma A - właściciela działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska obowiązek przedłożenia w siedzibie organu I instancji wskazanych w ww. postanowieniu dokumentów w terminie do dnia 31 grudnia 2018 r.
W dniu 24 października 2018 r. inwestor przedłożył organowi I instancji żądane dokumenty, wskazane w postanowieniu PINB nr [...] z dnia 28 września 2018 r., znak: [...]
Decyzją nr [...], znak: [...] PINB dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie, działając na podstawie art. 49b ust. 1 p.b., nakazał właścicielowi działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska - Firma A - rozbiórkę budynku gospodarczego (o powierzchni 11,5 m2 i wysokości 2,2 m) zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości Woła Zachariaszowska, przy granicy z działką nr [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ umożliwił stronie legalizację spornego obiektu. Z dokumentacji powykonawczej (inwentaryzacji geodezyjnej) wynika, że odległość ściany przedmiotowego budynku gospodarczego (ściana z otworem drzwiowym o drzwiach otwierających się na zewnątrz budynku) od granicy z działką nr [...] wynosi 0,42m, co narusza §12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065) (dalej jako WT). W związku z powyższym odległość ściany budynku od granicy z działką nr [...] jest sprzeczna z ww. przepisami, co w ocenie organu, uniemożliwia przeprowadzenie procedury legalizacyjnej. Organ I instancji stwierdził, że z uwagi na gabaryty i usytuowanie obiektu nie jest możliwe doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Firma A zarzucając naruszenie następujących norm prawa materialnego i procesowego:
a) art. 49b ust. 1 p.b. poprzez jego bezzasadne zastosowanie i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę budynku pomimo braku wystąpienia w przedmiotowej sprawie wskazanych w tym przepisie przesłanek;
b) §12 ust. 1 rozporządzenia WT poprzez jego niezasadne zastosowanie w sytuacji, gdy nie ma on zastosowania, ponieważ sąsiednia działka jest działką drogową;
c) art. 7 w zw. z art. 77, 8, 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 2096 z 2018 r., dalej jako k.p.a.) poprzez brak dokładnego zbadania okoliczności sprawy, w szczególności błędne ustalenie charakteru działki nr [...], nakazanie rozbiórki budynku w sytuacji, gdy możliwe było przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego, co prowadzi do naruszenia zasady proporcjonalności, a także naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej, a także zasady informowania stron;
d) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia.
MWINB w uzasadnieniu opisanej na wstępie decyzji podzielił ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji. Organ podniósł, że w sprawie ustalono, iż inwestorem przedmiotowego budynku jest Firma A, który nie dokonał uprzedniego zgłoszenia dotyczącego budowy budynku gospodarczego właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Mając na uwadze powyższe wskazano, że do likwidacji skutków stwierdzonej samowoli budowlanej zastosowanie znajduje art. 49b p.b.
MWINB stwierdził, że z powołanego przepisu wynika, iż nakaz rozbiórki obiektu może zostać nałożony wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji. W tym zakresie wskazano, że organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania podjął próbę legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego. Postanowieniem nr [...] z dnia 28 września 2018r., znak: [...] PINB nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia wskazanych w ww. postanowieniu dokumentów, które inwestor przedłożył we wskazanym terminie.
W toku postępowania ustalono, iż budowa przedmiotowego obiektu nie narusza przepisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki nr 13 w granicach administracyjnych miejscowości Wola Zachariaszowska zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr XXXI/99/2005 dnia 18 listopada 2005 r. (Dz. Urz. Wojew. Małopolskiego Nr 741 póz. 5378 z dnia 30 grudnia 2005r.), ponieważ znajduje się on w terenie oznaczonym symbolem: 13.MN.3 tj. w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto zaświadczeniem z dnia 12 października 2018r., znak: BU 6724.4.12.2018 BW Wójt Gminy Zielonki potwierdził zgodność inwestycji pn. "budowa trzech budynków gospodarczych, stanowiących uzupełnienie funkcjonalne dla zrealizowanych trzech budynków mieszkalnych" zrealizowanej na działce nr [...], [...], [...], [...] w Woli Zachariaszowskiej gm. Zielonki, z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki nr 13 w granicach miejscowości Wola.
