II SA/Kr 104/25

II SA/Kr 104/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz /przewodniczący/
Małgorzata Łoboz
Mirosław Bator /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 800
art. 293 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2024 r. nr SKO.IP/4105/36/2024 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy Myślenice decyzją z dnia 16 października 2024 r. działając na podstawie art. 16 ust. 1, art. 5 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku A. S.A. z siedzibą w K. odmówił udostepnienia informacji w następującym zakresie: 1/ jaką stawką podatku od nieruchomości objęte są podmioty prywatne oraz fundacje prowadzące działalność w zakresie opieki/ rehabilitacji nad osobami starszymi, niepełnosprawnymi i niesamodzielnymi na terenie gminy oraz 2/ czy podmioty te składają deklaracje samodzielnie czy też są rozliczane przez urząd.
W uzasadnieniu organ wskazał, że mając na uwadze treść art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W myśl art. 293 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2022 r. sygn. akt III OSK 4926/21 zgodnie żart. 293 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa tajemnicę skarbową stanowi wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik, inkasent składa organowi podatkowemu, a także, jakie znajdują się w dokumentach tego organu lub pozyskanych przez organ informacji na temat tych danych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one bowiem zawsze, dane odnoszące się do danego podmiotu (w tym sensie są danymi indywidualnymi). Z powyższego jednoznacznie wynika, że tajemnicą skarbową objęte są dane zawarte w aktach, w tym też deklaracjach podatkowych, a w takiej sytuacji, zachodzą podstawy prawne wynikające z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do odmowy jej udostępnienia. Stosownie do treści art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki niemające osobowości prawnej, (...) są obowiązane składać, (...) organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru. Zobowiązanie podatkowe w tym przypadku powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, a podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty (art. 21 §1 i §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Natomiast osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Wówczas w myśl art. 21 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. S.A. zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes obywateli jak również interes publiczny, art. 8 k.p.a. poprzez nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 4 grudnia 2024 r. nr SKO.IP/4105/36/2024 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że prawo dostępu do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego i podlega ograniczeniom. W myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Do tajemnic ustawowo chronionych - do których odnosi się art. 5 ust. 1 u.d.i.p. - należy m.in. tajemnica skarbowa. Zagadnienie tajemnicy skarbowej ustawodawca uregulował w art. 293 i następnych ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w: 1/ informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1; 2/ aktach dokumentujących czynności sprawdzające; 3/ aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe; 4/ dokumentacji rachunkowej organu podatkowego; (...), 7) aktach dokumentujących kontrolę, o której mowa w dziale III rozdziale 9 i w dziale IIIA rozdziale 5 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (...).
W niniejszej sprawie organ l instancji jako powód odmowy udzielenia żądanej informacji publicznej zwrócił uwagę właśnie na ograniczenie dostępu do informacji publicznej, powołując się w podstawie prawnej rozstrzygnięcia na art. 5 ustawy i wskazując w uzasadnieniu zapadłego rozstrzygnięcia, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - prawo do informacji publicznej w rozważanej sprawie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę skarbową. Podkreślenia wymaga, iż tajemnica skarbowa stanowi szczególny rodzaj tajemnicy służbowej, zatem jej granice muszą być zakreślone szeroko. Z opodatkowaniem związane są bowiem zjawiska gospodarcze, a niejednokrotnie wiąże się ono z indywidualnymi przejawami życia jednostki, co wymaga ścisłego przestrzegania zawodowej dyskrecji dotyczącej wszelkich informacji, jakie pozyskiwane są dla potrzeb stosowania prawa podatkowego. Pozyskiwanie informacji oraz ich przekazywanie innym podmiotom, musi się poza tym odbywać z poszanowaniem prawa dla ochrony prywatności, zważywszy że indywidualne dane zawarte w składanych przez nich dokumentach podatkowych zawierają wiele informacji ze sfery prywatności (zob. A. Biegalski, M. Kucewicz, Prawo do prywatności a system wymiany informacji w sprawach podatkowych, Prawo i podatki 2008 r. nr 8, str. 17).
Tajemnicę skarbową stanowi wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik, inkasent składa organowi podatkowemu, a także, jakie znajdują się w dokumentach tego organu lub pozyskanych przez organ informacji na temat tych danych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one bowiem zawsze dane odnoszące się do danego podmiotu (w tym sensie są danymi indywidualnymi) i dotyczą źródeł i wysokości osiąganych przychodów oraz rodzajów i wysokości poniesionych wydatków (kosztów), a także zapłaconych zaliczek na podatek. Dane te obejmują również określenie danych osobowych podatnika (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców), datę urodzenia, miejsce zamieszkania i miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny, osoby pozostające na utrzymaniu podatnika, dane dotyczące spadkodawcy, zapisodawcy, pożyczkodawcy itp. (por. J. Brolik i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. V, LEK 2013 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt III OSK 4926/21). Mając na uwadze wyżej przedstawioną istotę tajemnicy skarbowej, która przewiduje wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik lub inkasent składa organowi podatkowemu (a przede wszystkim w deklaracjach podatkowych i informacjach podatkowych) oraz, jakie znajdują się w aktach postępowania podatkowego, stwierdzić należy, że dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści tych dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. W związku z powyższym w stanie faktycznym niniejszej sprawy żądanie podania, jaką stawką objęte są podmioty zajmujące się opieką/rehabilitacją nad osobami starszymi, niepełnosprawnymi i niesamodzielnymi na terenie gminy wraz z podziałem na kategorie: fundacja, jednoosobowa działalność,, inna forma organizacyjna, dotyczą danych, które są immanentną częścią deklaracji/informacji podatkowych lub decyzji podatkowych i są objęte tajemnicą skarbową, w rozumieniu art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, a zatem odmowa ujawnienia tych danych znajdowała oparcie w przepisach prawa.
Zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości od osób prawnych, jednostek organizacyjnych oraz spółek niemających osobowości prawnej powstaje z mocy prawa, bez konieczności doręczania im decyzji wymiarowych. Zobowiązanie podatkowe w tym przypadku powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, a podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty (art. 21 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej), chyba, że organ podatkowy na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wyda decyzję określającą inną wysokość zobowiązania podatkowego niż wynikająca z deklaracji. Uwzględniając powyższe w okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wnioskowane dane (uwarunkowane indywidualnymi danymi konkretnych podatników) nie mogły zostać ujawnione, gdyż chronione są tajemnicą skarbową. Są to bowiem indywidualne dane zawarte w deklaracjach podatkowych, informacjach podatkowych oraz decyzjach podatkowych.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. S.A. z siedziba w K. zarzucając naruszenie:
1/ art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, będące skutkiem niewyjaśnienia zakresu danych, o których udostępnienie wnioskował skarżący oraz celu ich pozyskania, a w rezultacie wydanie decyzji, która narusza słuszny interes obywateli jak również interes publiczny,
2/ art. 293 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne zakwalifikowanie danych, o których udostępnienie wnosił skarżący jako danych objętych tajemnicą skarbową, podczas gdy są to informacje zbiorcze o podatnikach, które organ ma prawo udostępnić jako informacje publiczną,
3/ art. 5 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i bezzasadną odmowę udostępnienia informacji publicznej skarżącemu, podczas gdy dane, o których udostępnienie wnosił skarżący nie stanowią informacji niejawnych i tajemnic ustawowo chronionych,
4/ art. 138 § 2 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji podczas gdy zasadnym było jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.
Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2024 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice z dnia 16 października 2024 r. orzekającą o odmowie udostępnienia informacji publicznej w następującym zakresie:
1/ jaką stawką podatku od nieruchomości objęte są podmioty prywatne oraz fundacje prowadzące działalność w zakresie opieki/ rehabilitacji nad osobami starszymi, niepełnosprawnymi i niesamodzielnymi na terenie gminy, oraz
2/ czy podmioty te składają deklaracje samodzielnie czy też są rozliczane przez urząd. Orzekające w sprawie organy uznały, że dane te stanowią informację publiczną, ale nie mogą zostać udostępnione ze względu na tajemnicę skarbową.
Wobec tak ustalonego przedmiotu wniesionej skargi przypomnieć należy, iż realizacja gwarantowanego przepisem art. 61 ust. 1 Konstytucji RP prawa dostępu do informacji publicznej następuje na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Według art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w tej ustawie określonych. Natomiast ust. 2 tego przepisu wyraża zdanie ustawodawcy o tym, że regulacje u.d.i.p. nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji.
Powyższe przepisy oznaczają, że udostępnianie informacji publicznych odbywa się w trybie u.d.i.p., chyba że dostęp do informacji publicznej następuje w innym trybie. W zasadzie, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje według u.d.i.p. w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, o czy stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Należy dodatkowo zaznaczyć, że ten przepis stosuje się odpowiednio do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, a niebędących organami władzy publicznej (art. 17 ust. 1 u.d.i.p.).
