II SA/Kr 1042/22

II SA/Kr 1042/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-11-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OZ 131/23 - Postanowienie NSA z 2023-03-14
II OSK 494/23 - Postanowienie NSA z 2024-03-07
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Spółdzielnia K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 lipca 2022 r. znak WI-I. 7840.2.102.2021.MO w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 1 lipca 2022 r. znak WI-I.7840.2.102.2021.MO orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 września 2021 r. znak AU-01-1.6740.1.1665.2020.AFR udzielającej dla Inwestora: G.Sp.z o.o. , pozwolenia na rozbiórkę trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz jednego budynku usługowego wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], obr. 2 Krowodrza oraz zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego: budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z instalacjami wewnętrznymi (wod.-kan., c.o., i c.w.u., wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, elektryczną teletechniczną odgromową i detekcji gazu w garażu) i zewnętrznymi odcinkami instalacji elektrycznej i kanalizacyjnej oraz zagospodarowaniem terenu (dojścia i dojazd, zieleń urządzona, oświetlenie zewnętrzne) na działkach nr [...], obr. 2 Krowodrza przy ul. [...] w Krakowie.
W uzasadnieniu decyzji organ zbadał dokumentację załączoną do akt sprawy, w szczególności projekt budowlany dokonując jego oceny pod względem formalnym oraz ocenił zgodność przyjętych rozwiązań z przepisami prawa, w tym ocenił zgodność zamierzenia inwestycyjnego z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że w załączonej do sprawy dokumentacji projektant wskazał, że zamierzona inwestycja obejmuje rozbiórkę istniejących trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budynku usługowego wraz z infrastrukturą techniczną na działce inwestycyjnej i budowę budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz instalacjami wewnętrznymi. Zaprojektowano budynek pięciokondygnacyjny (4 kondygnacje nadziemne i jedna podziemna, w której zlokalizowano miejsca postojowe). Zaprojektowany budynek posiada nieregularny kształt wraz z niestandardowym układem facjat w stosunku do zaplanowanego dachu dwuspadowego o nachyleniu połaci 30°. W budynku zaprojektowano 45 niezależnych lokali mieszkalnych, dźwig osobowy, garaż podziemny oraz pomieszczenia techniczne i pomocnicze. Całkowita długość części nadziemnej planowanego budynku – 53,70 m, a szerokość 32,82 m. Ściany budynku na wszystkich kondygnacjach wykończone zostaną w kolorze białym i grafitowym (balkony), dach kryty blachą na rąbek. Przedmiotowa inwestycja usytuowana została w bezpośrednim sąsiedztwie drogi gminnej KDL.2 – ul. [...] w Krakowie. Kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego powyżej przepisu. Wyjaśniono, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Pb projektant, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenie zostało złożone (projekt budowlany, karta nr 8). W odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 481/10).
Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1a Pb: Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektonicznobudowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, (...). 5 Jak wynika z akt sprawy działki nr [...] obr. 2 Krowodrza w Krakowie znajdują się na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bronowice – Wesele" w Krakowie, zatwierdzonego uchwałą Nr LV/1125/16 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 października 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bronowice – Wesele" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2016 r. poz. 6130), zwanym dalej mpzp, na obszarze oznaczonym symbolem MWn.3 – tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej niskiej intensywności. Zgodnie z § 7 ust. 6 pkt 1a i f ww. mpzp: geometrię i kształt dachów należy kształtować według następujących zasad: nakaz stosowania dachów dwuspadowych o jednakowym kącie nachylenia połaci dachowych od 30° do 45° w terenach MWn.1 - MWn.3, ponadto na całym obszarze planu: dopuszcza się stosowanie dachów płaskich, tarasów dla zabudowy o wysokości do 4 m. Zgodnie z § 7 ust.2 pkt 3 ww. mpzp: w zakresie doświetlenia pomieszczeń na ostatnich kondygnacjach budynków oraz na poddaszach użytkowych dopuszcza się: a) stosowanie świetlików do doświetlania stropodachów, b) dla dachów dwuspadowych i wielospadowych doświetlenie lukarnami lub oknami połaciowymi zgodnie z następującymi zasadami: – łączna powierzchnia lukarn/facjat nie może przekraczać 1/3 powierzchni danej połaci dachu, – lukarny/okna połaciowe/facjaty należy lokalizować w osiach istniejących otworów okiennych i drzwiowych, – wszystkie lukarny/okna połaciowe należy lokalizować w jednakowej odległości od kalenicy, – nakaz stosowania jednakowego kąta nachylenia połaci dachów i dachów lukarn, z dopuszczeniem stosowania dachów płaskich w lukarnach/facjatach niezależnie od kąta nachylenia połaci dachów, – nakaz stosowania jednolitej formy i wielkości lukarn na danym budynku. W zakresie ustaleń, dotyczących wymaganych miejsc postojowych w ww. mpzp określono: Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 1b ww. mpzp: ustala się następujące zasady obsługi parkingowej: określa się minimalną liczbę miejsc parkingowych, wliczając miejsca w garażach, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub funkcji ich części – według poniższych wskaźników: budynki w zabudowie wielorodzinnej – 1,2 miejsca na 1 mieszkanie. Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 3 ww. mpzp: wyznacza się, dla obiektów określonych w pkt 1, za wyjątkiem budynków w zabudowie jednorodzinnej, konieczność zapewnienia stanowisk na kartę parkingową - w ramach wskazanej liczby miejsc parkingowych: min. 4% liczby miejsc postojowych przeznaczonych dla danego obiektu i nie mniej niż 1 stanowisko. Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 4a ww. mpzp: określa się dla nowo budowanych obiektów minimalną liczbę stanowisk postojowych rowerów, wliczając miejsca wewnątrz obiektów, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: budynki mieszkalne w zabudowie wielorodzinnej – 0,5 miejsca na 1 mieszkanie. