II SA/KR 1092/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W.G. na decyzję o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, uznając, że jego służba wojskowa po 1947 r. i brak udokumentowanego udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem nie spełniają kryteriów do ich posiadania.
Skarżący W.G. został pozbawiony uprawnień kombatanckich decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, ponieważ jego działalność polegała na "utrwalaniu władzy ludowej" poprzez służbę wojskową po 30 czerwca 1947 r. i nie brał on udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem. Skarżący twierdził, że walczył z "bandami faszystowskimi", ale nie mógł tego udowodnić. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że stan faktyczny ustalony przez organ był prawidłowy i nie było podstaw do przyznania lub utrzymania uprawnień kombatanckich.
Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych W.G. został pozbawiony uprawnień kombatanckich przyznanych wcześniej przez ZBOWiD z tytułu utrwalania władzy ludowej w latach 1948-1948. Organ stwierdził, że skarżący w tym okresie służył w Wojsku Polskim i nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w ustawie o kombatantach (UPA, Wehrwolf), co skutkowało pozbawieniem uprawnień na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy. W odwołaniu W.G. podnosił, że brał udział w walkach z bandami, ale nie mógł przedstawić dowodów. Decyzją z 2001 r. utrzymano w mocy poprzednią decyzję, podkreślając, że uprawnienia nabyto wyłącznie z tytułu "utrwalania władzy ludowej" i służby wojskowej po 30 czerwca 1947 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została oddalona. Sąd uznał, że z akt nie wynika, aby skarżący walczył z UPA lub Wehrwolfem, a jego ogólne stwierdzenia o walce z "bandami faszystowskimi" nie są wystarczające. Sąd powołał się na opinię wskazującą, że na terenach służby skarżącego Wehrwolfu nie było, a działalność przeciwko innym ugrupowaniom podziemnym nie pozwala na zachowanie uprawnień. Sąd potwierdził, że skarżący uzyskał uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze uczestnika walk o utrwalenie władzy ludowej, co zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach stanowiło podstawę do pozbawienia go tych uprawnień.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, służba wojskowa po 30 czerwca 1947 r. i brak udokumentowanego udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem są podstawą do pozbawienia uprawnień kombatanckich przyznanych z tytułu utrwalania władzy ludowej, zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze uczestnika walk o utrwalenie władzy ludowej. Ponieważ w okresie tym służył w Wojsku Polskim po 30 czerwca 1947 r. i nie brał udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem, organ prawidłowo pozbawił go tych uprawnień na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.o.k. art. 25 § ust. 2 pkt 2
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Przepis ten stanowi podstawę do pozbawienia uprawnień kombatanckich osób, które uzyskały je na mocy dotychczasowych przepisów wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej, a nie brały udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
p.o.p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.o.p.p.s.a. art. 97 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozpoznawania spraw wniesionych do NSA przed 1 stycznia 2004 r. przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
p.o.p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia nieuzasadnionej skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Służba wojskowa skarżącego po 30 czerwca 1947 r. nie uprawnia do statusu kombatanckiego w rozumieniu ustawy. Brak udokumentowanego udziału skarżącego w walkach z UPA lub Wehrwolfem. Działalność polegająca na "utrwalaniu władzy ludowej" bez udziału w walkach z wymienionymi organizacjami nie jest podstawą do posiadania uprawnień kombatanckich.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie skarżącego o udziale w walkach z "bandami faszystowskimi" bez możliwości udowodnienia tego faktu. Argumentacja skarżącego o poczuciu krzywdy wynikającej z decyzji.