W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Jednocześnie w myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy, jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). Jednocześnie w myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie stanowi tu kwestii spornej, iż do tajemnic ustawowo chronionych należy tajemnica skarbowa, o jakiej mowa w zaskarżonych do Sądu decyzjach. W myśl art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Przytoczony przepis stosuje się również do danych zawartych w aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, co potwierdza treść art. 293 § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Tajemnicę skarbową stanowi wyłączenie jawności indywidualnych danych zawartych we wszelkich dokumentach, jakie podatnik, płatnik, inkasent składa organowi podatkowemu, a także, jakie znajdują się w dokumentach tego organu lub pozyskanych przez organ informacji na temat tych danych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one bowiem zawsze dane odnoszące się do danego podmiotu (w tym sensie są danymi indywidualnymi) i dotyczą źródeł i wysokości osiąganych przychodów oraz rodzajów i wysokości poniesionych wydatków (kosztów), a także zapłaconych zaliczek na podatek. Dane te obejmują również określenie danych osobowych podatnika (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców), datę urodzenia, miejsce zamieszkania i miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny, osoby pozostające na utrzymaniu podatnika, dane dotyczące spadkodawcy, zapisodawcy, pożyczkodawcy itp. (patrz. szerz. C. Kosikowski [w:] J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, C. Kosikowski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2013, art. 293.).
W niniejszej sprawie niebagatelne znaczenie mają także przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530; zwana dalej u.f.p.), obligujące do upublicznienia niektórych danych dotyczących samorządowej gospodarki finansowej. Powyższe regulacje zawierają odmienne reguły udostępniania określonej co do rodzaju informacji publicznej w odniesieniu do u.d.i.p. oraz znoszą ograniczenia w ich udostępnianiu ze względu na tajemnicę skarbową. Otóż jak wynika z art. 37 ust. 1 ustawy zarząd jednostki samorządu terytorialnego podaje do publicznej wiadomości w terminie: 1) do końca miesiąca następującego po zakończeniu kwartału - kwartalną informację o wykonaniu budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwotę deficytu albo nadwyżki, oraz o udzielonych umorzeniach niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 60; 2) o którym mowa w art. 38 - informację obejmującą: a) dane dotyczące wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego w poprzednim roku budżetowym, w tym kwotę deficytu albo nadwyżki, b) kwotę wykorzystanych środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, c) kwotę zobowiązań, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4, d) kwoty dotacji otrzymanych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz kwoty dotacji udzielonych innym jednostkom samorządu terytorialnego, e) wykaz udzielonych poręczeń i gwarancji, z wymienieniem podmiotów, których gwarancje i poręczenia dotyczą, f) wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia, g) wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym udzielono pomocy publicznej.
Zgodzić się należy z organami oraz skarżącą spółką, że wnioskowane informacje są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. pomimo, że mogą zawierać dane dotyczące prywatności, jak również chronione prawem tajemnice - tajemnicę skarbową. Ograniczenia w dostępie do informacji publicznej nie dyskwalifikują tej informacji jako publicznej. Rację ma skarżąca spółka, że jej wniosek dotyczył informacji zbiorczych o podatnikach. W konsekwencji jej wniosek obejmował dane, co do zasady podlegające ujawnieniu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g i h u.d.i.p., a więc przepisu zaliczającego do informacji publicznej dane dotyczące pomocy publicznej oraz ciężarów publicznych.