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 8 ww. mpzp: W zakresie sposobów realizacji miejsc parkingowych ustala się nakaz realizacji miejsc parkingowych jako naziemne lub jako garaże i parkingi podziemne. W zakresie ustaleń, dotyczących kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodnie z § 19 ust.3 pkt 3 ww. mpzp dla terenu MWn.3, ustalono : a) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 30%, b) wskaźnik intensywności zabudowy: 0,5-2,0, 6 c) maksymalną wysokość zabudowy - 14m. Organ odwoławczy stwierdził, że projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny w zakresie parametrów ustalonych w ww. § 7, 13 i 19 mpzp posiada: dach dwuspadowy o symetrycznym nachyleniu 30o (dopuszczony dach dwuspadowy o jednakowym kącie nachylenia połaci dachowych 30o - 45o ) (projekt budowlany, karty nr 140 i 141) oraz dach płaski nad zabudową parterową o wysokości 3,15 m (dach dla zabudowy o wysokości do 4 m) (projekt budowlany, karta nr 141), oraz dachy płaskie w zaprojektowanych facjatach (dachy płaskie w facjatach niezależnie od kąta nachylenia połaci dachów); łączna powierzchnia zaprojektowanych facjat w każdej z połaci dachu nie przekracza 1/3 powierzchni danej połaci dachowej (projekt budowlany, karta nr 80); ilości miejsc parkingowych - 55, zaprojektowanych w części podziemnej budynku: 24 miejsca postojowe na tzw. parkliftach, umożliwiających parkowanie 2 pojazdów jeden na drugim oraz 31 miejsc postojowych, zlokalizowanych bezpośrednio na posadzce garażu (1,2 miejsca na 1 mieszkanie) (projekt budowlany, karta nr 135); ilości stanowisk postojowych dla rowerów w ilości - 22: zaprojektowanych 5 miejsc postojowych w poziomie ulicy i 17 stanowisk postojowych (stojaków) zlokalizowanych w obrębie kondygnacji podziemnej w pomieszczeniu garażu (0,5 miejsca na 1 mieszkanie) (projekt budowlany, karty nr 72 i 135); wskaźnik terenu biologicznie czynnego wynosi 30,83 % (minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego 30 %) (projekt budowlany, karta nr 32); wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 1,8 (wymagany wskaźnik intensywności zabudowy 0,5 – 2,0); wysokość projektowanego budynku wynosi 14,0 m - liczona od rzędnej terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia głównego do budynku 216,6 m n.p.m. do kalenicy dachu, przy wysokości zaprojektowanego budynku od poziomu projektowanego wejścia na rzędnej 213,8 m n.p.m. i wynoszącej 13,8 m (projekt budowlany karty nr 143, 142 i 144). Ww. odniesienia do parametrów planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego i ich ocena zgodności z ustaleniami mpzp, zostały zawarte w projekcie budowlanym (karty nr 31 - 33). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że ww. stosowne wskaźniki i zaprojektowane cechy planowanej inwestycji są zgodne z ustaleniami mpzp.
W ocenie organu odwoławczego, projekt budowlany jest zgodny z wymogami wynikającymi z obowiązującego mpzp, w zakresie polegającym na: budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami. Usytuowanie budynku - nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022.1225), zwanego dalej w.t. Na projekcie zagospodarowania terenu (projekt budowlany, karta nr 71) zwymiarowano odległości inwestycji od granic działek i istniejących budynków na działkach sąsiednich. Ww. odległości wyszczególniono także w części opisowej projektu zagospodarowania terenu (projekt budowlany, karty nr 26 – 27). Projekt zawiera analizę przesłaniania oraz czasu nasłonecznienia, uwzględniającą istniejącą zabudowę działek sąsiednich (projekt budowlany, karty nr 45 – 57), gdzie wykazano zgodność z § 13 i § 60 wt. Inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej gminnej - działki nr [...] (ul. [...]). Do projektu budowlanego załączono pismo Prezydenta Miasta Krakowa z 12 października 2020 r., znak: RU.463.399.2020, w którym wyrażono zgodę na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii gminnej (ul. [...] w Krakowie) na działkę nr [...] obr. 2, jedn. ewid. Krowodrza, do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. nr [...] obr. 2 Krowodrza, na czas 7 nieokreślony, przy jednoczesnej likwidacji trzech zjazdów (projekt budowlany, karty nr 19 – 21). Inwestor wskazał, że ww. zjazd nie jest objęty przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę, bowiem zostanie objęty odrębnym postępowaniem (opis projektu zagospodarowania terenu, karta nr 28). Zgodnie z art. 29 ust. 2 Pb, budowa zjazdu z drogi gminnej nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia.
W dalszej kolejności organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu.
W odpowiedzi na zarzut odwołania I.1 wskazano, iż zgodnie z przedłożonym projektem zagospodarowania terenu, wskaźnik terenu biologicznie czynnego przedmiotowej inwestycji spełnia ustalenia obowiązującego mpzp (30,83 %). Jak wynika z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu, wokół przedmiotowej inwestycji zaprojektowano nawierzchnię zieloną na stropodachu/tarasie (liczoną jako 50 % powierzchni biologicznie czynnej). Zgodnie z przedłożonymi rysunkami, na nawierzchni wokół przedmiotowej inwestycji brak jest tarasów przy mieszkaniach na parterze, czy też opaski żwirowej - brak jest jakichkolwiek wskazań, że projekt przewiduje inne przeznaczenie tego terenu, niż jako nawierzchnię biologicznie czynną. Należy wskazać, iż sposób zagospodarowania przedmiotowej działki inwestycyjnej wykazany przez Inwestora podlega ocenie organu administracji architektoniczno – budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego, bądź prawa miejscowego. Wobec zaprojektowania inwestycji zgodnie z przepisami w tym zakresie, brak jest podstaw prawnych, by kwestionować zaproponowane przez Inwestora rozwiązania projektowe. Zatem zarzut zbyt małej powierzchni biologicznie czynnej jest bezzasadny. Odnośnie do zarzutów I.2, I.3, I.4 organ nie stwierdził niezgodności przedmiotowej inwestycji z przytoczoną w odwołaniu definicją facjaty, tj. określeniem pomieszczenia mieszkalnego urządzonego w przestrzeni strychu, wydzielonego od niego ścianami wychodzącymi ponad połać dachu. Jak wynika z akt sprawy, poszczególne facjaty, zaprojektowane w obrębie najwyższej kondygnacji – stanowiącej poddasze użytkowe, zostały wydzielone z połaci dachowych i są wyznaczone poprzez załamania ścian budynku, co zostało przedstawione na rzucie dachu (karta nr 140), przekroju A-A (karta nr 141) oraz elewacjach budynku (karty nr 142-145). Zaprojektowany budynek posiada nieregularny kształt, co powoduje niestandardowy układ facjat w stosunku do zaplanowanego dachu dwuspadowego, który nie zmienia obrysu dachu przedmiotowego obiektu, tj. przedłużenia dachu (projekt budowlany, karty nr 140 – 144). Zatem, zarzut zwiększenia długości dachu poprzez zaprojektowane facjaty nie znajduje potwierdzenia w przedstawionych rozwiązaniach projektowych. Dodać należy, że projektant przedłożył "Analizę geometrii dachu inwestycji", w której, z uwagi na nieregularny obrys budynku i skomplikowaną geometrię dachu, wyjaśnił szczegółowo zasadę kształtowania dachu projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego i jego zgodność z obowiązującym mpzp (akta organu I instancji, karty nr 152 – 160). W kwestii zastosowania dachów płaskich w zaprojektowanym budynku należy wskazać, iż zgodnie z mpzp, dopuszcza się stosowanie dachów płaskich w lukarnach/facjatach, niezależnie od kąta nachylenia połaci dachów (§ 7 ust. 2 pkt 3b). Zatem, przykrycie zaprojektowanych facjat dachami płaskimi spełnia wymogi ustaleń obowiązującego mpzp. Zapis, dotyczący lokalizacji facjat w osiach istniejących okien (§ 7 ust. 2 pkt 3 ww. mpzp), 8 określa jednoznacznie projektowanie facjat w budynkach już istniejących, a nie nowoprojektowanych obiektów, zatem nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z przedłożonych akt sprawy, parterowa część budynku o wysokości 3,15 m, od strony północno – wschodniej przykryta jest dachem płaskim, co jest zgodne z ustaleniami mpzp (§ 7 ust. 6 pkt 1f), który określa możliwość stosowania dachów płaskich dla zabudowy o wysokości do 4 m. W ustaleniach mpzp w tym zakresie, brak jest delegacji do możliwości interpretacji tego zapisu w odniesieniu wyłącznie do całości dachu obiektu. Zatem ww. przepis dotyczy również pojęcia zabudowy, będącej częścią większego budynku, przy wysokości mniejszej niż 4 m, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Należy również wskazać, że zaprojektowany budynek mieszkalny wielorodzinny posiada dach dwuspadowy o nachyleniu połaci dachowych 30o wraz z odrębnymi facjatami pokrytymi płaskimi dachami. W projekcie budowlanym, w części graficznej określono miejsce wykonania przekroju A-A: na rzucie kondygnacji podziemnej (karta nr 135), na rzucie parteru (karta nr 136),na rzutach kondygnacji "+1" i "+2" (karty nr 137 i 138). Jednocześnie na przedłożonym rzucie dachu (karta nr 140) zaznaczono w sposób czytelny usytuowanie kalenicy budynku (od strony północno – zachodniej do strony południowo – wschodniej) oraz wielkość i kierunek spadku połaci dachowych. Zatem, zarzut braku jednoznacznego określenia usytuowania dokonanego przekroju projektowanego budynku nie jest słuszny.Podkreślono, iż weryfikacja zastosowanych w projekcie budowlanym rozwiązań konstrukcyjnych i technicznych, czy też składanie szczegółowych wyjaśnień w tym zakresie, nie należy do kompetencji organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, iż zarzuty Odwołującej się Spółdzielni Mieszkaniowej, w zakresie niezgodności zaprojektowanego dachu z mpzp nie znajdują potwierdzenia. W odpowiedzi na zarzut I.5, należy organ II instancji wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 18 ww. mpzp: Ilekroć w uchwale jest mowa o: wysokości zabudowy - należy przez to rozumieć całkowitą wysokość obiektów budowlanych, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1250 i 1165), mierzoną od poziomu terenu istniejącego a dla budynku: od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia, usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego, do najwyżej położonego punktu budynku: przekrycia, attyki, nadbudówek ponad dachem takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna, kotłownia, elementy klatek schodowych. W przedmiotowej sprawie mpzp określił definicje wysokości budynku, tj. całkowitą wysokość obiektów budowlanych od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia, usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego, do najwyżej położonego punktu budynku. W mpzp brak jest ustaleń, dotyczących usytuowania poziomu najniżej położonego wejścia do budynku. Jak wynika z informacji zawartych w opisie oraz części graficznej projektu (karta nr 143) poziom terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego głównego wejścia do budynku znajdującego się ponad terenem wynosi 213,6 m n.p.m.; projektowane wejście główne do budynku znajduje się na rzędnej 213,8 m n.p.m. Wysokość przedmiotowego budynku od poziomu projektowanego wejścia wynosi 13, 8 m, zatem od istniejącego poziomu terenu (+0,2 m) - 14,0 m. Wobec powyższych ustaleń należy stwierdzić, że wysokość zaprojektowanej inwestycji jest zgodna z mpzp w tym zakresie (§ 19 ust.3 pkt 3c), a więc zarzut Odwołującej należy uznać za bezzasadny. W odpowiedzi na I.6 i II.2 stwierdzono, że stanowiska postojowe na tzw. kartę parkingową, w ilości 4%, zaprojektowane zostały w garażu podziemnym. W ramach ww. liczby miejsc postojowych zaprojektowano 3 miejsca (co stanowi 5% z 55 zaprojektowanych miejsc 9 postojowych), które są stanowiskami na kartę postojową (projekt budowlany, karta nr 135). Inwestor, pismem Zarządu Dróg Miasta Krakowa z 4 grudnia 2020 r., znak: RW.460.5.378.2020, przedłożył uzgodnienie zmiany sposobu zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego w następujący sposób: Inwestor we własnym zakresie, poza pasami drogowymi dróg publicznych winien zapewnić miejsca postojowe dla prawidłowego funkcjonowania przedmiotowej inwestycji (projekt budowlany, karta nr 9A). Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 3 mpzp, minimalna ilość stanowisk na kartę postojową ma wynosić 4% lub nie mniej niż jedno stanowisko w ramach wskazanej liczby miejsc postojowych. Jak wynika z rzutu kondygnacji podziemnej w przedmiotowym budynku zaplanowano 3 miejsca postojowe. Zatem, ilość ww. stanowisk jak i ich usytuowanie – w kondygnacji podziemnej – jest zgodna z obowiązującym mpzp, jak i z ww. uzgodnieniem. Zgodnie z § 104 ust. 1 pkt 1 w.t.: Dojazd (droga manewrowa) do stanowisk postojowych w garażu jednoprzestrzennym (bez ścian wewnętrznych) powinien mieć szerokość dostosowaną do warunków ruchu takich samochodów, jakie mają być przechowywane, oraz do sposobu ich usytuowania w stosunku do osi drogi, ale co najmniej: przy usytuowaniu prostopadłym - 5,0 m. Zgodnie z § 104 ust. 3 w.t.: Odległość między dłuższą krawędzią stanowiska postojowego a: 1) ścianą powinna wynosić co najmniej 0,3 m; 2) słupem powinna wynosić co najmniej 0,1 m pod warunkiem zapewnienia swobodnego otwarcia drzwi samochodu. Zgodnie z § 104 ust. 4 w.t.: Stanowiska postojowe w garażu, przeznaczone dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne, powinny mieć zapewniony dojazd na wózku inwalidzkim z drogi manewrowej do drzwi samochodu co najmniej z jednej strony, o szerokości nie mniejszej niż 1,2 m. Jak wynika z rysunku rzutu kondygnacji podziemnej miejsca postojowe zostały zaprojektowane w odległości 0,3 m dłuższego boku od ścian budynku oraz 0,1 m od słupów; szerokość drogi manewrowej wynosi 5,0 m (projekt budowlany, karta nr 135). Jednocześnie przy trzech miejscach postojowych przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych jest zapewniona przestrzeń o szerokości 1,2 m, umożliwiająca dojazd na wózku inwalidzkim do drzwi z jednej strony samochodu. W kwestii informacji, dotyczącej ilości przedstawionych miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych, w piśmie z 8 grudnia 2021 r. (data wpływu do tutejszego organu 14 grudnia 2021 r.) projektant wyjaśnił, iż na karcie 82 projektu budowlanego – w części opisowej projektu architektoniczno – budowlanego omyłkowo znalazła się informacja o projektowanym jednym miejscu postojowym dla osób niepełnosprawnych w kontekście pozostałych opisów i rysunków jednoznacznie wynika, że jest to jedynie omyłka pisarska i nie powinna stanowić podstawy do oceny prawidłowości projektu. Zatem, w ocenie tutejszego organu należy wskazać, że spełnione zostały ustalenia w zakresie ww. w.t. Wobec powyższych okoliczności, należy uznać iż zarzut, dotyczący braku ogólnodostępnych stanowisk postojowych na kartę parkingową oraz niezgodności miejsc postojowych z przepisami Pb, w tym ustaleń w.t., jest bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu I.7 i II.1 organ wskazał, że ww. zjazd nie jest objęty przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę, bowiem zostanie objęty odrębnym postępowaniem (opis projektu zagospodarowania terenu, karta nr 28). Do projektu budowlanego załączono decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 12 października 2020 r., znak: RU.463.399.2020, wraz z załącznikiem graficznym (projekt budowlany, karty nr 19 – 21), zezwalającą na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej 10 o kategorii gminnej: [...] w Krakowie na działkę nr [...] obr. 2, jedn. ewid. Krowodrza, do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w Krakowie na dz. nr [...] obr. 2 Krowodrza na czas nieokreślony przy jednoczesnej likwidacji trzech zjazdów. Lokalizacja przedmiotowego zjazdu została naniesiona na projekt zagospodarowania terenu, która umożliwia prawidłowy dostęp (dojazd) do garażu wielostanowiskowego, usytuowanego w podziemnej kondygnacji budynku. Tutejszy organ wskazuje, że faktycznie budowa zjazdu, zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę nie jest przedmiotem pozwolenia na budowę, lecz jest wskazana przez projektanta do objęcia odrębnym postępowaniem. Powyższe oznacza, że Inwestor przed oddaniem do użytkowania przedmiotowej inwestycji kubaturowej, musi zrealizować przedmiotową budowę zjazdu jako odrębny etap pozwolenia na budowę, nie objęty wnioskiem). Należy jednak podkreślić, że co do zasady pozwolenie na budowę nie może być decyzją warunkową. Tutejszy organ wyjaśnia, że warunek wykonania zjazdu obejmuje zakres robót budowlanych koniecznych do wykonania przed oddaniem do użytkowania inwestycji kubaturowej. Nie jest to warunek wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji kubaturowej, ale forma etapowania, czyli objęcie budowy zjazdu odrębnym postępowaniem. Specyfika postępowań o pozwolenie na budowę, polega na tym, że inwestycja musi funkcjonować jako całość w czasie oddawania jej do użytkowania, co oznacza, że zakres robót budowlanych określony w decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 12 października 2020 r., znak: RU.463.399.2020, dotyczący lokalizacji i uzgodnienia zjazdu - musi być zrealizowany przed oddaniem do użytkowania przedmiotowego zamierzenia budowlanego, zgodnie z jego przeznaczeniem. Jednocześnie, zgodnie z adnotacją na ww. decyzji, ww. zezwolenie wygasa, jeżeli w ciągu trzech lat od daty jego wydania zjazd nie zostanie wybudowany, tj. 12 października 2023 r. Zatem, w tym czasie budowa zjazdu na działce nr [...] musi zostać zrealizowana (według odrębnego postępowania) na warunkach ustalonych w ww. decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, tak aby możliwe było uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. Zgodnie z § 70 w.t.: Maksymalne nachylenie pochylni związanych z budynkiem nie może przekraczać wielkości (...): dla samochodów w garażach wielostanowiskowych jednopoziomowych: 15 % na zewnątrz (bez przykrycia) oraz 20 % wewnątrz budynku (pod dachem). Zgodnie z § 103 ust. 1 i 2 w.t.: 1. Do garażu położonego poniżej lub powyżej terenu należy zapewnić dojazd dla samochodów za pomocą pochylni o maksymalnym nachyleniu nie większym niż określone w § 70 lub zastosować odpowiednie urządzenia do transportu pionowego. 2. W garażu przeznaczonym dla więcej niż 25 samochodów na każdej kondygnacji, należy stosować pochylnie o szerokości co najmniej 5,5 m, umożliwiające ruch dwukierunkowy, lub osobne, jednopasmowe pochylnie o szerokości co najmniej 2,7 m dla wjazdu i wyjazdu samochodów. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, nachylenie pochylni przeznaczonej dla samochodów w zaprojektowanym garażu 55 – stanowiskowym wynosi w części niezadaszonej 15 % oraz w części zlokalizowanej pod dachem (w podcieniu budynku) – 20 %; szerokość pochylni 5,5 m umożliwia dwukierunkowy ruch samochodów (projekt budowlany, karta nr 72). Wobec powyższego należy stwierdzić, iż zaprojektowana rampa zjazdowa do garażu w kondygnacji podziemnej spełnia ustalenia w zakresie przepisów określonych w ww. w.t., która została zaprojektowana i sprawdzona przez osobę posiadającą odpowiednie wykształcenie techniczne, praktykę zawodową i uprawnienia projektowe. Dodać należy, iż tutejszy organ odwoławczy nie ma podstaw prawnych, aby podważać kompetencje projektanta pełniącego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie (art. 12 Pb), który dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Pb). Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają uprawnień do weryfikowania pod względem merytorycznym przyjętych rozwiązań projektowych, wynikających z wiedzy, doświadczenia zawodowego projektanta. Wobec powyższych okoliczności należy stwierdzić, iż zarzut Odwołującej w ww. zakresie nie znajduje potwierdzenia w niniejszej sprawie. Odpowiadając na zarzut I.8organ wskazał, iż zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 4a ww. mpzp, dla nowo budowanych obiektów określono minimalną liczbę stanowisk postojowych dla rowerów, wliczając miejsca wewnątrz obiektów, według wskaźnika: 0,5 miejsca postojowego na 1 mieszkanie w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, w przedmiotowej inwestycji zaprojektowano 22 stanowiska dla rowerów: 5 miejsc postojowych w poziomie ulicy i 17 stanowisk postojowych (stojaków) zlokalizowanych w obrębie kondygnacji podziemnej w pomieszczeniu garażu (projekt budowlany, karty nr 72 i 135). Zatem, tutejszy organ nie stwierdził niezgodności w zakresie ilości miejsc postojowych dla rowerów z obowiązującym mpzp, zatem zarzut w tej kwestii jest bezzasadny. W odpowiedzi na zarzut II.3 i II.4, należy wskazać, iż do projektu budowlanego załączono analizę przesłaniania i nasłonecznienia, w formie opisowej i graficznej (projekt budowlany, karty nr 45 – 57). Zgodnie z § 60 ust. 1 i 2 w.t.: Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00-16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00-17.00. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Jak wynika z ww. analizy wszystkie pomieszczenia projektowane w przedmiotowej inwestycji posiadają wymagane ww. przepisem oświetlenie (zarówno pokoje, jak i zaprojektowane garderoby), dostosowane do funkcji tych pomieszczeń. Pomieszczenia pomocnicze, które nie są pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi w mieszkaniach nie są objęte ww. przepisem w zakresie wymogów nasłonecznienia. Zatem, pomieszczenia wskazane przez Odwołującą – garderoby usytuowane w północno – zachodniej części budynku w mieszkaniach nr: 0.3; 1.3; 2.3; 2,4 – nie posiadają określonego przepisami prawa dostępu do światła, bowiem z tytułu pełniącej funkcji nie są przeznaczone na pobyt ludzi. W ww. analizie wskazano także, iż spełnione zostało wymagane nasłonecznienie mieszkania na parterze nr [...], zatem mieszkania położone na nad nim – na wyższych kondygnacjach – w naturalny sposób mają zapewnione lepsze parametry nasłonecznienia. Wobec powyższych okoliczności, w ocenie organu odwoławczego zarzut Odwołującej, w kwestii braku wymaganego doświetlenia i nasłonecznienia nie znajduje potwierdzenia w ww. analizie. Dodać należy, iż organ architektoniczno-budowlany nie ma uprawnień do podważania prawidłowości sporządzonej przez projektanta (posiadającego uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności) analizy spełniania wymogów ww. przepisów. Jeżeli na rysunkach i we wnioskach ww. analizy projektant stwierdził spełnienie wymogów ww. przepisów, a rysunki te są wykonane w sposób czytelny i część graficzna jest spójna z przedłożonymi wnioskami – organ nie ma podstaw do ich podważania. Organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo uznał, że przedłożony przez projektanta materiał dowodowy (tj. ww. analiza) wskazuje na spełnienie wymogów w zakresie 60 w.t. W odpowiedzi na zarzut II.5 należy wskazać, iż zgodnie z § 12 ust. 1 w.t.: Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości 12 niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Jak wynika z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu, zaprojektowany budynek został usytuowany od strony północnej w odległości nie mniejszej niż 3,0 m od granicy z działką nr [...]. Odległość ta jest mniejsza niż 4,0 m w miejscach, w których ściana zwrócona w stronę tej granicy jest ścianą pełną bez otworów okiennych lub drzwiowych. (projekt budowlany, karty nr 72 i 136). Ściany z oknami zaprojektowano z zachowaniem wymaganej odległości wynoszącej 4,0 m. Jednocześnie, przedmiotowy budynek usytuowany (z otworami okiennymi) jest usytuowany w wymaganej odległości 4,0 m od granicy od strony zachodniej z działką nr [...] oraz od strony wschodniej od granicy z działkami nr [...] przy ul. [...] w Krakowie. Zatem, należy stwierdzić, iż zaplanowana inwestycja spełnia ww. ustalenia w.t. w zakresie wymaganych odległości budynku od granicy działki i zarzut Odwołującej nie znajduje potwierdzenia. W odpowiedzi na zarzut odwołania II.6 organ wskazał, iż zgodnie z przedłożoną analizą nasłonecznienia i przesłaniania budynków, projektowany budynek zacienia jedynie południową ścianę budynku wielorodzinnego na działce nr [...]. Pozostałe elewacje budynku przy ul. [...], nie są ograniczone w zakresie ilości słońca i światła. Ww. analizę przeprowadzono stosując tzw. linijką słońca (wykresu cienia rzucanego przez projektowany budynek) dla dwóch okien zlokalizowanych w dwóch różnych pomieszczeniach, należących do dwóch różnych mieszkań na parterze zacienianej elewacji, co jest zgodne z ww. § 60 ust. 1 i 2 w.t., które określają, aby co najmniej jedno z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, miało zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny. Jak wynika z ww. analizy, dla tego budynku sąsiedniego wymóg nasłonecznienia został spełniony, zgodnie z ustaleniami w.t. Zatem zarzut w tej kwestii nie jest słuszny. Odpowiadając na zarzut II.7, Wojewoda Małopolski wskazał, iż zaprojektowane garderoby w północnozachodnim narożniku budynku są pomieszczeniami, których przeznaczenie zostało precyzyjnie określone w projekcie budowlanym. Tutejszy organ nie posiada kompetencji do kwestionowania przeznaczenia pomieszczeń zaprojektowanych na potrzeby użytkowników, przy spełnieniu wymogów obowiązujących przepisów, i rozpatruje sprawę na podstawie przedłożonej dokumentacji projektowej. Ewentualne zmiany przeznaczenia zaprojektowanych pomieszczeń w późniejszym etapie realizacji przedmiotowego zamierzenia budowlanego, co zostało zasugerowane w treści odwołania, pozostają poza zakresem działań tutejszego organu odwoławczego. Zatem powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny. Organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa (art. 35 ust. 1 Pb) i w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Pb oraz w art. 32 ust. 4 Pb, wydaje decyzję o pozwoleniu na budowę.
W ocenie organu odwoławczego analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Niniejsze zamierzenie nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Tym samym Inwestor jest uprawniony do korzystania z prawa wynikającego z cytowanego powyżej art. 4 Pb. Biorąc pod uwagę ww. okoliczności, organ odwoławczy utrzymał zaskarżona decyzję.
