II SA/KR 1181/20

II SA/Kr 1181/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Łoboz /sprawozdawca/
Paweł Darmoń
Tadeusz Kiełkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1964/21 - Wyrok NSA z 2022-12-06
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art 28 , art 33 ust 1 , art 34 ust 4 i art 36
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2021 r. sprawy ze skargi Z. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2020r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia 15.10.2019 r., znak: [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestora K. I. obejmujące inwestycję pn: "Nadbudowa, przebudowa, zmiana konstrukcji dachu, zmiana sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza na cele mieszkalne wraz z rozbudową wewnętrznej instalacji elektrycznej na dz. nr [...] w m. K., gm. L.".
W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z dnia 22.08.2018 r. W uwzględnieniu wytycznych w wydanej w tej sprawie decyzji kasacyjnej Wojewody z dnia 5.08.2019 r. organ przeanalizował aktualny na dzień 27.08.2019 r. wypis z rejestrów gruntów, ustalając na podstawie powyższego, że obecnie właścicielami działki [...] w m. K. są spadkobiercy po zmarłym W. B..
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 27.08.2019 r. nałożono na inwestora obowiązek dostarczenia zgody na dysponowanie przez niego działką nr [...] oraz prowadzenia wszelkich robót budowlanych związanych z przebudową, nadbudową istniejącego na tej działce budynku mieszkalnego. W dniu 13.09.2019 r. pełnomocnik działający w imieniu inwestora złożył na dzienniku podawczym stosowne oświadczenia współwłaścicieli działki [...] w m. K.. Spełniono zatem wymagania wynikające z decyzji Wojewody i uzupełniono braki z postanowienia.
Organ ustalił,, że dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego została wydana przez Wójta Gminy L. decyzja o ustaleniu warunków zabudowy znak: [...] z dnia 19.11.2012 r. w której "ustala warunki zabudowy dla części dz. nr [...] w K. pod rozbiórkę istniejącego dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nadbudowę o poddasze mieszkalne z nowym dachem i lukarnami" (decyzja ostateczna 04.12.2012 r.). Do projektu budowlanego załączono pismo Urzędu Gminy L. z dnia 04.12.2017 r. znak [...], dotyczące wyjaśnienia zapisów treści decyzji z dnia 19.11.2012 r - w zakresie czy decyzja WZ dotyczy także przebudowy i rozbudowy wewnętrznej instalacji energetycznej tego budynku. Z w/w pisma wynika, że przebudowa budynku i rozbudowa wewnętrznej instalacji elektrycznej nie wymaga uzyskania odrębnej decyzji o warunkach zabudowy; decyzja WZ jest promesą dla nadbudowy budynku o poddasze mieszkalne wraz z wykonaniem w tej części instalacji oraz innych robót budowlanych np. przy przebudowie części istniejącej, jeżeli są one niezbędne do użytkowania obiektu. Adresatem ww. decyzji był W. B.. Spadek po zmarłym W. B. na podstawie w/w ustawy w stosunku [...] nabyli wprost M. B., K. I. i K. B.. W związku z powyższym organ wskazał, że nowymi właścicielami decyzji o warunkach zabudowy [...] z dnia 19.11.2012 r. zostali spadkobiercy po zmarłym.
Budynek mieszkalny jednorodzinny objęty zakresem prac polegających na przebudowie, nadbudowie i zmianie konstrukcji dachu spełnia wymagania decyzji WZ punkt II w zakresie szerokości elewacji frontowej; wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej; maksymalnej wysokości obiektu; geometrii dachu (formy, kąta nachylenia połaci dachowej i rodzaju pokrycia); materiałów wykończeniowych ścian budynku; kolorystyki elewacji i dachu.
Wnioskowana inwestycja jest zgodna z wymaganiami ochrony środowiska. Wnioskowana inwestycja nie oddziałuje na obszar Natura 2000 w znaczeniu ustawy z dnia 3.10.2008 r., o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz o ocenie oddziaływania na środowisko, gdyż najbliżej położony obszar NATURA 2000 ([...]) znajduje się w 3,37 km od działki inwestycyjnej. Nie przewiduje się negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na stan siedlisk przyrodniczych, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji przedmiotowej inwestycji.
Projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia do projektowania, posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Projektanci załączyli informację BIOZ oraz złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją.
Budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr [...] w miejscowości K. objęty zakresem wnioskowanych prac usytuowany jest w odległości 3 – 3,5 m od granicy z dz. nr [...] i 4 m od dz.nr [...] w m. K.. Nadbudowa obiektu jest zgodna z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W części nadbudowywanej - ściana zachodnia z uwagi na lokalizację w odległości 3.91 m od istniejącego budynku mieszkalnego na dz. nr [...] została zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z § 235 rozporządzenia.
Z uwagi na usytuowanie budynku mieszkalnego objętego zakresem prac na działce [...] w m. K. w odległości 7,77m od istniejącego budynku gospodarczego na dz. nr [...], uprawiony projektant określił w projekcie budowlanym, budynek ten posiada ściany i dach z materiałów nie rozprzestrzeniających ognia, dach jest wykonany z blachy dachówkowej, a ściany z pustaka ceramicznego tynkowanego. Ściana od strony działki inwestora (ścina południowa) nie posiada okien i drzwi, wykonana jest z pustaka ceramicznego oraz tynku 1,5 cm. Odwołując się do brzmienia § 271 ust. 10 rozporządzenia, wskazano, że wyznaczono pas terenu o szerokości 8 m (zgodnie z § 271 ust. 1) otaczający ściany budynku "g" na działce nr [...]. Projektowana inwestycja w wyznaczonym pasie posiada ściany o odporności ogniowej RE160 oraz strop o odporności ogniowej REI60 (zgodnie z § 232 ust. 4 i 5), a zatem spełnia wymagania dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego obu budynków. Do dokumentacji projektowej dołączono: pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. Rejon Dróg Wojewódzkich w K. z/s w Z.
z dnia 16.12.2016 r. z którego wynika, iż działka nr [...] w miejscowości K. posiada dostęp do drogi wojewódzkiej nr [...] (dz. nr [...]) poprzez istniejący zjazd oraz pismo z dnia 28.05.2018 r. wydane przez [...] dot. infrastruktury telekomunikacyjnej.
Odwołanie od ww. decyzji wniosła Z. I.. Odwołująca się wskazała, że pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji zostało wydane na inny podmiot i przedsięwzięcie, niż zostało to określone w decyzji o warunkach zabudowy. Zasygnalizowano również wątpliwości odnośnie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej, zacienienia, prawidłowego odwodnienia oraz ilości miejsc postojowych.
Wojewoda decyzją z dnia 31.07.2020 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że zakres kontroli organu przy udzielaniu pozwolenia na budowę wyznacza art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z ww. przepisu.
Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądowym, przed stwierdzeniem, że zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 ustawy Prawo budowlane, wymagane jest ustalenie, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany nie wymaga sprawdzenia. Projektanci złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane). Dodatkowo wszyscy projektanci, w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego, posiadali ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.
Odpowiadając na zarzut dotyczący rozbieżności podmiotu, na którą została wydana decyzja WZ i decyzja o pozwoleniu na budowę, organ II instancji wyjaśnił, że generalnie decyzja WZ jest prawem zbywalnym. Przeniesienie decyzji WZ reguluje przepis art. 63 ust. 5 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niezależnie od powyższego prawny następca zmarłej osoby dziedziczy prawo własności nieruchomości i wchodzi w prawa i obowiązki strony, wiążące się z tą nieruchomością. Dowodem istnienia następstwa prawnego po osobie zmarłej jest postanowienie właściwego sądu powszechnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporządzony przez notariusza akt poświadczenia dziedziczenia. K. I. jest jednym z następców prawnych zmarłego W. B..
Ponadto w oświadczenia z dnia 22.08.2019 r. pozostali spadkobiercy podtrzymali wniosek zmarłego o pozwolenie na budowę, udzielając K. I. pełnego prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane i do występowania jako inwestor w sprawie. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, K. I. posiada zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, pełne prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak i może realizować planowaną inwestycję w zakresie określonym przedmiotową WZ.
