II SA/KR 115/25

II SA/Kr 115/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Łoboz
Mirosław Bator /sprawozdawca/
Piotr Fronc /przewodniczący/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art 37 a
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 13 listopada 2024 r. znak SKO.ZP/415/644/2023 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za umieszczenie szyldów reklamowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 20 listopada 2023 r. nr 115/6851/2023 działając na postawie art. 37 d ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 104 K.p.a. w związku z § 20 ust. 4 pkt 3 oraz § 20 ust. 5 uchwały Rady Miasta Krakowa nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń wymierzył A. S. prowadzącej działalność A. S. A.-R. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu umieszczenia od dnia 4 października 2023 r. do dnia 23 października 2023 r. szyldu Tesone umieszczonego na dachu lokalu usługowego o powierzchni 0,85 m2, szyldu T. w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie o wymiarach 1,5 m x 1 m i powierzchni 1,5 m2 oraz szyldu [...] w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie o wymiarach 0,7 mx 1,00 m i powierzchni 0,7 m2, zlokalizowanych na budynku na działce nr [...] obr. [...] P. , przy ul. K. w K.. W uzasadnieniu organ wskazał, że jeszcze przed wszczęciem mniejszego postępowania wykonywano w ramach wstępnego postępowania wyjaśniającego czynności służbowe dotyczące badania zgodności reklam i szyldów, w tym m.in. szyldu T. umieszczonego na dachu, szyldu T. w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie oraz szyldu [...] w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie - zlokalizowanych na budynku na działce nr [...] obr. [...], przy ul. K. z zapisami ww. uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta K. z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń"., Podczas wykonywania w ramach tego postępowania czynności służbowych, w dniu 15 września 2022 r. stwierdzono, ze ww. szyldy są niezgodne z zapisami ww. uchwały. Ustalono, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w 1 Strefie Miasta K. zgodnie z granicami wyznaczonymi § 5 ust. 1 pkt. 1 uchwały i wg załącznika nr 1 do uchwały krajobrazowej. Ustalono, że ww. szyldy zostały zamieszczone bez wiedzy właścicieli nieruchomości, przez podmiot wynajmujący ww. budynek: tj. A. S. prowadzącą w nim ww. działalność gospodarczą (na podstawie umowy najmu z dnia 18.01.2029 r.). Organ wskazał na przeprowadzoną wizję w terenie w dniu 22 czerwca 2023 r., a następnie w dniu 9 sierpnia 2023 r. w toku której dokonano pomiary dwóch szyldów umieszczonych w witrynie przy pomocy dalmierza laserowego L. . Ze względu zaś na wyniki kolejnych ustaleń dokonanych w toku oględzin z dnia 4.10.2023 r. tj. stwierdzenia w stanie niezmiennym dwóch ww. szyldów w witrynie lokalu w ww. budynku oraz istnienia szyldu na dachu lokalu znajdującego się w parterze budynku organ zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w celu wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na niespełnienie przez ww. szyldy przepisów § 20 ust. 4 pkt. 3 oraz § 20 ust. 5 uchwały krajobrazowej. Organ wskazał, że w toku kolejnej kontroli w terenie w dniu 24.10.2023 r. stwierdzono, że ww. szyldy zostały usunięte, co potwierdza dokumentacja fotograficzna. Organ ustosunkował się do stanowiska strony wyrażonego w piśmie z dnia 27.10.2023 r., w którym wyjaśniono się , że szyldy objęte pismem z dnia 4.10.2023 r. zostały usunięte niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania, zwracając uwagę, że strona nie wskazała konkretnej daty usunięcia szyldów. Organ przyjął zatem, że szyldy zostały usunięte 23.10.2023 r. tj. przed dokonaniem wizji w terenie w dniu 24.10.2023 r.
Od tej decyzji odwołanie złożyła A. S. podnosząc, że przyjęcie przez organ, że przedmiotowe szyldy zostały usunięte 23.10.2023 r., przed dokonaniem wizji w terenie w dniu 24.10.2023 r. jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawa wyrażoną w art. 6 K.p.a. oraz z obowiązkiem podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy o którym mowa w art. 7 K.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 13 listopada 2024 r. nr SKO.ZP/415/644/2023 uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i wymierzyło A. S. karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł za umieszczenie od dnia 9 października 2023 r. do dnia 23 października 2023 r. szyldu T. umieszczonego na dachu lokalu usługowego o powierzchni ekspozycji 0,85 m2, szyldu T. w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie o wymiarach 1,5 m x 1 m i powierzchni ekspozycji 1,5 m2 oraz szyldu [...] w formie "wyklejki" umieszczonego na witrynie o wymiarach 0,7 m x 1m i powierzchni ekspozycji 0,7 m2, zlokalizowanych na budynku na działce nr [...] obr. [...], przy ul. K. w K. niezgodnie z zapisami uchwały Rady Miasta K. nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń". W uzasadnieniu organ wskazał, ż uchwałą nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r. Rada Miasta K. ustaliła zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń. Zgodnie § 27 uchwały weszła ona w życie po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dniem 1 lipca 2020 r. zgodnie z § 25 ust. 1 uchwały zawarte w uchwale zakazy, zasady i warunki znajdują zastosowanie do obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń sytuowanych, budowanych, remontowanych lub przebudowywanych od dnia wejścia w życie uchwały. W myśl § 25 chwały wprowadzono 24 miesięczny okres dostosowawczy dla reklam i urządzeń reklamowych, które istniały w dniu wejścia w życie uchwały. Według art. 37d ust. 4 ustawy, karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia. Przedmiotowa nieruchomość (działka nr [...] obr. [...]) znajduje się w 1 Strefie Miasta K. wg. § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały krajobrazowej oraz wg. załącznika nr 1 do uchwały. W myśl art. 2 pkt 16 d ustawy, pod pojęciem szyldu należy rozumieć tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe informującą o działalności prowadzonej na nieruchomości, na której ta tablica reklamowa lub urządzenie reklamowe się znajdują. Niewątpliwie umieszczona na dachu lokalu usługowego w budynku na działce nr [...] obr. [...] tablica z informacją o nazwie lokalu (restauracji) "T. " stanowi szyld w rozumieniu ww. przepisu. Podobnie, jako szyldy zakwalifikować należy umieszczone w witrynach ww. lokalu wyklejek o treści "T. " i "L. " (tak dokumentacja fotograficzna k 3-5 akt sprawy). Zawierają one bowiem treści informujące o działalności prowadzonej na ww. nieruchomości. Zapisy § 20 ust. 1-17 uchwały regulują dopuszczalność sytuowania szyldów na obszarze miasta K.. W związku z treścią § 5 ust. 1 pkt.1 uchwały tj. usytuowaniem przedmiotowej nieruchomości w Strefie 1 Miasta K., w niniejszej sprawie, dla oceny zgodności sytuowanych na niej szyldów relewantne pozostają zapisy § 20 ust. 2 -5 uchwały krajobrazowej, jako odnoszące się do tej obiektów lokowanych w tej Strefie. Zapis § 20 ust. 2 uchwały stanowi, że szyldy z wyjątkiem szyldów na obiektach budowlanych zlokalizowanych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N. H. oraz Podobszaru 1 III Strefy, sytuuje się na elewacji frontowej parteru obiektu budowlanego, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów nie przekroczyła wielkości: (...) 