II SA/Kr 1111/24

II SA/Kr 1111/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
aart 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art 3 , art 4  , art 10 , art 28 ust 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi S. C. na uchwałę Nr LXI/880/23 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 25 października 2023 r. w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina skargę oddala.
Uzasadnienie
Rada Miejska w Skawinie podjęła w dniu 25 października 2023 r. uchwałę Nr LXI/880/23 w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina. Uchwałę podjęto na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 ze zm.) oraz na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, 1506 i 1597), w związku z art. 65 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688).
Rada Miejska w Skawinie uchwaliła co następuje:
§ 1. Uchwala się zmianę "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina", uchwalonego uchwałą nr XXXIX/387/09 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 30 grudnia 2009 r., zwaną dalej "Studium".
§ 2. Studium obejmuje obszar w granicach administracyjnych Gminy Skawina.
§ 3. Załącznikami do uchwały są:
1) załącznik nr 1 – Tekst: "Uwarunkowania rozwoju",
2) załącznik nr 2 – Tekst "Kierunki zagospodarowania przestrzennego",
3) załącznik nr 3 – Rysunek "Uwarunkowania rozwoju" - mapa w skali 1:10 000,
4) załącznik nr 4 – Rysunek "Kierunki zagospodarowania przestrzennego" - mapa w skali 1:10 000,
5) załącznik nr 5 – Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag,
6) załącznik nr 6 – Dane przestrzenne.
§ 4. Załączniki, o których mowa w § 3 pkt 1 – pkt 4, stanowią ujednolicony tekst i rysunek Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina.
§ 5. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta i Gminy Skawina.
§ 6. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
W uchwale w punkcie 3.1. ustalenia ogólne, wskazano ustalenia stanowiące ogólne zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów:
Utrzymuje się istniejącą zabudowę z możliwością remontów i przebudowy;
Nie dopuszcza się lokalizacji obiektów o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2.
W terenach MN1, MN2, MU1, MU2, MU3, MW1, MW2, MWU, RM, UP, US, UT1, UT2, obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko za wyjątkiem: dróg publicznych, sieci, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, inwestycji celu publicznego, parkingów lub zespołów parkingów, zabudowy mieszkaniowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą.
W punkcie 3.2. ustalenia dla poszczególnych terenów ustalono:
MWU – TERENY ZABUDOWY MIESZKANIOWEJ WIELORODZINNEJ Z USŁUGAMI
Przeznaczenie podstawowe
zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna
zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami wbudowanymi w
partery budynków
zabudowa usługowa
Przeznaczenie dopuszczalne
garaże, miejsca postojowe
parkingi
budynki gospodarcze
Wskaźniki urbanistyczne
Minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej
dla terenów położonych w strefie centrum miasta Skawina – 10%
dla pozostałych terenów – 20%
Maksymalna wysokość zabudowy
dla zabudowy wielorodzinnej – 18m
dla zabudowy usługowej – 15m
dla pozostałych budynków – 6 m
Inne ustalenia
W części terenów MWU występują ograniczenia w zainwestowaniu wynikające z położenia w strefie, o której mowa w rozdz. 3.1 pkt
6
Skargę na powyższą uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - S. C.. Skarżący zaskarżył uchwałę w części odnoszącej się do określenia przeznaczenia działek o nr ew. [...] i [...], obręb [...], położonych w Gminie Skawina (przeznaczenie MWU), tj.:
- rozdział 3.1 ust. 3 załącznika nr 2 do zaskarżonej uchwały (strona 10) w zakresie zakazu lokalizowania przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko na terenach oznaczonych w Studium jako MWU;
- rozdział 3.2 załącznika nr 2 (strona 16) w związku z załącznikiem graficznym nr 4 do zaskarżonej uchwały, w zakresie zmiany dotychczasowego przeznaczenia działek o nr ew. [...] oraz [...], z A39PU na MWU.
Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie:
1. art. 3 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako "u.p.z.p."), poprzez nadużycie władztwa planistycznego przez Gminę i zmianę przeznaczenia terenu (działek o nr ew. [...] oraz [...] w Skawinie), która jest nieuzasadniona i nieracjonalna, co uniemożliwi
skarżącemu w przyszłości wykonywanie prawa użytkowania wieczystego.
2. art. 63 ust. 3 w zw. z art. 7 i 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez bezpodstawne ograniczenie prawa użytkowania wieczystego, podczas gdy ograniczenia praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo praw i wolności innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Nr LX1/880/23 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 25 października 2023 r. (dalej jako "zmiana Studium") w części dotyczącej działek o nr ew. [...] oraz [...], tj.:
a. rozdział 3.1 ust. 3 załącznika nr 2 do zaskarżonej uchwały (strona 10) w zakresie
zakazu lokalizowania przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na
środowisko na terenach oznaczonych jako MWU;
b. rozdział 3.2 załącznika nr 2 (strona 16) w związku z załącznikiem graficznym nr 4
do zaskarżonej uchwały, w zakresie zmiany dotychczasowego przeznaczenia działek o nr ew. [...] oraz [...], z A39PU na MWU.
