II SA/KR 1109/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę ze względu na naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w szczególności dotyczące zapewnienia dostępu do drogi publicznej i prawidłowego ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością.
Sprawa dotyczyła skargi K. R. na decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucał naruszenie jego prawa do dostępu do drogi publicznej oraz błędy w projekcie. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 7 i 77 kpa) oraz materialnego (art. 34 i 35 prawa budowlanego). Kluczowe wady dotyczyły braku ustalenia zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego, nieprawidłowego naniesienia istniejącego wjazdu na działkę skarżącego oraz wątpliwości co do prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę K. R. na decyzję Wojewody z dnia 14 kwietnia 2003 r., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla S. Sp. z o.o. w K. na budowę pasa wyłączenia z ul. S. oraz wyjazdu z działek nr [...] i [...]. Skarżący zarzucał, że projektowany wjazd nabrał cech skrzyżowania, naruszając jego prawo do bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, a także że projekt nie obejmuje działek sąsiednich. Podnosił, że jego działka, przewidziana pod niską zabudowę, powinna mieć zapewniony bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Sąd administracyjny, analizując sprawę, stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 7 i 77 kpa) oraz materialnego (art. 34 i 35 ustawy Prawo budowlane). Wskazał, że organy obu instancji nie ustaliły w sposób prawidłowy zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, na planie zagospodarowania nie zaznaczono istniejącej bramy wjazdowej na działkę skarżącego, co uniemożliwiało ocenę, czy projektowana inwestycja nie uniemożliwi skarżącemu wjazdu na jego działkę. Sąd zwrócił również uwagę na wątpliwości dotyczące prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazując, że zgoda zarządu wspólnoty mieszkaniowej dotyczyła innego zakresu niż wskazano w decyzji. Z uwagi na powyższe uchybienia, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. i zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organy obu instancji nie ustaliły w sposób prawidłowy zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego, co stanowiło naruszenie przepisów.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził brak w aktach administracyjnych rysunku planu lub opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a także brak dokumentu potwierdzającego obowiązkowe sprawdzenie zgodności projektu z planem przez organ.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (21)
Główne
p.b. art. 32 § ust. 4
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 35
Ustawa Prawo budowlane
Pomocnicze
p.b. art. 28
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 33 § ust. 1
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 34 § ust. 4
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 36
Ustawa Prawo budowlane
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 81 § ust. 1
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 82 § ust. 3
Ustawa Prawo budowlane
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97 § § 1
p.p.s.a. art. 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.b. art. 34 § ust. 3 pkt 1
Ustawa Prawo budowlane
p.b. art. 5 § ust. 2
Ustawa Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt a i c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Rozporządzenie § z dnia 14.07.1998r
Rozporządzenie § z dnia 14.12.1994r
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie prawa do dostępu do drogi publicznej. Brak prawidłowego ustalenia zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niewłaściwe uwzględnienie istniejącego sposobu wjazdu na działkę sąsiednią. Wątpliwości co do prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Godne uwagi sformułowania
projekt zagospodarowania działki jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji wzizt i przepisami, w tym techniczno-budowlanymi inwestor nie ma obowiązku zapewnienia wjazdu na działkę sąsiednią wjazd nabrał cech skrzyżowania powinien być elementem tego projektu ma prawo do bezpośredniego dostępu do drogi publicznej brak jest podstaw do uznania niekorzystnego wpływu przedmiotowej inwestycji na stan i sposób zagospodarowania działki nr [...] inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego przebudowa dojazdu polegająca na wykorzystaniu części chodnika oraz pasa zieleni w bezpośrednim sąsiedztwie jego działki od strony ul. S., pozbawi jego działkę dostępu do drogi publicznej organy obydwu instancji nie ustaliły , czy przebudowa istniejącego dojazdu nie narusza interesów właścicieli sąsiednich działek ani organ l , ani II instancji nie ustaliły , że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego inwestor nie dysponuje dowodem dysponowania nieruchomością na cele budowlane ochrona interesów osób trzecich , w szczególności w zakresie zapewnienia dostępu do drogi publicznej
Skład orzekający
Joanna Tuszyńska
przewodniczący sprawozdawca
Mariusz Kotulski
członek
Wojciech Jakimowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących projektowania wjazdów, dostępu do drogi publicznej oraz obowiązku ochrony interesów osób trzecich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie jego wydania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne sprawdzenie projektu budowlanego pod kątem praw sąsiadów, zwłaszcza w kontekście dostępu do drogi publicznej. Jest to częsty problem w praktyce budowlanej.