1) 25% powierzchni elewacji frontowej parteru w I Strefie (...). Ponadto zgodnie z § 20 ust. 3 Powierzchna ekspozycji szyldu nie może być mniejsza niż powierzchnia odpowiadająca formatowi A4. Zgodnie z § 20 ust. 4 szyldy na elewacji frontowej parteru, o których mowa w ust. 2, należy sytuować: 1/ płasko na elewacji w ramach poziomego rzędu, którego dolna krawędź znajduje się na wysokości co najmniej 2,50 m od poziomu terenu lub 2/ płasko na elewacji w ramach pionowych pasów sytuowanych po jednej lub po obu stronach głównego wejścia do obiektu, 3/ w górnej części okna/witryny drzwi jednak na nie więcej niż na 1/3 powierzchni okna/witryny/drzwi. Z kolei, w myśl § 20 ust. 5 poza Podobszarem l III Strefy dopuszcza się sytuowanie szyldów powyżej elewacji frontowej parteru na obiekcie o wysokości do 9 m. posiadającym co najmniej dwie kondygnacje nadziemne, użytkowane w celach innych niż mieszkaniowe, jako jednego szyldu dla budynku, o wymiarach szyldu: wysokość do 1 m, szerokość do 2 m. sytuowanego płasko na elewacji tego budynku albo na dachu. Jak zasadnie uznał organ, dwa szyldy w formie wyklejek: szyld o treści T. umieszczony w formie wyklejki na witrynie lokalu (o wymiarach 1,5 m x 1 m i powierzchni ekspozycji 1,5 m2) oraz szyld o treści L. umieszczonym formie wyklejki na witrynie lokalu (posiadający wymiary 0,7 m x 1 m i powierzchni 0,7 m2), nie spełniają wymogu zajmowania nie więcej niż 1/3 powierzchni witryny. Z kolei szyld T. umieszczony na dachu lokalu usługowego , nie spełnia zapisów § 20 ust. 5 uchwały, ze względu na sposób i miejsce jego sytuowania, tj. nie odpowiada wymogowi usytuowania szyldu płasko na elewacji budynku (powyżej parteru) ewentualnie na dachu całego budynku, stanowiącego obiekt posiadający dwie kondygnacje o przeznaczeniu innymi niż mieszkalne - jako jeden szyld dla budynku. Dowodzą tego zgromadzone w aktach sprawy, poczynione w toku oględzin w terenie z dnia 4.10.2023 r. dokumentacje fotograficzne (k. 3 -5 akt sprawy). Również strona nie kwestionuje poprawności kwalifikacji stwierdzonych naruszeń uchwały krajobrazowej. Bezsporne pozostają też ustalenia dotyczące podmiotu odpowiedzialnego za umieszczenie tablic. Nie budzi wątpliwości, że na działce nr [...] obr. [...], budynku przy ul. K. nr [...] w K. A. S. w ramach prowadzonej przez siebie ww. działalności wynajmuje lokal w parterze budynku, w którym prowadzi restaurację o nazwie T. (tak umowa najmu zawarta w dniu 18.01.2019 r. — nie kwestionowana przez stronę). Jest ona podmiotem, który umieścił w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą szyldy, które mają informować o ww. działalności w formie restauracji. Kolegium stwierdziło, że zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne i nie budzące wątpliwości ustalenia, że objęte niniejszym postępowaniem trzy szyldy (dwa w formie wyklejek i jednej w formie tablicy) istniały w dniu 4.10.2023 r. na przedmiotowym lokalu budynku przy ul. K. w K.. Obrazują to fotografie wykonane podczas czynności kontrolnych w terenie odbytych w dniu 4.10.2023 r. Wizja odbyta w dniu 4.10.2023 r. potwierdziła, że szyldy w formie wyklejek znajdują się na witrynach lokalu w stanie niezmienionym, zatem nie zaistniała potrzeba dokonywania ich ponownego pomiaru. Jak wynika z protokołu czynności kontrolnych z dnia 24.10.2023 r., w tym właśnie dniu, po