II SA/Ke 70/25

II SA/Ke 70/25 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Jacek Kuza
Sylwester Miziołek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art.  97 §  1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1087
art. 234 ust. 1, 3 , art. 410
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Jacek Kuza, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. L. i I. L.-D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 29 listopada 2024 r. znak: SKO.PW-61/4044/57/2024 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 29.11.2024 r. znak: SKO.PW-61/4044/57/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (zwane dalej "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia M. G. i K. T. na wydane z upoważnienia Wójta Gminy Górno postanowienie z 8.08.2024 r. znak: IR.6331.2.2023.HR w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działkach nr ew. [...], uchyliło postanowienie organu I instancji w całości.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Poprzednio wydaną decyzją z 22.01.2024 r. SKO uchyliło decyzję organu I instancji z 27.10.2023 r. o odmowie nałożenia na S. L. i I. L.obowiązku przywrócenia działki nr ew. [...] do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Organ I instancji, rozpatrując ponownie sprawę, postanowieniem z 8.08.2024 r. zawiesił postępowanie w sprawie – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. W uzasadnieniu wskazano na skierowany do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej "PGW") oraz Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego wniosek o sprawdzenie poprawności wykonania odwodnienia drogi [...] nr [...] od km 2+382 do km 5+246 oraz przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4, tj. zgodności wykonanych robót z decyzjami oraz zgłoszeniami, w tym pozwoleniem wodnoprawnym Prezydenta Miasta Kielce z 3.03.2016 r. Zdaniem organu I instancji zachodzi podejrzenie, że odprowadzanie wód jest niezgodne z pozwoleniem wodnoprawnym. Koniecznym jest zatem ustalenie w sprawie, czy urządzenia wodne zostały wykonane zgodnie z przepisami oraz czy mogą negatywnie oddziaływać na grunty sąsiednie. W rozstrzygnięciu postanowienia nie określono czasu zawieszenia postępowania.
W zażaleniu na ww. postanowienie M. G. i K. T. wskazali, że organ I instancji wprowadza w błąd, sugerując – niezgodnie z prawdą – że ciek wodny, którego przepływ został powstrzymany przez S. i I. L. powstał po wykonaniu remontu odwodnienia drogi [...] nr [...] od km 2+382 do km 5+246 oraz przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4. Jak wyjaśniają, według relacji najstarszych żyjących sąsiadów ciek wodny (w miejscu objętym sporem) istniał "od zawsze", a przepust był wykonany na przełomie lat 60 i 70 ub. w. Tak więc Wójt Gminy Górno uzależnia rozstrzygnięcie sporu wodnego od ustalenia stanu prawnego przepustu, pomimo że nie ma to żadnego wpływu na zakłócenie stosunków wodnych przez S. i I. L.. Takie też stanowisko organ I instancji przyjął, wydając poprzednią decyzję, która została zaskarżona do SKO, a następnie uchylona. Organ nie zwracał przy tym uwagi na prawne regulacje związane z przepustem, gdyż uznał, że nie mają one żadnego wpływu na ciek wodny, który ten przepust reguluje. Teraz, niespodziewanie zmienia zdanie i próbuje kwestionować przepust wodny, który istnieje od ponad 60 lat. W ocenie stron uzależnienie rozstrzygnięcia sporu wodnego od wyników innych czynności i postępowań administracyjnych, na które nie mają wpływu (zarówno jeśli chodzi o treść, jak przede wszystkim czas) rażąco narusza zagwarantowane przepisami K.p.a, prawo do bezstronnego, rzetelnego i bezzwłocznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Jest to sytuacja niedopuszczalna, gdyż "beztrosko" zawieszono postępowanie, a składający zażalenie się - jak sami wskazują - systematycznie zalewa woda, przy czym prace S. i I. L. blokujące przepływ wody nieustannie trwają. Obecnie S. i I. L. wykonały płot betonowy, a następnie obsypały go gruzem, kamieniami i ziemią. Takie prace ograniczyły do zera przepływ wody. Ponadto 12 i 13 sierpnia 2024 r. R. L. przeszedł na posesje stron i wykonał prace polegające na przerzuceniu na działkę M. G. ziemi celem zniwelowania spadku i obsypania płotu gruzem, kamieniami i ziemią - z obu stron płotu. Na powyższą okoliczność strony dysponują zeznaniami świadków. Do pisma załączono zdjęcia ilustrujące wykonane prace. Poprzednio S. i I. L. nawiozły na swoją działkę ziemię, podnosząc ją o 2,5 m (co potwierdził biegły). W wyniku tych prac nawieziona ziemia przesypała się na działkę M. G., niwelując ostry spadek terenu w kierunku działki Państwa L. (który nadawał wodzie duże natężenie przepływu) oraz zmieniając kąt przepływu wody z 90 stopni na dużo szerszy, co wydłużyło ciek wodny na działce M. G. do 26 metrów. Tym samym, S. i I. L. w oczywisty sposób naruszyły przepis art. 234 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.07.2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1087 ze zm.), zwaną dalej "ustawą". Ponadto, o bezspornym naruszeniu tego przepisu, świadczy wykonanie (w trakcie toczącego się postępowania) płotu betonowego w poprzek przecinającego ciek wodny i uniemożliwiającego przepływ wody do zera na działkę Państwa L. Składający zażalenie wnioskodawcy, jako poszkodowani, spotykają się z:
- lekceważącym podejściem S.i i I. L., które w czasie toczącego się postępowania wykonują betonowy płot obsypany gruzem i ziemią z obu stron na obszarze objętym sporem,
- lekkomyślnym postępowaniem organu, który zawiesił postępowanie administracyjne, nie bacząc na szkody wyrządzane przez wodę.
