II SA/Kr 1203/11

II SA/Kr 1203/11 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2011-10-31
Data wpływu
2011-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
sygn. akt II SA/Kr 1203/11 Kraków, dnia 31 października 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 31 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 kwietnia 2011r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. B. i Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 kwietnia 2011r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że są współwłaścicielami pochodzącego z lat dwudziestych XX w. budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji. Obiekt został wzniesiony w technologii czyniącej go podatnym na czynniki zewnętrzne (stropy oparte o ściany nośne podłużne, brak belek wieńczących w poziomie stropów, brak owieńcowania fundamentów, brak sztywności konstrukcji). Zdaniem skarżących zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji. Prace dotychczas wykonane na sąsiedniej nieruchomości były prowadzone z użyciem ciężkiego sprzętu, co powoduje drgania w budynku skarżących. Już na obecnym etapie w budynku pojawiły się spękania, świadczące o naruszeniu jego konstrukcji. Ściana szczytowa utraciła oparcie wskutek wykonania przez inwestora wykopu o głębokości 3m. Sytuacja ta grozi uszkodzeniem bądź nawet zawaleniem się budynku .
Inwestor – "[...]" sp. z o.o. w K. – domagała się o jego oddalenia powyższego wniosku, zaś w wypadku jego uwzględnienia – uzależnienia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji od wpłacenia przez skarżących kaucji
w kwocie 2.148.693,49 zł. Spółka wskazywała, że wniosek nie spełnia żadnej
z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.). W szczególności, skarżącym nie zagraża niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody poprzez prowadzenie wykopów i odwiertów, ponieważ inwestycja jest obecnie zaawansowana w znacznym stopniu – realizowana jest trzecia kondygnacja. Budynek skarżących nie odniósł w związku z pracami żadnych istotnych uszczerbków, nadto znalazł oparcie o ścianę nowobudowanego obiektu, a dom skarżących znajdował się w złym stanie technicznym już przed rozpoczęciem realizacji inwestycji. Prace były prowadzone przez spółkę zgodnie z warunkami technicznymi, zasadami sztuki budowlanej i ze szczególną dbałością o stan budynku sąsiedniego.
W uzupełnieniu odpowiedzi na wniosek "[...]" sp. z o.o. w K. szerzej omówiła prace zabezpieczające mające chronić budynek skarżących. Wyjaśniała, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawiono stan sprzed zakończenia prac zabezpieczających. Nadto, zwróciła uwagę, że budowa była dwukrotnie skontrolowana przez pracowników nadzoru budowlanego, którzy nie stwierdzili uchybień i nie podjęli żadnych kroków prawnych. Wskazała też na okoliczności mające świadczyć o tym, że budynek skarżących znajdował się w złym stanie technicznym jeszcze przed rozpoczęciem realizacji spornej inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie została zrealizowana żadna z przesłanek udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem w razie wielości stron (uczestników) postępowania obowiązkiem sądu orzekającego w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wyważenia interesów wszystkich zainteresowanych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 15 października 2008r., sygn. akt II OZ 1051/08, Lex Omega nr 527661, z dnia 12 października 2010r., sygn. akt II OZ 957/10, Lex Omega nr 744048 oraz z dnia 17 maja 2011r., sygn. akt II OZ 398/11, Lex Omega nr 795495). W niniejszej sprawie oznacza to, że uwzględnić należy nie tylko potencjalną szkodę oraz trudne do usunięcia skutki grożące skarżącym w razie wykonania zaskarżonej decyzji, ale również szkodę i skutki, jakie mogą dotknąć inwestora w razie uwzględnienia wniosku o udzielenie im tymczasowej ochrony. Niezakończenie realizowanej inwestycji w terminie, w momencie, gdy roboty budowlane są w znacznym stopniu zaawansowane, w oczywisty sposób grozi powstaniem po stronie inwestora znacznej szkody.
Pierwszą z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W niniejszej sprawie stopień zaawansowania spornej inwestycji daje podstawę do stwierdzenia, że zagrożenia wymienione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stały się nieaktualne. Ukończenie fundamentów budowanego obiektu usuwa zagrożenie, powstałe w wyniku wykonania wykopu pod ścianą szczytową budynku skarżących. Zrealizowanie trzech kondygnacji nowego obiektu powoduje z kolei, że ściana ta znajduje dodatkowe oparcie.
Odnosząc się do drugiej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.,
a mianowicie zagrożenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy uznać, że również ona nie została zrealizowana. Wykonanie decyzji polegające na realizacji obiektu budowlanego zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym
i udzielonym pozwoleniem na budowę nie stwarza skutków niemożliwych do odwrócenia. Co więcej, ewentualne odwrócenie tychże skutków, a zatem rozbiórka obiektu budowlanego lub wykonania innych nakazów nie będzie obciążać skarżących.
Powyższe oznacza, że na dzień rozpoznawania wniosku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji – zarówno grożąca znaczna szkoda, jak i trudne do odwrócenia skutki – nie zostały wykazane ani uprawdopodobnione.
Trzeba też zauważyć, że sądowa kontrola działalności organów administracji publicznej polega na badaniu zgodności z prawem aktów administracyjnych, wydawanych przez te organy. Natomiast postępowanie sądowoadministracyjne nie służy do kontrolowania prawidłowości wykonania tych aktów. Mając na uwadze okoliczności, jakie skarżący podnieśli na poparcie swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego można stwierdzić, że w istocie kwestionują oni sposób wykonania decyzji, zgodność prowadzonych robót ze sztuką budowlaną, nie zaś merytoryczną treść zaskarżonego aktu administracyjnego.
Dodatkowym argumentem, przemawiającym przeciwko uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest fakt, że sporna inwestycja znajduje się pod kontrolą organów nadzoru budowlanego, co potwierdza kopia dziennika budowy, przedstawiona przez inwestora. Należy zauważyć że organy nadzoru budowlanego mają znacznie większe możliwości weryfikacji stanu technicznego realizowanego obiektu budowlanego niż sąd administracyjny. Stały nadzór, sprawowany przez pracowników tych organów na etapie wykonywania prac przy fundamentach realizowanego budynku oraz brak podjęcia przez te organy działań prawnych przeczy tezie, jakoby skarżącym mogła grozić znaczna szkoda
w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.