Skarżący jest użytkownikiem wieczystym działek o nr ew. [...] i [...] w Gminie Skawina. Jako jedyny wspólnik Spółki P. Sp. z o.o. oraz Prezes Zarządu tej Spółki, w jej imieniu ubiega się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwarzania odpadów selektywnie zebranych w Skawinie, zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...] i [...], który to zakład był zgodny z dotychczas obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina przyjętym w drodze uchwały Nr KIIN/456/13 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 12 grudnia 2013 r. (dalej jako "mpzp"). Zgodnie z mpzp, ww. działki mieściły się w obszarze przeznaczonym pod zabudowę produkcyjno-usługową (A39PU), co było zgodne z dotychczasowym Studium. Spółka podjęła szereg działań adaptacyjnych na ww. działkach pod kątem planowanej działalności objętej postępowaniem środowiskowym.
W § 33 ust. 2 mpzp wskazano, że "podstawowym przeznaczeniem terenów PU jest zabudowa produkcyjna, produkcyjno - usługowa, magazyny, składy", a w ust. 6 podkreślono, iż "w terenach PU zakazuje się lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej i innej niezwiązanej z przeznaczeniem podstawowym i dopuszczalnym"
Przeznaczenie tego terenu zostało określone na nowo w zmianie Studium z dnia 25 października 2023 r. Jest to przeznaczenie odwrotne niż to określone w mpzp z 2013 r., gdyż tereny działek o nr ew. [...] i [...] zostały oznaczone w zmianie Studium symbolem MWU, jako tereny "zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami" (por. załącznik graficzny nr 4 do zmiany Studium - w zał.), które to przeznaczenie zgodnie z mpzp z 2013 r. na tym terenie jest aktualnie niedopuszczalne.
W rozdziale 3.2 załącznika nr 2 do zmiany Studium zostało wskazane, że przeznaczeniem podstawowym na terenie MWU jest: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami wbudowanymi w partery budynków, zabudowa usługowa, natomiast jako przeznaczenie dopuszczalne ustalono: garaże, miejsca postojowe, parkingi, budynki gospodarcze.
Z kolei w rozdziale 3.1 załącznika nr 2 do zmiany Studium wskazuje się, że na terenie MWU zakazana jest realizacja przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko, którym to przedsięwzięciem jest inwestycja planowana przez P. na ww. działkach. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko należą m.in. instalacje do przetwarzania odpadów. Tym samym skarżący i jego Spółka P. została pozbawiona możliwości zrealizowania przedsięwzięcia, w sprawie którego przed Burmistrzem Skawiny toczy się postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (znak tej sprawy to: GP.6220.20.2019 / OP.6220.1.2020).
W dniu 28 kwietnia 2022 r., a następnie 19 maja 2023 r. Gmina wyłożyła projekt zmiany Studium do publicznego wglądu. W dniu 12 lipca 2023 r. zgłoszono uwagi do projektu wraz z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu działek z MWU na PU - tak jak miało to miejsce w obowiązującym na tamten moment planie zagospodarowania przestrzennego, jednakże wniosek ten nie został przez Gminę uwzględniony, która w dniu 25 października 2023 r. podjęła uchwałę Nr 1X1/880/23 zmieniającą Studium, czym zmodyfikowano przeznaczenie terenu, na którym Skarżący ma ustanowione użytkowanie wieczyste (z produkcyjno- usługowego o szerokim przeznaczeniu, na zabudowę wielorodzinną mieszkaniową z usługami, z licznymi włączeniami).
W wyniku uchwalenia zmiany mpzp -zgodnie z powyższymi wytycznymi zamieszczonymi w nowym Studium - skarżący będzie musiał zrezygnować z planów inwestycyjnych w zakresie uruchomienia zakładu przetwarzania odpadów, nie uzyska bowiem stosownych zezwoleń z zakresu gospodarki odpadami na taką działalność z uwagi na niezgodność przedsięwzięcia z mpzp, który został zmieniony pod kątem nowego Studium (sama decyzja środowiskowa nie jest wystarczająca do uruchomienia zakładu, konieczne jest jeszcze zezwolenie na przetwarzanie odpadów, które musi być zgodne z planem miejscowym obowiązującym w momencie wydawania zezwolenia).
Skarżący podniósł, że poczyniono określone wydatki na zakup i zaadaptowanie terenu pod przyszłą działalność, przygotowano obszerną dokumentację środowiskową potrzebną do pozyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (jest w trakcie procedowania). Wszystko to wiązało się ze znacznymi nakładami finansowymi. Plany inwestycyjne znajdowały pełne oparcie w zapisach poprzedniego Studium i poprzedniego mpzp, zostały jednak zniweczone przez całkowitą zmianę przeznaczenia terenu, która na tym obszarze, o takim otoczeniu i aktualnym zagospodarowaniu, jest nieuzasadniona.
Zmiana przeznaczenia działek spowodowała niemożność wykorzystania tych nieruchomości i zrealizowania inwestycji planowanej na tych działkach (uruchomienie zakładu przetwarzania odpadów).
