II SA/Kr 1106/24

II SA/Kr 1106/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-11-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 czerwca 2024 r. znak WI-I.7840.5.67.2023.SA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ulicy [...] w K. jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 5 czerwca 2024 roku, znak: WI-I.7840.5.67.2023.SA utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa nr [...].[...] z 4 kwietnia 2023 r., znak: [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia Inwestorowi: P. sp. z o.o. sp.k., pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, 1-poziomowym garażem podziemnym, garażem w parterze, drogą wewnętrzną, dojściami, naziemnymi parkingami i miejscami na rowery, wraz z wewnętrznymi instalacjami na zewnątrz budynku: kanalizacji opadowej ze zbiornikiem retencyjnym, kanalizacji sanitarnej, oświetlenia terenu oraz rozbiórką nieczynnych instalacji: wody, prądu, kanalizacji na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], obr. [...] oraz wjazdem na działkach nr [...] i [...], obr. [...], budową drogi wewnętrznej (dojazdowej) i ciągu pieszego na działkach nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], oraz [...], [...], [...], obr. [...], przy ul. [...] w K.; zwanego dalej inwestycją.
Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.
Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na podstawie wniosku Inwestora o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektonicznobudowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę z 28 marca 2022 r. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją nr [...] z 4 kwietnia 2023 r., znak: [...]; Prezydent Miasta Krakowa orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ww. inwestycji.
Od decyzji tej, w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa, wpłynęło odwołanie strony postępowania: Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], działającej poprzez ustanowionego pełnomocnika radcę prawnego R. K..
Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 5 czerwca 2024 roku, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z 4 kwietnia 2023 r.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że przeprowadzona przez tut. organ odwoławczy analiza projektu, w zakresie opisanym w art. 35 pb, pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2022.1679), zwanego dalej zif, m.in.: wszystkie strony oraz załączniki projektu zostały ponumerowane kolejno; projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej i oprawiono do formatu A4. Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu (str. 241-255).
Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str.: 323-325). W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e pb; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str.: 15b-91).
Organ pierwszej instancji wypełnił dyspozycję art. 35 ust. 1 ww. ustawy, w tym sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy; a także zgodność zamierzenia z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
Na terenie planowanej inwestycji obowiązuje decyzja Prezydenta Miasta Krakowa o ustaleniu warunków zabudowy nr [...] z 28 lutego 2018 r., znak: [...] – zwana dalej wz; uchylona w części obejmującej załącznik nr 1, pkt ll.1 lit. a, a w pozostałym zakresie utrzymana decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwanego dalej SKO, znak: [...] z 26 listopada 2018 r.; następnie ww. decyzja SKO i wz zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zwanego dalej WSA z 31 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 238/19. Następnie ww. wyrok WSA został uchylony wyrokiem NSA z 14 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 326/20.
Decyzja wz została następnie przeniesiona na inwestora decyzją nr [...] z 21 października 2021 r., znak: [...] Zamierzenie inwestycyjne na działkach nr: [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., polega na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową o 8 kondygnacjach, w tym 1 podziemnej garażowej i 7 kondygnacjach nadziemnych. W parterze zlokalizowane są lokale usługowe.
Analiza zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu budowlanego, pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z wz, a także wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1 pb). Omawiana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie jest zaliczana do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Zabudowa mieszkalna wielorodzinna z częścią usługową nie jest zaliczona do obiektów generujących hałas, zanieczyszczenie powietrza, czy drgania.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, wskazano, że dołączona przez Inwestora obszerna analiza nasłonecznienia i naturalnego oświetlenia (str. 15b-91 projektu) – wskazuje, że inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 60 i § 13 wt oraz § 40 ust. 2 i ust. 3, § 57 wt.
Jak wynika z opracowania w zakresie nasłonecznienia pokoi w budynkach istniejących na działkach sąsiednich oraz w budynku projektowanym, minimalny czas nasłonecznienia – co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00- 17.00 (w mieszkaniach wielopokojowych i w domach jednorodzinnych wymaganie jest spełnienie przynajmniej dla jednego pokoju), określony w przepisie § 60 wt – został zachowany. Powyższe zobrazowano w załącznikach na rysunkach (str. 24-88) i opisie (str. 15b-20).
Organ odwoławczy wyjaśnia, że analiza nasłonecznienia została wykonana w oparciu o tradycyjną metodę tzw.: Linijki Słońca; opisaną szczegółowo w książce Słońce w architekturze, prof. arch. M. T.. Do analizy wykorzystano program komputerowy o nazwie: Linijki Słońca, stanowiący nakładkę na program [...].