Jednakże MWINB podzielił ustalenia organu I instancji dotyczące niezgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami techniczno - budowlanymi w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem, co w konsekwencji wyklucza możliwość jego legalizacji w trybie art. 49b u.p.b. i skutkuje koniecznością wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego. MWINB uznał działkę nr [...] w miejscowości-Wola Zachariaszowska za budowlaną wobec tego, że istnieje na niej możliwość realizacji obiektów budowlanych, innych niż budynki, dopuszczonych przez obowiązujący na przedmiotowym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wobec takiej kwalifikacji działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska i usytuowania przedmiotowego budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki budowlanej wystąpiło naruszenie § 12 ust. l rozporządzenia WT . W świetle powyższego, wydanie przez organ I instancji skarżonej decyzji było uzasadnione, gdyż nie zachodziły przesłanki niezbędne do zalegalizowania przedmiotowego budynku gospodarczego.
MWINB uznał również, iż organ I instancji prawidłowo wskazał jako adresata orzeczonego nakazu rozbiórki - Firma A jako inwestora w myśl art. 52 p.b.
Odnosząc się do zarzutów odwołania MWINB wskazał, że zamurowanie drzwi znajdujących się w budynku gospodarczym (od strony działki nr [...]) nie spowoduje, iż przedmiotowy budynek zostanie doprowadzony do stanu zgodnego z prawem, bowiem nadal nie zostanie spełniony warunek odpowiedniej odległości od granicy działki zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia WT. Odnosząc się do pozostałych uwag podnoszonych organ stwierdził, iż w uzasadnieniu niniejszej decyzji wskazano motywy faktyczne i prawne, jakimi kierował się MWINB przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, w szczególności zarówno ustalony w sprawie stan faktyczny, jak i zastosowane przepisy prawa oraz ich wykładnia nie budzą wątpliwości.
W skardze do WSA w Krakowie Firma A zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie następujących norm prawa materialnego i procesowego:
a. art. 49b ust. 1 p.b. poprzez jego bezzasadne zastosowanie i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę budynku pomimo braku wystąpienia w przedmiotowej sprawie wskazanych w tym przepisie przesłanek;
b. §12 ust. 1 rozporządzenia WT poprzez jego niezasadne zastosowanie w sytuacji, gdy nie ma on zastosowania, ponieważ sąsiednia działka jest działką drogową;
c. art. 7 w zw. z art. 77, 8, 9 k.p.a. poprzez brak dokładnego zbadania okoliczności sprawy, w szczególności błędne ustalenie charakteru działki nr [...], nakazanie rozbiórki budynku w sytuacji, gdy możliwe było przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego, co prowadzi do naruszenia zasady proporcjonalności, a także naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej, a także zasady informowania stron;
d. art. 136 §1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy stan faktyczny sprawy nie został dostatecznie wyjaśniony w toku postępowania przed organem I instancji;
e. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia.
Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji organu i instancji, jak i o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano na błędne ustalenia faktyczne, dokonane przez organy obydwu instancji. Organy działające w niniejszej sprawie nie podjęły jakichkolwiek działań celem ustalenia charakteru działki nr [...] bezkrytycznie przyjmując, że jest to działka budowlana. Skarżąca spółka twierdzi, że jest to działka drogowa, w związku z czym nie znajdą w niniejszej sprawie zastosowania przepisy rozporządzenia WT. Ponadto, brak przeprowadzenia przez organ II instancji dodatkowych czynności dowodowych, w szczególności oględzin przedmiotowego budynku oraz nieruchomości, prowadzi do naruszenia art. 136 §1 k.p.a.
Odnośnie braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki skarżąca spółka podniosła, że zgodnie z treścią §12 ust. 10 rozporządzenia WT ograniczenia dotyczące odległości budynków od granicy działki nie mają zastosowania w przypadku, gdy działka sąsiednia jest działką drogową. Rozporządzenie nie zawiera definicji działki drogowej. Spółka zwróciła uwagę na charakterystyczny kształt działki nr [...]. Jej "zasadnicza", większa część, ma kształt prostokątna. Do tej części nieruchomości prowadzi drugi, węższy fragment, położony pomiędzy działkami nr [...] i [...] z jednej, a działkami nr [...], [...], [...] i [...] z drugiej strony (fragment ten zaznaczono kolorem czerwonym na wydruku z portalu mapy.geoportal.gov.pl, załączonym skargi). Istotne dla wyniku niniejszego postępowania jest ustalenie charakteru tego właśnie fragmentu działki nr [...], ponieważ to w jego pobliżu zlokalizowany jest przedmiotowy budynek gospodarczy. Obszar ten jest utwardzony, co jest widoczne na wydruku zdjęć z map Google. Służy on jako droga dojazdowa od ul. [...] do dalszej części działki nr [...]. Spełnia zatem niewątpliwie wymagania niezbędne do uznania go za działkę drogową: jest dostosowany do poruszania się ludzi oraz pojazdów i w takim też celu jest faktycznie wykorzystywany. Co więcej, na mocy uchwały Rady Gminy Zielonki nr [...] z dnia 19 maja 2015 r. ww. fragmentowi działki nr [...] nadano nazwę ul. [...]. Pod taką nazwą jest on również oznaczany na mapach miejscowości Wola Zachariaszowska. Organy Gminy Zielonki uznają przedmiotowy fragment działki nr [...] za drogę wewnętrzną i w taki też sposób powinna być ona kwalifikowana również na potrzeby niniejszego postępowania.