Obszar działek, których użytkownikiem wieczystym jest skarżący zarówno obecnie jak i w przeszłości wykorzystywany był i jest pod działalność związaną z gospodarka odpadami (recykling odpadów drzewnych) oraz pod działalność usługowa (warsztat pojazdów ciężarowych oraz baza transportowa TIR). Działki skarżącego są gotowe do wykorzystania zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem określonym w mpzp z 2013 r., w taki też sposób są zagospodarowane.
W pobliżu ww. działek funkcjonują przedsięwzięcia o podobnym charakterze (dotyczące gospodarki odpadami). Analizowany obszar jest mocno przekształcony i zagospodarowany w kierunku przemysłowo-usługowym, z racji tego zmiana przeznaczenia przedmiotowego terenu dokonana w zmianie Studium jest nieracjonalna i nie znajduje żadnego uzasadnienia, tym bardziej, że nowe przeznaczenie jest odwrotnością przeznaczenia dotychczasowego (w mpzp zakazane jest budownictwo mieszkaniowe - po zmianie jest to przeznaczenie wiodące). W ocenie skarżącego Gmina uchwalając taką a nie inną zmianę Studium dopuściła się naruszenia władztwa planistycznego. Skarżący podkreślił, że w sąsiedztwie działek [...] i [...] znajdują się firmy o podobnym profilu działalności, jak planowana przez P. . Teren ten graniczy:
- od strony północnej - z zabudową przemysłowo - magazynową,
- od strony wschodniej - z zabudową przemysłowo- magazynową,
- od strony południowej - z terenem kolejowym (tory kolejowe),
- od strony zachodniej - ze Stadionem Miejskim w Skawinie.
Na potwierdzenie powyższych twierdzeń skarżący wskazał w skardze na przedsięwzięcia mieszczące się na terenach sąsiednich (podobne do planowanej działalności P. , dopuszczone do realizacji i/lub już funkcjonujące).
Gmina odrzucając wniosek o zmianę przeznaczenia terenu określonego w projekcie Studium z powrotem na PU, w załączniku nr 5 do zaskarżonej uchwały dość lakonicznie uzasadniła takie działanie. Wskazano, że "ze względu na położenie w centrum Skawiny, w sąsiedztwie dworca kolejowego, docelowo teren przekształcony powinien zostać na MWU. Ustalenia Studium nie wykluczają utrzymania dotychczasowego użytkowania terenu". Jednakże faktyczny sposób zagospodarowania działek skarżącego oraz znacznie przekształcona okolica tego terenu w kierunku przemysłu i usług (składy, magazyny) przemawia przeciwko zasadności zmiany przeznaczenia tego terenu pod budownictwo mieszkaniowe. Zlokalizowanie tu budownictwa mieszkaniowego w istocie wymaga likwidacji dotychczasowych obiektów, wyburzenia ich. Nieracjonalność lokalizacji budownictwa mieszkaniowego na tym terenie potęguje sąsiedztwo torowiska kolejowego. Lokalizowanie mieszkań w takim miejscu jest niezasadne, co zresztą zauważono w samym Studium, gdzie wskazano: "niekorzystnych zmian klimatu akustycznego w środowisku, powodowanego przez eksploatacją linii kolejowych można się spodziewać przy dużym natężeniu ruchu w przypadku lokalizacji zabudowy mieszkaniowej w bezpośrednim sąsiedztwie tras kolejowych." Wydawać by się mogło, że dane tereny mają zostać przekształcone w teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej po to, by zaspokoić potrzeby mieszkaniowe lokalnej społeczności. Zrozumiałe jest, że potrzeby mieszkaniowe wiążą się z koniecznością zapewnienia spokojnego, niezakłóconego bytu jednostki. Zatem zupełnie bezzasadne jest lokalizowanie zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie linii kolejowych oraz różnego typu funkcjonujących tu zakładów mogących obiektywnie stanowić źródło oddziaływania na ludność (wzmożony ruch kołowy, hałas, pyły, zapachy).
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Skawinie wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Na uzasadnienie swojego stanowiska organ podniósł, że zaskarżona zmiana Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina (zwana dalej: Studium) sporządzona została zgodnie z zapisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r. poz. 977,1506 i 1597), na podstawie uchwały Nr XLVI/619/18 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina. Wszystkie czynności związane ze sporządzeniem projektu zmiany Studium zostały przeprowadzone zgodnie z zakresem i trybem określonym w w/w u.p.z.p., w jej brzmieniu sprzed 24 września 2023 r., gdyż na podstawie art. 65 ust. 2 pkt l ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1688) do sporządzania niniejszej zmiany Studium miały zastosowanie przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprzed nowelizacji wprowadzonej ww. ustawą z 7 lipca 2023 r., bowiem Burmistrza Miasta i Gminy Skawina wystąpił o opinie i uzgodnienia do projektu zmiany Studium przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Studium zostało sporządzane dla obszaru całej gminy w jej w granicach administracyjnych, w miejsce dotychczas obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina (uchwała Nr XXXIX/387/09 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 30 grudnia 2009 r.).