raz pierwszy stwierdzono brak spornych szyldów na nieruchomości. W związku z brakiem innych dowodów, organ na tej podstawie przyjął, że dniem usunięcia spornych szyldów był dzień 23.10.2023 r. Kolegium stwierdziło natomiast, że organ niewłaściwie określił datę początkową okresu, za jaki należy nałożyć karę administracyjną na stronę. Data ta nie jest bowiem tożsama z wyżej wykazywaną datą stwierdzenia naruszeń, lecz zależy od daty wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 37d ust. 4 u.p.z.p. kara administracyjna naliczana jest za każdy dzień od dnia wszczęcia postępowania, dzień wszczęcia postępowania z urzędu stanowi zatem pierwszy dzień, od którego jest naliczana kara umowa (tak np.: wyrok WSA w Krakowie z dnia 18.07.2023 r. sygn. II SA/Kr 650/23, wyrok WSA w Krakowie z dnia 12.07.2023 r. sygn. II SA/Kr 166/23). W odniesieniu, zaś do podjętej przez stronę w odwołaniu próby kwestionowania prawidłowości dokonania przez organ pomiarów szyldów oraz podnoszonych wątpliwości co do konkretnego urządzenia, którym te pomiary zostały dokonane oraz czy pomiary zostały wykonane przez osobę do tego uprawnioną, Kolegium stwierdziło, że są one nieuzasadnione. Odwołująca nie wykazała błędu co do ustaleń organu, a jedynie opiera się na wyrażaniu wątpliwości co do poprawności zastosowanych metod pomiarowych. Twierdzenia te nie zostały poparte istnieniem odmiennych okoliczności i faktów, które wskazywałyby na nieprawidłowość czynności pomiarowych organu i nieprawidłowość ostatecznych ustaleń organu, a w szczególności wskazywałyby, że kara została ustalona w sposób zawyżony. Brak jest podstaw do kwestionowania czynności dokonanych w dniu 9.08.2023 r. dotyczących szyldów - wyklejek zobrazowanych na dokumentacji pomiarowej i fotograficznej. Czynności te dokonano przy pomocy odpowiednich, profesjonalnych urządzeń pomiarowych (dalmierza laserowego [...]), których użycie daje gwarancję poprawności pomiarów. Pomiary wykonano z bliskiej odległości, co widać na zdjęciach. Zdjęcia obrazują stan faktyczny istniejący w datach sporządzenia zdjęć do protokołów, w tym czas, miejsce i sposób pomiaru ekspozycji reklamowej, przy uwzględnieniu współrzędnych tablicy wg. lokalizacji GPS. Nadto jak wynika z ww. zdjęć podano szczegółowe wymiary przedmiotowych szyldów jako podstawę ustalenia powierzchni ich ekspozycji. Zwrócić uwagę należy, że zgodnie z art. 4 ustawy Prawo o miarach przyrząd pomiarowy to urządzenie, układ pomiarowy lub jego elementy, przeznaczone do wykonywania pomiarów samodzielnie lub w połączeniu z jednym lub wieloma urządzeniami dodatkowymi. Zgodnie z art. 2 a tej ustawy, takie cechy posiadają dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zgodnie z art. 2a ww. ustawy o miarach) dalmierze. Dalmierz laserowy to urządzenie pomiarowe służące do bezinwazyjnego, jednoosobowego wyznaczania odległości, obliczanej w oparciu o pomiar czasu, podczas którego impuls elektromagnetyczny lub dźwiękowy przebywa określony dystans. Wskazany przyrząd pomiarowy służy więc dokonywaniu pomiarów długości i nie wymaga wiadomości specjalnych np. z zakresu geodezji, zatem właściwie i zgodnie z przeznaczeniem oraz stosownie do potrzeb organ I instancji posłużył się nimi w toku postępowania, bez udziału podmiotów profesjonalnych tu geodety. Pracownik organu I instancji podpisany pod notatką urzędową z dnia 9.08.2023 r. i z dnia 4.10.2023 r. poświadczył przeprowadzenie ww. pomiarów przy pomocy ww. profesjonalnego urządzenia mierniczego.
Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. S. zarzucając naruszenie:
1/ art. 6, art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nienależyte i niewystarczające zbadanie istotnych okoliczności sprawy oraz brak stosownego udokumentowania przez organ okoliczności uzasadniających nałożenie na skarżącą kary pieniężnej za nieusunięcie szyldów reklamowych za okres od 9.10.2023 r. do 23.10.2023 r. oraz zaniechanie przesłuchania skarżącej na okoliczność ustalenia daty usunięcia przez nią szyldów reklamowych z terenu nieruchomości przy ul. K. w K.,;
2/ art. 6, art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 77 § 1 K.p.a. poprzez wykorzystanie w toku postępowania wyników dotyczących wielkości szyldów reklamowych, pobranych z urządzenia pomiarowego o nieznanych parametrach, nieznanego pochodzenia i bez przeprowadzonej procedury legalizacji, potwierdzającej skuteczność oraz dokładność dokonywanych przez to urządzenie pomiarów, czym doszło do naruszenia zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej oraz zasady prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za umieszczenie nośników reklamowych w budynku (K. K. ) w którym skarżąca prowadzi restaurację T. , niezgodnych tzw. uchwałą krajobrazową. Skarżąca zarzuca, że okres, za jaki nałożono karę nie odpowiada rzeczywistemu czasowi, w jakim nośniki te były faktycznie eksponowane oraz, że przyrządy pomiarowe jakimi dokonano pomiaru nośników reklamowych nie miały wymaganej kalibracji. W ocenie sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. art. 37a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.) rada gminy może ustalić w formie uchwały zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane (ust 1). Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest aktem prawa miejscowego. (ust 4). Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa warunki i termin dostosowania istniejących w dniu jej wejścia w życie obiektów małej architektury, ogrodzeń oraz tablic reklamowych i urządzeń reklamowych do zakazów, zasad i warunków w niej określonych, nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały (ust 9). Z kolei przepis art 37d stanowi, że podmiot, który umieścił tablicę reklamową lub urządzenie reklamowe niezgodne z przepisami uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1, podlega karze pieniężnej (ust 1). Karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów, o których mowa w ust. 1, albo usunięcia tablicy lub urządzenia (ust 4). Wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności uchwalonej przez radę gminy stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 17a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70, 1313 i 2291), powiększony o 40-krotność uchwalonej przez radę gminy stawki części stałej tej opłaty, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.(ust 8), Jeżeli rada gminy nie określiła wysokości stawek opłaty reklamowej, o których mowa w ust. 1, wysokość kary pieniężnej ustala się jako iloczyn pola powierzchni tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego służącej ekspozycji reklamy, wyrażonej w metrach kwadratowych oraz 40-krotności maksymalnej stawki części zmiennej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, powiększony o 40-krotność maksymalnej stawki części stałej opłaty reklamowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. g tej ustawy, za każdy dzień niezgodności tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego z przepisami, o których mowa w ust. 1.(ust 9).
Rada Miasta K. w dniu 26 lutego 2020 r. podjęła uchwałę Nr XXXVI/908/20 w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (tzw. uchwałę krajobrazową. Zgodnie z § 25 ust. 1 tej uchwały, zawarte w uchwale zakazy, zasady i warunki znajdują zastosowanie do obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń sytuowanych, budowanych, remontowanych lub przebudowywanych od dnia wejścia w życie uchwały. W myśl § 25 ust 1 uchwały tablice reklamowe i urządzenia reklamowe istniejące w dniu wejścia w życie uchwały, należy dostosować do zawartych w uchwale zakazów, zasad i warunków w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały. Przepis § 20 ust 2 pkt 1uchwały stanowi, że szyldy, z wyjątkiem szyldów na obiektach budowlanych zlokalizowanych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] N. H. oraz Podobszaru 1 III Strefy, sytuuje się na elewacji frontowej parteru obiektu budowlanego, by łączna powierzchnia ekspozycji szyldów nie przekroczyła wielkości 25% powierzchni elewacji frontowej parteru w I Strefie z wyjątkiem obiektów budowlanych, o których mowa w pkt 4. Z kolei § 20 ust 4 stanowi, iż szyldy na elewacji frontowej parteru, o których mowa w ust. 2, należy sytuować:
1) płasko na elewacji w ramach poziomego rzędu, którego dolna krawędź znajduje się na wysokości co najmniej 2,50 m od poziomu terenu lub
2) płasko na elewacji w ramach pionowych pasów sytuowanych po jednej lub po obu stronach głównego wejścia do obiektu,
3) w górnej części okna/witryny/drzwi jednak na nie więcej niż na 1/3 powierzchni okna/witryny/drzwi.