Dalej skarżąca spółka podniosła, że nakaz rozbiórki budynku gospodarczego jest nieproporcjonalny do celu, jaki ma zostać osiągnięty w niniejszym postępowaniu, tj. doprowadzeniu działki [...] do stanu zgodnego z prawem. Cel ten można osiągnąć w sposób mniej uciążliwy dla inwestora, tj. poprzez ustalenie opłaty legalizacyjnej lub dokonanie odpowiednich korekt w projekcie budowlanym.
Dodatkowo wyjaśniono, że inwestycja w miejscowości Wola Zachariaszowska (prowadzona na działkach nr [...],[...],[...] oraz [...]) jest głównym projektem Firma A Wszystkie budynki zostały wzniesione z materiałów wysokiej jakości, posiadają unikalną nowoczesną formę. Okoliczności te mają wpływ na wysokie koszty inwestycji. Wszelkie zatem opóźnienia w jej realizacji, w tym te wynikające z konieczności rozbiórki budynku gospodarczego w celu wykonania zaskarżonej decyzji, mogą spowodować katastrofalne skutki dla sytuacji ekonomicznej inwestora, który zawarł umowy przedwstępne sprzedaży budynków wzniesionych w ramach inwestycji w Woli Zachariaszowskiej.
W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I Instancji, nakazującej wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego, zlokalizowanego na terenie działki nr [...] w Woli Zachariaszowskiej.
Wolno stojący, parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m2 nie wymaga – zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane - uzyskania pozwolenia na budowę, jednak po myśli art. 30 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.
Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.
Nakaz rozbiórki nie jest jednak orzekany bezwzględnie, gdyż przed jego orzeczeniem, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania, czy jest możliwa legalizacja danego obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania, czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
W niniejszej sprawie w celu ustalenia tych przesłanek, organ wydał w dniu 28 września 2018 r. postanowienie na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy prawo budowlane, w którym nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów w tym zaświadczenia wójta o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją lub inwentaryzacji powykonawczej z zaznaczeniem odległości budynku gospodarczego od granic działki oraz innych budynków.
Przyczyną orzeczenia rozbiórki jest stwierdzony brak zgodności inwestycji z przepisami techniczno – budowlanymi, dotyczącymi posadowienia budynku gospodarczego w odpowiedniej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, tj. z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065).
Na zawartej w złożonej dokumentacji powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej wskazano odległość ściany przedmiotowego budynku gospodarczego od granicy z działką nr [...] jako równą 0,42m.
Osią sporu w sprawie stał się charakter działki nr [...], a spór ten dotyczy tego, czy jest to działka drogowa czy też nie, a zatem czy ma do niej zastosowanie § 12 ust. 10 WT, zgodnie z którym zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową.
Organ w swojej decyzji ustalił, że jest to działka budowlana a nie działka drogowa, istnieje bowiem możliwość realizacji na niej obiektów budowlanych, innych niż budynki, dopuszczonych przez obowiązujący na przedmiotowym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor natomiast twierdzi, że choć nie jest to działka oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako drogowa, to jednak jej kształt i konfiguracja w terenie, jej częściowe utwardzenie, a także nadanie jej nazwy (ul. [...]) na podstawie uchwały Rady Gminy Zielonki nr V/10/2015 z dnia 19 marca 2015 r. powoduje, że ma ona wszystkie cechy drogi wewnętrznej czyli działki drogowej.
Z poglądem i argumentami inwestora należy się zgodzić, zwłaszcza, że jak wynika z uzasadnienia przywołanej wyżej uchwały (k. 41 akt administr. odwoł.) zmiana nazwy ulicy z Morelowej na Klasyczną miała miejsce na wniosek właściciela działek wchodzących w skład tej drogi. Nadto droga ta położona jest w obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 13.MN.3, gdzie przeznaczeniem dopuszczalnym po myśli § 17 ust. 3 pkt. 6 jest realizacja dojść, dojazdów nie wydzielonych i zatok postojowych, oraz parkingów.