Strony podniosłym, że Wójt Gminy Górno najpierw uznaje, że nie ma związku między naruszeniem, stosunków wodnych, a "legalnością przepustu", a następnie uznaje, że ten związek istnieje. Organ postępuje tak mimo tego, że odwodnienie drogi i remont przepustu nie stworzyły cieku wodnego – który istniał w tym miejscu od zawsze i zbierał wodę z okolicznych wzniesień. Prace drogowe jedynie uregulowały przepływ wody.
SKO, wydając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. opisane na wstępie postanowienie, stwierdziło że organ I instancji w niewłaściwy sposób zastosował w niniejszej sprawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., dokonując tym samym jego naruszenia – jako że zawieszenie postępowania administracyjnego nie miało podstaw prawnych. Wbrew stanowisku organu I instancji w niniejszym przypadku nie zachodzi zależność, o jakiej mowa w tym przepisie. Postępowanie administracyjne prowadzone w oparciu o unormowanie art. 234 ust. 3 ustawy zmierza do ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, czy właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie, a jeśli tak, to czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Organ w takim postępowaniu nie ma podstaw do poszukiwania wszelkich przyczyn istnienia niezadowalającego stanu wód na gruncie wnioskodawcy, ale jest związany zakresem jego wniosku. Konieczne jest zatem stwierdzenie istnienia związku przyczynowego pomiędzy tą zmianą (wskazaną przez wnioskodawców) a szkodą na sąsiedniej nieruchomości, a więc dopiero zaistnienie wszystkich określonych w art. 234 ust. 3 ustawy przesłanek stwarza po stronie organu obowiązek wydania nakazu, o którym mowa w tym przepisie.
Z powyższego wynika, zdaniem SKO, że organ I instancji był związany w sprawie zakresem wniosku stron, który obejmuje ustalenie, czy właściciele działki nr ew. [...] doprowadzili do zakłócenia stosunków wodnych na gruntach sąsiednich. Jeżeli w ocenie organu stan faktyczny sprawy, w tym przede wszystkim ustalenia biegłego, wskazuje na konieczność zobowiązania innych podmiotów nie objętych zakresem przedmiotowego wniosku do podjęcia działań zmierzających do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania urządzenia wodnego i ciągłości rowu, to winien rozważyć wszczęcie z urzędu odrębnego postępowania wobec tych podmiotów w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych i wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. W obecnie prowadzonym postępowaniu wnioskodawcy nie kwestionują poprawności wykonanego odwodnienia drogi [...] nr [...] od przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4, a skoro tak, to organ I instancji nie ma prawa badania powyższej kwestii w obecnie prowadzonym postępowaniu. Wskazane okoliczności mogą być badane przez organ w odrębnym postępowaniu. W konsekwencji, ustalenie poprawności wykonania odwodnienia drogi [...] nr [...] od km 2+382 do km 5+246 oraz przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4 nie stanowi w przedmiotowej sprawie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach S. L. i I. L. wniosły o uchylenie ww. postanowienia SKO w całości, formułując zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez stwierdzenie, że informacje jakie mają zostać udzielone organowi administracyjnemu prowadzącemu postępowanie przez PGW oraz przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach stanowią podstawę od zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu skarżący zakwestionowali stanowisko SKO o tym, że wiadomości które można ustalić na podstawie informacji nadesłanych przez ww. podmioty, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez Wójta Gminy Górno. W tym zakresie za prawidłowe uznano założenie przez organ I instancji, że problem zakłócenia stosunków wodnych pomiędzy stronami spowodowany jest przez nieprawidłowe wykonanie remontu odwodnienia drogi [...] nr [...]. Już z opinii biegłego wynika, że prace przy odwodnieniu miały wpływ na obecne ukształtowanie odprowadzenia wody. Słusznie biegły zauważył, że na działkach M. G. oraz K. T. nie powstały żadne szkody, a szkody związane z przepływem wód wyrządzone zostały na gruntach I. i S.i L. Za niezmiernie istotną skarżący uznali konstatację biegłego, zawartą w pkt 8 opinii z kwietnia 2024 r., po przeprowadzaniu naocznie oględzin, o tym że zachodzi konieczność skierowania informacji do PGW, gdyż w jego ocenie zachodzi konieczność ustalenia, czy kolektor nie jest samowolą budowalną z uwagi na brak ujęcia tego urządzenia w projekcie budowy chodnika.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie zostało objęte postanowienie SKO, którym uchylono postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działkach nr ew. [...] (należących do S.i L. i I. L.), [...] (należących do M. G. i K. T.) w miejscowości [...].