Odnosząc się szczegółowo do wniosku spółki trzeba wskazać, że w jego punkcie pierwszym zażądano wskazania jaką stawką podatku od nieruchomości objęte są podmioty prywatne oraz fundacje prowadzące działalność w zakresie opieki/ rehabilitacji nad osobami starszymi, niepełnosprawnymi i niesamodzielnymi na terenie gminy M. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 6 ust. 9 stanowi, że osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki niemające osobowości prawnej są obowiązane: składać, w terminie do dnia 31 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku; odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku;
wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości – bez wezwania – na rachunek właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do dnia 15 każdego miesiąca, a za styczeń do dnia 31 stycznia. Z kolei w myśl art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: pkt 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (powstanie z mocy prawa); pkt 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania (powstanie w drodze decyzji). Przepis art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej precyzuje, że jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1 (czyli z mocy prawa), to wysokość zobowiązania podatkowego jest tą kwotą, którą podatnik wykazał w deklaracji, chyba że organ podatkowy określi ją w innej wysokości w drodze decyzji (ale jest to decyzja określająca prawidłową wysokość już istniejącego zobowiązania, a nie ustalająca je po raz pierwszy). Zatem ustawa o podatkach i opłatach lokalnych (art. 6 ust. 9) nakłada na osoby prawne i jednostki organizacyjne obowiązek samodzielnego obliczenia podatku, złożenia deklaracji i wpłacania podatku bez wezwania, oznacza to, zgodnie z zasadami Ordynacji podatkowej (art. 21 § 1 pkt 1 w powiązaniu z § 3), że ich zobowiązanie podatkowe w tym podatku powstaje z mocy prawa. Dodatkowo wskazać należy, że uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach z dnia 29 listopada 2024 r. nr 61/VII/2024 organ ten określił wysokość stawek podatku od nieruchomości. Tym samym nie można uznać, że informacje, których domagała się spółka w punkcie 1 swojego wniosku objęte są tajemnicą skarbową. W ocenie Sąd w dużej mierze informacje te wynikają z ustaw oraz uchwał organów gminy, które są dostępne na stronie Biuletynu Informacji Publicznej gminy i z tej racji organ nie miałby obowiązku ich udostępnić. Aczkolwiek w tym zakresie nie można zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, że są one objęte ochroną stanowiąc tajemnicę skarbową.
Z kolei w punkcie 2 swojego wniosku spółka domagała się informacji czy podmioty te składają deklaracje samodzielnie czy też są rozliczane przez urząd. Tym bardziej w tym zakresie nie można przyjąć, że informacja ta może być częścią tajemnicy skarbowej, gdyż nie prowadzą do identyfikacji przedsiębiorcy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1785/15, wyjaśnił, że indywidualne dane objęte tajemnicą skarbową to w szczególności dane osobowe, takie jak imiona, nazwiska, numer PESEL, NIP. Zakres tajemnicy skarbowej jest bardzo szeroki. Obejmuje ona indywidualne dane, czyli fakty, liczby i informacje, dotyczące materiałów służących do ustalania obowiązku podatkowego oraz przekształcenia go w zobowiązanie podatkowe. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Op 52/13, a także: C. Kosikowski [w:] C. Kosikowski, L. Etel i inni, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2013, s. 1474; B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 1106). W trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mogą być zatem ujawnione indywidualne dane podatnika, płatnika, inkasenta, znajdujące się w posiadaniu organu podatkowego; można je ujawnić tylko od strony zbiorczej. Co więcej, nie mogą być też ujawniane dane zawarte w rozstrzygnięciu organu podatkowego w sprawie indywidualnego wymiaru podatku przez konkretnego podatnika, a nawet dane dotyczące numerów poszczególnych spraw podatkowych, dat wszczęcia i zakończenia indywidualnych postępowań podatkowych, gdyż są one danymi, o których mowa w art. 293 Ordynacji podatkowej i stanowią tajemnicę skarbową (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Op 52/13 wraz z powołanym tam orzecznictwo, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt). Także w wyroku z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 246/17, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że tajemnica skarbowa obejmuje dane, czyli fakty, liczby i informacje dotyczące materiałów służących do ustalania obowiązku podatkowego oraz przekształcenia go w zobowiązanie podatkowe. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Obejmują one bowiem zawsze dane odnoszące się do konkretnego podmiotu. Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zajął również w wyroku z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 1844/18, podkreślając, że w trybie u.d.i.p. mogą być udzielane jedynie informacje zbiorcze o podatnikach, nie mogą być natomiast udzielane żadne informacje odnoszące się do danego podmiotu. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skarżąca spółka, domagając się udostępnienia informacji w postaci wskazania czy podmioty te składają deklaracje samodzielnie czy też są rozliczane przez urząd w żaden sposób nie pyta o indywidualny podmiot, a zatem też nie będzie możliwości jego identyfikacji. Skarżąca spółka nie domagała się ujawnienia konkretnych danych znajdujących się w deklaracjach oraz innych dokumentach składanych przez podatnika. Dane objęte wnioskiem nie identyfikują podatnika i płatnika podmiotowo, nie obejmują też wysokości podatku. Powiązanie w żądanej informacji danych o podmiocie zobowiązanym i przedmiocie opodatkowania może dopiero przesądzić o indywidualnym charakterze sprawy i wypełnieniu hipotezy art. 293 Ordynacji podatkowej. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Z wyjaśnionych motywów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.