Za niezasadny organ uznał zarzut dotyczący innego zakresu prac wykazanych w pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, niż w decyzji WZ. Organ wyjaśnił, że dla przedmiotowej inwestycji została wydana decyzja o warunkach zabudowy z dnia 19.11.2012 r., Nr [...] przez Wójta Gminy L., w której ustalono: warunki zabudowy dla dz. nr [...] w K. pod rozbiórkę istniejącego dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nadbudowę o poddasze mieszkalne z nowym dachem i lukarnami. Jednocześnie pismem z dnia 4.12.2017 r., znak: [...], Urząd Gminy L. wyjaśnił, że przebudowa budynku i rozbudowa wewnętrznej instalacji elektrycznej nie wymaga uzyskania odrębnej decyzji o warunkach zabudowy, stwierdzając cyt.: "Niniejsza decyzja WZ jest promesa dla nadbudowy budynku o poddasze mieszkalne wraz z wykonaniem w tej części instalacji oraz innych robót budowlanych np.: przy przebudowie części istniejącej, jeżeli są one niezbędne do użytkowania obiektu".
Organ odwoławczy, po analizie akt sprawy, stwierdził, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny, w zakresie parametrów ustalonych w punkcie II decyzji WZ, posiada: szerokość elewacji frontowej liczonej od strony drogi (od strony wschodniej działki) -9,0 m; ze względu na ukształtowanie terenu: wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej 3,48 m - 3,58 m i wysokość linii okapu 3,48 m - 3,58 m; maksymalna wysokość obiektu 7,90 m, dach dwuspadowy o nachyleniu 40° pokryty dachówką ceramiczną, kolorystyka: elewacji - biała i jasnoszara, a dachu – brązowa. Wobec powyższego, gabaryt planowanego budynku jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji WZ. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, projekt budowlany jest zgodny z wymogami wynikającymi z tej decyzji, w zakresie polegającym na: nadbudowie, przebudowie, zmianie konstrukcji dachu, zmianie sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza na cele mieszkalne wraz z rozbudową wewnętrznej instalacji elektrycznej.
Odpowiadając na zarzut dotyczący ochrony przeciwpożarowej, organ II instancji wyjaśnił, że przedmiotowy budynek usytuowany jest od strony zachodniej w odległości 3,0 m - 3,5 m od granicy z działką nr [...] i od strony północnej w odległości 4,0 m od granicy z działką nr [...]. Organ zacytował § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a następnie wskazał, że ściana zachodnia w części nadbudowanej przedmiotowego budynku, zlokalizowanego w odległości 3,91 m od istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Ww. ściana jest zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 60 i jak wskazano w projekcie budowlanym spełnia wymagania ustaleń odporności na ogień zgodnie z § 208a rozporządzenia. Jednocześnie na ścianie południowej i północnej przedmiotowego budynku zaprojektowano pasy o szerokości 2.0 m z materiału niepalnego o odporności REI 60, połączone z nierozprzestrzeniającym ogień przykryciem dachowym. Zgodnie z wymogami § 232 ust. 1 i § 235 ust. 3 rozporządzenia planowana inwestycja nie narusza warunków ochrony przeciwpożarowej budynku usytuowanego na sąsiedniej działce nr [...]. Objęty inwestycyjnym zamierzeniem budynek, od strony działki odwołującej posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego wykonaną zgodnie z ww. przepisami.
