II SA/KR 1097/05

II SA/Kr 1097/05 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. i L. K. na postanowienie Starosty Powiatu K. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: skargę odrzucić
Uzasadnienie
W niniejszej sprawie, w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, J.C. i L.K. kwestionują postanowienie Starosty K. z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...], oparte na art. 36 § l w związku z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U.z 2000 r., Nr 89, póz. 1071 z późn. zm., zwanym dalej w skrócie k.p.a.), którym zawiadomiono strony o zwłoce w załatwieniu sprawy zwrotu nieruchomości i poinformowano o nowym terminie jej rozstrzygnięcia.
Art. 35 k.p.a. określa terminy w jakich winno nastąpić załatwienie sprawy przez organ administracji publicznej.
O każdym jednak przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ l art. 36 k.p.a.).
Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2 art. 36 k.p.a.).
Według stanowiska doktryny czynność procesowa zawiadomienia stron o zwłoce w załatwieniu sprawy powinna mieć formę postanowienia. Postanowienie to nie jest jednak zaskarżalne zażaleniem, co wynika z treści art. 37 § l oraz art. 141 § l k.p.a.
Zgodnie z treścią § 2 art. 3 p.o.p.s.a., sądy administracyjne, sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Mając powyższe na uwadze oraz treść wyżej przytoczonego art. 3 p.o.p.s.a. stwierdzić należy, że postanowienie zawiadamiające strony o zwłoce w załatwieniu sprawy nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego też, skarga w takiej sprawie nie jest dopuszczalna w myśl art. 52 p.o.p.s.a..
Stosownie do art.58 p.o.p.s.a., Sąd odrzuca skargę:
1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
§ 2. Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony.
§ 3. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
§ 4. Sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § l pkt l, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Dlatego też , na podstawie pkt 6 art. 58 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.