Na powyższą decyzję skargę złożyła Spółdzielnia K. (dalej: skarżąca). Skarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1) przepisów art 7 k.p.a w zw. z art 77 § 1 kp.a, poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niezebranie materiału dowodowego w zakresie niezbędnym dla zgodnego z prawdą ustalenia stanu faktycznego co w konsekwencji doprowadziło do zaniechania przez organ I instancji, ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych w zakresie pozwalającym na określenie wymogów wydania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza spełnienia przez projekt warunków zabudowy i § 60 ust. 1-3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
2) przepisu art 80. k.p.a poprzez ocenę czy dana Okoliczność została udowodniona na podstawie niekompletnego zakresu materiału dowodowego
3)przepisów art 107 § 3 k.p.a poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji, brak zawartych faktów uznanych za udowodnione, oraz brak uzasadnienia przyczyn i powodów którym organ odmówił wiarogodności. Ponadto Spółdzielnia K. zwraca uwagę na nieprawidłowości i braki w określonych w zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji całkowicie pominął stanowisko skarżącej i w jakimkolwiek zakresie nie odwołał się do jej twierdzeń przemilczając podniesione przez nią argumenty i twierdzenia. Organ zaniechał wyjaśnienia szeregu istotnych dla sprawy okoliczności. Organ pominął odniesienia się do: pkt I. 7 i pkt. 1. 8 odwołania z dnia 5 października 2021 dotyczącego niepoprawnie zaprojektowanego zjazdu do budynku; pkt. 11. 1 odwołania z dnia 5 października 2021 dotyczącej zbyt bliskiego posadowienia budynku względem miejsc dla niepełnosprawnych; pkt II. 5 odwołania z dnia 5 października 2021 dotyczącej braku normatywnej ilości nasłonecznienia. Organ błędnie zinterpretował lub pominął brak adekwatnej dokumentacji wyjaśniającej stan rzeczy: pkt i. 3 i pkt 1.4 odwołania z dnia 5 października 2021 odnoszące się nachylenia dachu, przekrój A-A przedłożony w projekcie nie obrazuje “cięcia" prostopadłego do linii kalenicy. Oznacza to że określenie nachylenia dachu jest niemożliwe; pkt II.6 z dnia 5 października 2021 dotyczący odległości elewacji budynków od granic działki oraz pkt II. 8 odwołania z dnia 5 października 2021, w którym podniesiono, że brak kompetencji urzędów w kwestii weryfikacji przestrzegania prawa budowlanego nie powinien prowadzić do jego łamania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności z prawem skarżonej decyzji stwierdza, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 t. prawo budowlane (dalej jako p.b.).
W art. 34 p.b. określone zostały wymogi formalne projektu budowlanego. W powołanym przepisie wskazano m.in., że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego powinna uwzględniać warunki ochrony przeciwpożarowej.
W myśl art. 35 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c)ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3)kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.
Zgodnie z powołanym powyżej przepisem sprawdzeniu podlega także dołączenie wymaganych przepisami prawa opinii, pozwoleń i sprawdzeń o oświadczeń, posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych.
Z zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie, że organ administracji architektoniczno - budowlanej badał przedłożone dokumenty pod względem formalnym. Osoby sporządzające projekt posiadały stosowne uprawnienia (s. 4-7). W aktach znajduje się także oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (s. 8).
Elementy, które powinien zawierać projekt budowlany zostały określone w art. 34 ust. 3 p.b. Sąd zbadał, czy znajdujący się w aktach sprawy projekt budowlany z czerwca 2020 r. zawiera wymagane prawem elementy. W projekcie tym znajduje się projekt zagospodarowania terenu wraz z częścią opisową (s. 23-70) i projekt na mapie do celów projektowych (s. 21 projektu). Mapa została opatrzona klauzulą urzędową określoną w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowiącą potwierdzenie przyjęcia materiałów lub zbiorów danych, w oparciu o które mapy te zostały sporządzone, do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W projekcie zawarto informacje nt. sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków(s. 29-30), układu komunikacyjnego (s. 28) i układu zieleni wraz z inwentaryzacją drzew i krzewów na działkach 257, 258 i 262 (s. 30 oraz 58-70) , ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, informację o obszarze oddziaływania obiektu (s. 34). W projekcie zagospodarowania terenu zawarto także opis rozbiórki ze szkicem usytuowania obiektów budowlanych (s. 43-44) oraz analizę nasłonecznienia (s. 47-57).
Projekt architektoniczno-budowlany zawiera informacje dotyczące układu przestrzennego oraz formę architektoniczną istniejących i projektowanych obiektów budowlanych (s. 79 i 135-145); zamierzony sposób użytkowania obiektów budowlanych, w tym liczbę projektowanych do wydzielenia lokali, z wyszczególnieniem lokali mieszkalnych (s. 78 oraz s. 89-96), charakterystyczne parametry techniczne obiektów budowlanych (s.79), opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego (s. 88 i n.), projektowane rozwiązania materiałowe i techniczne mające wpływ na otoczenie, w tym środowisko (s. 85-86), charakterystykę ekologiczną (s. 122); informację o wyposażeniu technicznym budynku, w tym projektowanym źródle lub źródłach ciepła do ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej (s. 84); opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych - w przypadku obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 (s. 82-83); informację o minimalnym udziale lokali mieszkalnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4a - w przypadku budynków mieszkalnych wielorodzinnych (s. 82). Tym samym projekt budowlany był kompletny.
Projekt budowlany został bez uwag zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. A. P. Nr upr. KG PSP [...], w zakresie spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej (zgodnie z klauzulą z 29 września 2020 r. na rysunku projektu zagospodarowania terenu). Dodać należy, iż do akt przedmiotowej sprawy 23 października 2020 r. Inwestor dołączył zgodę na rozbiórkę trzech budynków zlokalizowanych na działkach nr [...] obr. Krowodrza w Krakowie (akta organu I instancji, karta nr 35). Do przedmiotowej sprawy inwestor przedłożył także: decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 28 września 2020 r., znak: WS-05.6131.2.88.2020.AU3; decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 26 sierpnia 2020 r., znak: WS-05.6131.2.88.2020.AU2, oraz decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 26 sierpnia 2020 r., znak: WS-05.6131.2.88.2020.AU1 - dotyczące wykazu drzew przeznaczonych do usunięcia, które są zlokalizowane na terenie działki inwestycyjnej.
W dalszej kolejności dokonano oceny, czy projekt budowlany pozostaje w zgodzie z przepisami prawa, w szczególności przepisami prawa miejscowego oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Teren inwestycji położony jest w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Bronowice-Wesele" zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LV/1125/16 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 października 2016 r. Działki objęte decyzją położone są w obszarze MWn3. Jest obszar zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej niskiej intensywności o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi niskiej intensywności. Jako przeznaczenie uzupełniające dopuszczono lokalizację usług w budynkach mieszkalnych (§ 18 ust. 2 m.p.z.p) Zgodnie z postanowieniami planu dla przedmiotowego przeznaczenia ustalono (§ 19 ust. 3 pkt 3 m.p.z.p):
a) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 30%,
b) wskaźnik intensywności zabudowy: 0,5 - 2,0,
c) maksymalną wysokość zabudowy – 14m.
Na podstawie § 7 ust. 1 pkt 1 m.p.z.p. dopuszczono możliwość lokalizacji budynków bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną.
Z akt sprawy, a przede wszystkim z analizy projektu budowlanego wynika, że zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodzie z przepisami m.p.z.p. Wskaźnik intensywności zabudowy w stosunku do terenu inwestycji wynosi 1, 8; powierzchnia biologicznie czynna wynosi 30, 83 % terenu objętego inwestycją; maksymalna wysokość zabudowy mierzona od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia do budynku 14 m; geometria dachu – dachy dwuspadowe, o jednakowym kącie nachylenia połaci dachowych wynoszącym 30°;dach płaski został zastosowany na parterowym fragmencie budynku, którego wysokość nie przekracza 4 m. Jest to podyktowane wymogami m.p.z.p. wynikającymi z § 7 ust. 6 pkt 3, w którym ustalono następujące zasady kształtowania dachu:
1) geometrię i kształt dachów należy kształtować według następujących zasad: a) nakaz stosowania dachów dwuspadowych o jednakowym kącie nachylenia połaci dachowych od 30° do 45° w terenach MWn.1 – MWn.3. Jednakże - dopuszcza się stosowanie dachów płaskich, tarasów dla zabudowy o wysokości do 4m. Zgodnie z § 7 ust. 6 pkt 1a m.p.z.p. - łączna powierzchnia lukarn/facjat nie może przekraczać 1/3 powierzchni danej połaci dachu. Z uwagi na skomplikowaną geometrię dachu pomocna przy ocenie zgodności geometrii dachu z planem jest analiza geometrii dachu znajdująca się w aktach sprawy (k. 152 i n. administracyjnych akt sprawy). W oparciu o znajdujące się w aktach wyjaśnienia uznać należy, że przyjęte rozwiązania projektowe pozostają w zgodzie z postanowieniami planu.
Odnośnie do miejsc postojowych w planie przyjęto następujące regulacje. Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 1b ww. mpzp: ustala się następujące zasady obsługi parkingowej: określa się minimalną liczbę miejsc parkingowych, wliczając miejsca w garażach, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub funkcji ich części – według poniższych wskaźników: budynki w zabudowie wielorodzinnej – 1,2 miejsca na 1 mieszkanie. Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 3 ww. mpzp: wyznacza się, dla obiektów określonych w pkt 1, za wyjątkiem budynków w zabudowie jednorodzinnej, konieczność zapewnienia stanowisk na kartę parkingową - w ramach wskazanej liczby miejsc parkingowych: min. 4% liczby miejsc postojowych przeznaczonych dla danego obiektu i nie mniej niż 1 stanowisko; Zgodnie z § 13 ust. 7 pkt 4a ww. mpzp: określa się dla nowo budowanych obiektów minimalną liczbę stanowisk postojowych rowerów, wliczając miejsca wewnątrz obiektów, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: budynki mieszkalne w zabudowie wielorodzinnej – 0,5 miejsca na 1 mieszkanie. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 8 ww. mpzp: w zakresie sposobów realizacji miejsc parkingowych ustala się nakaz realizacji miejsc parkingowych jako naziemne lub jako garaże i parkingi podziemne. Dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego ustalono następujące zasady: 55 miejsc parkingowych zaprojektowanych w części podziemnej budynku: 24 miejsca postojowe na tzw. parkliftach, umożliwiających parkowanie 2 pojazdów jeden na drugim oraz 31 miejsc postojowych, zlokalizowanych bezpośrednio na posadzce garażu (1,2 miejsca na 1 mieszkanie) (projekt budowlany, karta nr 135); ilości stanowisk postojowych dla rowerów w ilości - 22: zaprojektowanych 5 miejsc postojowych w poziomie ulicy i 17 stanowisk postojowych (stojaków) zlokalizowanych w obrębie kondygnacji podziemnej w pomieszczeniu garażu (0,5 miejsca na 1 mieszkanie) (projekt budowlany, karty nr 72 i 135). Tym samym także w tym zakresie projekt budowlany pozostaje w zgodzie z m.p.z.p.
Dokonując oceny zgodności projektu z przepisami w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tut. Sąd zwraca uwagę na prawidłowe i wyczerpujące wyjaśnienia w tym zakresie zawarte w skarżonej decyzji (s. 6-12 uzasadnienia skarżonej decyzji). W ocenie Sądu są one wystarczające dla uznania zgodności projektu z w/w przepisami.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a to naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 oraz art. 80 k.p.a. tut. Sąd uznaje je za nieuzasadnione. Analiza administracyjnych akt sprawy nie ujawniła takich okoliczności, co do których konieczne byłoby prowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz uzupełnienie materiału dowodowego. Dodać należy, że zarzuty skarżącej mają charakter bardzo ogólny i odnoszą się do powołania treści przepisów oraz orzecznictwa w tym zakresie, ze wskazaniem, że przepisy te zostały naruszone. Na s. 3 skargi strona wskazuje wprawdzie, że "organ I instancji zaniechał wyjaśnienia szeregu istotnych dla sprawy okoliczności", jednak poniżej wykazane zostanie, że zarzuty te nie znajdują oparcia w aktach sprawy:
1.Niepoprawnie zaprojektowanego zjazdu do budynku. W tym zakresie odnaleźć można w uzasadnieniu skarżonej decyzji szczegółowe wyjaśnienia. Organ wskazał zasadnie, że zjazd nie jest objęty przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę, bowiem zostanie objęty odrębnym postępowaniem (opis projektu zagospodarowania terenu, karta nr 28). Do projektu budowlanego załączono decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 12 października 2020 r., znak: RU.463.399.2020, wraz z załącznikiem graficznym (projekt budowlany, karty nr 19 – 21), zezwalającą na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej 10 o kategorii gminnej: G. Z. w Krakowie na działkę nr [...] obr. 2, jedn. ewid. Krowodrza, do obsługi budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w Krakowie na dz. nr [...] obr. 2 Krowodrza na czas nieokreślony przy jednoczesnej likwidacji trzech zjazdów. Lokalizacja przedmiotowego zjazdu została naniesiona na projekt zagospodarowania terenu, która umożliwia prawidłowy dostęp (dojazd) do garażu wielostanowiskowego, usytuowanego w podziemnej kondygnacji budynku. Tutejszy organ wskazuje, że faktycznie budowa zjazdu, zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę nie jest przedmiotem pozwolenia na budowę, lecz jest wskazana przez projektanta do objęcia odrębnym postępowaniem. Powyższe oznacza, że Inwestor przed oddaniem do użytkowania przedmiotowej inwestycji kubaturowej, musi zrealizować przedmiotową budowę zjazdu jako odrębny etap pozwolenia na budowę, nie objęty wnioskiem). Należy jednak podkreślić, że co do zasady pozwolenie na budowę nie może być decyzją warunkową. Tutejszy organ wyjaśnia, że warunek wykonania zjazdu obejmuje zakres robót budowlanych koniecznych do wykonania przed oddaniem do użytkowania inwestycji kubaturowej. Nie jest to warunek wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji kubaturowej, ale forma etapowania, czyli objęcie budowy zjazdu odrębnym postępowaniem. Specyfika postępowań o pozwolenie na budowę, polega na tym, że inwestycja musi funkcjonować jako całość w czasie oddawania jej do użytkowania, co oznacza, że zakres robót budowlanych określony w decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 12 października 2020 r., znak: RU.463.399.2020, dotyczący lokalizacji i uzgodnienia zjazdu - musi być zrealizowany przed oddaniem do użytkowania przedmiotowego zamierzenia budowlanego, zgodnie z jego przeznaczeniem. Jednocześnie, zgodnie z adnotacją na ww. decyzji, ww. zezwolenie wygasa, jeżeli w ciągu trzech lat od daty jego wydania zjazd nie zostanie wybudowany, tj. 12 października 2023 r. Zatem, w tym czasie budowa zjazdu na działce nr [...] musi zostać zrealizowana (według odrębnego postępowania) na warunkach ustalonych w ww. decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, tak aby możliwe było uzyskanie pozwolenia na użytkowanie.
