II SA/Kr 1133/22

II SA/Kr 1133/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa
Magda Froncisz /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosław Bator
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 7 -0 9  , art 77 , art 80  , art 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2017 poz 1121
art 400 ust 3 , art 407 ust 5
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak: KR.RUZ.4219.12.2022 w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia 17 maja 2022 r., znak: KR.ZUZ.3.4210.24.2022.BD, udzielił K. K. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód obejmujące wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o. powstających w myjni samochodowej zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] m. N. S., przy ul. [...] w N. S., ustalając termin jego obowiązywania do dnia 16 maja 2026 r.
Od powyższej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S., w ustawowym terminie, pismem z dnia 31 maja 2022 r., odwołanie złożyła spółka [...] Wodociągi Sp. z o.o.. Odwołująca wniosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołująca podniosła zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wnioskodawca zawarł umowę na odprowadzanie ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o.. na okres objęty pozwoleniem tj. do dnia 16 maja 2026 r., podczas gdy w rzeczywistości umowa została zawarta na czas określony do dnia 20 października 2022 r.
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia 2 sierpnia 2022r., znak: KR.RUZ.4219.12.2022, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), po rozpatrzeniu ww. odwołania spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o., uchylił zaskarżoną decyzję organu l instancji w pkt II i w tym zakresie orzekł co do istoty: "II. Pozwolenie wodnoprawne określone w pkt I. niniejszej decyzji udzielam na czas oznaczony, tj. do dnia 20 października 2022 r.".
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał m.in., że pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. K. K. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o., powstających w myjni samochodowej zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] m. N. S., przy ul. [...] w N. S..
Do wniosku dołączono m.in. operat wodnoprawny wraz z jego wersją na elektronicznym nośniku danych, opis prowadzenia zamierzonej działalności, decyzję Prezydenta Miasta Nowego Sącza nr 27/2019 z dnia 28 lutego 2019 r., znak: WAU.RU.6730.59.2018.ZZ, o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa myjni samochodowej na działce nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w N. S.", uproszczone wypisy z rejestrów gruntów dla działek w zasięgu oddziaływania, umowę nr [...] na odprowadzanie ścieków przemysłowych, zawartą w dniu 21 kwietnia 2022 r. w N. S. pomiędzy Spółką [...] Wodociągi Sp. z o.o. a K. K., opłatę za udzielenie pozwolenia wodnoprawnego.
Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu, zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2022 r., znak: KR.ZUZ.3.420.294.2022.BD, poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz o możliwości zapoznania się z aktami i wniesienia uwag w terminie 7 dni. Zgodnie z wymogami art. 400 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne podano do publicznej wiadomości informację o złożonym wniosku i toczącym się postępowaniu poprzez umieszczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego na tablicy ogłoszeń i stronie Biuletynu Informacji Publicznej Wód Polskich i Urzędu Miasta Nowego Sącza.
W dniu 17 maja 2022 roku Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowy Sącz wydał powołaną na wstępie decyzję, od której odwołała się spółka [...] Wodociągi Sp. z o.o.
Po przeanalizowaniu akt sprawy organ II instancji stwierdził, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Organ odwoławczy zważył, że zgodnie z przepisem art. 407 ust. 5 ustawy Prawo wodne "Do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, dołącza się zgodę właściciela tych urządzeń lub obowiązującą na dzień złożenia wniosku umowę obejmującą zobowiązanie do odbioru tych ścieków zawartą z właścicielem tych urządzeń."
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 2028, z późn. zm.) w art. 6 ust. 3 stanowi, że "Umowa o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności postanowienia dotyczące: 1) ilości i jakości świadczonych usług wodociągowych lub kanalizacyjnych oraz warunków ich świadczenia; 2) sposobu i terminów wzajemnych rozliczeń; 3) praw i obowiązków stron umowy; 3a) warunków usuwania awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych będących w posiadaniu odbiorcy usług; 4) procedur i warunków kontroli urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych; 5) ustaleń zawartych w zezwoleniu, o których mowa w art. 18; 6) okresu obowiązywania umowy oraz odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy, w tym warunków wypowiedzenia."
Do wniosku K. K. dołączona została umowa nr [...], z dnia 21 kwietnia 2022 r., o odprowadzanie ścieków przemysłowych. Z §13 w/w umowy wynika, że została ona zawarta na okres 6 miesięcy do dnia 20 października 2022 r.
W myśl art. 400 ust. 3 ustawy Prawo wodne "Pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do wód lub do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innych podmiotów, ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 albo art. 100 ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 4 lata, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna."
Pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. K. K. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o. powstających w myjni samochodowej zlokalizowanej na działce nr [...] obr[...] m. N. S., przy ul. [...] w N. S.. Zarówno we wniosku jak i w operacie wodnoprawnym wnioskodawca nie określił terminu, na który ubiega się o pozwolenie wodnoprawne.
Przepis art. 400 ust. 3 ustawy Prawo wodne określa maksymalny okres, na który organ może wydać wnioskowane pozwolenia wodnoprawne, co nie oznacza, że nie można wydać pozwolenia na krótszy okres.
Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu udzielił wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego na okres niezgodny z ustaleniami umowy nr [...].
Wobec powyższego organ odwoławczy podzielił stanowisko odwołującej, że skoro umowa zawarta została na czas określony, to udzielone przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu pozwolenie wodnoprawne również winno nie przekraczać tego okresu. Skoro warunkiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu, jest przedłożenie przez wnioskodawcę zgody właściciela tych urządzeń lub obowiązującej na dzień złożenia wniosku umowy obejmującej zobowiązanie do odbioru ścieków, ustalenia w/w dokumentów są wiążące dla organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego.
Mając na uwadze powyższe Dyrektor RZGW w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Nowym Sączu w pkt II. i ustalił okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z ustaleniami zawartej umowy o odprowadzanie ścieków przemysłowych, bowiem w myśl art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzją w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.
K. K., działając przez pełnomocnika, wniósł na powyższą decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak: KR.RUZ.4219.12.2022, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W skardze zarzucił, że organ drugiej instancji naruszył przepisy prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 400 ust. 3 oraz art. 407 ust. 5 Ustawy Prawo wodne, prowadzącą do zmiany decyzji organu I instancji poprzez skrócenie do dnia 20 października 2022 r. okresu, na jaki udzielono pozwolenia.
Skarżący wskazał, że ze stanowiskiem organu II instancji nie sposób się zgodzić, bowiem organ II instancji naruszył przepisy prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 407 ust. 5 Ustawy Prawo Wodne przyjmując, iż pozwolenie wodnoprawne nie może być wydane na okres dłuższy, aniżeli umowa (pozwolenie) podmiotu będącego dysponentem sieci kanalizacyjnej, jakim dysponuje wnioskodawca.
Zgodnie z art. 407 ust. 5 Ustawy Prawo wodne: "Do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, dołącza się zgodę właściciela tych urządzeń lub obowiązującą na dzień złożenia wniosku umowę obejmującą zobowiązanie do odbioru tych ścieków zawartą z właścicielem tych urządzeń."
Dokumenty, którymi dysponował wnioskodawca, jednoznacznie stanowiły o wyrażeniu zgody jakiej udzielił podmiot.
Pomiędzy wnioskodawcą (przez którego nieruchomość biegnie dość duża część sieci kanalizacyjnej, nie będącej własnością Spółki [...] Wodociągi sp. z o.o., a wybudowanej na potrzeby działających tam w przeszłości przedsiębiorstw państwowych), a Spółką [...] Wodociągi trwają obecnie rozmowy negocjacyjne dotyczące praw właścicielskich przedmiotowej instalacji. Faktem jest, że ww. instalacja jest wykorzystywana przez Spółkę.
Pomimo uprzedniego wyrażania zgody [...] Wodociągi sp. z o.o. w odwołaniu od decyzji organu I instancji zakwestionowały swoje oświadczenie, wnosząc o całkowite uchylenie pozwolenia.
Interpretacja organu II instancji opiera się na założeniu, że pozwolenie nie może być wydane na okres dłuższy, aniżeli umowa łącząca [...] Wodociągi sp. z o.o. z wnioskodawcą.
Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić, bowiem dla wydania pozwolenia i określenia jego czasokresu, okoliczność ta nie ma wpływu, ważne jest posiadanie w chwili złożenia wniosku stosownej zgody.
Za taką interpretacją przemawia brzmienie art. 414 Ustawy Prawo wodne, który nie przewiduje wygaśnięcia pozwolenia w sytuacji, gdy upłynie okres, na jaki zawarto umowę z właścicielem sieci. Gdyby racjonalny ustawodawca uzależnił czasokres na jaki udzielono pozwolenia wodnoprawnego od czasokresu na jaki podpisano umowę z właścicielem sieci kanalizacyjnej lub nawet uzależnił ważność pozwolenia od cofnięcia zgody takiego podmiotu, znalazłoby to swoje odzwierciedlenie w Ustawie Prawo Wodne.
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący nie wskazał na czym konkretnie miałoby polegać naruszenie powołanych w skardze przepisów, jak też nie wskazał, którą ustawę Prawo wodne naruszył organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Od 16 maja 2022 r. obowiązujący dotąd stan epidemii został zastąpiony stanem zagrożenia epidemicznego.
Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2).
Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie wyznaczył na 6 grudnia 2022 r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów.
Przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie stanowiłoby nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a jednocześnie nie ma technicznych możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość, z bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne w trybie wyżej opisanym, poprzedzone było próbą uzyskania od stron postępowania potwierdzenia istnienia technicznych możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 18 października 2022 r.). Jednak nie od wszystkich stron postępowania uzyskano potwierdzenie posiadania ww. technicznych możliwości.
Skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów umożliwiło jej rozstrzygnięcie bez szkody dla wyjaśnienia sprawy. Przy tym rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji skarżącego i skarżonego organu oraz uczestników, bowiem podnoszone przez nich argumenty są rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz skargę, odpowiedź na skargę i inne pisma procesowe. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem odpowiada ona prawu, a skarga jest bezzasadna.
Zakres możliwego orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie jest wyznaczony granicami sprawy administracyjnej, określonej przepisami prawa materialnego. Stąd podnoszone w skardze okoliczności, że pomiędzy skarżącym (przez którego nieruchomość biegnie dość duża część sieci kanalizacyjnej, nie będącej własnością Spółki [...] Wodociągi sp. z o.o., a wybudowanej na potrzeby działających tam w przeszłości przedsiębiorstw państwowych), a Spółką [...] Wodociągi, trwają obecnie rozmowy negocjacyjne dotyczące praw właścicielskich przedmiotowej instalacji – nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu, ani nie mogły mieć wpływy na rozstrzygnięcie, jako wykraczające poza granice niniejszej sprawy.
Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Należy także stwierdzić, że istotne elementy stanu faktycznego przedstawiają się tak, jak to wskazał organ II instancji.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu; spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., a treść uzasadnienia decyzji świadczy o tym, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 K.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 K.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 K.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Zapewniono też stronom, w tym skarżącemu, możliwość czynnego udziału w sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd podziela argumentację zgodnego z prawem rozstrzygnięcia organu II instancji.
Zgodnie z art. 400 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2625, dalej P.w.), pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do wód lub do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innych podmiotów, ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 albo art. 100 ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 4 lata, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Jednak w myśl art. 407 ust. 5 P.w., do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, dołącza się zgodę właściciela tych urządzeń lub obowiązującą na dzień złożenia wniosku umowę obejmującą zobowiązanie do odbioru tych ścieków zawartą z właścicielem tych urządzeń.
Z powyższego wynika, że okres udzielenia pozwolenia wodnoprawnego przewidziany w art. 400 P.w. jest okresem maksymalnym, jednak ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, a więc przydania wnioskodawcy uprawnienia do wprowadzenia do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, od zgody właściciela tych urządzeń lub umowy, zatem powiązał możliwość uzyskania przedmiotowego uprawnienia z zapewnieniem odbioru ścieków przemysłowych.