Poprzez ogłoszenie z dnia 06 czerwca 2019 r. Burmistrz Miasta i Gminy Skawina zawiadomił o podjęciu uchwały o przystąpieniu do opracowania Studium i wyznaczył termin na składanie wniosków od dnia 06 czerwca 2019 r. do dnia 30 września 2019 r. (ogłoszenie było wywieszone na tablicach ogłoszeń od dnia 06 czerwca 2019 r. do dnia 30 września 2019 r., ukazało się w prasie lokalnej oraz na stronie BIP. Zarządzeniem nr 101.2022 z dnia 04 kwietnia 2022 r. Burmistrz rozpatrzył wnioski złożone po ogłoszeniu o przystąpieniu do zmiany Studium. Projekt zmiany Studium został przygotowany przez uprawnionych urbanistów. Pismami z dnia 07 kwietnia 2022 r. Burmistrz wystąpił o uzgodnienie i zaopiniowanie sporządzonego projektu Studium do organów i instytucji zewnętrznych, zgodnie z art. 11 u.p.z.p. Pismem z dnia 27 maja 2022 r. Burmistrz wystąpił ponownie o uzgodnienie sporządzonego projektu Studium z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie. Proces uzgodnienia był rozłożony w czasie i projekt planu był kilkakrotnie korygowany, aby mógł być skutecznie uzgodniony. Po uzyskaniu uzgodnień i opinii, ogłoszeniem z dnia 28 kwietnia 2022 r. Burmistrz Skawiny zawiadomił o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu Studium oraz wyznaczył termin na składanie uwag: od dnia 23 maja 2022 r. do dnia 13 lipca 2022 r. Stosowne ogłoszenie ukazało się w prasie lokalnej oraz na stronie BIP. Ze względu na sytuację epidemiczną związaną z COVID-19 ogłoszeniem z dnia 20 maja 2022 r., Burmistrz zmienił termin wyłożenia projektu Studium do publicznego terminu. Według niniejszego ogłoszenia uwagi można było składać od dnia 06 czerwca 2022 r. do dnia 27 lipca 2022 r. Stosowne ogłoszenie ukazało się w prasie lokalnej oraz na stronie BIP. Zarządzeniem nr 352.2022 z dnia 30 listopada 2022 r. Burmistrz rozpatrzył uwagi złożone podczas wyłożenia. Po wprowadzeniu do projektu Studium zmian wynikających z uwzględnienia uwag oraz po uzyskaniu ponownych uzgodnień i opinii, ogłoszeniem z dnia 19 maja 2023 r., Burmistrz zawiadomił o II wyłożeniu do publicznego wglądu projektu Studium oraz wyznaczył termin na składanie uwag: od dnia 29 maja 2023 r. do dnia 19 lipca 2023 r. Stosowne ogłoszenie ukazało się w prasie lokalnej oraz na stronie BIP.
Zarządzeniem nr 245.2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r. Burmistrz rozpatrzył uwagi złożone podczas II wyłożenia. Rada Miejska w Skawinie w dniu 25 października 2023r. podjęła uchwałę nr LXI/880/23 zatwierdzającą Studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu Studium. Po podjęciu przez Radę Miejską w Skawinie ww. uchwały, organ nadzoru na podstawie dokumentacji planistycznej badał zgodność z prawem przebiegu procesu planistycznego oraz rozstrzygnięć samej uchwały o Studium. Ocena była pozytywna. II.
Organ podniósł, że skarżący swój interes prawny wywodzi z faktu, że będąc użytkownikiem wieczystym działek o nr ew. nr [...] i [...] w Skawinie, jest zarazem jedynym wspólnikiem oraz prezesem zarządu P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. i to właśnie w imieniu tej spółki (jako jej wspólnik i prezes zarządu) ubiega się o wydanie na jej rzecz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwarzania odpadów selektywnie zebranych w Skawinie. Swój interes prawny skarżący opiera więc na okoliczności, że jako dysponujący prawem do nieruchomości jest osobowo powiązany ze spółką prawa handlowego, która na terenie w/w działek planowała uruchomić zakład przetwarzania odpadów, a w kierunku tym, przed podjęciem zaskarżonej uchwały, podejmowała [spółka] szereg działań adaptacyjnych zmierzających do realizacji inwestycji. O swoich własnych działaniach skarżący nie wspomina w treści skargi w żadnym zakresie. Przytoczone przez skarżącego okoliczności nie kreują jednak stanu, w którym można by stwierdzić, że w rzeczywistości posiada on interes prawny do skutecznego zaskarżenia uchwały nr LXI/880/23 z dnia 25 października 2023 r. w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina.
W cenie organu Sam fakt, że skarżący pozostaje użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej zaskarżonym Studium oraz że jednocześnie jest wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której planach była realizacja inwestycji na nieruchomości skarżącego nie implikuje wniosku o naruszeniu jego "własnego", indywidualnego interesu.
Organ wskazał, że skarżący uzasadniając swój interes prawny w rzeczywistości stara się przejąć "interes prawny" spółki, której jest wspólnikiem i sprawuje w jej zarządzie funkcję prezesa. Skarżący na potrzeby złożenia skargi dokonuje więc fuzji czynników przysługujących jemu (prawo użytkowania wieczystego) z czynnikami przysługującymi spółce P. (planowanie realizacji inwestycji) i stara się udowodnić, że skupiają się one w interesie prawnym "przynależnym" jednej osobie. Powyższe natomiast nie pozwala na przyjęcie, że skarżący uprawniony jest do skutecznego zaskarżenia uchwały, stąd - z uwagi na brak wykazania interesu prawnego skarżącego jako S. C. - Sąd, w oparciu o normę art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. powinien skargę odrzucić.