Analiza w zakresie naturalnego oświetlenia pokoi w ww. budynkach (w załącznikach na rysunkach (str. 21-23 oraz 89-91) i opisie (str. 15b-16 i 20) potwierdza, że między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkami usytuowanymi w wewnętrznych licach ścian budynków istniejących na działkach sąsiednich oraz w budynku projektowanym, na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tych samych budynków, ani inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż poszczególne wysokości przesłaniania, określone na schematach.
Odległość każdego z istniejących w sąsiedztwie budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od projektowanego budynku jest wystarczająca do zapewnienia im naturalnego oświetlenia tych pomieszczeń – projektowany budynek nie przesłania okien tych budynków.
Powyższe dowodzi, że spełniony jest § 13 wt, tj. w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w przedmiotowych budynkach możliwe jest naturalne oświetlenie.
Analizując usytuowanie projektowanego budynku względem placu na działce sąsiedniej nr [...], Wojewoda Małopolski stwierdził, że jest on nieuzasadniony.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że na działce nr [...], znajduje się: plac gier i zabaw o wymiarach ok. 5 m x 15 m, otoczony z trzech stron: ścianami oporowymi (ustalone na podstawie oznaczeń geodezyjnych zamieszczonych na mapie do celów projektowych).
Jak wynika z projektu (str. 15 i 101), ww. miejsce rekreacji oddalone jest od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku projektowanym o ok. 11 m; oraz o ok. 50 m od miejsca gromadzenia odpadów (którym w niniejszym przypadku jest wyodrębnione pomieszczenie w budynku). Powyższe odległości potwierdzają zgodność projektu z § 40 ust. 3 wt.
Organ odstąpił od badania miejsca rekreacji od linii rozgraniczających ulicę, gdyż Prezydent Miasta Krakowa nie wprowadził tego pojęcia w decyzji wz, a jedynie nieprzekraczalną linię zabudowy oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. Wynika to być może z faktu, że na wysokości działek inwestycyjnych droga wewnętrzna nie istnieje. Aktualnie droga wewnętrzna (ul. [...]) od drogi publicznej ul. [...] / ul. [...] stanowi dojazd wyłącznie do budynku nr [...] i poprzedzającego go budynku nr [...], po czym urywa się na odcinku działki inwestycyjnej nr [...].
Inny odcinek ul. [...] biegnie od drogi publicznej ul. [...] i stanowi dojazd aż do budynków przy ul. [...] nr: [...], a następnie zakręca na wysokości działki inwestycyjnej nr [...] – umożliwiając dostęp do budynków przy ul. [...] nr: [...].
Analizie poddano też nasłonecznienie istniejącego placu zabaw na podstawie opracowania nasłonecznienia w dniach równonocy w godzinach (str. 25 i 26) i stwierdzono, że spełniony został warunek zawarty w § 40 ust. 2 wt. Przedmiotowy plac w dniu równonocy jesiennej będzie miał zapewnione nasłonecznienie przed południem od 7.00 do 11.00 oraz po południu od 14.00 do 17.00 – w sumie siedem godzin. Natomiast w dniu równonocy wiosennej: od 7.00 do 10.00 oraz od 13.00 do 17.00 – w sumie również siedem godzin.
Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...], w imieniu której działa pełnomocnik, zarzuciła wydanie decyzji pozwolenia na budowę na działce nr [...] – która nie jest objęta wz, ani planem miejscowym, na której nie wskazano jakie roboty budowlane będą miały miejsce – podczas gdy z uzgodnień drogowych z Zarządem Dróg Miasta Krakowa, zwanym dalej ZDMK, oraz zgody na wejście w teren udzielonej przez ZDMK wynika, że na działce nr [...] ma być zrealizowana część drogi zapewniającej obsługę komunikacyjną inwestycji. Wojewoda Małopolski stwierdza, co następuje.
Jak wynika z tytułu inwestycji we wniosku i projekcie, działka nr [...] jest objęta niniejszym pozwoleniem na budowę (teren inwestycji został o nią rozszerzony po wezwaniu z 5 kwietnia 2022 r.). Inwestor złożył też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (tj. na działkę nr [...]).
Wyjaśnić należy, że postępowanie, objęte wnioskiem o pozwolenia na budowę z 28 marca 2022 r., oprócz budowy głównego obiektu – budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, obejmuje również m.in.: budowę drogi wewnętrznej i ciągu pieszego na działkach nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], oraz [...], [...], [...]. Analiza pzt, pozwala na ustalenie, że granica terenu inwestycji została zaznaczona przerywaną linią w dwóch kolorach: zielonym – obejmuje główny obiekt wraz z infrastrukturą; oraz niebieskim – obejmuje dojazd do głównego obiektu.