“Naruszenie dostępu do drogi publicznej: Sąd uchyla pozwolenie na budowę.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 1109/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2006-09-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-05-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Mariusz Kotulski Wojciech Jakimowicz Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Uchylono decyzje I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie WSA Mariusz Kotulski AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Wojewody z dnia 14 kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego K. R. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie II SA/Kr 1109/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].01.2003r, wydaną na podstawie art.28 , art.33 ust.1 , art.34 ust.4 , art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz na podstawie art.104 kpa , po rozpatrzeniu wniosku inwestora S. Sp. z o.o. w K., Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla S. Sp. z o.o. w K. na zamierzenie budowlane : "pas wyłączenia z ul. S. oraz wyjazd z działek nr [...] i [...] położonych w pobliżu ul. S. realizowane w pasie drogowym ulicy na działce nr [...] obr. [...] K. wraz z przebudową oświetlenia ulicznego i zasilającymi go kablami n. n. oraz przekładką kanalizacji teletechnicznej zlokalizowane na działce nr [...]." W uzasadnieniu wskazano , że wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji z dnia [...].12.2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedkładając stosowne dokumenty, a to: zgodę zarządcy ulicy z dnia [...].08.2002r oraz zgodę Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej na doprowadzenie projektowanego wyjazdu do działki nr [...]. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska , wymaganiami decyzji wzizt i przepisami , w tym techniczno-budowlanymi. Organ l instancji , w odniesieniu do zgłoszonych uwag , stwierdził również , że inwestor nie ma obowiązku zapewnienia wjazdu na działkę sąsiednią , że w opisie projektu błędnie wpisano numery działek [...] i [...] , ale poprawka została naniesiona na projekcie , że projektowany wjazd graniczy z działką, której aktualnym numerem jest numer [...] ( powstałą z podziału działki [...] i [...]). Nadto wyjaśnił , że działki nr [...] i [...] były objęte zamierzeniem budowlanym "Budynek usługowo-mieszkalny z infrastrukturą techniczną" , objętym decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...].12.1999r. Obecny projekt jest nawiązany do układu komunikacyjnego zatwierdzonego tą decyzją i projektowany wyjazd będzie obsługiwał działki [...] i [...]. Prezydent Miasta K. stwierdził także , że brak jest podstaw do uznania niekorzystnego wpływu przedmiotowej inwestycji na stan i sposób zagospodarowania działki nr [...] i [...] , gdyż inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego i nie znajduje się na liście inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska naturalnego zgodnie z rozporządzeniem z dnia 14.07.1998r. W odwołaniu od tej decyzji K. R. zarzucił , że na działce nr [...] przylegającej do jego działki urządzono w 2000r drogę prywatną jako dojazd do budynku usługowo-mieszkalnego z ul. S.. Wjazd z ul. S. rozwiązano jako bramowy. Obecnie w zatwierdzonym zaskarżoną decyzją projekcie wjazd nabrał cech skrzyżowania. Skoro wjazd na działkę odwołującego się znajduje się w bezpośrednim oddziaływaniu skrzyżowania , powinien być elementem tego projektu. Nadto podniósł, że skoro jego działka położona jest na terenie przewidzianym pod niską zabudowę , ma prawo do bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, co w przypadku zaakceptowania przyjętego rozwiązania będzie niemożliwe. Wjazd na jego działkę powinien być usytuowany w tym miejscu , gdzie na planie sytuacyjnym zaznaczono bramę. Odwołujący się zarzucił również , że projekt nie obejmuje działek nr [...] i [...]. Podał także , że decyzja wzizt dotyczyła wyjazdu z działek [...] i [...] położonych przy ul. S., a zaskarżona decyzja określa zamierzenie inwestycyjne jako " wyjazd z działek położonych w pobliżu ul. S. ". Decyzją z dnia 14 kwietnia 2003r znak : [...], na podstawie art.81 ust.1 i art.82 ust.3 prawa budowlanego i art.138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał , że inwestor nie miał obowiązku uwzględnienia w dokumentacji technicznej wjazdu z ul. S. na działki nr [...] i [...]