II SA/Ke 737/05

II SA/Ke 737/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /sprawozdawca/
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt 1c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art.135r ust.1, 7 i 9, art.135s
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 737/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant: sekr. sąd. Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. sprawy ze skargi B.W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji.
Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z dnia [...] nr [..] utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] nr [...] o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego w sprawie zakończonej wydaniem orzeczenia nr [...] z dnia [...] uznającego asp. szt. B. W. winnym popełnienia wykroczeń z art. 86 § 1 i 95 Kw oraz wymierzającym karę dyscyplinarną 1) wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe 2) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na okres ośmiu miesięcy.
W motywach rozstrzygnięcia podano, iż asp. szt. B. W. wnioskiem z dnia 26 stycznia 2005r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 135r ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji. W uzasadnieniu wskazał, iż w toku postępowania dyscyplinarnego doszło do naruszenia przepisów prawa, albowiem został ukarany za wykroczenie z art. 95 Kw mimo, iż w tym zakresie nie przedstawiono mu zarzutu, przez co został pozbawiony prawa do obrony. W ten sposób wymierzona kara była niewspółmiernie wysoka do popełnionych czynów.
Odmawiając wznowienia organy obu instancji wskazały, że ostateczna decyzja Komendanta Powiatowego Policji nie narusza rażąco prawa. Obwiniony był pouczony o możliwości złożenia zażalenia od orzeczenia wydanego w I instancji, lecz z przewidzianych prawem środków odwoławczych nie skorzystał. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego jest trybem nadzwyczajnym, albowiem godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 kpa. W świetle zebranego materiału dowodowego, w szczególności wobec udowodnienia policjantowi spowodowania kolizji drogowej na skutek niezachowania należytej ostrożności, ukaranie policjanta za nieposiadanie dokumentów do prowadzenia pojazdu (art. 95 Kw) i ewentualne ograniczenie w tym zakresie prawa do obrony, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia z dnia 31 stycznia 2000r.
Skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji i utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. W., zarzucając obu rozstrzygnięciom naruszenie art. 135r ust. 1 ustawy o Policji oraz art. 6 kpa. Skarżący powołał w skardze takie same zarzuty jak we wniosku o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi B. W. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a).
Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu aczkolwiek z innych powodów, niż podniesione w skardze.
W rozpatrywanym przypadku kontrola sądowoadministracyjna wykazała naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wznowienie postępowania dyscyplinarnego jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej ostatecznym orzeczeniem, jeżeli postępowanie, w którym wydano orzeczenie, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 135r ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 ze zm.). Postępowanie to jest sformalizowane i toczy się wedle zasad i trybu określonych w przepisach powołanej ustawy.
Przepis art. 135r ust. 7 normuje kwestie trybu i terminu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego stanowiąc, że wniosek o wznowienie postępowania wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Powyższe oznacza, że strona musi udowodnić, kiedy ( w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dyscyplinarnego, obowiązkiem zaś organu jest zbadać z urzędu czy 30 dniowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego został zachowany. Okoliczność ta ma istotny wpływ na wynik postępowania, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania dyscyplinarnego na wniosek w razie uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 135r ust. 9). Należy również podnieść, iż z uwagi na treść regulacji zawartej w art. 135r odmowa wznowienia postępowania może nastąpić z przyczyn wymienionych w ust. 4 i 5 tegoż artykułu . Jeżeli natomiast nie zachodzą przesłanki umożliwiające organowi wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego przełożony dyscyplinarny, który wszczął postępowanie wznowieniowe zgodnie z dyspozycją art. 135s przeprowadza czynności dowodowe ograniczone do przyczyn wznowienia, a po ich zakończeniu stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje orzeczenie o treści przewidzianej w pkt. 1 - 3 art. 135s ust. 1.
Biorąc pod uwagę podniesione wyżej rozważania prawne w odniesieniu do konkretnej sprawy uznać należy, że postępowanie Komendanta Powiatowego Policji skutkujące wydaniem zaskarżonego postanowienia było dotknięte szeregiem wad uzasadniających jego uchylenie, czego niezauważył działający jako organ II instancji Komendant Wojewódzki Policji. Przede wszystkim organ I instancji w ogóle nie zajął się oceną terminowości złożenia przez B. W. wniosku o wznowienie postępowania. Niewątpliwie bez analizy powyższej kwestii wydanie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia jest przedwczesne i może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po drugie wydając rozstrzygnięcie, o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, które może zostać wydane tylko w przypadku zaistnienia przesłanek formalnych uniemożliwiających organowi badanie sprawy co do meritum, wydał właśnie rozstrzygnięcie merytoryczne, o czym świadczy dokonana przez organ analiza okoliczności pod względem naruszenia obowiązujących w dacie wydania orzeczenia dyscyplinarnego przepisów prawa.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji mając na względzie poczynione wyżej uwagi rozważy czy strona zachowała 30 dniowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego i podejmie dalsze czynności adekwatnie do poczynionych ustaleń.
W tym stanie rzeczy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.