Godne uwagi sformułowania
pozbawiono W.G. uprawnień kombatanckich z tytułu utrwalania władzy ludowej nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy nie jest obowiązany do wyjaśnienia czy istnieją przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i 4 cytowanej ustawy brał udział w walce i likwidacji band faszystowskich reakcyjnego podziemia na terenach nadmorskich z urzędu Sądowi wiadomo, że na terenach, na których służył skarżący Wehrwolfu nie było uzyskał on na mocy dotychczasowych przepisów uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej"
Skład orzekający
Izabela Dobosz
przewodniczący sprawozdawca
Mariusz Kotulski
członek
Stanisław Biernat
członek
Wojciech Jakimowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o kombatantach dotyczących podstaw pozbawienia uprawnień, w szczególności w kontekście służby wojskowej po 1947 r. i braku udokumentowanych walk z konkretnymi formacjami."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania decyzji. Może być mniej aktualne w świetle późniejszych zmian legislacyjnych lub orzecznictwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii uprawnień kombatanckich i ich podstaw prawnych, ale jej stan faktyczny jest dość specyficzny i oparty na braku dowodów, co czyni ją mniej uniwersalnie interesującą.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 1092/01 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-05-30 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-04-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Izabela Dobosz /przewodniczący sprawozdawca/ Mariusz Kotulski Stanisław Biernat Wojciech Jakimowicz Symbol z opisem 634 Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz / spr. / Sędziowie : NSA Stanisław Biernat AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w K. K. K. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala - Uzasadnienie II SA/Kr 1092/01 UZASADNIENIE Decyzją Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] 2000 r. Nr [...] , wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997 r. , Nr 142, póz. 950 ze zm.) pozbawiono W.G. uprawnień kombatanckich przyznanych przeze ZW ZBOiWD w B. decyzją z dnia [...] 1985 r. z tytułu utrwalania władzy ludowej od [...] marca 1948 r. do[...] grudnia 1948 r.( łącznie 10 miesięcy, zaświadczenie ZBOWiD nr [...]). Organ stwierdził, że W.G. w okresie uznanym przez ZBOWiD za działalność kombatancką służył w Wojsku Polskim, a z akt sprawy wynika, iż nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy. Skutkuje to pozbawieniem uprawnień w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach (... ). Organ stwierdził, że jak wynika ze stanowiska przedstawionego w orzecznictwie Sądu Najwyższego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie jest obowiązany do wyjaśnienia czy istnieją przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i 4 cytowanej ustawy. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W.G. podnosi, że czuje się skrzywdzony wydaną decyzją. Brał bowiem udział w walkach z różnymi bandami w rejonach nadmorskich. Niestety nie może przedstawić dowodu ze świadków, gdyż ci już nie żyją. Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2001 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l w zw. z art. 127 § 3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997 r. , Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję własną z [...] 2000 r. Organ podnosi, że W.G. nabył uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu " utrwalania władzy ludowej", gdyż w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił służbę w 60 pp WP i 4 Brygadzie OP w Gdańsku od [...] 1947 r. do [...] 1949 r., czyli po 30 czerwca 1947 r. Podczas służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust.2 pkt 6 ustawy o kombatantach (...). Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt ZBOWiD oraz zaświadczenia ASG S. z [...] 2000 r. Nr [...] i wykazu CAW ( przy piśmie CAW z dnia [...]1995 r. Nr [...]). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.G. podnosi, że w trakcie pełnienia służby w 4 Brygadzie WOP w latach 1947- 1949 walczył z bandami. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 15, poz. 1270 ) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone ( co ma miejsce w niniejszym przypadku ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy ( art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia przepisów prawa. Z akt b. ZBOWiD nie wynika, aby skarżący walczył z UPA lub Wehrwolfem. Sam skarżący pisze jedynie w swoim życiorysie, iż " brał udział w walce i likwidacji band faszystowskich reakcyjnego podziemia na terenach nadmorskich". Band tych nie identyfikuje, jednakże z urzędu Sądowi wiadomo, że na terenach, na których służył skarżący Wehrwolfu nie było ( opinia prof. dr hab. M. Wojciechowskiego z Instytutu Historycznego UW, W-wa 28 stycznia 2000 r. sporządzone dla Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ). Działalność zaś przeciwko innym niż UPA i Wehrwolf ugrupowaniom podziemnym nie pozwala zachować obecnie uprawnień kombatanckich. Również nie pozwala ich zachować służba wojskowa po 30 czerwca 1947 r. Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997 r., Nr 142, poz. 950 ze zm. ), a mianowicie, iż uzyskał on na mocy dotychczasowych przepisów uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej " i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił W.G. uprawnień kombatanckich. Z powyższych względów skargę, jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.o.p.p.s.a ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI