II SA/Kr 1100/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżąca Z. M. zaskarżyła uchwałę Rady Miasta Krakowa z 2016 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Młynówka Królewska – Grottgera II", kwestionując jej postanowienia dotyczące działek nr [...], nr [...] i nr [...] w części dotyczącej braku zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Zarzuciła naruszenie przepisów o planowaniu przestrzennym oraz Kodeksu Cywilnego, twierdząc, że MPZP ogranicza jej prawo własności poprzez brak przewidzianej drogi wewnętrznej lub zjazdu z drogi publicznej, mimo istnienia prawomocnego orzeczenia sądu cywilnego ustanawiającego służebność drogi koniecznej. Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że działki te zostały przeznaczone pod park (teren zieleni urządzonej), co zgodnie ze studium i planem nie wymaga zapewnienia dojazdów ani zjazdów z dróg publicznych, a celem planu jest ochrona i utrzymanie ciągłości systemu zieleni miejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że tryb sporządzania planu był prawidłowy, a jego ustalenia dotyczące przeznaczenia działek pod park są zgodne z prawem i studium. Sąd podkreślił, że władztwo planistyczne gminy nie jest nieograniczone, ale w tym przypadku nie doszło do naruszenia prawa własności ani przepisów o planowaniu przestrzennym, gdyż przeznaczenie terenu pod park nie obliguje do zapewnienia zjazdów z dróg publicznych, a kwestie służebności drogi koniecznej regulowane są przepisami prawa cywilnego i nie muszą być automatycznie implementowane do planu miejscowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dostępu do drogi publicznej dla terenów zielonych oraz relacji między planowaniem przestrzennym a prawem cywilnym (służebności).
Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia terenu pod park i braku dostępu do drogi publicznej, z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań planistycznych i studium.
Zagadnienia prawne (3)
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego narusza prawo własności poprzez brak zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla działek przeznaczonych pod park?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie działek pod park nie narusza prawa własności i nie obliguje do zapewnienia zjazdu z drogi publicznej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przeznaczenie terenu pod park, zgodne ze studium i planem, nie wymaga wyznaczenia zjazdów z dróg publicznych. Prawo własności nie zostało naruszone, a kwestie dostępu do drogi są regulowane przepisami prawa cywilnego i nie muszą być automatycznie uwzględniane w planie miejscowym.
Czy prawomocne orzeczenie sądu cywilnego ustanawiające służebność drogi koniecznej musi być uwzględnione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy o planowaniu przestrzennym nie nakazują automatycznego uwzględniania treści orzeczeń sądów cywilnych dotyczących służebności w planie miejscowym.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, a jego treść jest ściśle określona przez przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obciążenie nieruchomości służebnością nie oznacza obowiązku dla organu planistycznego przeniesienia jej treści do ustaleń planistycznych.
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego narusza przepisy o planowaniu przestrzennym, jeśli nie przewiduje zjazdów z dróg publicznych dla terenów przeznaczonych pod park?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przeznaczenie terenu pod park jest zgodne z ustaleniami studium i nie ma obiektywnego zapotrzebowania na drogę publiczną lub wewnętrzną do tego terenu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wymóg określenia zasad obsługi komunikacyjnej terenu przez plan miejscowy nie oznacza obowiązku doprowadzenia drogi do każdej działki. W przypadku terenów przeznaczonych pod park, gdzie nie ma takiego zapotrzebowania, brak wyznaczenia zjazdów nie stanowi naruszenia prawa.
Przepisy (14)
Główne
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie terytorialnym
UPZP art. 15 § ust. 2 pkt 10
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
KC art. 140
Kodeks Cywilny
Pomocnicze
u.s.g. art. 91
Ustawa o samorządzie terytorialnym
UPZP art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
UPZP art. 1 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
UDP art. 29 § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Konstytucja RP art. 64 § ust. 1 i 3
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 5
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie działek pod park jest zgodne z ustaleniami studium i planu miejscowego. • Brak obowiązku zapewnienia zjazdu z drogi publicznej dla terenów przeznaczonych pod park. • Kwestie służebności drogi koniecznej regulowane są przepisami prawa cywilnego i nie muszą być implementowane do planu miejscowego. • Plan miejscowy nie narusza prawa własności, gdyż nie ogranicza go w sposób nieuzasadniony.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa własności poprzez brak zapewnienia dostępu do drogi publicznej. • Naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 10 UPZP w zw. z art. 29 ust. 1 UDP przez brak przewidzianej drogi wewnętrznej. • Naruszenie art. 140 KC w zw. z art. 64 ust. 1 i 3 oraz art. 7 Konstytucji RP przez ograniczenie prawa własności. • Naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji RP przez ustalenie, że władztwo planistyczne nie doznaje ograniczeń. • Naruszenie zasad równości i proporcjonalności przez zróżnicowanie sytuacji skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
Władztwo planistyczne gminy nie jest nieograniczone. • Plan miejscowy jako akt prawa miejscowego jest jednym ze źródeł powszechnie obowiązującego prawa, którego warstwa merytoryczna jest ściśle określona przez przepisy UPZP i brak jest unormowania nakazującego uwzględnienie treści orzeczeń sądowych w przedmiocie ustanowienia służebności. • Obciążenie nieruchomości służebnością drogi koniecznej nie oznacza jednocześnie obowiązku dla organu planistycznego przeniesienia jej treści do ustaleń planistycznych. • Przeznaczenie nieruchomości pod park (teren zielony) nie może uzasadniać pozbawienia dostępu do drogi publicznej.
Skład orzekający
Agnieszka Nawara-Dubiel
sprawozdawca
Joanna Człowiekowska
przewodniczący
Mirosław Bator
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dostępu do drogi publicznej dla terenów zielonych oraz relacji między planowaniem przestrzennym a prawem cywilnym (służebności)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia terenu pod park i braku dostępu do drogi publicznej, z uwzględnieniem lokalnych uwarunkowań planistycznych i studium.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dostępu do nieruchomości i prawa własności w kontekście planowania przestrzennego, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości i praktyków prawa. Pokazuje konflikt między interesem prywatnym a publicznym (ochrona terenów zielonych).
“Czy park miejski może pozbawić właściciela dostępu do drogi?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.