II SA/Ke 793/05

II SA/Ke 793/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-07-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący sprawozdawca/
Beata Ziomek
Dorota Chobian
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Sygn. powiązane
II GSK 387/06 - Wyrok NSA z 2007-04-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt 1 lit.c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.107 par.3, art.7, art.77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 147 poz 1231
art.18 ust.6
Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 sprawy ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
IISA/Ke 793/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...], Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w K. działając na podstawie art.18 ust.1 i 3a ustawy z dnia 26 października1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm) wyraziła pozytywną opinię co do wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu tj. piwa oraz wyraziła negatywną opinię, co do lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości 4,5 - 18 % alkoholu tj. wina, w sklepie w C. należącym do J. D.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia w/w Komisja podała, że wniosek J. D. o wydanie zezwolenia na sprzedaż wina został zaopiniowany negatywnie, gdyż Uchwałą Rady Gminy K. Nr XXI/18/2001 z dnia 31 sierpnia 2001r. ustalono, iż na terenie gminy K. może być usytuowanych 12 punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (za wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Z uwagi na to, iż na dzień wydawania postanowienia na terenie gminy K. działało już 12 punktów sprzedających napoje alkoholowe zawierające powyżej 4,5% alkoholu, organ wydał opinię negatywną.
Zażalenie na to postanowienie złożył J. D. zarzucając, iż w swych działaniach Komisja sprzyjała Gminnej Spółdzielni "A" w K., prowadzącej sklep w OSP w C., której wydano pozytywną opinię na sprzedaż wina, a rozpoznanie jego wniosku było specjalnie przedłużane. Zdaniem skarżącego zezwolenie na sprzedaż wina w sklepie OSP w C. jest nieprawidłowe z uwagi na to, iż w chwili składania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych ubiegający się o zezwolenie podmiot nie przedstawił wszystkich wymaganych prawem dokumentów, a w szczególności decyzji powiatowego inspektora sanitarnego potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych, i zezwolenia na działalność gospodarczą, a poza tym pomieszczenia na sklep były jeszcze w remoncie.
Postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138§1 pkt. 1 kpa utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
Organ odwoławczy powołujac treść art.18 ust.3a, ust.7 pkt.7 oraz art.12 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 października1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wskazał, że Gminna Komisja wydając postanowienie w przedmiocie wyrażenia opinii, co do lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych nie działa w sposób uznaniowy, lecz jest związana obowiązującymi w tym zakresie wymogami wynikającymi ze stosownych uchwał Rady Gminy, które określają zarówno zasady usytuowania miejsc sprzedaży jak również ich liczbę. Kolegium podzieliło stanowisko Gminnej Komisji, że w sytuacji gdy liczba ustalonych w uchwale Rady Gminy K. z dnia 31 2001r. punktów sprzedaży alkoholu została wyczerpana nie jest możliwe wydanie pozytywnej opinii w przedmiocie lokalizacji kolejnego punktu sprzedaży alkoholu. Jak bowiem wynika z wykazu z dnia 29.marca 2005r. punktów sprzedaży napojów alkoholowych prowadzonych przez poszczególne podmioty, którym wydano zezwolenia na sprzeda`z napojów alkoholowych, na dzień sporządzenia opinii limit zezwoleń czyli 12 zezwoleń na sprzedaż alkoholu 4,5-18 % /wino/ poza miejscem sprzedaży został wyczerpany.
Ustosunkowując się do zarzutów zażalenia organ II instancji wskazał, że GS w K. złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w dniu 10 stycznia 2005r., a wniosek ten został rozpoznany w dniu 18 stycznia 2005r. W dacie tej na terenie gminy K. działało 10 punktów sprzedaży napojów alkoholowych, co umożliwiało wydanie opinii pozytywnej. Tymczasem J.D. wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych złożył w dniu 29 marca 2005r., który został rozpatrzony w dniu 30 marca 2005r., i w tej dacie na terenie gminy K.działała maksymalna liczba punktów sprzedaży napojów alkoholowych określona przez uchwałę Rady Gminy. Zdaniem Kolegium podniesiony przez żalącego zarzut, że pomieszczenia sklepu OSP w C. były w momencie wydawania opinii w remoncie jest bezpodstawny, a to z uwagi na to, że w świetle art. 18 ust 7 pkt 5 i ustawy z dnia 26.10.1982r.,o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm) znaczenie ma posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży.
Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. D. podnosząc takie same zarzuty jak w zażaleniu. Dodał, że zarówno organ I jak i II instancji pomylili pojęcie uzyskania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z warunkami prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Nadto organ II instancji stanął na stanowisku, że Gminna Komisja wydając postanowienie o udzieleniu opinii w przedmiocie lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych nie jest upoważniona do oceny, czy wniosek o wydanie zezwolenia jest kompletny ani też czy spełnione są warunki do prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzkie Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że dokonując kontroli decyzji administracyjnej sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku prowadzonego postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia podnieść należy, że w toku rozpoznania sprawy organ II instancji dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując sprawę Kolegium nie odniosło się bowiem do wszystkich zarzutów postawionych przez skarżącego.
Z uzasadnienia organu odwoławczego wynika, że nie dostrzegł on iż skarżący zarzuca Gminnej Komisji rozpatrzenie wniosku GS w K.w pierwszej kolejności mimo tego, iż ich sklep nie był przygotowany do sprzedaży alkoholu ponieważ pomieszczenia gdzie miał być zlokalizowany punkt, nie miały stosownych odbiorów i były w trakcie remontu. Organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do tych zarzutów. Zawarte w uzasadnieniu stwierdzenie, że zarzut co do tego, ze sklep był w remoncie jest bezpodstawny, bo znaczenie ma posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży - nie można uznać za wystarczające ustosunkowanie się organu II instancji do przedstawionych przez stronę zarzutów.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza w ocenie Sądu wymogi przewidziane w art. 107 § 3kpa. i to w sposób mogący mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z treścią art. 18 ust.6 ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm.), który określa jakie dokumenty winny być dołączone do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych- do wniosku należy m.in. dołączyć zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz decyzję właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży - a których brak zarzucał skarżący. Nie przesadzając wyniku sprawy, nie można wykluczyć - bo brak jest jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, że rzeczywiście wniosek GS w K. był niekompletny w chwili wydawania postanowienia przez Gminną Komisję. Organ odwoławczy winien zbadać i ocenić te okoliczności, a w szczególnosci ustalić, czy okolicznosci te miały wpływ na zwolnienie jednego punktu sprzedaży napojów alkoholowych 4,5-18 %, o którego przydział mógłby ubiegać się skarżący.
Tym samym organ II instancji nie wyjaśnił i nie ocenił wszystkich okoliczności potrzebnych do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Powyższe powoduje naruszenie przez organ odwoławczy przepisów art. 7 i 77 kpa, które nakazują organom orzekającym dokładne wyjaśnienie sprawy oraz wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Pełne ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego przez organ II instancji jest niezbędne do wydania prawidłowego rozsztrzygnięcia przez ten organ. Uczynienie tego dopiero w odpowiedzi na skargę jest zabiegiem spóźnionym, nie czyniącym zadość wymogom art.107 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit -c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. Na podstawie art.152 tej ustawy wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.