II SA/Kr 1022/21

II SA/Kr 1022/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Magda Froncisz
Małgorzata Łoboz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 30 ust 6 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2020 poz 1439
art 5 ust 1 pkt 2
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków skargę oddala
Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z 10.01.2020 r. znak: [...] na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy
z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. 2018.1202 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku P. K. zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia budowy: "przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,5 m3 na dobę na działce nr [...] w miejscowości R. przy ul. [...], gmina A.."
W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3) w zw. z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane budowa przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę wymaga dokonania zgłoszenia.
Organ ustalił, że działka nr [...] w miejscowości R. znajduje się w terenie, na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta A. oraz miejscowości G., K., N., P. Ż. i R. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w A. z 16.11.2015 r. Działka zlokalizowana jest w obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C.". Zgodnie z zapisem w § 12 ust 2 pkt 1b w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze wysokiej ochrony Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] "C." obowiązuje zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków.
Odwołanie od ww. decyzji wniósł P. K. podając, iż zgodnie z informacją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. z 5.03.2019 r. działka nr [...] znajduje się poza obszarem występowania głównego użytkowego poziomu wodonośnego, wobec czego w jej granicach nie obowiązuje ograniczenie w korzystaniu wód, stanowiące o zakazie wprowadzania do ziemi ścieków, wynikające z § 17 pkt 2 lit. a rozporządzenia Nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z 14.01.2014 r. Oczyszczalnia zaprojektowana spełnia normy na terenach poza aglomeracją. Jednocześnie projekt wskazuje, że funkcjonowanie indywidualnej przydomowej oczyszczalni ścieków nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko, wody gruntowe oraz działki sąsiednie. Zamierzenie odwołującego, nawet przy założeniu sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest dozwolone na podstawie przepisów rangi ustawowej. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 250 ze zm.) właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych.
Wojewoda decyzją z 28.07.2020 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 4.12.2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1097/20, uchylił ww. decyzję.
Ponownie rozpatrując sprawę, Wojewoda decyzją
z 28.06.2021 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735) oraz art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotowa oczyszczalnia ścieków na działce nr [...] w miejscowości R. zostanie usytuowana na terenie Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] C.. Graficzna część mpzp, wskazuje w sposób czytelny zakres obszaru Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] C. zlokalizowanego w miejscowości R., w skład którego wchodzi działka nr [...]. należąca do skarżącego. Linia przebiegu granicy omawianego Głównego Zbiornika Wód Podziemnych została naniesiona w załączniku graficznym do ww. planu. W części graficznej mpzp brak jest zaznaczenia obszaru wysokiej ochrony Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] C., zatem jej zakres w mpzp nie został precyzyjnie wskazany.
Z uzyskanych informacji w kwestii obszaru ochronnego (załączników graficznych - map), od Urzędu Miejskiego w A. i [...] Przedsiębiorstwa [...] Sp. z.o.o., który jest głównym wykonawcą Dokumentacji hydrogeologicznej zbiornika wód podziemnych triasu [...] [...] r., wynika, że miejscowość R. znajduje się w obszarze ochronnym. Niemniej jednak z powodu wysokiej skali i ręcznego wykonania ww. map (data wykonania 1998 r.), brak jest możliwości jednoznacznego i dokładnego określenia, czy przedmiotowa działka nr [...] w miejscowości R., w całości, bądź tylko w części, jest usytuowana w wyznaczonym terenie ochronnym. Z pewnością jednak projektowana przydomowa oczyszczalnia ścieków znajduje się w strefie Głównego Zbiornika Wód Podziemnych. Jednocześnie, jak wynika z informacji otrzymanych 27.07.2020 r. od Urzędu Miejskiego w A., znak: [...], cyt.: "(...) na podstawie posiadanych materiałów stwierdza się, że działka nr [...] obręb R. znajduje się w obszarze ochronnym Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] "C."", zatem zakres obszaru Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] C. jest taki sam, jak zakres ochrony tego zbiornika. Powyższe stanowisko było podstawą sprzeciwu organu l instancji wobec wnioskowanego zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowej oczyszczalni ścieków.