Dalej, zgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem na budowę domu jednorodzinnego (akta administracyjne do decyzji o pozwoleniu na budowę z 14 września 2016 r. nr [...] Starosty Krakowskiego) budynek na działce nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej nr [...] poprzez istniejący zjazd na działkę nr [...] – ulica [...]. W projekcie budowlanym znajduje się pozytywna opinia zarządcy drogi publicznej odnośnie zjazdu z drogi publicznej do działki nr [...] przez drogę prywatną nr –działkę [...]. Zgodnie z § 8 mpzp przez drogę wewnętrzną należy rozumieć drogi ogólnodostępne nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych (drogi dojazdowe w osiedlach mieszkaniowych, drogi do gruntów rolnych i leśnych). Dla dróg wewnętrznych w osiedlach mieszkaniowych i dojazdach do budynków przyjmuje się ustalenia rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690 – Rozdział 2 oraz Rozdział 7, 8, 9 w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego) lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej przy zapewnieniu minimalnej szerokości określonej przepisami odrębnymi. Przedmiotowa droga ma więc z punktu widzenia planu miejscowego charakter drogi wewnętrznej.
Nie ma to jednak dla niniejszej sprawy istotnego znaczenia z powodów poniżej wskazanych. Badając całość sprawy z urzędu, Sąd dostrzegł jednakowoż, że inwestycja nie jest zgodna ze wspomnianym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Zielonki nr 13 w granicach administracyjnych miejscowości Wola Zachariaszowska, przyjętego uchwałą nr XXXI/99/2005 Rady Gminy Zielonki z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodność budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ ustalił na podstawie zaświadczenia Wójta Gminy Zielonki z dnia 12 października 2018 r. /k.8 akt adm. I inst./. W zaświadczeniu tym wójt wskazał, że:
"Działki na której zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja tj. "budowa trzech budynków gospodarczych, stanowiących uzupełnienie funkcjonalne dla zrealizowanych trzech budynków mieszkalnych" zgodnie z ww. planem zagospodarowania znajdują się w terenie budowlanym 13.MN.3 z przeznaczeniem podstawowym pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne z przeznaczeniem dopuszczalnym m. innymi budynków gospodarczych i garaży wolnostojących."
Jednak lektura § 17 ust. 3 pkt. 1 miejscowego planu wskazuje na zgoła inne niż wskazał wójt w zaświadczeniu, przeznaczenie dopuszczalne w terenie MN:
"3. Jako przeznaczenie dopuszczalne dla terenów wymienionych w ust. 1 ustala się możliwość lokalizacji:
1) budynków gospodarczych związanych z działalnością rolniczą;
2) garaży wolnostojących;"
Oznacza to, że w zaświadczeniu Wójt pominął fakt, że na spornej nieruchomości może powstać budynek gospodarczy, ale jedynie wówczas, gdy związany jest z działalnością rolniczą, gdy tymczasem sam inwestor jednoznacznie twierdzi, że budynek funkcjonalnie związany jest z domem jednorodzinnym wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę. To z kolei oznacza, że budynek taki, niezależnie od jego odległości od granic z nieruchomościami sąsiednimi, w ogóle na tym terenie powstać nie mógł.
Co do dalszej treści zaświadczenia, budzi poważne wątpliwości uznanie przez Wójta Gminy Zielonki, że budowa niewielkiego budynku gospodarczego uzasadnia odstępstwo od wszystkich wyznaczonych planem zasad kształtowania nowo realizowanej zabudowy, ustalonych w § 13 planu – ze względu na "nowatorskie rozwiązania architektoniczne, wysokie walory estetyczne stanowiące o podniesieniu wartości kulturowej miejsca" (ust. 2 pkt. 2 planu). Jednak takie odstępstwo w zakresie formy i tak nie sanuje braku właściwego przeznaczenia rolniczego budynku.
Na marginesie tylko można dodać, że już po wydaniu zaskarżonej decyzji, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 26 września 2019 r. sygn. II SA/Kr 710/19, stwierdził nieważność § 13 ust. 2 pkt. 2 tego planu, jako zawierającego normę niedookreśloną, blankietową i niepredyktywną.
Końcowo wskazać trzeba, za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że "Norma art. 49b ust. 2 p.b. obliguje właściwy organ nadzoru budowlanego do tego, aby ocenił, w istocie wstępnie, czy przedmiotowa budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, jak też czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Negatywna ocena w zakresie zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak też w zakresie ogólnej zgodności z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi, będzie skutkować wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę samowoli "zgłoszeniowej" (tak wyrok z 15 października 2019 r., II OSK 2867/17 LEX nr 2744727). Taka właśnie sytuacja istnieje w niniejszej sprawie.
Jako że zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji ostatecznie nie mogły odnieść skutku, Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a.