Rozważając ochronę przeciwpożarową, w stosunku do budynku gospodarczego na działce o [...] w miejscowości K., zlokalizowanego od strony północnej w odległości 7,77 m od przedmiotowej inwestycji, organ II instancji odwołał się do informacji podanych w tym zakresie przez projektanta oraz wyjaśnił, że uwarunkowania wynikające z przepisów pożarowych nie ograniczają zabudowy w odległościach mniejszych niż określone w § 271 w przypadku zastosowania ściany oddzielenia pożarowego. W § 271 ust. 1 ww. rozporządzenia wprowadzono podział budynków ze względu na odporność ogniową ścian zewnętrznych. Z kolei ze względu na różnorodność materiałową ścian budynków ustawodawca wprowadził podział uwzględniający procentową zawartość powierzchni o danej odporności ogniowej do powierzchni całej ściany uwzględniającej otwory drzwiowe, okienne i inne jej elementy. Klasyfikacja ta ma podstawowe znaczenie przy wyznaczaniu wzajemnej odległości budynków. W § 271 ust. 1 ww. rozporządzenia podane zostały podstawowe odległości z uwzględnieniem zmniejszenia i zwiększenia tych wartości ze względu na wzajemne usytuowanie budynków, zastosowane środki ochrony przeciwpożarowej czy ewentualne zagrożenie wybuchem; § 271 ust. 10 ww. rozporządzenia określa, iż w pasie terenu o szerokości określonej w ust. 1-7, otaczającym ściany zewnętrzne budynku, niebędące ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, ściany zewnętrzne innego budynku powinny spełniać wymagania określone w § 232 ust. 4 i 5 ww. rozporządzenia dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego obu budynków. Natomiast § 271 ust. 12 ww. rozporządzenia wyraźnie wskazuje, że wymaganie, o którym mowa w ust. 10, nie dotyczy budynków, które są oddzielone od siebie ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, spełniającą dla obu budynków wymagania określone w § 232 ust. 4 i 5, z zastrzeżeniem § 218. Jak wynika z załączonej dokumentacji, zgodnie z § 271 ust. 10 rozporządzenia wyznaczony został pas terenu o szerokości 8 m otaczający ściany budynku "g" na działce nr [...]. Projektowana inwestycja w wyznaczonym pasie posiada ściany o odporności ogniowej REI 60 oraz strop o odporności ogniowej REI 30 (zgodnie z § 232 ust. 4 i 5 ww. rozporządzenia). Zatem, zastosowane rozwiązania w zakresie parametrów ochrony przeciwpożarowej, z północnej strony planowanego zamierzenia inwestycyjnego, spełniają wymagania dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego obu budynków.
Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie organu odwoławczego należy przyjąć, że wymagania dotyczące spełnienia warunków przeciwpożarowych określonych w ww. rozporządzeniu zostały dochowane. Potwierdzeniem ww. oceny organu odwoławczego jest opinia wydana przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., w piśmie z dnia 15.06.2020 r.
Jednocześnie organ II instancji stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do zakresu robót mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.09.2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Ponadto
projektowany obiekt nie znajduje się na terenie obszarów "Natura 2000", ani w strefie ich oddziaływania.
Odpowiadając na zarzuty odwołania, dotyczące ograniczeń związanych z zacienianiem sąsiedniego budynku usytuowanego na działce nr [...], organ II instancji stwierdził, że istniejący budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany na działce nr [...] w K. ma wymagany czasokres nasłonecznienia dla pokoi mieszkalnych posiadających okna od strony elewacji południowej w godzinach 7°°-11°°, a od strony elewacji zachodniej w godzinach 14°°-1700. W wyniku przedmiotowej inwestycji nie następuje ograniczenie ww. czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych budynku odwołującej. Zatem, został spełniony warunek dotyczący zapewnienia czasu nasłonecznienia, co najmniej jednego pokoju mieszkalnego w budynku sąsiednim, wynoszący minimum 3 godziny. W kwestii przesłaniania (§13 rozporządzenia) budynku na działce nr [...] nie zachodzą jakiekolwiek zmiany warunków w tym zakresie, gdyż usytuowanie obu budynków względem siebie nie ulega zmianie. Oznacza to, że nie zachodzi konieczność badania tego zagadnienia.
W odpowiedzi na zarzut nieodpowiedniego odwodnienia, organ odwoławczy podał, że zgodnie z przedłożonymi dokumentami, odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych oraz terenów utwardzonych zaprojektowano na powierzchnię nieutwardzoną na teren działki inwestora i grunt jest w stanie przyjąć wszystkie wody opadowe z dachu, co jest zgodne z § 28 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. Jak wynika z projektu budowlanego, w rejonie przedmiotowej działki nie ma kanalizacji deszczowej, nie następują zmiany naturalnego spływu wód opadowych, powodujące kierowanie ich na tereny sąsiednich nieruchomości. Zatem w przedmiotowej inwestycji zaplanowany układ rynien odprowadzający wody opadowe na nieutwardzoną działkę inwestora, spełnia ww. przepisy.