Jak wynika z ustaleń organów, przedmiotowe nośniki reklamowe tj. dwa szyldy (tzw. wklejki T. i [...]) i szyld "T. " na dachu budynku, z uwagi na ich wielkość (wyklejki) oraz sposób i miejsce usytuowania (szyld T. na dachu) przez pryzmat wyżej przytoczonych przepisów uchwały reklamowej, były z tą uchwałą niezgodnie i w okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały, nie zostały do jej zapisów dostosowane.
Jak podkreślono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2024 r. II OSK 1386/23 za datę wszczęcia postępowania w znaczeniu wynikającym z art. 37d ust. 4 u.p.z.p. należy uznać dzień doręczenia przez organ podmiotowi pisma zawiadamiającego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, a zatem pierwszej czynności urzędowej w sprawie. Od tej chwili podmiot, który umieścił tablicę lub urządzenie reklamowe niezgodnie z przepisami ma prawny obowiązek dostosowania się do zasad i warunków sytuowania tych obiektów zgodnie z przepisami uchwały krajobrazowej oraz możliwość dobrowolnego dostosowania tablicy lub urządzenia reklamowego do przepisów uchwały, z kolei organ w razie niezastosowania się podmiotu do tego obowiązku - do wymierzenia od tej daty kary pieniężnej.
Przedstawiony wyżej pogląd prawny jest w orzecznictwie ugruntowany. Początkową datą, od której organ może naliczać karę pieniężną za umieszczenie nośnika reklamowego niezgodnego z zapisami uchwały krajobrazowej, jest data doręczenia przez organ zawiadomienia o wszczęciu postępowania w tej sprawie podmiotowi, który dopuścił się deliktu administracyjnego w postaci czy to umieszczenia nośników reklamowych niezgodnych z uchwałą, czy niedostosowania istniejących już w dniu wejścia w życie tej uchwały nośników reklamowych (tablic, urządzeń) do jej zapisów w czasie dostosowawczym. Organ odwoławczy prawidłowo zatem zreformował decyzję organu pierwszej instancji, korygując okres naliczenia kary, przez określenie początkowego terminu jej naliczania, od dnia doręczenia przez organ skarżącej, pisma zawiadamiającego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. Okoliczność ta jest zresztą przez skarżącą nie kwestionowana.
