II SA/KE 986/05

II SA/Ke 986/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-08-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Renata Detka
Sylwester Miziołek
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Służba zdrowia
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi S.N. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 986/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...].Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania S.N., w oparciu o art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] nie stwierdzającą u S.N. choroby zawodowej - astmy oskrzelowej, wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych z 2002 r.
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy wskazał, że nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu I instancji.
W obowiązującym wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz.1115) astma oskrzelowa jest umieszczona w poz. 6, natomiast jaskra nie jest objęta tym wykazem chorób zawodowych i nie może być rozpatrywana w kategorii choroby zawodowej.
Okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej w postaci astmy oskrzelowej, pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego wynosi 1 rok.
W niniejszej sprawie zgłoszenie podejrzenia u S.N. chorób zawodowych w postaci astmy oskrzelowej i jaskry prostej obu oczu zostało dokonane w dniu 10 sierpnia 2004 r. przez Samorządowy Zespół Opieki Zdrowotnej w W., podczas gdy zatrudnienie jego (w Przedsiębiorstwie PKS w B.) ustało w dniu [...], czyli z chwilą przejścia na rentę inwalidzką.
Zdaniem organu roszczenie S.N. co do zgłoszenia podejrzenia i rozpoznania u niego astmy oskrzelowej jako choroby zawodowej wygasło w 1995 r., mimo to Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w związku z podejrzeniem choroby zawodowej u S.N. i skierował go na badania lekarskie w celu rozpoznania choroby zawodowej do Ośrodka Medycyny Pracy, który wdrożył postępowanie diagnostyczno-orzecznicze.
S.N. był dwukrotnie badany w jednostkach badawczo-rozwojowych w dziedzinie medycyny pracy i zarówno Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, jak i w trybie odwoławczym Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w oparciu o badania w trakcie obserwacji klinicznej, wielokrotnie powtarzane badania lekarskie, zwłaszcza wykonane w trakcie hospitalizacji w Oddziale Chorób Zawodowych i Chorób Wewnętrznych Instytutu Pracy i Zdrowia Środowiskowego, nie potwierdziły istnienia niewydolności oddechowej oraz typowych dla astmy napadów duszności. Diagnostyka alergologiczna przeprowadzona w klinice nie wykazała istnienia nadreaktywności bronchospastycznej oskrzeli na alergeny środowiska pracy. Ustalono, że S.N. pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, gdzie był narażony na hałas i wibracje oraz na stanowisku robotnika budowlanego (przez okres 2 miesięcy), gdzie był narażony na działanie pyłów.
Jednostki orzecznicze, biorące udział w postępowaniu diagnostyczno-orzeczniczym zgodnie orzekły, że rozpoznane u S.N. przewlekłe zapalenie oskrzeli ma podłoże infekcyjne, którego nie można wiązać przyczynowo z narażeniem zawodowym. W ocenie organu orzeczenia te są prawidłowe, a ich uzasadnienie ma charakter opinii biegłego (art. 84 § 1 kpa).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję S.N. podniósł, że na rentę poszedł z powodu chorób górnych dróg oddechowych i choruje do chwili obecnej a jego stan zdrowia się pogarsza, szybko się męczy, poci, ma duszności, jest słaby. Uważa, że został oszukany, gdyż nie został skierowany na badania przez lekarzy po przejściu na rentę inwalidzką.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości, czy też zasad współżycia społecznego.
W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.
Skarżący był dwukrotnie badany w jednostkach orzeczniczych, początkowo pierwszego szczebla - w Ośrodku Medycyny Pracy, a następnie po złożonym odwołaniu w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego.
Żadna z wyżej wymienionych jednostek orzeczniczych nie znalazła podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej w postaci astmy oskrzelowej. Natomiast obie jednostki stwierdziły, iż rozpoznane schorzenie ma podłoże infekcyjne, którego nie można wiązać przyczynowo z pracą zawodową. Orzeczenia te były między innymi podstawą do wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132 z 2002roku, poz.1115) Państwowa Inspekcja Sanitarna wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej, gdy zostają spełnione łącznie następujące przesłanki:
- choroba zawodowa jest rozpoznana przez zakład służby zdrowia upoważniony do ich rozpoznawania;
- rozpoznanie schorzenia jako choroby zawodowej musi być objęte wykazem chorób zawodowych stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia;
- ocena narażenia zawodowego musi wykazać ścisły związek przyczynowy rozpoznanej choroby z działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy (§ 2 w/w rozporządzenia).
Nie spełnienie którejkolwiek z wyżej wymienionych przesłanek skutkuje wydaniem decyzji negatywnej w przedmiocie rozpoznania choroby zawodowej, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Podstawą wydania decyzji, zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia są orzeczenia lekarskie wydane przez właściwą jednostkę organizacyjną służby zdrowia, w tym przypadku przez Ośrodek Medycyny Pracy (orzeczenie lekarskie z dnia 13 października 2004 r.) i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z dnia 3 lutego 2005 r.). Orzeczenia to należy traktować jak opinie w rozumieniu art. 84 § 1 kpa, a ich ocena, dokonywana przez właściwy organ podlegać musi kryteriom określonym w art. 80 kpa. Jeżeli zatem orzeczenie lekarskie poddane takiej ocenie zawiera w sobie logiczne i przekonujące wyjaśnienie zajętego przez lekarzy orzeczników stanowiska, to organ nie może sprzecznie z tą opinią dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby i ustalenia, że jest ona chorobą zawodową umieszczoną w wykazie chorób zawodowych, czyli ma związek przyczynowy z wykonywaną przez skarżącego pracą i działaniem szkodliwych czynników dla zdrowia występujących w środowisku pracy.
Z opinii tych wynika, że wyniki obserwacji klinicznej, w tym dodatni wynik próby z poliwakcyną (antygeny bakteryjne) oraz ujemne wyniki testów alergologicznych środowiska pracy, analiza wywiadu chorobowego i zawodowego, dokumentacja lekarska przemawiają za rozpoznaniem u skarżącego przewlekłego zapalenia oskrzeli o podłożu infekcyjnym, przebiegającym z okresowymi zaostrzeniami. Brak zatem podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego, wymienionej w pkt 6 załącznika do rozporządzenia z 30 lipca 2002 r., zawierającego wykaz chorób zawodowych.
Orzeczenia lekarskie znajdujące się w aktach zawierają jasne, uzasadnione stanowisko, oparte na przeprowadzonych badaniach. Z przyczyn wskazanych wyżej organy nie miały podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, bądź do żądania uzupełnienia opinii. Ponieważ w postępowaniu orzeczniczym uprawniona jednostka organizacyjna nie stwierdziła u skarżącego choroby zawodowej, o jakiej mowa w pkt 6 wykazu, organy inspekcji sanitarnej nie mogły wydać decyzji odmiennych od wniosków przedstawionych w tej opinii.
Z tych względów w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu, o czym orzekł Sąd w sentencji wyroku.