W punkcie IV decyzji WZ ustalono warunek dotyczący wymaganej ilości miejsc postojowych dla planowanej inwestycji: cyt.: "należy zapewnić min. 1 miejsce postojowe dla każdego lokalu mieszkalnego". W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania przedmiotowej inwestycji, zaprojektowano na działce inwestycyjnej o nr [...] miejsca postojowe w stosunku: 1 miejsce postojowe - 1 mieszkanie. Mieszkańcy planowanego inwestycji, zgodnie z powyższym ustaleniem WZ, mają więc zapewnione miejsce postojowe na własnej posesji, bez konieczności parkowania na drodze dojazdowej do działki odwołującej. Przepisy nie regulują zależności miejsc postojowych od ilości mieszkańców, lecz od ilości mieszkań inwestycyjnych. Nie znajduje potwierdzenia zarzut odwołującej, dotyczący zwiększenia miejsc parkingowych dla domniemanej większej liczby mieszkańców.
W konkluzji Wojewoda wskazał, że przedmiotowa inwestycja spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane, a przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania interesów osób trzecich, zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Z. I., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: tj:
a. art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. sprawy poprzez brak wyjaśnienia w sposób wyczerpujący stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu poprzez dowolne interpretowanie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji brak istotnych dla sprawy ustaleń co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego w sprawie;
b. naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zakresie w jakim rozstrzygnięcie nie zawiera elementów istotnych z punktu widzenia kontroli zajętego w sprawie administracyjnej stanowiska a to odniesienia się do zarzutów i twierdzeń skarżącej statuowanych na etapie odwołania od decyzji;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to jest:
a. art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez udzielenie pozwolenia na budowę w sytuacji, kiedy decyzja o warunkach zabudowy tego terenu wygasła z uwagi na śmierć osoby, która otrzymała decyzję o warunkach zabudowy;
b. art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez nie zbadanie zakresu wzajemnego oddziaływania decyzji o warunkach zabudowy oraz wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i projektu budowlanego;
c. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie zapewnienia odpowiedniego oświetlenia działki skarżącej, zapewnienia ochrony przeciwpożarowej, zapewnienia miejsc parkingowych dla nowej powierzchni mieszkalnej, brak określenia wysokości projektowanego budynku podlegającego nadbudowie i budynków sąsiednich oraz brak zapewnienia dostatecznego odprowadzenia wód opadowych z dachu.
W uzasadnieniu skargi przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być niezasadna.
Na wstępie należy jednakże zaznaczyć, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.
Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).
Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Na wstępie Sąd pragnie wskazać, że badając w granicach wyznaczonych przez właściwe przepisy prawa budowlanego projekt budowlany, nie dostrzegł elementów, które prowadziłyby do oddalenia skargi.
Odnosząc się natomiast kolejno do zarzutów skargi, należy powiedzieć, co następuje:
1/ Co do kwestii wygaśnięcia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wskutek śmierci uprawnionego, to prawo administracyjne, a konkretnie art. 65 u.p.z.p. nie zna takiego przypadku, jaki opisuje się skardze. Przepis ten bowiem dotyczy innej sytuacji wygaśnięcia decyzji. Natomiast niewątpliwie prawa wynikające z decyzji WZ są prawami zbywalnymi, o czym świadczy choćby możliwość przeniesienia decyzji na inną osobę ( art. 63 ust. 5 u.p.z.p.). Wobec tego nic nie stoi na przeszkodzie, aby przyjąć następstwo prawne mortis causa co do praw z decyzji WZ. Wskazuje na to wyrok NSA z dnia 10 lutego 2009 r. I OSK 329/08 LEX nr 515989: " W prawie publicznym generalnie obowiązującą regułą jest, że uprawnienia i obowiązki mają charakter osobisty. Od tej reguły art. 30 § 4 k.p.a. wprowadza wyjątek stanowiąc "W sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni". Po zakończeniu postępowania administracyjnego nie wygasa reguła następstwa prawnego, które należy wyprowadzić z regulacji materialnoprawnej prawa administracyjnego w związku z przepisami prawa cywilnego". Zatem do dziedziczenia praw i obowiązków regulowanych przepisami prawa administracyjnego stosuje się również przepisy prawa spadkowego, chyba, że konkretny przepis ustawy stanowi inaczej. Wspomniany przepis art. 30 § 4 k.p.a. bezpośrednio wskazuje na zasadę dziedziczenia praw o charakterze majątkowym wynikających z przepisów prawa administracyjnego (także publicznych). Zatem pochodzenie praw majątkowych wchodzących w skład spadku i dzielenie ich na publiczne i prywatne (cywilne) jest nieadekwatne, gdyż przy dziedziczeniu wszystkich praw majątkowych stosuje się te same zasady prawa spadkowego (art. 922 § 1 k.c.).
