II SA/Kr 1018/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2024 r. ustalającą warunki zabudowy dla budowy wolnostojącej wiaty konstrukcji drewnianej na działce nr [...] przy ul. [...] w K. dla inwestora J. L. Skarżąca zarzucała organom naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym błędną kwalifikację obiektu jako wiaty, nieprawidłowe ustalenie wskaźników zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej, a także brak zawieszenia postępowania w związku z przystąpieniem do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd analizując zarzuty, w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii kwalifikacji obiektu, podkreślając, że w przypadku postępowania legalizacyjnego, przedmiot decyzji o warunkach zabudowy musi być zgodny z tym określonym przez organ nadzoru budowlanego. Sąd uznał, że organy prawidłowo zakwalifikowały obiekt jako wiatę, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o bezpieczeństwie pożarowym uznał za bezzasadne, wskazując, że przepisy prawa budowlanego mają zastosowanie na etapie postępowania legalizacyjnego, a nie ustalania warunków zabudowy. Sąd nie dopatrzył się również obowiązku zawieszenia postępowania, wskazując na uznaniowy charakter art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz na wstępną fazę procedury planistycznej. Odnosząc się do wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, sąd stwierdził, że jego ustalenie nie jest obligatoryjne w decyzji o warunkach zabudowy. Sąd uznał również za prawidłowe ustalenie parametrów dotyczących szerokości elewacji frontowej i funkcji zabudowy, biorąc pod uwagę kontekst przestrzenny i fakt, że wiata ma charakter pomocniczy wobec budynku restauracji. W konsekwencji, sąd ocenił skargę jako bezzasadną i oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie warunków zabudowy w celu legalizacji samowoli budowlanej, relacja między postępowaniem w sprawie warunków zabudowy a postępowaniem legalizacyjnym, zakres stosowania przepisów prawa budowlanego na etapie planowania przestrzennego, obowiązek zawieszenia postępowania w związku z planowaniem miejscowym.
Dotyczy specyficznej sytuacji legalizacji obiektu budowlanego, gdzie kluczowe jest powiązanie z postępowaniem legalizacyjnym.
Zagadnienia prawne (4)
Czy organ ustalający warunki zabudowy w celu legalizacji samowoli budowlanej może rozszerzyć przedmiot sprawy poza ten określony przez organ nadzoru budowlanego w postępowaniu legalizacyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego nie może być inny niż określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym.
Uzasadnienie
Decyzja o warunkach zabudowy wydawana w celu legalizacji samowoli budowlanej jest środkiem dowodowym w postępowaniu legalizacyjnym i musi być ściśle z nim związana. Organ planistyczny nie jest władny samodzielnie weryfikować nazwy przedmiotu postępowania.
Czy przepisy rozporządzenia o warunkach technicznych (w tym dotyczące bezpieczeństwa pożarowego) mają zastosowanie przy ustalaniu warunków zabudowy w celu legalizacji samowoli budowlanej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy prawa budowlanego, w tym warunki techniczne, mają zastosowanie na etapie postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego, a nie na etapie ustalania warunków zabudowy.
Uzasadnienie
Przepisy prawa budowlanego normują etap realizacji inwestycji, a nie etap planowania przestrzennego. W przypadku decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego, zastosowanie przepisów prawa budowlanego należy do organu nadzoru budowlanego w ramach procedury legalizacyjnej.
Czy organ ma obowiązek zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, gdy gmina przystąpiła do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi jedynie możliwość rozważenia zasadności zawieszenia postępowania, a nie nakłada takiego obowiązku.
Uzasadnienie
Uznaniowość organu w zakresie zawieszenia postępowania powinna być uzasadniona. W przypadku, gdy procedura planistyczna jest na wstępnym etapie, a inwestor nie może bez końca wyczekiwać na uchwalenie planu, organ może odmówić zawieszenia postępowania.
Czy w decyzji o warunkach zabudowy obligatoryjne jest ustalenie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują obligatoryjnego ustalenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej w decyzji o warunkach zabudowy.
Uzasadnienie
Ustawodawca nie zawarł wymogu odpowiadania nowej zabudowy wymogom w zakresie kontynuacji wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Możliwość ustalenia tego parametru zależy od oceny okoliczności sprawy, a jego brak w stanie faktycznym nie może prowadzić do uznania zarzutu za skuteczny.
Przepisy (19)
Główne
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. par 6 § pkt 2
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 59 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 60 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 62 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
P.u.s.a. art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa - Prawo budowlane art. 49b
Ustawa - Prawo budowlane art. 49f § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane art. 49i
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy prawidłowo zakwalifikowały obiekt jako wiatę w kontekście postępowania legalizacyjnego. • Przepisy prawa budowlanego nie mają zastosowania na etapie ustalania warunków zabudowy. • Organ nie miał obowiązku zawieszenia postępowania w związku z planowanym planem miejscowym. • Ustalenie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej nie jest obligatoryjne w decyzji o warunkach zabudowy. • Ustalenia dotyczące parametrów zabudowy (szerokość elewacji, funkcja) są prawidłowe w kontekście analizy urbanistycznej.
Odrzucone argumenty
Błędna kwalifikacja obiektu jako 'wolnostojąca wiata o konstrukcji drewnianej', podczas gdy posiada ściany i jest dobudowany do budynku. • Niezgodność z przepisami o bezpieczeństwie pożarowym (minimalne odległości między obiektami). • Niezgodność wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej z rzeczywistym stanem terenu. • Naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak zawieszenia postępowania w związku z przystąpieniem do sporządzania planu miejscowego. • Naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja o warunkach zabudowy wydawana w celu legalizacji samowoli budowlanej jest pomyślana jako środek dowodowy w postępowaniu legalizacyjnym. • Przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego nie może być inny aniżeli określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym. • Przepisami odrębnymi, do których ustawodawca odsyła w art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., nie są przepisy należące do systemu prawa budowlanego. • Przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. nie nakłada na organ administracyjny obowiązku zawieszenia postępowania [...], lecz daje organowi możliwość rozważenia zasadności zawieszenia postępowania. • W ocenie Sądu, wobec szczególnego celu decyzji o warunkach zabudowy w procedurze legalizacyjnej ( czyli odnośnie stanu rzeczy istniejącego), wyznaczenie "docelowej" wartości tego wskaźnika może mieć miejsce, ale okoliczność, że stan faktyczny na gruncie jest odmienny – wobec braku możliwości ustalenia tego wskaźnika zgodnie z przepisami nie może prowadzić do uznania, że zarzut jest skuteczny.
Skład orzekający
Paweł Darmoń
przewodniczący
Małgorzata Łoboz
sprawozdawca
Anna Kopeć
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie warunków zabudowy w celu legalizacji samowoli budowlanej, relacja między postępowaniem w sprawie warunków zabudowy a postępowaniem legalizacyjnym, zakres stosowania przepisów prawa budowlanego na etapie planowania przestrzennego, obowiązek zawieszenia postępowania w związku z planowaniem miejscowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji legalizacji obiektu budowlanego, gdzie kluczowe jest powiązanie z postępowaniem legalizacyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy częstego problemu legalizacji samowoli budowlanej i precyzyjnego stosowania przepisów o warunkach zabudowy w takim kontekście. Wyjaśnia relacje między różnymi postępowaniami administracyjnymi.
“Legalizacja samowoli budowlanej: Kiedy decyzja o warunkach zabudowy musi iść w parze z postępowaniem legalizacyjnym?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.