Organ podkreślił, że działki nr [...] i [...] obr. ew[...] w Skawinie położone są w specyficznym przestrzennie miejscu. Z jednej strony jest to obszar bezpośredniego sąsiedztwa centrum miasta Skawiny z dogodną obsługą komunikacyjną w szczególności zapewniającą dobry dostęp kolejowy do centrum metropolii, z drugiej zaś strony działki te znajdują się dokładnie pomiędzy istniejącymi obiektami sportowo-rekreacyjnymi (stadion) a istniejącą enklawą domów wielorodzinnych, za którymi znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie szpital specjalistyczny. Teren ten położony w zakolu S. , przylega bezpośrednio do terenów cennych przyrodniczo - tereny zieleni nieurządzonej wzdłuż rzeki, stanowiące jej obudowę biologiczną. Grunty na tym terenie nie wykazują właściwości fizycznych determinujących ich konkretne przeznaczenie. W obowiązującym wcześniej dla tego obszaru Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina zatwierdzonym w dniu 30 grudnia 2009 r. przez Radę Miejską w Skawinie uchwałą nr XXXIX/387/09 działki nr [...] i [...] w Skawinie znajdowały się w terenie o symbolu P (Tereny przeznaczone dla funkcji przemysłowej) w I strefie urbanizacji. Tereny przeznaczone dla funkcji przemysłowej - obejmują istniejące tereny przemysłowe, przemysłowo - usługowe wraz z terenami bezpośrednio do nich przylegającymi oraz nowe tereny predysponowane dla rozwoju tej funkcji. 12 grudnia 2013 r. Rada Miejska w Skawinie uchwałą nr XIIN/456/13 przyjęła zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Skawina w jego granicach administracyjnych. W ww. planie miejscowym działki nr [...] i [...] znajdowały się w terenie zabudowy produkcyjno-usługowej o symbolu A39PU z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę produkcyjną, produkcyjno-usługową, magazyny, składy (§ 33 mpzp). Ustalenia szczegółowe dla terenów zabudowy produkcyjno-usługowej znajdują się w § 33.
Zdaniem skarżącego, poprzez ustalenie nowych kierunków zagospodarowania terenu w skarżonym Studium Gmina Skawina nadużyła władztwa planistycznego. Zarzuty te uznać należy za bezpodstawne. Przy sporządzaniu skarżonego Studium nie podejmowano dowolnych, nieproporcjonalnych rozstrzygnięć, a wszystkie jego ustalenia posiadają uzasadnienie merytoryczne i były podejmowane w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym.
Obszar na którym zlokalizowane są działki skarżącego, ze względu na uwarunkowania przestrzenno-faktyczne przy sporządzaniu skarżonego Studium wymagał podjęcia działań w kierunku uporządkowania przyszłego zagospodarowania tego terenu. Kwestionowany w skardze kierunek zagospodarowania tej części miasta uwarunkowany został podstawowym wyznacznikiem polityki przestrzennej Gminy, której przyświeca zasada racjonalnego zarządzania przestrzenią zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju oraz kształtowania ładu przestrzennego.
Zmiana kierunku przyszłego zagospodarowania działek nr [...] i [...] w Skawinie z terenów produkcyjno-usługowych na tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami (MWU) ma głębokie podłoże merytoryczne. Po pierwsze jest zgodna ze Strategią Rozwoju Gminy Skawina na lata 2021-2030 zatwierdzoną przez Radę Miejską w Skawinie uchwałą nr XIV N/541/21 z dnia 6 grudnia 2021 r. (działanie 2.1. Ograniczenie zjawiska rozpraszania zabudowy (ang. Urban spawl) poprzez koncentrację zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie węzłów komunikacyjnych) i dokumentami wdrożeniowymi jak np. SUMP (Plan Zrównoważonej Mobilności Miejskiej). Zmiana kierunku przyszłego zagospodarowania terenu pozwoli w przyszłości na przekształcenie tego terenu w kierunku lokalizowania terenów zabudowy mieszkaniowej w centrum miasta przy niewielkiej odległości od terenów sportu i rekreacji a także niewielkiej odległości od komunikacji publicznej w postaci dworca kolejowego z którego można podróżować w kierunku B. , Z. , O. a przede wszystkim do K. . Skawińskie Centrum Komunikacyjne spina komunikację wewnętrzną gminy (komunikacja kolejowa + autobusowa).
Wprowadzona zaskarżonym Studium zmiana kierunku zagospodarowania tych terenów uwzględniła również potencjalne, niekorzystne oddziaływania inwestycji lokalizowanych na terenach produkcyjno-usługowych. Mieszkańcy domów sąsiadujących z nieruchomością opisanej w skardze wielokrotnie zwracali uwagę na znaczne problemy i uciążliwości zakładów zlokalizowanych na tych terenach. Zmiana powoduje gwarancję ograniczania tego oddziaływania na tereny sąsiadujące przy jednoczesnym braku spadku wartości nieruchomości.