Ponadto organ odwoławczy ustalił, że stan prawny w zakresie ustaleń mpzp uległ zmianie. W dniu 17.12.2020 r. Rada Miejska w A., uchwałą Nr [...] zatwierdziła zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta A. oraz miejscowości G., K., N. P. Ż. i R.. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaczęła obowiązywać od dnia 12.01.2021 r. Zatem, od tej daty wydawanie rozstrzygnięć przez organ administracji architektoniczno-budowlanej musi następować w oparciu o nowe, zmienione ustalenia mpzp, czyli w nowym stanie prawnym. Zgodnie z § 4 ust. 6 mpzp: "W uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w A. z 16.11.2015 r. wprowadza się następujące zmiany: § 12 ust. 2 pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie: b) ustala się zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków w granicach Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] "C."". Przed zmianą przepis ten brzmiał: "ustala się zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków w obszarze wysokiej ochrony Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] "C."".
Oznacza to, że zgłoszona inwestycja usytuowana na działce nr [...] w miejscowości R. gmina A., znajdująca się na objętym ww. zmianą obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C." podlega ww. zakazowi budowy oczyszczalni ścieków. Powyższe ustalenia pozwalają na odstąpienie od dokonywania precyzyjnych ustaleń co do zasięgu obszaru wysokiej ochrony Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C.".
P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów prawa, w szczególności:
art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez utrzymanie w mocy zgłoszonego sprzeciwu w sytuacji, gdy zamierzenie budowlane skarżącego jest zgodne z przepisami prawa, w szczególności z ww. art. 5 przedmiotowej ustawy, a na terenie działki objętej zamierzeniem budowlanym brak jest możliwości podłączenia do kanalizacji,
art.30 ust. 6 pkt.2 i art.82 ust.3 ustawy Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy zgłoszonego sprzeciwu w sytuacji, gdy zamierzenie budowlane skarżącego jest zgodne z przepisami prawa i pominięcie niezgodnych z prawem zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
art. 7 w zw. art. 77 K.p.a. polegające na wydaniu decyzji pomimo, że organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego potrzebnego do załatwienia sprawy, w szczególności poprzez ponowne nieuwzględnienie pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. z 5.03.2019 r., zgodnie z którym działka o numerze ewidencyjnym [...] znajduje się poza obszarem występowania głównego co użytkowego poziomu wodonośnego, wobec czego w jej granicach nie obowiązuje ograniczenie w korzystaniu z wód, stanowiące o zakazie wprowadzania do ziemi ścieków, wynikające z § 17 pkt 2 lit. a rozporządzenia Nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarząd Gospodarki Wodnej w K. z 14.01.2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego [...] (Dz.Urz. Woj. Mał. z 2014 r. poz.317 ze zm.).
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i uchylenie poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął ww. zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.
W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DZ.U. z 2020r.poz.1842 t.j. z późn. zmianami), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy.
Rozpocząć należy od stwierdzenia, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i prawidłowo dokonały oceny prawnej.
Przede wszystkim jest najistotniejszym, że w dniu 17.12.2020 r. Rada Miejska w A., uchwałą Nr [...] zatwierdziła zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta A. oraz miejscowości G., K., N. P. Ż. i R.. Zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaczęła obowiązywać od dnia 12.01.2021 r. A więc od tej daty wydawanie rozstrzygnięć przez organ administracji architektoniczno-budowlanej musiało następować w oparciu o nowe, zmienione ustalenia mpzp, czyli w nowym stanie prawnym. Zgodnie z § 4 ust. 6 mpzp: "W uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w A. z 16.11.2015 r. wprowadza się następujące zmiany: § 12 ust. 2 pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie: b) ustala się zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków w granicach Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] "C.". Stan prawny wynikający z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zatem jasny. Istotne jest, idąc dalej, czy działka nr [...] w miejscowości R. gmina A., znajduje się na objętym ww. zmianą obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C.". W ocenie Sądu organy ustaliły to w sposób bezdyskusyjny. Jest to widoczne na rysunku Planu /k.32 akt adm. I instancji/, gdzie zaznaczono granicę Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C." /k.32 i legenda k. 30/ oraz położenie działki nr [...]. Skoro zatem działka leży na obszarze zbiornika, na jej terenie obowiązuje zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków. Nie ma tutaj nic do rzeczy pismo, na które powołuje się skarżący /k.6 akt adm. I inst./. W piśmie nie ma mowy o zbiorniku, lecz o głównym użytkowym poziomie wodonośnym wieku triasowego, a nadto nie nawiązuje się tam do zapisów planu miejscowego, a do rozporządzenia nr [...]. Dyrektora RZGW w K. z 16 stycznia 2014r. Tymczasem z zapisów planu miejscowego wynika wyraźnie, że chodzi o granice Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] "C.", a nie o poziom wodonośny wieku triasowego. Nie zachodzą zatem zarzucane naruszenia przepisów procesowych.