Patrząc zaś z drugiej strony, następca prawny uzyskując prawo własności nieruchomości automatycznie wstępuje w prawa i obowiązki związane z tą nieruchomością, co słusznie wskazał organ odwoławczy w decyzji.
2/ Nie można zgodzić się z twierdzeniem skargi, że decyzja WZ dotyczy innego zakresu prac niż pozwolenie na budowę. W decyzji o ustaleniu warunków zabudowy chodziło o zrobienie nadbudowy i nowego dachu w miejsce starego, z wykorzystaniem nadbudowanej powierzchni na cele mieszkalne. Sąd celowo nie cytuje w tym miejscu dosłownego brzmienia tytułu inwestycji, aby wskazać, że można opisać sedno decyzji poprzez użycie innych słów, w niczym tego sedna nie zmieniając. Jeśli teraz sięgniemy do przedmiotu udzielonego pozwolenia na budowę, to będzie to dokładnie to samo, tzn. nadbudowa z nowym dachem, użytkowana na cele mieszkalne. Kwestia poszerzenia nazwy inwestycji o elementy przebudowy czy instalacji elektrycznej jest związana z faktem, że pozwolenie na budowę dokonuje uszczegółowienia wszystkich elementów inwestycji, podczas gdy decyzja WZ jest w pewnym sensie abstrakcyjna, gdyż nie daje wyobrażenia o konkretach przyszłego przedsięwzięcia. Przytoczyć należy wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2018r., II SA/Kr 1584/17, Lex nr 2457139: " sama zmiana nazwy, bez zmiany charakterystyki planowanego zamierzenia opisanego w koncepcji urbanistyczno – architektonicznej, nie powoduje automatycznie zmiany planowanej inwestycji".
Nie ulega zatem wątpliwości, że gabaryty obiektu będącego przedmiotem pozwolenia spełniają wymogi ustalone w decyzji WZ, co szczegółowo przedstawił organ odwoławczy w decyzji.
3/ Co do kwestii nasłonecznienia, prawdą jest, co podnosi skarżąca, że brak w projekcie tzw. linijki słońca, czyli graficznego przedstawienia oświetlenia i nasłonecznienia. Nie ulega wątpliwości, że organ rozstrzygający o pozwoleniu na budowę, obowiązany jest ocenić, na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b.), ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących "przesłaniania i zacieniania" określonych w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.- dalej "Rozporządzenie").
Jak chodzi o § 13 Rozporządzenia, to w projekcie budowlanym /k. A16, D21/ wskazano, że budynek nie ogranicza naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach sąsiednich i spełnia warunki z § 13. Podobnie wskazano, że w zakresie § 60 ze względu na odległości projektowany budynek nie ogranicza nasłonecznienia pomieszczeń w budynkach na działkach sąsiednich.
Co się tyczy § 60, to brzmi on następująco:
§ 60. 1. Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700-1700.
2. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju.
3. W przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia.
To właśnie w odniesieniu do tego przepisu zazwyczaj sporządza się tzw. linijkę słońca. W tym wypadku brak odpowiedniego rysunku, niemniej jednak organ odwoławczy wskazał, że budynek na działce nr [...] ma zapewniony czas nasłonecznienia dla pokoi w elewacji południowej w godzinach 7.00-11.00, zaś od strony elewacji zachodniej w godzinach 14.00-17.00. Wprawdzie organ, jak zauważa skarżąca, nie wyjaśnił szerzej, dlaczego przyjął takie a nie inne godziny, ale można rozumowanie organu, w ocenie Sądu, z grubsza odtworzyć. Wszystko staje się jasne, kiedy spojrzy się na plan zagospodarowania działki w projekcie budowlanym /k. A18/ i na zaznaczone kierunki świata. Otóż budynek inwestycyjny jest usytuowany w odległości około 4,28 m od budynku skarżącej, od strony wschodniej. Co więcej, budynek skarżącej jest zwrócony do budynku inwestycyjnego ścianą bez okien /akta II inst. k. 76/. Nadto widać na rysunku projektu, że budynek inwestycyjny jest nieznacznie cofnięty w stosunku do budynku sąsiedniego. Wszystko to powoduje, że od strony wschodniej budynek inwestycyjny będzie przez jakiś czas zacieniał budynek sąsiedni, ale - ścianę bez okien, a nie pomieszczenia; a w miarę dalszej wędrówki słońca cień będzie przesuwał się na stronę północną i wschodnią budynku inwestycyjnego czyli w sposób w ogóle nie rzucający cienia na budynek skarżącej. Wobec tego, słońce znajdując się kolejno od południa i od zachodu budynku skarżącej, będzie tam operować bez przeszkód. W takim razie na pewno będzie spełniony wymóg oświetlenia przynajmniej jednego pokoju, przez trzy godziny w dniach równonocy w godzinach od 7.00 do 17.00. Stąd też w tej specyficznej sytuacji okazuje się, że brak stosownego rysunku linijki słońca, czy dokładniejszego objaśnienia ze strony organu odwoławczego nie jest przeszkodą do ustalenia, że warunki z § 60 Rozporządzenia zostały spełnione.
