II SA/Kr 1203/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Łukowica w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda zarzucił uchwale szereg naruszeń, w tym: uzależnienie możliwości dokonania określonych czynności od warunków zarządcy drogi (naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), modyfikację definicji intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej (naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 6), niezgodność z obowiązującym studium uwarunkowań (naruszenie art. 9 ust. 4 i art. 15 ust. 1) oraz niezgodność z ustawą o gospodarce nieruchomościami w zakresie podziału nieruchomości na cele rolne (naruszenie art. 93 ust. 2a). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Sąd uznał za najistotniejszy zarzut niezgodności uchwały z obowiązującym studium uwarunkowań, podkreślając, że tereny objęte planem, znajdujące się w strefach ochrony ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych, powinny być chronione przed zainwestowaniem, a dopuszczalne inwestycje miały charakter ograniczony. Uchwała dopuszczała szeroko pojętą zabudowę, co było sprzeczne ze studium. Sąd potwierdził również zasadność pozostałych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów o planowaniu przestrzennym i gospodarce nieruchomościami. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność uchwały w całości, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zgodności miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań, dopuszczalności norm otwartych w planach, modyfikacji definicji ustawowych oraz podziału nieruchomości rolnych.
Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście planowania przestrzennego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy uchwała rady gminy w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która dopuszcza nową zabudowę na terenach przeznaczonych w studium uwarunkowań do ochrony ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka uchwała jest niezgodna z prawem, ponieważ narusza zasady sporządzania planów miejscowych i jest sprzeczna z ustaleniami studium uwarunkowań, które przewidują ochronę tych terenów przed zainwestowaniem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dopuszczenie nowej zabudowy mieszkaniowej i zagrodowej na terenach objętych ochroną ekosystemów leśnych i środowisk przejściowych, zgodnie ze studium, jest sprzeczne z jego postanowieniami, które przewidują ochronę tych terenów przed zainwestowaniem i dopuszczają jedynie niewielkie uzupełnienia istniejącej zabudowy.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może uzależniać możliwość dokonania określonych czynności od warunków ustalonych przez zarządcę drogi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie uzależnienie jest niedopuszczalne, ponieważ brak jest podstawy prawnej do wprowadzania w planie miejscowym norm otwartych, które nie wynikają z kompetencji planistycznych rady gminy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje przyjęcie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji, ale nie upoważnia do uzależniania realizacji tych zasad od warunków ustalonych przez zarządcę drogi. Tego typu zapisy są nieprawidłowe w akcie prawa miejscowego.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może modyfikować definicje intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej, które zostały zdefiniowane w aktach wyższego rzędu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, modyfikacja definicji zawartych w ustawach lub rozporządzeniach przez akt prawa miejscowego stanowi naruszenie zasad sporządzania planu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że plan miejscowy w §17 ust. 6 i 7 zmodyfikował definicje intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej, odwołując się do powierzchni działki zamiast działki budowlanej, co jest niezgodne z art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Czy ustalenie minimalnej powierzchni nowej działki dla zabudowy zagrodowej na 1200 m2 jest zgodne z art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, że podział nieruchomości na cele rolne jest dopuszczalny, jeśli działka ma co najmniej 0,3 ha?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenie minimalnej powierzchni 1200 m2 jest niezgodne z przepisem, który wymaga co najmniej 3000 m2 dla podziału nieruchomości przeznaczonych na cele rolne, chyba że zachodzą szczególne warunki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zabudowa zagrodowa jest gruntem rolnym, a art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami określa minimalną powierzchnię podziału na 0,3 ha (3000 m2) dla takich terenów, z wyjątkiem powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic. Ustalenie 1200 m2 było zatem niezgodne z prawem.
Przepisy (12)
Główne
u.s.g. art. 93 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Niedopuszczalne jest uzależnianie możliwości dokonania określonych czynności od warunków ustalonych przez zarządcę drogi lub sieci w planie miejscowym, gdyż brak jest ku temu podstawy prawnej.
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Modyfikacja definicji intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej w planie miejscowym, w sposób odmienny niż w aktach wyższego rzędu, stanowi naruszenie zasad sporządzania planu.
u.p.z.p. art. 9 § 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 15 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.g.n. art. 93 § 2a
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Podział nieruchomości przeznaczonych na cele rolne na działki mniejsze niż 0,3 ha jest dopuszczalny tylko w ściśle określonych przypadkach, a ustalenie minimalnej powierzchni 1200 m2 dla zabudowy zagrodowej było niezgodne z tym przepisem.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.g.r.l. art. 2 § 1
Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
rozp. ws. war. techn. bud.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozp. ws. ewid. grunt. i bud.
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z obowiązującym studium uwarunkowań. • Uzależnienie możliwości dokonania określonych czynności od warunków ustalonych przez zarządcę drogi. • Modyfikacja definicji intensywności zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. • Niezgodność minimalnej powierzchni działki dla zabudowy zagrodowej z ustawą o gospodarce nieruchomościami.
Godne uwagi sformułowania
Uchwała stanowiąca akt prawa miejscowego nie jest "przekaźnikiem informacji", ale wyrazem władczych kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. • Wskazane przepisy uchwały kryterium tego nie spełniają, bowiem uzależnienie możliwości dokonania określonych czynności od warunków wskazanych przez wymienione w uchwale podmioty wprowadzać może ryzyko odstąpienia od postulowanych w miejscowym planie, zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej oraz ustaleń dla poszczególnych terenów objętych planem. • Tymczasem w przedmiotowym planie (akcie prawa miejscowego będącego w hierarchii aktów prawnych na najniższym szczeblu) w: § 17 ust. 6 ustalono, że wskaźnik intensywności zabudowy dla terenów objętych planem liczy się jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki; § 17 ust. 7 ustalono, że powierzchnię biologicznie czynną liczy się w odniesieniu do powierzchni działki, czym zmodyfikowano znaczenia pojęć, które zostały już zdefiniowane w aktach wyższego rzędu (ustawach i rozporządzeniach), naruszają zasady sporządzania planu miejscowego. • Z przytoczonych powyżej przepisów nie wynika więc norma prawna, która pozwalałaby Radzie Gminy na zamieszczenie w uchwale w przedmiocie miejscowego planu de facto nakazu uwzględnienia warunków ustalonych przez określone podmioty. • Zgodnie z orzecznictwem redakcja art. 28 ust 1 u.p.z.p. […]
Skład orzekający
Anna Szkodzińska
przewodniczący
Jacek Bursa
sprawozdawca
Tadeusz Kiełkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zgodności miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań, dopuszczalności norm otwartych w planach, modyfikacji definicji ustawowych oraz podziału nieruchomości rolnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście planowania przestrzennego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych zasad planowania przestrzennego i pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie studium uwarunkowań oraz precyzyjne formułowanie przepisów w planach miejscowych. Pokazuje też, jak sądy interpretują naruszenia prawa miejscowego.
“Niezgodność planu z wizją gminy: Sąd uchyla uchwałę zagospodarowania przestrzennego.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.