Ponadto utrzymanie w obecnej lokalizacji terenów produkcyjno-usługowych powodowałoby docelowe ograniczenie dla funkcjonowania przemysłu z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo z terenami zabudowy wielorodzinnej oraz infrastrukturą sportową przeznaczoną dla mieszkańców.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W przeciwnym razie sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.) Zgodnie natomiast z art. 134 § p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli jest uchwała nr LXI/880/23 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 25 października 2023r. dotycząca zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina
Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały według powyższych kryteriów stwierdzić należy, że jest ona zgodna z prawem, a zarzuty skargi nie są zasadne.
Powołane w odpowiedzi na skargę przez Radę Miejską w Skawinie argumenty prawne (dotyczące merytorycznej bezzasadności skargi) są trafne, a Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę podziela te argumenty.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należało, czy zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego S. C., co warunkuje dopuszczalność skargi.
Skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2024.609 t.j. z dnia 2024.04.22) Stosownie do tej normy prawnej każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest, zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i otwiera drogę do jej merytorycznej oceny. Ocena ta zaś dotyczy charakteru naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego występuje wówczas, gdy jest ono konsekwencją naruszenia obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego lub procesowego).
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02, opub. w OSNP z 2004 r., nr 7, poz. 114, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 364/04, opub. w Lex nr 173736). Ponieważ do wniesienia skargi nie legitymuje stan jedynie zagrożenia naruszeniem, stąd w skardze należy wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1563/04, opub. w LEX nr 171196; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 1127/05, opub. w LEX nr 194894). O powodzeniu skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przesądza wykazanie, albo przynajmniej wskazanie przez skarżącego naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego lub chociażby prawa chronionego w drodze ustawy, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być jednak bezpośredni i realny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt OSK 715/05, opub. w LEX nr 192482; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA 1410/01, opub. w Lex nr 53376; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95, opubl. w ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170; wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 764/06 i sygn, akt II SA/Bk 763/05).
Przepisy uchwały mogą wpływać na zagospodarowanie będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącego działki i w ten sposób oddziaływają na sferę praw i obowiązków wynikających z prawa rzeczowych. Ustalenia studium są wiążące w procesie uchwalania planu miejscowego, co docelowo wpływać może na sposób i zakres korzystania z nieruchomości. Uregulowania kwestionowanej uchwały, dotyczące przeznaczenia nieruchomości skarżącego na działalność MWU (wbrew zamierzonym projektom skarżącego) mogą wywoływać skutki w sferze praw rzeczowych skarżącego. Tym samym uprawnione jest twierdzenie, że interes prawny skarżącego został naruszony kwestionowaną uchwałą, bowiem zaskarżona uchwała nakłada na niego zakres ograniczeń w wykonywaniu prawa użytkowania wieczystego, z którym się nie godzi. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy może z tego powodu naruszyć interes prawny użytkownika wieczystego (właściciela) nieruchomości położonej w jego granicach a naruszenie to, mimo wewnętrznego charakteru studium, wynika z jego znaczenia przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, bowiem wiąże organy gminy przy sporządzaniu tych planów. Jest to tym bardziej widoczne, że w studium z 30 grudnia 2009 r tereny działek [...] i [...] znajdowały się w terenie o symbolu P (tereny przeznaczone dla funkcji przemysłowej) – obejmujące istniejące tereny przemysłowe, przemysłowo- usługowe wraz z terenami bezpośrednio do nich przylegającymi oraz nowe tereny predysponowane dla rozwoju tej funkcji. 12 grudnia 2013 r uchwałą nr XIIN/456/13 przyjęto zmianę mpzp Miasta Skawina, a działki znajdowały się w terenie zabudowy produkcyjno – usługowej o symbolu A39PU z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę produkcyjną, produkcyjno-usługowa , magazyny i składy.
Ustalenie, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U.2020.713 z dnia 2020.04.21; zwanej dalej: u.s.g.) umożliwia dokonanie merytorycznej oceny podniesionych w skardze zarzutów i przeprowadzenie kontroli zaskarżonego aktu.
Organom samorządu gminnego przysługuje, na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) tzw. władztwo planistyczne. Władztwo to realizowane jest przede wszystkim poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także poprzez uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
Władztwo planistyczne rozumiane, jako prawo legalnej ingerencji w sferę wykonywania prawa własności nie jest władztwem absolutnym lub władztwem nieograniczonym nie podlegającym żadnej kontroli. Przyznanie gminie władztwa planistycznego nie może oznaczać podejmowania działań arbitralnych. Gminie przysługuje władztwo planistyczne, lecz z uprawnienia tego nie może korzystać w sposób dowolny. Władztwo to nie może być traktowane, jako nieumotywowana przekonywująco ingerencja gminy w prawa właścicielskie. Ingerencja ta jest możliwa, ale musi też uwzględniać proporcjonalnie wyważony interes publiczny z uprawnieniami właścicielskimi. Wymaga to od gminy wnikliwego i wszechstronnego rozważenia interesu indywidualnego i publicznego oraz uzasadnienia prawidłowości przyjętych rozwiązań planistycznych, ich celowości i słuszności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 518/13, opub. w LEX nr 1483388).