Przedmiotowa regulacja ma niejako charakter gwarancyjny dla zapewnienia prawidłowego wykonywania uprawnień oraz wobec środowiska, bowiem zapewnia, że będzie następował odpowiedni odbiór ścieków do urządzeń kanalizacji, w tym także w sposób nie zagrażający środowisku.
Trafnie wskazał organ odwoławczy, że z dokumentacji zalegającej w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący dysponował umową na odbiór ścieków na czas oznaczony (umowa nr [...] na odprowadzanie ścieków przemysłowych, zawarta w dniu 21 kwietnia 2022 r. w N. S., pomiędzy Spółką [...] Wodociągi Sp. z o.o. a skarżącym K. K.), której termin obowiązywania - zatem termin do jakiego skarżący miał możliwość legalnego wprowadzenia ścieków przemysłowych poprzez odbiór ich do kanalizacji – upłynął z dniem 20 października 2022 r.
Jednocześnie – na moment wydania zaskarżonej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak: KR.RUZ.4219.12.2022 - nie przedłożono żadnej dalszej umowy, która potwierdzałaby zapewnienie odbioru ścieków przemysłowych w dalszych okresach. Nie przedłożono też żadnej zgody właściciela urządzeń w przedmiotowym zakresie, która dawałaby podstawę przyjęcia, że odbiór ścieków przemysłowych szkodliwych dla środowiska zostanie zapewniony.
Sąd przy tym podkreśla, że z dokonywanej przez sąd administracyjny istoty kontroli legalności aktu wynika, że legalność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia, kiedy to skarżący nie miał prawa do odprowadzania ścieków po dniu 20 października 2022 r., nawet jeśli to prawo skarżącego zostało następnie wydłużone do dnia 20 kwietnia 2023 r. Aneksem z 14 października 2022 r.
Z tego też względu nie mogły odnieść zamierzonego skutku argumenty skarżącego i wniosek dowodowy zawarty w piśmie skarżącego z 14 października 2022 r., k. 26-27, w którym skarżący przedstawił zawarty w dniu 14 października 2022 r. Aneks do Umowy z dnia 21 kwietnia 2022 r., pomiędzy Spółką [...] Wodociągi sp. z o. o. w N. S. a skarżącym K. K., na mocy którego to Aneksu wydłużono do dnia 20 kwietnia 2023 r. okres obowiązywania umowy pozwalającej na wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością spółki [...] Wodociągi Sp. z o.o.
Ubocznie można zaznaczyć, że prowadząc postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego organ bada m.in., czy ustalony sposób korzystania z wód zapewnia wymagania ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych, a brak ich spełnienia stanowi co do zasady przesłankę odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego.
Zatem prawidłowo przyjął organ, że ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego mogą być odprowadzane wtedy, gdy zapewniono odbiór takich ścieków przemysłowych, bez którego uprawnienie nie mogłoby być wykonywane i jeśli nie zachodzą przesłanki odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego.
Za trafnie dokonaną przez organ odwoławczy wykładnią powołanych w decyzji przepisów przemawia zasada racjonalności ustawodawcy. Wprowadzenie ścieków do urządzeń kanalizacji może odbywać się wówczas, gdy taki odbiór zapewniono.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że decyzja organu odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2022 r., znak: KR.RUZ.4219.12.2022, jest zgodna z prawem i uzasadniona - nawet jeśli następnie prawo skarżącego do odprowadzania ścieków poza okres wskazany w zaskarżonej decyzji zostało wydłużone Aneksem z 14 października 2022r.
Z przyczyn powyższych Sąd uznał zarzuty skargi za chybione i stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organ II instancji prowadząc postępowanie prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny sprawy oraz dokonał właściwej wykładni przepisów prawa.
Organ II instancji rozpatrzył cały materiał dowodowy, jakim dysponował w dacie wydania zaskarżonej decyzji i umotywował zasadność argumentacji, którą kierował się przy jej wydaniu.
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń Sąd w sprawie nie stwierdził, dlatego oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.