. Zaznaczona na planie sytuacyjnym brama w ogrodzeniu działki nr [...] jest poza zakresem robót objętych decyzją. Działki nr [...] i [...] leżą poza terenem objętym pozwoleniem. Wojewoda stwierdził również , że zasadniczy trzon nazwy zamierzenia inwestycyjnego w decyzji wzizt i pozwoleniu na budowę jest zgodny. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję K. R. podtrzymał zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Dodatkowo podniósł , że przebudowa dojazdu polegająca na wykorzystaniu części chodnika oraz pasa zieleni w bezpośrednim sąsiedztwie jego działki od strony ul. S., pozbawi jego działkę dostępu do drogi publicznej. Podał, że na nawierzchni jezdni obecnie są namalowane znaki poziome w postaci linii przerywanej oznaczającej możliwość skrętu - wjazdu przez bramę na jego działkę. Zarzucił nadto, że działki nr [...] i [...] nie istnieją w ewidencji od [...].03.2002r. Wskazał, że organy obydwu instancji nie ustaliły , czy przebudowa istniejącego dojazdu nie narusza interesów właścicieli sąsiednich działek. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego , w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji , była następująca: " Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Z kolei przepis art.35 prawa budowlanego stanowił, że : "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczne-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę". Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Ani organ l , ani II instancji nie ustaliły , że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego , brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem. Z akt administracyjnych wynika (k. 11) , że na załączniku graficznym do decyzji wzizt z dnia [...].12.2001 r zaznaczono bramę ogrodzenia działki skarżącego , wychodzącą na ul. S.. Na planie zagospodarowania stanowiącym część zatwierdzonego projektu budowlanego brama ta nie została zaznaczona. W myśl pkt 3 decyzji wzizt z dnia [...].12.2001 r, projekt budowlany inwestycji należało wykonać zgodnie z rozporządzeniem z dnia 14.12.1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , w sposób zapewniający ochronę interesów osób trzecich. W załączniku nr 2 do tej decyzji podano , że w oparciu o art.5 ust.2 ustawy z 7 lipca 1994r Prawo budowlane inwestor zobowiązany jest do ochrony interesów osób trzecich , w szczególności w zakresie zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Rzeczą organu było zatem szczegółowe ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego w tym zakresie. Skoro na projekcie zagospodarowania terenu nie naniesiono dotychczasowego sposobu wjazdu na działkę nr [...] nie można stwierdzić, czy projektowana inwestycja uniemożliwi skarżącemu wjazd na działkę. Organ winien ustalić, czy budowa projektowanego przez inwestora wjazdu nie spowoduje uniemożliwienia skarżącemu wjazdu na jego działkę w dotychczasowy sposób. Co do następnego zarzutu skarżącego podnieść należy , że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Zgodnie z przepisem art.33 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Skoro organ ustala , że obecny projekt jest nawiązany do układu komunikacyjnego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...].12.1999r. dotyczącą "budynku usługowo-mieszkalnego z infrastrukturą techniczną usytuowanego na działkach [...] i [...]" , aktualnie zatwierdzany projekt winien być skonfrontowany z projektem zatwierdzonym tamtą decyzją, zwłaszcza w zakresie zaprojektowanego dojazdu do działek nr [...] i [...] , a to dla ustalenia, czy obecnie planowany wjazd na działki nr [...] i [...] przez działkę nr [...] nie naruszają warunków ustalonych tamtą decyzją i poprzedzającą ją decyzją wzizt. Wreszcie , Sąd zauważa z urzędu , nie będąc związanym zarzutami skargi , że inwestor nie dysponuje dowodem dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Cytowana przez organ administracji zgoda Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej dotyczy " wykonania pasa wyłączeniowego (wjazdu) oraz wyjazdu na/z działki nr [...]", a nie dojazdu na działki nr [...] i [...]. Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art.34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie l wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI