II SA/Kr 1103/14

II SA/Kr 1103/14 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6189 Inne o symbolu podstawowym 618
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na uchwałę Rady Miejskiej w Radłowie nr. XXXVII/369/14 z dnia 10 marca 2014 r w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości dotychczasowemu dzierżawcy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
K.B. złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Radłowie nr. XXXVII/369/14 z dnia 10 marca 2014 r w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości dotychczasowemu dzierżawcy, domagając się stwierdzenia nieważności uchwały w całości i zasądzenia kosztów postępowania. Jednocześnie skarżący podał, że pismem z dnia 23 czerwca 2014 r wzywał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
W myśl art. 52 § 1 i § 2 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Poza tym art. 52 § 3 ppsa stanowi, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się albo mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystosował w dniu 23 czerwca 2014 r do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Radłowie pismo, którego nie można zakwalifikować, jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak tego wymaga ustawa. Pismo z dnia 23 czerwca 2014 r (k – 4 ) jest jednoznaczne w swojej treści i dotyczy udzielenia informacji publicznej stosownie do ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) . Skarżący zapytuje w nim Radę czy na podjęcie uchwały z dnia 10 marca 2014 r posiadała zgodę mieszkańców sołectwa i jeżeli tak to o przeslanie uchwały zebrania wiejskiego, jeżeli natomiast nie to o udzielenie odpowiedzi, dlaczego podjęto uchwałę bez jakiejkolwiek informacji mieszkańców osiedla. Jeżeli natomiast Przewodniczący uzna, że podjęto tą uchwałę z naruszeniem prawa to skarżący prosi o jej uchylenie na najbliższej sesji Rady Gminy.
Należy w tym miejscu zauważyć, że Sąd nie ma obowiązku domniemywania z treści pisma, że intencją jego autora było wezwanie do usunięcia naruszenia jak sugeruje to w uzasadnieniu wniesionej skargi. W interesie skarżącego było takie jednoznaczne sformułowanie pisemnego wezwania, aby nie budziło ono wątpliwości, czego w istocie dotyczy.
Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że pismo z dnia 23 czerwca 2014 r. stanowiło wyłącznie wniosek o udzielenie informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej jak wyraźnie wynika z jego brzmienia. Z treści tego pisma w żaden sposób nie wynika by skarżący na dzień jego sformułowania uważał, aby uchwała z dnia 10 marca 2014 r była podjęta z naruszeniem prawa a pozostawia tę okoliczność ewentualnie swobodnemu uznaniu Przewodniczącego Rady Gminy. Skarżący w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r nie wzywa Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa ani kategorycznie nie wskazuje, co i dlaczego takim naruszeniem prawa w jego przekonaniu było.
Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, ze skarżący nie poprzedził skargi stosownym wezwaniem, tym samym w sprawie nie wyczerpano drogi zaskarżenia uchwały organu gminy, a w konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.