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest ustalenie, czy organ I instancji miał podstawy prawne do zawieszenia postępowania do czasu wypowiedzenia się innych podmiotów w sprawie prawidłowego wykonania odwodnienia drogi [...] nr [...], na wskazanym jej odcinku. Podstawę prawną zakwestionowanego rozstrzygnięcia Wójta Gminy Górno stanowił art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tym zakresie organ I instancji, powołał się na wniosek do PGW oraz Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Kielcach.
W tym miejscu należy wskazać, że w aktach administracyjnych sprawy znajdują się:
1. pismo organu I instancji z 9.07.2024 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach "o sprawdzenie poprawności wykonanego odwodnienia drogi [...] nr [...] od km 2+382 do km 5+246 oraz przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4, ( zgodności wykonanych robót z decyzjami oraz zgłoszeniami, w tym pozwoleniem wodnoprawnym Prezydenta Miasta Kielce z dnia 03.03.2016r., znak: Śr-III.6341.49.2015). Zachodzi bowiem podejrzenie, iż odprowadzanie wód jest niezgodne z pozwoleniem wodnoprawnym. Jednocześnie Urząd Gminy prosi o sprawdzenie, czy urządzenia wodne na działkach nr ewid. [...] zostały wykonane zgodnie z przepisami, oraz czy mogą negatywnie oddziaływać na grunty sąsiednie" (k. 113),
2. pismo organu I instancji z 26.06.2024 r. do PGW Wody Polskie, przy którym:
- załączono decyzję Prezydenta Miasta Kielce z 3.03.2016r., udzielająca pozwolenia wodnoprawnego Powiatowemu Zarządowi Dróg z siedzibą w Kielcach na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ze zlewni drogi [...] nr [...] od km 2+382 do km 5+246 "celem sprawdzenia, gdyż wykonane urządzenie wodne może negatywnie oddziaływać na grunty sąsiednie (...), zajęcie stanowiska w sprawie przepustu w km 3+041,70 i wylotu W4, zachodzi podejrzenie, iż odprowadzanie wód jest niezgodne z pozwoleniem wodnoprawnym,
- wnosząc o sprawdzenie, czy urządzenia wodne na działkach [...] wykonane zostały zgodnie z przepisami Prawa Wodnego (k. 104);
3. Odpowiedź Dyrektor Zarządu Zlewni w Kielcach PGW z 5.07.2024 r. (k. 112), który:
- przytoczył art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (Dz.U. z 2024r. poz. 752), wskazując na konieczność wystąpienia do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który posiada stosowne uprawnienia do zbadania poprawności wykonanego odwodnienia drogi z posiadanymi przez Powiatowy Zarząd Dróg pozwoleniami;
- przytoczył art. 410 ustawy z dnia 20.07.2017 r. Prawo wodne.
Treść z ostatniego z ww. przepisów jest o tyle istotna w niniejszej sprawie, że zgodnie z tą regulacją " jeżeli w związku z wykonywaniem pozwolenia wodnoprawnego nastąpiło naruszenie interesów osób trzecich, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, mając na uwadze, że korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od wód zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody, a także nie może wyrządzać szkód, może, w drodze decyzji, nałożyć na zakład posiadający pozwolenie wodnoprawne obowiązek:
1) wykonania ekspertyzy,
2) opracowania lub zaktualizowania instrukcji gospodarowania wodą
- i przedstawienia ich temu organowi, w terminie określonym w tej decyzji".
Natomiast, jeśli chodzi o postępowanie prowadzone w sprawie wniosku K. T. i M. G. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na gruncie, to wnioskodawcy wskazują w tym zakresie na to, że "ciek wodny zasypywany jest przez Panią L. I. (...) Brak naturalnego przepływu wody spowoduje zalanie posesji K. T. i działki M. G. Podwyższenie terenu przez Panią L. I. spowoduje również zalanie studzienki kanalizacyjnej znajdującej się na posesji M. G., a w związku z tym do kanalizacji sanitarnej dostanie się woda wraz z naniesionym mułem" (k. 1 akt administracyjnych)". Podkreślenia wymaga, że wnioskodawcy nie wskazują – jako powodu zakłócenia stosunków wodnych na gruncie – przepustu - kolektora DN 450 mm i kanalizacji deszczowej na działkach [...] i [...], pozostającego w gestii PGW Wody Polskie, zwracając uwagę na działania I. L. (podwyższenie terenu, zasypywanie cieku wodnego).
Zakres niezbędnych ustaleń koniecznych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie naruszenia stosunków wodnych na gruncie determinuje treść przepisów ustawy z dnia 20.07.2017r. Prawo wodne. Zgodnie bowiem z art. 234 ust. 3 tej ustawy, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności. Z kolei zgodnie z art. 234 ust. 1 ustawy właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.
Tym samym w sprawie z wniosku K. T. i M. G. – z uwagi na treść art. 234 ust. 1 ustawy – ewentualne zastosowanie nakazu, o jakim mowa w ust. 3 tej regulacji, będzie zdeterminowane ustaleniem przez organy – w sposób niebudzący wątpliwości – czy:
- po pierwsze, wskazany przez wnioskodawców właściciel działki nr [...] I. L. oraz współwłaścielka S. L. (wskazana w uzyskanym przez organ wypisie z ewidencji gruntów) dokonały zmiany stanu wody na gruncie,
- po drugie, czy zmiana szkodliwie wpływa (bądź może wpłynąć) na należący do wnioskodawców grunt sąsiedni,
- po trzecie, czy istnieje związek przyczynowy miedzy zmianą stosunków wodnych na gruncie a zaistniała (bądź potencjalną) szkodą.
To właśnie w oparciu o cyt. przepis SKO stwierdziło, że wbrew stanowisku Wójta Gminy Górno, w niniejszej sprawie nie zachodzi zależność, o jakiej mowa w art. 91 § 1 pkt 4 K.p.a., a organ w takim postępowaniu nie ma podstaw do poszukiwania wszelkich przyczyn istnienia niezadawalającego stanu wód na gruncie wnioskodawców, będąc związanym zakresem ich wniosku.
Podzielając prawidłowość argumentacji przedstawionej przez organ II instancji należy stwierdzić, że jedynym dopuszczalnym przez przepisy wynikiem rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy Górno o zawieszeniu postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działkach nr ew. [...] było jego uchylenie w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Należy przy tym wskazać, że stosownie do art. 144 K.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 "Zażalenia" do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Zauważyć przy tym trzeba, nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy głównej, że powołany na jej potrzeby biegły we wnioskach końcowych (str. 10 aneksu nr 2 do opinii, k. 135) stwierdził, że:
- po pierwsze, "Ze względu na brak szkód na działkach [...] w postępowaniu przeciwko właścicielce działki [...] należy wydać decyzję odmawiająca wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub przywrócenia do stanu poprzedniego (natura przywróciła samoistnie do stanu pierwotnego)";
- po drugie, "W sprawie przepustu - kolektora DN 450inm i kanalizacji deszczowej na działkach [...] należy sprawę przekazać do PGW Wody Polskie, w celu ustalenie czy przepust kolektor nie jest samowolą budowlaną i wodnoprawna (brak informacji o przepuście w projekcie budowy chodnika) oraz w celu ustalenia wpływu wylotu przepustu na działki sąsiednie.
W kontekście takiego materiału dowodowego (nieomówionego jeszcze przez organ I instancji) brak podstaw by uznać – że zawieszenie postępowania było zasadne. W tym zakresie, mając na względzie cyt. w pierwszym rzędzie stanowisko biegłego, należy odwołać się do ugruntowanego orzecznictwa, zgodnie z którym zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy organ prowadzący postępowanie główne nie ma możliwości rozpatrzenia sprawy, a nie wówczas, gdy sposób jej rozpatrzenia zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny organ lub sąd (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5.02.2025 r. o sygn. akt I SA/Gd 1073/24, LEX nr 3830132). Sformułowanie użyte w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. "zależy od uprzedniego" świadczy o tym, że rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej warunkuje rozpoznanie sprawy administracyjnej. Taka sytuacja ma miejsce wyłącznie wtedy, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym na wydanie w ogóle decyzji, a zatem zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2025 r. o sygn. akt III FSK 1085/24, LEX nr 3840620.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.