Skarżący zarzuca w skardze naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U.2020.1439 t.j.). Przepis ten bowiem brzmi następująco:
Art. 5 ust. 1, pkt 2): 1. Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez: 2/ przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.
Przepis ten daje możliwość przyłączenia nieruchomości do szamba lub przydomowej oczyszczalni w przypadku, gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona. W ocenie skarżącego, taka możliwość powinna być zastosowana w opisywanej sytuacji, przy cytowanym wyżej brzmieniu Planu. Jednakże § 12 ust. 1 lit. a MPZP wskazuje na realizację kanalizacji sanitarnej z dopuszczeniem gromadzenia ścieków w zbiornikach bezodpływowych, z zakazem realizacji oczyszczalni przydomowych w granicach zbiornika. W sytuacji zatem, gdy nie ma kanalizacji, należy domniemać, że plan dopuszcza realizację szamb (zbiorników bezodpływowych)
Należy teraz zapytać o relację zapisów planu zabraniających budowy oczyszczalni oraz cytowanego przepisu art. 5 ustawy, który jak już wspomniano, daje możliwość przyłączenia nieruchomości do szamba lub przydomowej oczyszczalni w przypadku, gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona. Jak to już powiedziano, Plan takiej możliwości w zakresie oczyszczalni nie przewiduje. Dla skarżącego rysuje się zatem możliwy wniosek o sprzeczności pomiędzy wskazanymi zapisami Planu, a ustawą. Nie przesądzając tej kwestii, zauważyć trzeba, że jej ocena nie może nastąpić w trakcie rozstrzygania spraw przez organy administracji, które nie zostały wyposażone w narzędzia do rozwiązania w praktyce problemu ewentualnej zauważonej sprzeczności. W tym zakresie reprezentatywne jest stanowisko zawarte w wyroku WSA w Krakowie z 23 maja 2018 r. o sygn. akt II SA/Kr 458/18 (dostępnym na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż organy administracji architektoniczno-budowlanej, czy inne organy administracji publicznej, nie są uprawnione do dokonywania rozproszonej kontroli uregulowań planów miejscowych z prawem ustawowym lub konstytucyjnym (podobnie WSA w Poznaniu w sprawie II SA/Po 430/19). Warto zauważyć, że zbliżone sprawy dotyczące sprzeczności planów miejscowych z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. były rozstrzygane, ale w drodze kwestionowania uchwał poprzez skargę w trybie art. 101 u.s.g. ( np. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 lutego 2020 r. II SA/Ol 3/20, LEX nr 2895553, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 października 2019 r. II SA/Gl 684/19, LEX nr 2741080).