Sporny jest bowiem okres naliczenia kary, w aspekcie daty usunięcia przedmiotowych szyldów. Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów, karę pieniężną wymierza się od dnia, w którym organ wszczął postępowanie w sprawie, do dnia dostosowania tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego do przepisów. Organ przyjmuje, że dartą tą jest dzień poprzedzający ustalenie przez organ (pracownika organu w trakcie oględzin), że przedmiotowe tablice reklamowe zostały usunięte. W ocenie skarżącej, założenie dokonane przez organ jest niewystarczające, ponieważ organ obciążą konieczność dokonania szczegółowego ustalenia rzeczywistej daty usunięcia reklam, deklarując, że usunęła te reklamy niezwłocznie, po powiadomieniu jej o wszczęciu postępowania w sprawie kary, nie wskazując ani też nie wykazując w jakiej dacie reklamy te zostały usunięte. Zdaniem sądu stanowisko to jest bezpodstawne. Zauważyć należy, że w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania organ poinformował skarżącą o treści obowiązujących przepisów, o niezgodności przedmiotowych nośników reklamowych z tymi przepisami oraz w jaki sposób tą niezgodność ustalono. Poinformowano ją też o wysokości kary naliczanej za każdy dzień, do czasu ich usunięcia lub dostosowania do uchwały krajobrazowej oraz wezwano do niezwłocznego powiadomienia organu o usunięciu szyldów lub ich dostosowaniu do uchwały. Podano także kontakt mailowy i telefoniczny z pracownikiem organu, który prowadzi sprawę. Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że zasada oficjalności postępowania administracyjnego nie oznacza, że strona tego postępowania na każdym jego etapie może zachowywać się biernie, przerzucając w całości konieczność dokonania szczegółowych ustaleń na organ, także w sytuacji, kiedy brak minimalnej choćby aktywności strony niekorzystnie wypływa na jej sytuację prawną. Trudno wymagać, żeby pracownicy organu prowadzący wiele tego typu postępowań, codziennie kontrolowali każdą nieruchomość, na której dopuszczono się deliktu administracyjnego w postaci zamieszczenia bądź niedostosowania nośnika reklamowego do obowiązujących przepisów prawa miejscowego. Dokonując szczegółowego poinformowania strony w wszystkich w zasadzie aspektach postępowania i konieczności poinformowania organu o okoliczności uzasadniającej zaprzestanie naliczania kary, organ wypełnił zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, o której mowa w art. 7 K.p.a. tj. w toku postępowania podjął czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Co do zarzutu że przyrządy pomiarowe jakimi dokonano pomiaru nośników reklamowych (dalmierze laserowe) nie miały wymaganej kalibracji czy świadectwa wykonania tego typu czynności, wskazać należy, że obowiązujące przepisy (w odróżnieniu od urządzeń typu alkomaty, rejestratory pomiaru prędkości) nie wymagają ich kalibracji czy wzortyzacji, ani też wykazywania przez organ, że wymagana kalibracja urządzenia z uwagi na upływ czasu, czy liczbę wykonanych pomiarów, przed dokonaniem pomiaru konkretnych urządzeń i tablic reklamowych, została wykonana. Organ nie miał zatem prawnego obowiązku by świadectwem kalibracji takiego urządzenia się wykazywać. Wskazać przede wszystkim jednak należy, że skarżąca jest posiadaczem nośników reklamowych będących przedmiotem niniejszego postępowania. Nie zarzuca jednak, że nośniki te w rzeczywistości miały czy mają inne wymiary (sama mogła je zmierzyć) ale, że brak w aktach świadectwa kalibracji urządzenia pomiarowego. Skarżąca już na etapie wszczęcia postępowania była informowana, jakim urządzeniem dokonano pomiarów i jakie pomiary te dały rezultaty. Mogła już wtedy negować prawdziwość ustaleń dokonanych przez organ, czego jednak nie zrobiła. Zarzut braku kalibracji dalmierza, laserowego przy pomocy którego dokonano pomiarów tablic reklamowych pojawił się na etapie postępowania odwoławczego i jak mowa wyżej nie ma powiązania z zarzutem, że pomiary te są wadliwe. Co do nieprzesłuchania skarżącej w charakterze strony, podnieść należy, że organ nie ma obowiązku takiego dowodu przeprowadzać, skarżąca zaś nie złożyła innych wniosków dowodowych, obiektywnie (nie w swojej sprawie) wykazujących, że przedmiotowe tablice reklamowe zostały zdemontowane w innym czasie, niż przyjmuje to organ. Podkreślić należy, że organ odwoławczy wzywał skarżącą do wykazania (w obiektywny sposób) daty demontażu tablic reklamowych, co skarżąca jednak zignorowała.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, sąd na zasadzie art 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.