Należy mieć na względzie, że jednym z warunków wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest dostęp terenu inwestycyjnego do drogi publicznej. Nie można mówić o uprawnieniach do wykonywania robót budowlanych na działce, która nie ma prawnie zagwarantowanego dostępu do drogi publicznej.
W omawianym przypadku układ komunikacji wewnętrznej został określony w nawiązaniu do istniejącej komunikacji zewnętrznej, którą stanowi droga publiczna – ul. [...] – poprzez istniejącą ogólnodostępną drogę wewnętrzną po terenie działek nr: [...], [...], [...] (ul. [...] w zarządzie Zarządu Dróg Miasta Krakowa) i części działki nr [...] (stanowiącej własność osób fizycznych), a następnie planowaną drogę wewnętrzną wraz z ciągiem pieszym po terenie działek nr: [...] (część), [...], [...], [...] i [...] – prowadzącą do terenu inwestycji. Podkreślić należy, że aktualnie droga wewnętrzna (u. [...]) stanowi dojazd wyłącznie do budynku nr [...] i poprzedzającego go budynku nr [...], po czym urywa się na odcinku działki inwestycyjnej nr [...], a dalszą kontynuację ma od strony ul. [...] (co szczegółowo opisano powyżej).
Zatem, aby spełnić warunek dostęp terenu inwestycyjnego do drogi publicznej; Inwestor musiał wnioskiem o pozwolenie na budowę objąć również roboty polegające na budowie dalszego fragmentu ww. drogi wewnętrznej.
Wojewoda Małopolski wskazuje, że w tytule decyzji wz, nie wymieniono co prawda działki nr [...], niemniej jednak podana została w treści załącznika 1 wz w ust. 4 pkt e w rozdziale: Warunki w zakresie obsługi komunikacyjnej inwestycji, w którym poza opisaną powyżej obsługą komunikacyjną planowanej inwestycji opisano alternatywny dojazd.
Dostęp do drogi publicznej (ul. [...]) określono pośrednio poprzez drogę wewnętrzną, urządzoną po działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] (stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków), jak również włączenie się z przedmiotowej drogi wewnętrznej do ul. [...] poprzez zjazdy (na relacje prawoskrętne). Jak wynika ust. 4 pkt e załącznika 1 wz (str. 6):
Projekt budowlany ww. drogi wewnętrznej wraz z ciągiem pieszym należy uzgodnić w ZIKiT w Krakowie (obecnie ZDMK) w zakresie połączenia z istniejącą drogą wewnętrzną zlokalizowana, na działkach nr: [...], [...], [...], [...] obr. [...].
Zgodnie z powyższym wymogiem, projekt budowlany ww. drogi wewnętrznej wraz z ciągiem pieszym uzgodniono z ZDMK, pismem z 3 listopada 2021 r., znak: [...] – zawartym na stronach: 259-260 załączników. Również zmiana sposobu zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w oparciu o art. 35 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U.2024.320), zwanej dalej udp; była przedmiotem uzgodnienia ZDMK, którego dokonano pismem z 1 czerwca 2022 r., znak: [...] (str.: 256-257). 4 listopada, Inwestor uzyskał też zgodę od ZDMK na wejście w teren działek drogowych, w tym, na działkę nr [...] (str. 258).
Inwestor we własnym zakresie, poza pasami drogowymi dróg publicznych zaprojektował miejsca postojowe dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania przedmiotowej inwestycji. Pismem z 9 kwietnia 2013 r., znak: [...]; Wydział Gospodarki Komunalnej zaopiniował pozytywnie przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne z następującą uwagą: Projektowana droga wewnętrzna (dojazdowa) powinna nawiązywać pod względem parametrów technicznych i zagospodarowania pasa drogowego do istniejącego odcinka ul. [...]. Spełniając warunki na połączenie się z istniejącą komunikacją, Inwestor objął pozwoleniem na budowę utwardzenie o powierzchni 2,5 m2 działki nr [...] – przeznaczoną na wyprofilowanie łuku drogi wewnętrznej.