Odnośnie rozumienia władztwa planistycznego w stosunku do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego podnosi się, że kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie (i zmiana) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego należy do zadań własnych gminy, na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy te umożliwiają gminie realizację prawa władczego rozstrzygnięcia o przeznaczeniu terenu pod określone funkcje, z czym powiązane jest legalne prawo do ingerencji w sferę wykonywania prawa własności innych podmiotów (tzw. władztwo planistyczne). Realizując te uprawnienia gmina działa w granicach przysługującego jej uznania. Polityka przestrzenna gminy nie może - w przypadku studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego - bezpośrednio ingerować w prawo własności. Studium nie zawiera postanowień jednoznacznie uniemożliwiających właścicielom wykonywania przysługującego im prawa własności. Wskazuje jedynie na kierunek rozwoju, który w opinii rady gminy jest najbardziej pożądany. Studium nie jest aktem prawa miejscowego i wiąże jedynie organy przy sporządzaniu planów miejscowych (wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 378/13, opub. w LEX nr 1374579).
Studium jest aktem prawa wewnętrznego wiążącym organy planistyczne gminy przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do art. 28 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Na podstawie tej normy prawnej zasady sporządzania studium interpretowane są przez orzecznictwo, jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy i dotyczą samej zawartości studium (części tekstowej i graficznej). Zawartość studium określa art. 9 ust 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a sam przedmiot (ustalenia) określa art. 10 ust 1 i 2 tej ustawy. W art. 11 określono procedurę sporządzenia studium. Standardy dokumentacji planistycznej (materiały planistyczne, skalę opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobów dokumentowania prac planistycznych) określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. Nr 118 poz. 1233 ze zm.) W przypadku naruszenia zasad sporządzania studium ustawa nie wymaga, aby to naruszenie miało charakter istotny. Oznacza to, ze każde naruszenie zasad sporządzania studium skutkować będzie stwierdzeniem nieważności (niezgodności z prawem) uchwały rady gminy w całości lub części.
Wymogi procedury uchwalania zmiany studium zostały w wystarczającym stopniu zachowane przez Radę Miejską w Skawinie i jej organ wykonawczy – Burmistrza, zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w jej brzmieniu sprzed 24 września 2023 r. Dokonano stosownych ogłoszeń. Zawiadomiono instytucje i organy właściwe do uzgodnienia i opiniowania projektu zmiany studium przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r poz 1688), stosownie do jej art. 65 ust 2 pkt 1.
Wbrew twierdzeniom skargi uchwała nr LXI/880/23 Rady Miejskiej w Skawinie z dnia 25 października 2023 r. dotycząca zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Skawina nie narusza ustawowych zasad sporządzania studium.
W rozpatrywanej sprawie, choć interes prawny skarżącego został naruszony zmianą studium, bowiem działka, której jest użytkownikiem wieczystym leży w obszarze oznaczonym w zmienionym studium symbolem MW/U (funkcja mieszkaniowa wielorodzinna/usługowa) a przed zmianami studium obszar ten zdefiniowany był jako P ( tereny przeznaczone dla funkcji przemysłowej), to jednak dokonano tego w zgodzie z przepisami prawa. Taka sytuacja sprawia, że skarga S. C. wniesiona na podstawie art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym podlega oddaleniu.
Przez uchwalenie studium organy gminy podejmują podstawowe ustalenia w zakresie polityki przestrzennej w szczególności określają kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz o przeznaczeniu terenów (art. 10 ust 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Studium to akt kierownictwa wewnętrznego, określający kierunki rozwoju gminy w perspektywie wieloletniej, wyznaczającego docelowe, oczekiwane i spójne z aktualnymi uwarunkowaniami ekonomicznymi i społecznymi funkcje zabudowy i zagospodarowania terenu. Kontrola dokonana przez sąd administracyjny następuje wyłącznie pod kątem legalności a nie celowości podjęcia uchwały lub zastosowanych konkretnych rozwiązań. Konsekwencje zamierzeń z zakresu polityki gminnej znajdują odzwierciedlenie w planie, bowiem w nim następuje dopiero ich konkretyzacja, jednak w granicach dozwolonego władztwa planistycznego i w zgodzie z przepisami prawa.
Szczegółowe zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione z następujących powodów:
Realizowane zasady i cele kształtowania struktury przestrzennej Gminy Skawina przemawiają za podjęciem uchwały o kwestionowanej treści. Do głównych zaliczono: uwzględnienie zasobów środowiska przyrodniczego i kulturowego, uwzględnianie w uporządkowanych relacjach uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno- gospodarcze, środowiskowe, kulturalne oraz kompozycyjno estetyczne, poprawę jakości życia mieszkańców zarówno przez rozwój infrastruktury społecznej, technicznej i komunikacyjnej oraz przez rozdzielenie funkcji mieszkaniowych i przemysłowych. Przewidziano ochronę połączonych ze sobą ekosystemów, rewitalizację terenów zdegradowanych, w tym poprzemysłowych i ponowne włączenie ich w strukturę osadniczą, tworzenie wysokiej jakości przestrzeni publicznych oraz dążenie do poprawy standardów zamieszkania. Następnie dąży się do wykształcenia centrum miejscowości i maksymalizacji dostępności komunikacyjnej, przeciwdziałaniu zanieczyszczeniu środowiska i hałasowi. W odniesieniu do miasta Skawina – przyjęto zasadę tzw. "miasta zwartego" z równoczesnym zachowaniem terenów zieleni pozwalających na poprawę standardu życia mieszkańców.
