II SA/Kr 1034/25

II SA/Kr 1034/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Mirosław Bator /sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 58 par 1 pkt 3  , art  161 par   1  pkt    1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 19 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2025 r. sprawy ze skarg A. R. i K. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 czerwca 2025 r. znak: WI-I.7840.15.13.2025.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. odrzuca skargę A. R.; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. nakazuje zwrócić skarżącej K. G. z kasy tut. Sądu kwotę 500 (pięćset) zł tytułem uiszczonego wpisu.
Uzasadnienie
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 23 czerwca 2025 r. znak WI-I.7840.15.13.2025.MS utrzymał w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego nr 18/2025 z 21 stycznia 2025 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektonicznobudowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestora D. W., dla zamierzenia budowlanego: "budowa wiaty grillowej dla gości hotelu T. wraz ze związanymi z nią urządzeniami budowlanymi tj.: wewnętrzną linią zasilającą elektryczną, wewnętrzną instalacją wodociągową, dojściami do wejścia głównego i wyjściami ewakuacyjnymi, lokalizacja na działkach nr [...], [...], obręb [...], jedn. ewid. [...]_Z. ",
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. R..
Zarządzeniem z dnia 3 września 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i złożenie trzech egzemplarzy odpisów skargi opatrzonych podpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Z kolei zarządzeniem z dnia 4 września 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższych zarządzeń doręczono skarżącej w dniu 10 września 2025 r. (k-20 akt sądowych). Do chwili obecnej wpis sądowy nie został uiszczony, ponadto skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła również K. G. – S. . W piśmie z dnia 15 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 r. WSA w Krakowie działając na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz postanowił je prowadzić pod sygnaturą II SA/Kr 1034/25.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Skarżąca zarządzeniem z dnia 3 września 2025 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez jej podpisanie, złożenie trzech egzemplarzy odpisów skargi opatrzonych podpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do chwili obecnej wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd. Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego czego nie uczyniła. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że skarżącej A. R. doręczono przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych w dniu 10 września 2025 r. Mimo upływu terminu 7 dniowego braki fiskalne oraz formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Biorąc powyższe pod uwagę wniesioną skargę przez A. R. należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia.
Stosownie do art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jak wynika jednoznacznie z akt sądowych K. G. – S. w piśmie z dnia 15 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego) złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Treść pisma jest jednoznaczna i nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a zwrócono stronie skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu od skargi (500 zł) punkt III sentencji postanowienia.