II SA/KE 9/05

II SA/Ke 9/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2005-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Anna Żak
Beata Ziomek /sprawozdawca/
Renata Detka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Sygn. powiązane
I OSK 244/06 - Wyrok NSA z 2006-08-23
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
art. 28 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 9/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka-Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] numer [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] Nr rej. [...] Starosty w przedmiocie zobowiązania A. L. zameldowanej na pobyt stały w W. ul. J. K. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego za okres od dnia 21 maja 2003r. do dnia 31 lipca 2003r. w kwocie [...] zł brutto, w tym zaliczka na podatek dochodowy w wysokości [...]zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że A. L. rejestrując się w dniu 2 stycznia 2003r. w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku została pouczona o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej, wśród których w rozdziale I pkt 21 wymieniono zmianę miejsca zameldowania lub pobytu. Z kolei w rozdziale IV pkt 1 wskazano obowiązek powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy w ciągu 5 dni o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności oraz zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. A. L. w pkt 18 "oświadczenia rejestrowanego" zobowiązała się do bezzwłocznego informowania o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej oraz do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w przypadkach niespełnienia warunków wymienionych w ustawie.
W dniu 15 września 2003r. A. L. złożyła na piśmie oświadczenie, że od dnia 21 maja 2003r. zameldowała się na stałe w W. Starosta uznał zatem, iż z dniem przemeldowania A. L. utraciła status osoby bezrobotnej a wobec tego zasiłek wypłacony po dniu 20 maja 2003r. ma charakter świadczenia nienależnego i podlega zwrotowi. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. Stosownie zaś do art. 28 ust. 1 cyt. ustawy, osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
Decyzją z dnia [...] Nr rej. [...] Starosta zobowiązał A. L. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego za okres od dnia 21 maja 2003r. do dnia 31 lipca 2003r. w kwocie [...] zł brutto, w tym zaliczka na podatek dochodowy w wysokości [...]zł w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.
Od decyzji Starosty odwołanie do Wojewody wniosła A. L., kwestionując zasadność jej podjęcia. Odwołująca podniosła okoliczności związane ze śmiercią ojca i koniecznością uregulowania praw do odziedziczonego w drodze spadku mieszkania spółdzielczego w Spółdzielni Mieszkaniowej w W., które wymusiły jej zameldowanie się w mieszkaniu po ojcu. Podkreśliła natomiast, że faktycznie zamieszkiwała od 1997r. u teściów pod adresem M. P., a od dnia 18 sierpnia 2003r. rodzina została zameldowana w nowo wybudowanym budynku w miejscowości M.-O. Nie zmieniła więc miejsca swojego pobytu, stawiała się na każde wezwanie w Urzędzie Pracy i była gotowa do podjęcia pracy, a zatem spełniała wszystkie wymogi jakie stawia się osobom bezrobotnym, aby otrzymywały zasiłek. W związku z tym uważa, iż zasiłek jej się należał i nie powinna być zobowiązywana do jego zwrotu, tym bardziej, że nie ma takich możliwości finansowych.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty w całości podzielając stanowisko organu I instancji. Dodatkowo organ pouczył odwołującą o treści art. 28 ust.8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowiącego podstawę do złożenia wniosku o odroczenie, rozłożenie na raty bądź umorzenie całości lub części nienależnie pobranego świadczenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty złożyła A. L. wnosząc o jej unieważnienie. Skarżąca czuje się pokrzywdzona przez urzędników, którzy interpretują na jej niekorzyść przepisy prawa, przez co pięcioosobowa rodzina została pozbawiona zasiłku.
Skarżąca podtrzymuje wyjaśnienia zawarte w odwołaniu od decyzji i twierdzi, iż wbrew stanowisku organów obu instancji administracyjnych, czasowy brak zameldowania na terenie działania Powiatowego Urzędu Pracy nie miał wpływu na utratę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, ponieważ bezrobotnym można być tylko w takim miejscu gdzie się faktycznie przebywa, jest się dyspozycyjnym i gotowym do podjęcia pracy. Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozbawia statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych osoby, które wyjeżdżają na dłuższy czas za granicę lub pozostają w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia i powinny fakt ten zgłosić w urzędzie pracy. Zatem zmiana miejsca zameldowania bez zmiany miejsca pobytu nie spowodowała braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w powiecie S., natomiast niewątpliwie zameldowanie w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zameldowania taką sytuację stworzyłoby, a wówczas istniałaby podstawa do pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi A. L. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanym przypadku kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.
Ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny, albowiem wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów niekwestionowanych przez skarżącą.
Przede wszystkim należy podkreślić, że zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia określonego w art. 28 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), którego treść została właściwie przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jest konsekwencją pozbawienia A. L. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Taka decyzja została wydana w przedmiotowej sprawie przez Starostę w dniu [...] nr rej [...] i po rozpatrzeniu odwołania A. L. utrzymana w mocy przez decyzję Wojewodę z dnia [...] nr[...]. W decyzji tej przesądzono, że z dniem 21 maja 2003r. na skutek niepoinformowania Powiatowego Urzędu Pracy o zmianie dotychczasowego zameldowania tak, że zmieniła się właściwość organu dokonującego rejestracji bezrobotnej, A. L. przestała spełniać przesłanki do uznania jej za osobę bezrobotną a w związku z tym nie przysługiwało jej również uprawnienie do pobierania zasiłku.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż A. L. była poinformowana o okolicznościach skutkujących utratą statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, co znajduje potwierdzenie w "oświadczeniu rejestrowanego" podpisanym przez skarżącą w dniu 2 stycznia 2003r. Skoro zatem okoliczności powodujące utratę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku zaistniały i legły u podstaw wymienionych wyżej decyzji należy uznać, iż świadczenie pieniężne w postaci zasiłku dla bezrobotnych wypłacone za okres od dnia 21 maja 2003r. do dnia 31 lipca 2003r. jest świadczeniem nienależnie pobranym i zgodnie z art. 28 ust. 1 cyt. ustawy podlega zwrotowi. Skarga A. L. nie może być zatem uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja Wojewody i poprzedzająca ją decyzja Starosty nie narusza prawa.
W tym stanie rzeczy, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.