Innymi słowy jest to realizowanie oczekiwanych standardów nowoczesnego miasta i przeprowadzona zmiana studium w pełni przystaje do tych przyjętych zasad i celów. (Zapowiadane na przyszłość i realizowane zmiany zgodnie z polityka przestrzenną gminy)
Działki będące w użytkowaniu wieczystym skarżącego znajdują się w specyficznym przestrzennym miejscu - z jednej strony jest to bezpośrednie sąsiedztwo centrum Skawiny z dogodną obsługą komunikacyjną z dobrym dostępem kolejowym do centrum metropolii, a z drugiej położone są pomiędzy istniejącymi obiektami sportowo-rekreacyjnymi (stadion), a istniejącą enklawą domów wielorodzinnych, za którymi znajduje się szpital specjalistyczny. Teren położony jest w zakolu S. , przylega do terenów cennych przyrodniczo- tereny zieleni nieurządzonej wzdłuż rzeki stanowiące jej obudowę biologiczną.
Wymogi odpowiedzialnej polityki przestrzennej dają pełną podstawę Radzie Gminy Skawina do podjęcia działań w kierunku uporządkowania zagospodarowania tego terenu. Trafnie wskazano, że zmiana kierunku przyszłego zagospodarowania tego terenu pozwoli na przekształcenie terenu w kierunku lokalizowania zabudowy mieszkaniowej w centrum miasta przy niewielkiej odległości od terenów sportu i rekreacji, a także od niewielkiej odległości od komunikacji publicznej – dworca kolejowego (skawińskiego centrum komunikacyjnego). Uwzględniono też potencjalnie i realnie niekorzystne oddziaływania inwestycji lokalizowanych na terenach produkcyjno – usługowych, co wiąże się z uciążliwościami. Uciążliwe profile działalności gospodarczej mogą być prowadzone w odległości od centrum miasta i skupisk ludzkich. Ograniczona zostaje wyłącznie możliwość prowadzenia najbardziej uciążliwej formy działalności, natomiast możliwość prowadzenia działalności usługowej pozostaje utrzymana.
Prawo własności wynikające z Konstytucji RP nie jest prawem bezwzględnym, a doznaje w określonych sytuacjach ograniczeń. Wprowadzenie kwestionowanych ustaleń w studium nie stanowi przejawu nadużycia władztwa planistycznego w kontekście zasady proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP), obowiązku ochrony prawa własności (użytkowania wieczystego) i innych praw majątkowych (art. 21 ust. 1 oraz art. 64 Konstytucji RP). Ustalenia studium nie naruszają powszechnie obowiązujących przepisów prawa
Zasada proporcjonalności została zachowana, a wprowadzone ustaleniami studium ograniczenia dotykają wszystkich właścicieli (użytkowników wieczystych), bowiem zmiana kierunku zagospodarowania obszaru dotyczy całego obszaru wskazanego wcześniej jako produkcyjno usługowy i nie dotyczy wyłącznie działek skarżącego. Po zmianie studium w sąsiedztwie działek nie ma zlokalizowanych terenów produkcyjno- usługowych.
Również art. 6 ust 1 i 2 upzp nie został naruszony przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały, a zmiany studium zostały dokonane w zgodzie z przysługującym gminie władztwem planistycznym. Zostały wzięte pod uwagę interesy prowadzącego działalność gospodarczą użytkowania wieczystego, społeczne i publiczne. Prymat interesów społecznych i publicznych na tym terenie został wykazany. Uwzględnienie pierwszeństwa interesu publicznego okazało się konieczne, bowiem nie ma innej możliwości osiągnięcia pożądanego przez wspólnotę samorządową stanu. Wzięto pod uwagę konieczność uwzględnienia wymagań ochrony środowiska, charakter prowadzonej dotychczas działalności gospodarczej w obszarze oraz konieczność rozwoju urbanistycznego i społecznego gminy. Bardzo istotne są potrzeby mieszkańców, w tym organizowanie najlepszych warunków dla życia i zdrowia społeczności lokalnej.
Rada Miasta Skawina konsekwentnie realizuje przyjęte założenia dla kształtowania struktury przestrzennej gminy, w tym główny cel rozwoju gminy jakim jest zrównoważony rozwój ekonomiczny i cywilizacyjny miasta i gminy Skawina na dwóch ściśle ze sobą związanych płaszczyznach : przestrzennej, w tym środowiskowej i społeczno – gospodarczej.
Wymagane analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne oraz prognozy demograficzne przeprowadzone zostały w toku trwającej procedury i zostały zawarte w dokumentacji.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.