II SA/Ke 994/05

II SA/Ke 994/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Kuza
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 994/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie: Asesor WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: sekr. sąd. Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. numer [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddala skargę.
Uzasadnienie
II Sa/Ke 994/05
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia B. P. na postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia [...] o nałożeniu obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko na etapie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr 940 w miejscowości L., obręb geodezyjny Z., gmina Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że B. P. wystąpiła do Urzędu Gminy w Z. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na usługowo- socjalny. Z jej pisma z dnia 25 sierpnia 2003 r. wynika, że zmiana sposobu użytkowania spowodowana jest potrzebą uzyskania pomieszczeń celem produkcji elementów metalowych o gabarytach nie przekraczających 1 mb na 1 mb. Elementy te mają być wykonywane z blachy stalowej o grubości do 5 mm i wadze nie przekraczającej 15 kg. Wydajność zakładu określono na około 3 ton stali miesięcznie. Urząd Gminy w Z. pismem z dnia 15 kwietnia 2004r., powołując się na przepis art. 51 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz do Starostwa Powiatowego z prośbą o opinię w sprawie potrzeby sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Sanitarnego pismem z dnia 24.06.2004 r. poinformował, że wymieniona inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu może być wymagane zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2002 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Natomiast Starosta K. postanowieniem z dnia [...] wyraził opinię o potrzebie sporządzenia przez inwestora raportu dla planowanego przedsięwzięcia ze względu na specyfikę wykonywanych w zakładzie prac oraz położenie planowanego zakładu w otulinie Parku Krajobrazowego, który jest terenem prawne chronionym oraz określił zakres tego raportu. W podstawie prawnej postanowienia organ powołał m. in. wskazane powyżej art.51 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. oraz art. 106 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło treść art. 46 ust. 1 i 4, 51 ust. 1,2, 3 i 5 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz wskazało, iż rozporządzenie z 24 września 2002 r. określa rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany i organ nakładający obowiązek sporządzenia raportu nie musi przy tym udowadniać, że przedsięwzięcie będzie oddziaływać na środowisko. Na tym etapie wystarczy przekonanie organu, że planowane przedsięwzięcie w danej lokalizacji może znacząco oddziaływać. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko mogą wymagać m. in. przedsięwzięcia w hutnictwie, przemyśle metalurgicznym i maszynowym, np instalacje do produkcji kotłów, zbiorników, kadzi lub innych pojemników z blach. Szczegółowymi kryteriami związanymi z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionego w § 3 ust. 1 są m. in. rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, z uwzględnieniem np. emisji i występowania innych uciążliwości. W odniesieniu do przedmiotowego przedsięwzięcia taką uciążliwością może być hałas pochodzący od pracujących maszyn. Kolejnym kryterium spośród szczegółowo wymienionych w tym przepisie, istotnym w omawianej sprawie, jest usytuowanie przedsięwzięcia na terenie zabudowanym / zabudowa mieszkaniowa/ oraz położenie zakładu w otulinie Suchedniowsko- Oblęgorskiego Parku Krajobrazowego, który jest terenem prawnie chronionym. W przedmiotowej sprawie w świetle powyższych przepisów należy uznać zasadność nałożenia przez Wójta Gminy Z. na inwestora obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko ze względu na - jak wskazano w opinii Starosty- specyfikę wykonywanych prac w Zakładzie / obróbka metalu/ i związaną z tym możliwą uciążliwość / hałas/, lokalizacje zakładu w otulinie Parku Krajobrazowego.
Skargę na to postanowienie wniosła B. P. wskazując, iż zarejestrowała swoją działalność w Urzędzie Gminy, odprowadza od niej podatki, uzyskała zgodę na remont a mimo to dotychczas nie została wydana decyzja w sprawie z jej wniosku o zmianę sposobu użytkowania budynku. Podniosła, iż jak to jest możliwe, by dwie instytucje: Państwowy Inspektor Sanitarny i Starosta K. wyrażały różne opinie dotyczące tej samej sprawy, skoro przepisy prawne są jednakowe dla wszystkich obywateli i sztywno określają, dla jakiej inwestycji jest potrzebny raport a dla jakiej nie. Zdaniem skarżącej organ podał tylko ogólnikowe twierdzenia, "które trudno nazwać racjonalnym uzasadnieniem" i nie dokonał rzetelnej oceny sprawy w oparciu
o zgromadzony materiał dowodowy. Zarzuciła, iż sporządzenie takiego raportu to dla niej ogromny koszt a prowadzenie działalności zakładu jest dla niej
i rodziny podstawowym źródłem utrzymania.
W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu swego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną /art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej u ppsa /.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi / art. 145 § 1 u ppsa./
Zgodnie z art. 51 ust 2 ustawy Prawo ochrony Środowiska obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa a ust. 1 pkt 2 / a więc dla planowanego przedsięwzięcia, dla którego obowiązek jest ustalony na podstawie ust. 2/ stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 46 ust.4 pkt 1-7, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe uwarunkowania określone w ust. 8 pkt 2 i ocenia potrzebę sporządzenia raportu dla przedsięwzięć określonych w ust.8 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
Postępowanie organu I instancji zgodne było z tym przepisem. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na usługowo- produkcyjny, wskazując, iż zamierza w nim produkować elementy metalowe z blachy stalowej przy pomocy takich maszyn i urządzeń, jak prasa mimośrodowa, wiertarki i walcarka. Zgodnie z art. 46 ust. 1 i 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga , z zastrzeżeniem 7, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Taką decyzją jest m. in. stosownie do ust. 4 tego samego artykułu decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydana na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W świetle § 3 ust. 1 pkt 3 f rozporządzenia z dnia 24 września 2002 r./ Dz. U. Nr 179 poz. 1490/ Wójt Gminy Z. władny był uznać, iż planowane przez skarżącą przedsięwzięcie może wymagać sporządzenia raportu i dlatego też stosownie do art. 51 ust. 3 Prawa ochrony Środowiska zwrócił się o stosowne opinie do organu ochrony środowiska czyli Starosty Powiatowego oraz organu, o jaki mowa w art. 57 ust. 1 tej samej ustawy, czyli Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Każdy z tych organów opiniował w zakresie i w granicach swojej właściwości i kompetencji: pierwszy z organów mając na uwadze ochronę środowiska a drugi ochronę zdrowia i bezpieczeństwo sanitarne. Dlatego też opinie tych organów co do celowości sporządzenia raportu mogły się różnić a organy w tej sprawie władne były podzielić opinię Starosty, iż planowana przez skarżącą inwestycja wymaga sporządzenia raportu. Takie stanowisko nie jest dowolne i wbrew zarzutom zawartym w skardze, organ w niniejszej sprawie dokonał rzetelnej oceny całego materiału dowodowego oraz w sposób należyty uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Dopiero dysponując raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko organ będzie mógł wydać prawidłową decyzję o warunkach zabudowy a następnie właściwy organ decyzję w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku. Podnoszone w skardze okoliczności, iż skarżąca nie czekając na wydanie takiej decyzji rozpoczęła działalność, nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia podobnie jak i sytuacja materialna skarżącej. Z uwagi na rodzaj działalności / obróbka metalu/ , teren, na którym ma być ona prowadzona / zabudowa mieszkaniowa na terenie prawnie chronionym / uzasadnione jest stanowisko organów, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga wcześniejszego sporządzenia raportu. Stosownie do art. 51 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, organ I instancji określił zakres raportu. Dlatego też prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za niezasadne zażalenie i zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. Jedynie z urzędu zauważyć należy, że organ II instancji powołał nieprawidłową podstawę prawną swego rozstrzygnięcia / art. 138 § 1 pkt 2 zamiast pkt 1 /. Nie jest to jednak takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skoro samo rozstrzygnięcie jak i jego uzasadnienie są zgodne i nie budzą żadnych wątpliwości co do swojej treści.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że rozstrzygające w sprawie organy administracji przeprowadziły postępowanie zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokonały w jego wyniku niewadliwych ustaleń stanu faktycznego, a wydane przez nie postanowienia nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z prawem.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 u ppsa.