Skargę na powyższą decyzję złożyła Wspólnota Mieszkaniowej budynku przy ulicy [...] w K., podnosząc zarzuty:
1. Naruszenie przepisów postępowania, a to:
a) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 79a § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez pozbawienie stron możliwości czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności zgłaszania wniosków dowodowych i ustosunkowania się do zebranych w sprawie dowodów i twierdzeń, ze względu na:
- brak zawiadomienia skarżącej o zakończeniu postępowania dowodowego i tym samym uniemożliwienie Skarżącej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w szczególności co do stanowiska Inwestora i zawartych tam twierdzeń i przedłożonych dowodów, m.in. co do kwalifikacji i miejsca położenia placu zabaw, co do analizy nasłoneczniania placu zabaw (skarżący nie odnalazł takiej analizy, choć organ II Instancji odwołuje się do wniosków z tej analizy)
- brak udostępnienia akt postępowania w formie papierowej wraz z powoływanymi w uzasadnieniu dokumentami w formie elektronicznej dostarczonym przez Inwestora i wskazanie, że organ nie prowadzi akt papierowych i dostęp jest tylko w formie elektronicznej, co skutkowało tym, że skarżący uzyskał dostęp jedynie do części dokumentów lub dowodów i nie uzyskał dostępu do analizy przesłaniania i nasłoneczniania w formie elektronicznej, co umożliwiłoby mu dopiero szczegółowe jej zweryfikowanie i nie uzyskał dostępu do analizy nasłoneczniania placu zabaw, którą powołuje organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji
W ocenie Skarżącego, gdyby organ II instancji prawidłowo zawiadamiał skarżącego o podejmowanych czynnościach i umożliwił wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów oraz umożliwił skarżącej wgląd w całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, to skarżąca w szczególności mogły zgłosić uzasadnione zastrzeżenia do analizy przesłaniania i nasłoneczniania, w tym w zakresie placu zabaw, wypowiedzieć się co do przyjętego obszaru placu zabaw oraz jego odległości od elementów Inwestycji
b) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. art. 76 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. w zw. z art. 85 k.p.a. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlanego w zw. z § 13 ust. 1 i ust. 2. § 40 ust. 2 i ust. 3, § 57 i § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 dalej: "Rozporządzenie WT'") oraz w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 50 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej "upzp") poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności poprzez brak wezwania Inwestora do przedłożenia czytelnej i odpowiednio szczegółowej analizy przesłaniania i nasłoneczniania w zakresie budynków oraz w zakresie placu zabaw, brak zgromadzenia odpowiedniego materiału dowodowego co do planowanej zabudowy i co do istniejących budynków oraz co do istniejącego zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich, a w szczególności ze względu na brak inwentaryzacji istniejących budynków, brak oględzin istniejącego placu zabaw, brak wnikliwej analizy przedłożonego projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno - budowlanego i projektu drogowego, co doprowadziło do:
- nieustalenia lub niejednoznacznego ustalenia obszaru placu zabaw na nieruchomości skarżącego i uznania przez organ II instancji jako plac zabaw wyłącznie obszaru otoczonego murami oporowymi o wymiarach ok. 5 m x 15 m na działce nr (str. 13 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) zamiast całości obszaru oznaczonego PZ na planie zagospodarowania i uzbrojenia terenu stanowiącego załącznik do decyzji nr 1255/05 z dnia 22.08.2005 r. (w aktach postępowania I instancji oraz załącznik nr 2 do pisma Inwestora z dnia 27.03.2024 r.) zgodnie ze stanem istniejącym ujawnionym na zdjęciach załączonych do odwołania i przedstawionych na rysunku poglądowym stanowiącym załącznik do niniejszej skargi (załącznik nr 2 do skargi)
- niedokonanie ustaleń przez organ II instancji co do spełnienia wymagań dotyczących przesłaniania i nasłoneczniania dla budynku skarżącego i placu zabaw skarżącego, a w szczególności nieuwzględnienie przy analizie przesłaniania i nasłoneczniania faktu nadwieszenie kondygnacji +1 i n. nad kondygnacją 0
- braku lub wadliwie wykonanej przez organ II instancji we własnym zakresie analizy nasłoneczniania placu zabaw
- braku ustalenia odległości placu zabaw od drogi wewnętrznej i drogi stanowiącej wjazd do garażu podziemnego
- nieprawidłowe ustalenie odległości placu zabaw od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w planowanym budynku i przyjęcie 11 m odległości w sytuacji, gdy przykładowo istniejąca piaskownica uwidoczniona na zdjęciu załączonym do odwołania jest w odległości znacznie mniejszej niż 10 m.
- nieustalenia przez organ II instancji w sposób nie budzący wątpliwości zakresu i charakteru robót budowlanych na działce nr [...] tj. czy planowane roboty stanowią część składową drogi wewnętrznej objętą zaskarżoną decyzją czy też planowane roboty na działce nr [...] nie stanowią części drogi wewnętrznej i są przewidziane do realizacji poza zakresem inwestycji drogowej objętej zaskarżoną decyzją
- wadliwe ustalenie odległości narożnika ściany z oknami projektowanego budynku od granicy z nieruchomością skarżącego i wskazanie, że odległość ta wynosi co najmniej 4 m (tak w opisie oddziaływania inwestycji) w sytuacji, gdy z rysunków projektu wprost wynika, że odległość ta w zależności od rysunku wynosi 3,7 m (rysunki pzt), 3,82 m lub 3,64 m
2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:
a) art. 35 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlane w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 8 i pkt. 9 prawa budowlanego w zw. z § 12 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia WT poprzez usytuowanie planowanego budynku w odległości mniejszej niż 4m od granicy z nieruchomością skarżącego w zakresie narożnika ściany budynku z oknami zwróconymi w kierunku nieruchomości skarżącego, co wynika z wymiarów ujawnionych na rysunkach pzt i innych w zatwierdzonym projekcie.
b) art. 35 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlane w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 8 i pkt. 9 prawa budowlanego w zw. z § 40 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia WT w zw. z § 19 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia WT poprzez brak analizy nasłoneczniania placu zabaw (skarżący nie odnalazł takiej analizy w aktach, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są rozważania na ten temat) lub wadliwą analizę przeprowadzoną przez organ II instancji oraz wadliwe ustalenie odległości placu zabaw położonego na nieruchomości skarżącego od okien w planowanym budynku w sytuacji, gdy rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wprost wskazują, że nasłonecznienie istniejącego placu zabaw w dniach równonocy w godz. 10-16 wynosi co najwyżej 3 h (str. 14 akapit drugi - organ II instancji wyliczył 7h w okresie od 7-17, a od 10-16 wynosi tylko 3h) zamiast wymaganych 4h zgodnie z § 40 ust. 2 rozporządzenia WT (dodatkowo organ II instancji dokonał tych wyliczeń przy bezzasadnym ograniczeniu obszaru placu zabaw i odsunięciu go od granicy nieruchomości - por. 13 uzasadnienia zaskarżonej decyzji - por. zarzut 1 b skargi), a z rysunków pzt wprost wynika, że drogi wewnętrzne i wjazd do garażu podziemnego są w odległości 1,5 m do 3 m od granicy placu zabaw a ściany z oknami projektowanego budynku są w odległości od 6,5 m do 8 m.
c) art. 35 ust. 1 pkt. 2 prawa budowlane w zw. z art. 5 ust. 1 pkt. 8 i pkt. 9 prawa budowlanego w zw. z § 13 ust.1 pkt. 1 pit. a w zw. z § 60 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia WT poprzez niespełnienie na rysunkach przyjęte minimalnej wysokości przesłaniania (przykładowa w zależności od rysunku 15,7 m i 14,9 m zamiast przyjętych przez Inwestora 19m): nieuwzględnienie, że kondygnacje nad parterem projektowanego budynku "wystają" o 160 cm poza obrys kondygnacji parterowej (por. rysunek z przekrojem A-A) oraz oparcie ustaleń na podstawie nieczytelnej, niekompletnej i niejednoznacznej analizy przesłaniania i nasłoneczniania
d) art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a prawa budowlanego w zw. z art. 50 upzp poprzez wydanie decyzji pnb dla działki nr [...] nieobjętej decyzją wz ani miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub art. 35 ust. 1 pkt. 3 prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie niekompletnego projektu (bez projektu drogi na działce nr [...]) i bez uwzględniania uzgodnień ZDMK w zakresie konieczności budowy drogi wewnętrznej na działce nr [...] dla zapewnienia obsługi komunikacyjnej inwestycji.
Powołując się na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 4.04.2023 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga podlega uwzględnieniu.
Na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy pozwolenia na budowę organ był zobligowany, w świetle art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 682 ze zm.) – dalej jako "PrBud" zweryfikować:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) (uchylona),
b) (uchylona),
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) (uchylona);
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
5) (uchylony).
Analiza akt sprawy oraz przede wszystkim uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że organy nie w pełnym zakresie uczyniły zadość spoczywającym na nim obowiązkom. Organy przede wszystkim nie zbadały należyty sposób kompletności oraz wewnętrznej spójności projektu budowlanego, nieprawidłowo także oceniły zgodność z przepisami.
W tym zakresie trzeba wskazać na następujące okoliczności.
Zasadnicze znaczenie dla sprawy ma kwestia zgodności projektu budowlanego z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. Nie budzi wątpliwości w świetle art. 35 ust. 1 pkt. 1) lit. a) PrBud, że z jednej strony zamierzenie inwestycyjne, którego dotyczyć ma pozwolenie na budowę ma być zgodne z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. Z tego przepisu wynika jednakże również i ten wniosek, że nie może być wydana decyzja o pozwoleniu na budowę dla terenu, na którym nie obowiązuje plan miejscowy ani też dla którego nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Aby dokonać oceny zgodności projektu budowlanego z wydaną decyzją o warunkach zabudowy, oczywistym jest, że decyzja o warunkach zabudowy dla danego obszaru musi być wydana.
Już z samej nazwy przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego wynika, że inwestycja ma być realizowana m.in. na działce nr [...] obr. [...] w K. (por. np. karta tytułowa projektu budowlanego).
Natomiast analiza wydanej przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji o warunkach zabudowy z dnia 28 lutego 2018 roku Nr [...] prowadzi do konkluzji, że decyzja nie ustala warunków zabudowy dla działki nr [...]. Wprost wynika to już w punktu I rozstrzygnięcia tej decyzji, w którym wskazano dla jakiego zamierzenia inwestycyjnego (ściślej – jak wskazano w decyzji – dla części zamierzenia inwestycyjnego) ustalono warunki zabudowy i na jakich działkach. Wśród wymienionych działek nie ma działki nr [...]. Co więcej działka nr [...] nie została wymieniona nawet w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Działka ta pojawia się w Załączniku nr 1 Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, w części II.4. lit. e. tiret 4, dotyczącej warunków w zakresie obsługi komunikacyjnej inwestycji. Jak wskazano w tej części, cyt.: "Projekt budowlany ww. drogi wewnętrznej wraz ciągiem pieszym należy uzgodnić w ZIKiT w Krakowie w zakresie połączenia z istniejącą drogą wewnętrzną zlokalizowana, na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]" (por. str. 6 załącznika do decyzji WZ; zob. k. 218 projektu budowlanego).
W tym kontekście Wojewoda wskazał, że jak wynika z tytułu inwestycji we wniosku i projekcie, działka nr [...] jest objęta niniejszym pozwoleniem na budowę (teren inwestycji został o nią rozszerzony po wezwaniu z 5 kwietnia 2022 r.). "Inwestor złożył też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (tj. na działkę nr [...]). Ponadto podkreślił Wojewoda, że "z uzgodnień drogowych z Zarządem Dróg Miasta Krakowa, zwanym dalej ZDMK, oraz zgody na wejście w teren udzielonej przez ZDMK wynika, że na działce nr [...] ma być zrealizowana część drogi zapewniającej obsługę komunikacyjną inwestycji".
Dodatkowo, jak wskazał organ odwoławczy, postępowanie, objęte wnioskiem o pozwolenia na budowę z 28 marca 2022 r., oprócz budowy głównego obiektu – budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, obejmuje również m.in.: budowę drogi wewnętrznej i ciągu pieszego na działkach nr: [...] (część), [...], [...], [...], [...], oraz [...], [...], [...]. Analiza pzt, pozwala na ustalenie, że granica terenu inwestycji została zaznaczona przerywaną linią w dwóch kolorach: zielonym – obejmuje główny obiekt wraz z infrastrukturą; oraz niebieskim – obejmuje dojazd do głównego obiektu.
Powyższe okoliczności, akcentowane przez Wojewodę, nie zmieniają jednak tego, że na tym wydana decyzja o warunkach zabudowę nie obejmuje działki nr [...]. W szczególności nie świadczy o tym cytowany powyżej fragment załącznika do decyzji, który obliguje inwestora do uzgodnienia z zarządcą drogi połączenia z istniejącą drogą wewnętrzną, jak i udzielona inwestorowi przez zarządcę (ZDMK) zgoda na wejście w teren, to jest na działkę nr [...], na której ma być zrealizowana część drogi zapewniającej obsługę komunikacyjną inwestycji.
Pozytywne uzgodnienie z zarządcą drogi warunków połączenia z istniejącą drogą wewnętrzną oraz wyrażona przez zarządcę zgoda na wejście w teren nie zastępują decyzji o warunkach zabudowy. Uzgodnienie warunków w zakresie połączenia z istniejącą drogą wewnętrzną, o którym mowa w Załączniku nr 1 Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, w części II.4. lit. e. tiret 4 stanowi jedynie zapis dotyczący określonych obowiązków, które wypełnić musi inwestor i nie oznacza bynajmniej, że działka nr [...] jest objęta decyzja o warunkach zabudowy.
Z tych względów należy uznać, że działka nr [...] nie jest objęta decyzją z dnia 28 lutego 2018 roku Nr [...] Prezydenta Miasta Krakowa o ustaleniu warunków zabudowy.
Jak wskazano natomiast powyżej nie jest możliwe wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji obejmującej działkę, w sytuacji gdy dla tej działki wcześniej nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani też na tym obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Jeżeli zatem dla działki nr [...] nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, to w konsekwencji nie było możliwe wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji, która obejmuje m.in. obszar części działki nr [...].
Powyższe stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Niezależnie od powyższego projekt budowlany zawiera także dalsze wadliwości, których nie dostrzegł organ. Projekt budowlany zawiera rysunki zakresu zacieniania dla kolejnych kondygnacji. Analiza powyższych rysunków ograniczona już jedynie do tematu analizy i do oznaczenia kolejnych rynków wskazuje, że niektóre rysunki są nieprawidłowo opisane i oznaczone. Przykładowo kolejne rysunki na nieparzystych por. k. 25, 27, 29, oznaczone są jako "Równonoc jesienna 20.III" podczas gdy legenda zawiera oznaczenie rysunku "Równonoc jesienna 23.IX".
Dalej na k. 88 rysunek, dotyczący analizy długości czasu nasłonecznienia lokali mieszkalnych kondygnacji 1 piętra budynku projektowanego w legendzie oznaczony jest jako "Równonoc jesienna 23.IX" natomiast na samym rysunku jest oznaczenie "Równonoc wiosenna 20.III".
Rysunki przedstawiające analizę tak zakres zacieniania dla kolejnych kondygnacji dla stanu istniejącego i projektowanego budzą zasadnicze wątpliwości czego w ogóle dotyczą. Niektóre rysunki są opisane w sposób nieprawidłowy, a nawet wewnętrznie sprzeczny. To z kolei stanowi o wadliwości w tym zakresie projektu.
Powyższe kwestie powinny zostać jednoznacznie wyjaśnione przez organ, celem możliwości oceny czy sporządzone analizy zostały sporządzone w sposób poprawy.
Odnieść się dalej należy do kwestii nasłoneczniania placu zabaw na działce Skarżącej nr [...]. Jak wynika z uzasadnienia do zaskarżonej decyzji, Wojewoda Małopolski przyjął, że cyt.: "na działce nr [...], znajduje się: plac gier i zabaw o wymiarach ok. 5 m x 15 m, otoczony z trzech stron: ścianami oporowymi (ustalone na podstawie oznaczeń geodezyjnych zamieszczonych na mapie do celów projektowych)".
Inwestor neguje taką kwalifikację tego miejsca wskazując, że z decyzji Prezydenta Miasta Krakowa numer [...] z dnia 22 sierpnia 2005 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego przy ul. [...] w K. wynika, że projekt i pozwolenie obejmowało zgodę na budowę jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (...) wraz z "placem rekreacyjnym". Pozwolenie tamto nie dotyczyło zatem budowy placu zabaw. Inwestor podkreślił, że niewątpliwie "plac rekreacyjny" jest czymś znaczeniowo innym niż "plac zabaw", do którego odwołuje się Minister Infrastruktury w rozporządzeniu. Oprócz świadomie wykorzystanej - innej - nazwy świadczą o tym również uwarunkowania faktyczne. Drogi przy budynku nr [...] (czyli takie. Jak ta, która ma powstać w związku z przedmiotową inwestycją) przebiegają bezpośrednio przy placu rekreacyjnym. Gdyby teren ten miał być rzeczywiście placem zabaw, to obszar całej inwestycji (stanowiącej obecnie własność skarżącej Wspólnoty) musiałby zostać przeprojektowany, gdyż w tak zaprojektowanym układzie tego terenu nie zostałoby udzielone pozwolenie na budowę (por. s. 11 pisma z dnia 9 sierpnia 2024 roku, k. 60).
Zgodnie z § 40 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 1225) – dalej jako rozpWT,:
"1. W zespole budynków wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę należy, stosownie do potrzeb użytkowych, przewidzieć place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne dostępne dla osób niepełnosprawnych, przy czym co najmniej 30 % tej powierzchni powinno znajdować się na terenie biologicznie czynnym, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2. Nasłonecznienie placu zabaw dla dzieci powinno wynosić co najmniej 4 godziny, liczone w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 10.00-16.00. W zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się nasłonecznienie nie krótsze niż 2 godziny.