2. Zbyt bliskie posadowienie budynku względem miejsc dla niepełnosprawnych. Także w tej kwestii wypowiedział się szczegółowo organ II instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji na s. 6 , wykazując, że usytuowanie budynku - nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022.1225). Co istotne, na projekcie zagospodarowania terenu (projekt budowlany, karta nr 71) zwymiarowano odległości inwestycji od granic działek i istniejących budynków na działkach sąsiednich. Odległości te wyszczególniono także w części opisowej projektu zagospodarowania terenu (projekt budowlany, karty nr 26 – 27).
3. Brak normatywnej ilości nasłonecznienia. Także i w tym przypadku w aktach sprawy znajdują się materiały pozwalające na weryfikację tego zarzutu. Do projektu budowlanego zostały dołączone analizy projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia (s. 45—57), gdzie zagadnienie nasłonecznienia zostało skrupulatnie zbadane i przedstawione graficznie. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ wskazał, że zgodnie z § 60 ust. 1 i 2 w.t.: pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00-16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00-17.00. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Jak wynika z ww. analizy wszystkie pomieszczenia projektowane w przedmiotowej inwestycji posiadają wymagane ww. przepisem oświetlenie (zarówno pokoje, jak i zaprojektowane garderoby), dostosowane do funkcji tych pomieszczeń. Pomieszczenia pomocnicze, które nie są pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi w mieszkaniach nie są objęte ww. przepisem w zakresie wymogów nasłonecznienia. Zatem, pomieszczenia wskazane przez Odwołującą – garderoby usytuowane w północno – zachodniej części budynku w mieszkaniach nr: 0.3; 1.3; 2.3; 2,4 – nie posiadają określonego przepisami prawa dostępu do światła, bowiem z tytułu pełniącej funkcji nie są przeznaczone na pobyt ludzi. W ww. analizie wskazano także, iż spełnione zostało wymagane nasłonecznienie mieszkania na parterze nr [...], zatem mieszkania położone na nad nim – na wyższych kondygnacjach – w naturalny sposób mają zapewnione lepsze parametry nasłonecznienia. Wobec powyższych okoliczności, w ocenie organu odwoławczego zarzut Odwołującej, w kwestii braku wymaganego doświetlenia i nasłonecznienia nie znajduje potwierdzenia w ww. analizie. W ocenie Sądu analiza ta w sposób prawidłowy i klarowny wykazuje spełnienie wymogów, o których mowa w § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
4. Brak adekwatnej dokumentacji odnoszącej się do nachylenia dachu, przekrój A-A przedłożony w projekcie nie obrazuje cięcia prostopadłego do kalenicy, co oznacza, że określenie nachylenia dachu nie jest możliwe. W tej kwestii wyjaśnienia organu II instancji znajdujące się w uzasadnieniu skarżonej decyzji w ocenie Sądu są przekonujące i odwołują się do dokumentacji zawartej w aktach sprawy, przez co nadają się one do weryfikacji. Organ II instancji wskazał, że zaprojektowany budynek mieszkalny wielorodzinny posiada dach dwuspadowy o nachyleniu połaci dachowych 30o wraz z odrębnymi facjatami pokrytymi płaskimi dachami. W projekcie budowlanym, w części graficznej określono miejsce wykonania przekroju A-A: na rzucie kondygnacji podziemnej (karta nr 135), na rzucie parteru (karta nr 136),na rzutach kondygnacji "+1" i "+2" (karty nr 137 i 138). Jednocześnie na przedłożonym rzucie dachu (karta nr 140) zaznaczono w sposób czytelny usytuowanie kalenicy budynku (od strony północno – zachodniej do strony południowo – wschodniej) oraz wielkość i kierunek spadku połaci dachowych. Zatem zasadnie organ II instancji uznał zarzut braku jednoznacznego określenia usytuowania dokonanego przekroju projektowanego budynku za bezpodstawny.
5. Odległość elewacji budynku od granic działki. Również w tym zakresie skarżona decyzja zawiera jasne stanowisko organu II instancji. Na s. 12 uzasadnienia decyzji organ II instancji wskazuje, że z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu, zaprojektowany budynek został usytuowany od strony północnej w odległości nie mniejszej niż 3,0 m od granicy z działką nr [...]. Odległość ta jest mniejsza niż 4,0 m w miejscach, w których ściana zwrócona w stronę tej granicy jest ścianą pełną bez otworów okiennych lub drzwiowych. (projekt budowlany, karty nr 72 i 136). Ściany z oknami zaprojektowano z zachowaniem wymaganej odległości wynoszącej 4,0 m. Jednocześnie, przedmiotowy budynek usytuowany (z otworami okiennymi) jest usytuowany w wymaganej odległości 4,0 m od granicy od strony zachodniej z działką nr [...] oraz od strony wschodniej od granicy z działkami nr [...] przy ul. [...] w Krakowie. Zatem, należy stwierdzić, iż zarzuty podnoszone w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie, a wszystkie informacje niezbędne do weryfikacji prawidłowości stanowiska organu II instancji znajdują się w aktach sprawy, w szczególności w projekcie budowlanym.
6. Brak kompetencji urzędów w kwestii weryfikacji przestrzegania prawa budowlanego nie może prowadzić do ich łamania. W tej kwestii tut. Sąd podziela wyjaśnienia organu II instancji, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (tak również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Pb projektant, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenie zostało złożone (projekt budowlany, karta nr 8). W odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 481/10).
W wyniku przeprowadzonej sądowej kontroli skarżonej decyzji nie znalazły potwierdzenia zarzuty skargi. Nie stwierdzono także innych naruszeń prawa materialnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.