Co się zatem tyczy rozstrzygania tego problemu przez Sąd administracyjny, istnieje teoretyczna możliwość pominięcia przepisu sprzecznego z ustawą, a to z uwagi na art. 178 ust. 1 Konstytucji, w sytuacji, gdyby Sąd taką sprzeczność zauważył. Jednakże w odniesieniu do wspomnianego zagadnienia, zarysowały się w orzecznictwie Sądów dwa przeciwne stanowiska. Pierwsze z nich prezentowane jest przykładowo w orzeczeniach WSA w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 415/18 i II SA/Kr 150/18 i sprowadza się do tezy, iż nie jest dopuszczalna ocena zgodności z prawem przepisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako swoistego prejudykatu w sprawie dotyczącej zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Plan zagospodarowania przestrzennego jest bowiem aktem powszechnie obowiązującego prawa miejscowego i może być kwestionowany w określonym trybie. Chodzi tutaj tak o postępowanie administracyjne, jak i postępowanie sądowe. Dogłębnie problem ten zaprezentował WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 10 grudnia 2019 r. II SA/Bd 782/19, LEX nr 2866485: "Wyeliminowanie wadliwego aktu z obrotu następuje w określonym postępowaniu, którego granice zakreśla przedmiot sprawy. W tym też postępowaniu bada się ewentualne istotne naruszenia prawa. Skutek prawny wadliwości uchwały wynika ze skutków, jakie wywiera orzeczenie sądu administracyjnego ustalające, że kontrolowany akt istotnie narusza prawo. W świetle art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie, że dany akt istotnie narusza prawo skutkuje jego nieważnością orzekaną przez sąd administracyjny w wyroku. Chodzi w tym przypadku o sankcję nieważności uchwały rady gminy rozumianą w sposób zgodny z jurysdykcyjnie i doktrynalnie przyjmowaną koncepcją "nieważności aktu" jako stwierdzenia, że akt ten zostaje zniesiony, nie wywołując skutków prawnych od momentu jego wydania. Orzeczenie sądu stwierdzające nieważność ma tym samym charakter rozstrzygnięcia deklaratoryjnego wywołującego skutek ex tunc. Oznacza to, że dopóki dany akt funkcjonuje w obrocie, wywiera skutki prawne. Co do zasady, sąd nie może zatem badać prawidłowości wydania uchwały w innych postępowaniach, bowiem model kontroli takich aktów w przypadku indywidualnych zarzutów wynika z art. 101 u.s.g. Pominięcie stosowania danego aktu może wystąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych. Przepisy uchwały w okresie jej obowiązywania muszą być traktowane jednolicie jako wiążące, a więc mogą one być stosowane do sytuacji poprzedzających ich wyeliminowanie z obrotu prawnego i oddziaływać na sytuację prawną podmiotów, które zobowiązywane były do ich przestrzegania. Jednostkowe pominięcie stosowania danego aktu prowadziłoby więc do naruszenia konstytucyjnej zasady równości. W ocenie sądu, można pominąć określony akt, gdyby jego zastosowanie prowadziło do niedających się pogodzić z porządkiem konstytucyjnym zasad a więc np. gdyby jego zastosowanie implikowało naruszenie np. zasad niedyskryminacji lub równości, ale nie w przypadku, gdy odmowa zastosowania przyjętego rozwiązania mogła być źródłem takiej nierówności. Dodatkowym argumentem są skutki prawne obowiązywania aktu w razie uwzględnienia skargi o stwierdzenie nieważności aktu. Zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Przepisu § 1 nie stosuje się do aktów prawa miejscowego (art. 152 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że akty prawa miejscowego obowiązują do chwili uprawomocnienia się wyroku w razie uwzględnienia skargi na dany akt. Ustawodawca tworzy więc swego rodzaju parasol ochronny dla takich aktów aż do ostatecznego, prawomocnego zakończenia postępowania. Zakwestionowaniem trwałości takiego aktu byłoby pominięcie stosowania go w innym postępowaniu a więc wcześniejszej derogacji niż przewidziana ogólnymi regułami obowiązywania, nawet wadliwego aktu".
Z kolei drugie stanowisko dopuszcza możliwość orzeczenia przez sąd wyłącznie w oparciu o przepis ustawowy, a to art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., z pominięciem sprzecznych z tym przepisem zapisów planu miejscowego (por. zdanie odrębne do wyr. II SA/Kr 458/18, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 października 2019 r. II SA/Gl 684/19, LEX nr 2741080, wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 marca 2018 r. II SA/Kr 150/18, LEX nr 2475353 /ze zdaniem odrębnym/).
W ocenie Sądu w składzie orzekającym, jakkolwiek można bronić tezy o możliwości kontroli rozproszonej, to z przyczyn systemowych należy opowiedzieć się za pierwszym z zaprezentowanych stanowisk, a więc za sytuacją, gdy dokonanie oceny i następnie stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w całości lub w części może nastąpić tylko w dedykowanym temu postępowaniu, o stwierdzenie nieważności uchwały.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że organy wobec jednoznacznych zapisów Planu prawidłowo orzekły o zgłoszeniu, biorąc pod uwagę, że nawet zauważając sprzeczność z ustawą, we własnym zakresie o tej sprzeczności nie mogą rozstrzygać. Natomiast prawnie nic nie stoi na przeszkodzie, aby postępowanie kontrolne w tym zakresie, we właściwym trybie, uruchomił skarżący.
Z wymienionych przyczyn, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.