4/ W kwestii odwodnienia, skarżąca wskazała, że obecnie woda z dachu spływa na jej nieruchomość i uważa, że po nadbudowie sytuacja się pogorszy. Wyjaśnienia wymaga, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie bada kwestii czy to stosunków wodnych, czy to prawidłowości istniejącego odwodnienia. Natomiast co do przyszłego budynku, wskazano w projekcie budowlanym /k.A 16/, że z uwagi na brak w pobliżu kanalizacji deszczowej, odprowadzenie wód opadowych z połaci dachu oraz terenów utwardzonych nastąpi na nieutwardzoną powierzchnię działki, gdyż grunt jest w stanie to przyjąć. Podkreślono, że nie dokona się zmiany naturalnego spływu wód opadowych poprzez skierowanie na teren sąsiednich nieruchomości, a tym samym nie zakłóci się stosunków wodnych. W efekcie brak podstaw do zarzutu naruszenia § 28 i 29 Rozporządzenia.
5/ Co się tyczy zarzutu zbyt małej ilości miejsc parkingowych, to w decyzji WZ ustalono 1 miejsce na 1 lokal mieszkalny /k. D3/. W projekcie wskazano, że na działce znajduje się jedno miejsce postojowe i nie przewiduje się zmian w ilości miejsc. Należy zatem zaznaczyć, że skarżąca miałaby rację, gdyby w kondygnacji poddasza zaprojektowano odrębny lokal mieszkalny, do wydzielenia. Tymczasem przewidziano tam pomieszczenia o charakterze pokoi i pomieszczeń użytkowych (garderoby), natomiast brak kuchni i łazienki. Stąd ta kondygnacja tworzy uzupełnienie parteru o dodatkowe pomieszczenia, nie jest natomiast osobnym lokalem mieszkalnym. Stąd prawidłowo nie przewidziano w projekcie dodatkowych miejsc, gdyż nie powstanie osobny lokal mieszkalny.
6/ Ostatnia kwestia dotyczy elementów ochrony przeciwpożarowej.
Skarżąca zarzuca, że organ nie wypowiedział się w zakresie odległości między działkami i innymi budynkami, zwłaszcza w aspekcie ochrony przeciwpożarowej. Dalsze zarzuty dotyczyły 1/ braku określenia, czy ściana budynku na działce nr [...] jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, 2/ tego, że w ścianie północnej już znajdują się otwory okienne.
Nie można się z powyższym zgodzić. Organ odwoławczy wskazał /k.108 akt II inst./, że budynek usytuowany jest w odległości 3,0-3,5 m od granicy z działką skarżącej nr [...] i w odległości 4,0 m od granicy z działką nr [...] ( od północy). Wobec tego, zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia, nadbudowa o jedną kondygnację jest możliwa, pod warunkiem braku okien i drzwi w nadbudowanej ścianie. Jak słusznie wskazał organ, ściana zachodnia w części nadbudowanej nie posiada takich otworów, więc warunek powyższy jest spełniony.