3. Odległość placów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów powinna wynosić co najmniej 10 m."
Normodawca nie wyróżnia jako odrębnej kategorii "placu rekreacyjnego", lecz jedynie place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne, które dostępne dla osób niepełnosprawnych. Nie ma jednak przeszkód, aby dane miejsce mogło spełniać zarówno funkcje placu zabaw dla dzieci jak i miejsca rekreacyjnego dostępnego dla osób niepełnosprawnych. Możliwe jest, aby część tego placu było placem zabaw dla dzieci, a część miejscem rekreacyjnym.
Sąd przychyla się w tym względzie do ustaleń Wojewody Małopolskiego, że na działce nr [...], znajduje się: plac gier i zabaw. Przeciwne stanowisko inwestora w tym zakresie jest gołosłowne i odnosi się jedynie do nazwy zawartej w zatwierdzonym projekcie w 2005 roku. Nie przedstawił on jednak jakichkolwiek argumentów czy podstaw, które mogłyby stanowić o nieprawidłowym zakwalifikowaniu tego miejsca przez Wojewodę.
Do przedmiotowego placu zabaw i gier należy stosować zatem przepisy § 40 rozpWT i ocenić czy spełnione są warunki, o którym mowa w tym przepisie. Taką też ocenę przeprowadził Wojewoda. Dokonana jednak przez niego ocena jest wadliwa. Z treści przytoczonego powyżej § 40 ust. 2 rozpWT wynika, że nasłonecznienie placu zabaw dla dzieci powinno wynosić co najmniej 4 godziny, liczone w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 10.00-16.00. Wojewoda natomiast analizie poddał nasłonecznienie istniejącego placu zabaw na podstawie opracowania nasłonecznienia w dniach równonocy w godzinach (str. 25 i 26 projektu budowlanego) i stwierdził, że spełniony został warunek zawarty w § 40 ust. 2 rozpWT. Organ wskazał, że przedmiotowy plac w dniu równonocy jesiennej będzie miał zapewnione nasłonecznienie przed południem od 7.00 do 11.00 oraz po południu od 14.00 do 17.00 – w sumie siedem godzin. Natomiast w dniu równonocy wiosennej: od 7.00 do 10.00 oraz od 13.00 do 17.00 – w sumie również siedem godzin.
Uszło jednak uwadze Wojewody, że zgodnie z § 40 ust. 2 rozpWT nasłonecznienie placu zabaw dla dzieci powinno wynosić co najmniej 4 godziny jednakże w godzinach 10.00 – 16.00. Tymczasem Wojewoda zsumował łączny czas nasłoneczniania w godzinach od 7.00 do 17.00.
Natomiast – tak jak wymaga tego rozpWT – w godzinach od 10.00 do 16.00 plac w dniu równonocy wiosennej będzie miał zapewnione nasłonecznienie przez 3 godziny i podobnie przez 3 godziny plac będzie miał zapewnione nasłonecznienie w dniu równonocy jesiennej.
To z kolei oznacza, że nie spełniony został warunek zawarty w § 40 ust. 2 rozpWT i trafny jest w tym zakresie zarzut Skarżącej.
Uzasadnione także zarzuty przepisów postępowania.
Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775) dalej jako - "k.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Natomiast w myśl art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12).
Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego.
Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21).
Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował.
Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.).
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organy nie przeanalizowały w sposób rzetelny i adekwatny do potrzeb sprawy całego materiału. Nie wyjaśniły w należytym zakresie licznych kwestii i wątpliwości, w tym podnoszonych przez Skarżącą, a dotyczących tak zgodności przedłożonego projektu z przepisami powszechnie obowiązującego prawa, jak i ze zgłaszanymi wadliwościami projektu, względnie drobniejszymi usterkami, takim jak chociażby wskazane nieprawidłowości na rysunkach nasłoneczniania i zacieniania. To z kolei stanowi i naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a.
Mając na uwadze zakres dostrzeżonych uchybień Sąd uchylił jedynie decyzję Wojewody, który ponownie rozpoznając sprawę weźmie pod uwagę powyżej dostrzeżone uchybienia, a w szczególności tę okoliczność, że działka nr [...] nie jest objęta decyzją z dnia 28 lutego 2018 roku Nr [...] Prezydenta Miasta Krakowa o ustaleniu warunków zabudowy i w tym zakresie podejmie stosowne rozstrzygnięcie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) p.p.s.a. w pkt. I uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 500 zł składa się uiszczony przez skarżących wpis od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w wysokości 480 zł oraz koszty uiszczonej opłaty skarbowej.