II SA/Kr 1162/01

II SA/Kr 1162/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-08-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Szkodzińska /sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Wojciech Jakimowicz
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
I OSK 629/05 - Wyrok NSA z 2006-01-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2004r sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 marca 2001 r. , Nr : [...] w przedmiocie pomocy społecznej skargę oddala
Uzasadnienie
IISA/Kr 1162/01
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2000 r. znak [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. , na podstawie art. art. 3, 4, 13, 16 ust. l i 2 , 36, 38 ust. 1. i 43 ust. l ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, przyznał A.C. pomoc społeczną w postaci obiadów wydawanych bezpłatnie w dni robocze w barze "[...]" w okresie od 2 stycznia do 30 czerwca 2001 r.
W odwołaniu od tej decyzji A.C. wniósł o "określenie pojęcia obiadu, jego wartości cenowej /nie mniejszej niż 7 zł./ i kalorycznej, ustalenie propozycji miesięcznego jadłospisu", zmianę określenia "dni robocze" na wszystkie dni miesiąca, oraz o określenie początkowej daty na 2 stycznia , bowiem w dniu 1 stycznia zjadł już obiad w barze "[...]". Podał, że nie widzi powodów, dla których nie zostały przyznane posiłki w dni świąteczne, skoro ustawa gwarantuje posiłki codzienne. Zarzucił, że wartość abonamentu nie jest określona konkretnie kwotowo i na realnym poziomie. Faktycznie, ponieważ nie może utrzymać się "w limicie", spożywa 14-15 obiadów miesięcznie.
Decyzją z dnia [...] 2001 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § l pkt l kpa decyzję organu I instancji utrzymało w mocy. W uzasadnieniu podało co następuje:
Zgodnie z art. 16 ustawy o pomocy społecznej pomoc w postaci jednego gorącego posiłku dziennie przysługuje osobie, która własnym staraniem nie może go sobie zapewnić. Przepis nie definiuje pojęcia "gorącego posiłku" ani jego cech , nie używa też sformułowania "obiad". Wartość cenową posiłku warunkują możliwości finansowe pomocy na terenie K. z tej formy pomocy korzysta 460-470 osób, w tym połowa w formie obiadów bezpłatnych. Przy koszcie jednego obiadu 4 zł, wydatki Ośrodka na ten cel są bardzo duże i nie ma możliwości ich zwiększenia. Z informacji MOPR wynika, że osoba korzystająca z obiadów może uzgodnić z jadłodajnią, że w ramach przyznanej kwoty, będzie korzystać z obiadów codziennie. Wtedy cena jednostkowa posiłku musiałaby być niższa. O takiej możliwości odwołujący się zapewne wiedział, skoro od wielu lat korzysta z tej formy pomocy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A.C. zarzucił, że postępowanie odwoławcze odbyło się bez jego udziału, nie przeprowadzono rozprawy, nie rozpoznano istoty sprawy i nie ustosunkowano się do jego zarzutów, nie przeprowadzono też rozprawy. Podał, że na podstawie decyzji wydawane są abonamenty z oznaczeniem cyfrowym, z zaznaczonymi dniami świątecznymi a te dni nie odpowiadają dniom, w których bar [...] jest nieczynny. Decyzja nie określa wartości cenowej obiadu i nikt nie wie na pewno jaka ta wartość jest.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi powtarzając motywy rozstrzygnięcia. Dodało, że A.C. korzysta także z innych form pomocy, otrzymuje zasiłki celowe z przeznaczeniem na zakup żywności. Podkreśliło, że wielokrotnie już wyjaśniało A.C. , iż w jego sprawach nie ma potrzeby przeprowadzenia rozpraw, bo jego sytuacja rodzinna, życiowa , zdrowotna, jest dobrze znana, znane są też jego zarzuty i pretensje w stosunku do MOPR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył;
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 16 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. pomoc w postaci jednego posiłku gorącego dziennie przysługuje osobie, która własnym staraniem nie jest w stanie go sobie zapewnić. Tak jak wskazuje Kolegium, przepis nie określa jakości, kaloryczności , rodzaju i wartości posiłków, nie zobowiązuje też organu do podania tych danych w decyzji o przyznaniu pomocy. Omawiana pomoc ma charakter rzeczowy , a nie pieniężny, a jej przedmiotem jest gorący posiłek, który wcale nie musi stanowić pełnego, kilkudaniowego obiadu. O tym, jakiego rodzaju posiłki wydawane są w realizacji decyzji o przyznaniu takiej pomocy, decydują względy nie podlegające sądowej kontroli w ramach rozpatrywania skargi na decyzję świadczenie takie przyznające. W ramach kontroli zgodności z prawem indywidualnej decyzji z zakresu pomocy społecznej nie mieści się ocena działalności pomocy społecznej w ogóle, a tego zdaje się domagać skarżący.
Choć w decyzji organu I instancji brak jest takiego ustalenia, to należy przyjąć, że przyznając skarżącemu świadczenie w postaci obiadów i powołując się na przepis art. 16 ustawy, organ uznał, że skarżący spełnia warunki tego przepisu tzn. jest osobą nie mogącą sobie we własnym zakresie zapewnić gorącego posiłku. W takiej sytuacji - skoro przepis wiąże z nią prawo do jednego posiłku dziennie - niewątpliwie uchybieniem było ograniczenie świadczenia tylko do dni roboczych przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek wyjaśnienia takiego rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji. Zważywszy jednak niekwestionowany przez skarżącego fakt, iż rzeczą wiadomą była możliwość realizowania wydawanego abonamentu, aby także i w dni świąteczne uzyskać posiłek, przyjąć należy, że w istocie doszło w sprawie do wadliwego sformułowania decyzji, a nie do rzeczywistego ograniczenia zakresu przyznawanego świadczenia. Wskazane uchybienie zatem w ocenie sądu nie może powodować uchylenia zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.