Dalej: sięgając do projektu budowlanego, wskazano tamże, że przedmiotowy budynek zalicza się do kategorii ZL IV, jest budynkiem niskim (N) do 12 m wysokości i nie wymaga uzgodnień pod względem ochrony przeciwpożarowej. Jest zwolniony z wymagań dotyczących klasy odporności ogniowej zgodnie z § 213 Rozporządzenia. Zgodnie z § 273 Rozporządzenia nie ustalono odległości między ścianami zewnętrznymi budynków położonych na jednej działce budowlanej, albowiem łączna powierzchnia wewnętrzna istniejących budynków mieszkalnego i gospodarczego nie przekracza dopuszczalnych powierzchni stref pożarowych wymaganych dla każdego z budynków. Budynek posiada ściany i dach z przekryciem nierozprzestrzeniającym ognia, podobnie jak budynki sąsiednie. Odległość budynku inwestycyjnego po przebudowie i nadbudowie od budynku skarżącej ZL IV nie ulegnie zmianie ( 4,35 m).
Wskazano nadto, że projektowana przebudowa, nadbudowa, zmiana konstrukcji dachu spełnia wymagania § 271 – 273 Rozporządzenia /k. [...]
W projekcie wskazano, że zachodnią ścianę budynku, czyli tę od strony działki skarżącej, zaprojektowano jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 60 zgodnie z § 235 Rozporządzenia i spełnia wymagania odporności na ogień zgodnie z § 208 a Rozporządzenia /k. A18, A29, A30/. Jest ona zlokalizowana w odległości 3,91m od budynku skarżącej.
Jednocześnie wymaga podkreślenia, że na ścianie południowej i północnej, od strony zachodniej, czyli od strony oddzielenia przeciwpożarowego, zaprojektowano pasy o szerokości 2 m z materiału niepalnego o odporności REI 60, połączone z nierozprzestrzeniającym ogień pokryciem dachowym /k. A34 i A36/, zgodnie z wymogami § 235 ust. 2 Rozporządzenia (organ błędnie wskazał na ust. 3 tego przepisu). W tej sytuacji prawidłowa jest konstatacja organu odwoławczego, że budynek spełnia warunki ochrony przeciwpożarowej w odniesieniu do budynku na działce nr [...].
W odniesieniu zatem do zarzutów dotyczących budynków skarżącej i inwestycyjnego, wskazać trzeba, że w świetle przepisów nie ma wymogu badania, czy obie ściany są ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. Wystarczającym jest, aby tylko jedna ściana posiadała taki walor. Jak to trafnie wskazał WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 31 października 2017 r. II SA/Rz 805/17, LEX nr 2406298, "regulacja § 271 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) wyznacza minimalne odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. A contrario, wyznaczone tam odległości nie dotyczą lokalizacji obiektów, z których jeden posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Jeżeli więc, jeden z budynków posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, to odległości o jakich mowa w tej regulacji nie muszą być zachowane dla uznania legalności zamiennego projektu budowalnego".
Co się tyczy działki nr [...] ( od północy), to znajduje się tam budynek gospodarczy "g", zlokalizowany w odległości 7,77m od budynku inwestycyjnego. Budynek posiada ściany i dach z materiałów nierozprzestrzeniających ognia /k.A17a/. Ściana południowa od strony działki inwestora nie posiada okien i drzwi. Zgodnie z § 271 ust. 10 w zw. z § 271 ust. 1, w zw. z § 232 ust. 4 i 5 Rozporządzenia, wyznaczono pas terenu o szerokości 8 m, otaczający ściany budynku "g" na działce nr [...]. Projektowana inwestycja w wyznaczonym pasie posiada ściany o odporności ogniowej REI 60 oraz strop o odporności ogniowej REI 30, a zatem spełnia wymagania dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego /k.A 29 i A.30/.
Spełnienie wymagań w zakresie parametrów ochrony przeciwpożarowej potwierdza pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 9.06.2020r., który przy zastrzeżeniu wykonania elementów przewidzianych w projekcie oraz zachowania odległości 1,5 m okapu od działki budowlanej – nie wniósł uwag do rozwiązań projektowych /k.93 akt odwoławczych/.
Jak wynika z powyższych rozważań, nie mają miejsca naruszenia przepisów wskazanych w skardze. W ocenie Sądu projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami prawa budowlanego w zakresie podlegającym ocenie organów. Wobec tego skarga podlegała oddaleniu, w oparciu o art. 151 p.p.s.a.