II SA/Wr 400/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu stwierdził nieważność decyzji SKO w W. z powodu rażącego naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., polegającego na uchyleniu decyzji organu I instancji bez rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę D. i Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta K. o zmianie terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy. Sąd stwierdził nieważność decyzji SKO, uznając, że jej uchylenie bez rozstrzygnięcia co do istoty sprawy stanowi rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Sprawa dotyczyła skargi D. i Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 stycznia 2001 r., która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia 27 listopada 2000 r. Decyzja Burmistrza zmieniała poprzednią decyzję z 18 listopada 1999 r. w zakresie terminu ważności warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. SKO uchyliło decyzję Burmistrza, powołując się na naruszenie art. 155 k.p.a., wskazując na brak zgody wszystkich stron na zmianę decyzji oraz na wygaśnięcie pierwotnej decyzji przed wydaniem decyzji zmieniającej. Sąd administracyjny stwierdził jednak nieważność decyzji SKO, uznając, że jej uchylenie w całości bez rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, umorzenia postępowania lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia stanowi rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że takie stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W związku z tym, na mocy art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd orzekł jak na wstępie, stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji i zasądzając koszty sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, uchylenie decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy, ograniczające się jedynie do uchylenia tej decyzji bez określenia stanowiska co do istoty sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i skutkuje nieważnością decyzji organu odwoławczego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 138 k.p.a. nakłada na organ odwoławczy obowiązek rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, umorzenia postępowania lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji. Ograniczenie się jedynie do uchylenia decyzji jest wadą powodującą nieważność, co potwierdza utrwalone orzecznictwo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (5)
Główne
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji jest zobowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja dotknięta rażącym naruszeniem prawa jest nieważna.
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględnia skargę w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania.
Pomocnicze
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Zmiana decyzji ostatecznej wymaga zgody wszystkich stron, która musi być wyraźna.
P.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie prawomocne, uwzględniające skargę na akty lub czynności, od których można było zaskarżyć do sądu administracyjnego, nie może być wykonywane.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się jedynie do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji bez rozstrzygnięcia co do istoty sprawy jest nieważna z powodu rażącego naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się tylko do uchylenia decyzji organu administracji I instancji jest nieważna. Takie stanowisko jest powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowo-administracyjnym.
Skład orzekający
Halina Kremis
przewodniczący
Andrzej Jurkiewicz
członek
Zygmunt Wiśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zakresie obowiązku organu odwoławczego po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną w postępowaniu administracyjnym dotyczącą zakresu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, co jest kluczowe dla praktyków.
“Kiedy uchylenie decyzji przez SKO prowadzi do jej nieważności? Kluczowa lekcja z orzecznictwa.”
Dane finansowe
WPS: 10 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 400/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-04-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-02-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Andrzej Jurkiewicz Halina Kremis /przewodniczący/ Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz, Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. i Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza na rzecz skarżących od strony przeciwnej kwotę 10 /dziesięciu/ zł. tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych. Uzasadnienie Decyzją z dnia 27.11.2000 r. Nr [...] wydaną w trybie art. 155 k.p.a. Burmistrz Miasta K. zmienił w swojej decyzji nr [...] z dnia 18.11.1999r., wydanej w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zabudowie podcieni przy budynku T. 2-4 i C. 15 w ., terminu jej ważności z 18.11.2000r. na 18.11.2001 r. Powyższą decyzją wydano po rozpatrzeniu prośby Pana Z. Ł., wnioskodawcy wydania poprzedniej decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 18.11.1999r. W odwołaniu wniesionym od decyzji z dnia 27.11.2000 r. członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej, nieruchomości przy ul. T. 2-4 /współużytkownicy wieczyści działki nr 41 przy ul. C. 15 i T. 2-4 na której położona jest nieruchomość/ stwierdzili, że już w dniu 13.10.1999r. negatywnie zaopiniowali zamierzenie wnioskodawcy pana Z. Ł. dot. zabudowy podcieni pod budynkiem T. 4 i nadal podtrzymują swoją pozytywną opinię w tym zakresie wydaną państwu B. Z. O., członkom wspólnoty. Decyzją z dnia 25 stycznia 2001r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując wniesione odwołanie i analizując akta sprawy zważyło, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 155 k.p.a., na który powołał się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał ... jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W rozpatrywanej sprawie występuje nie jedna strona, czyli wnioskodawca wydania decyzji, ale wiele stron, w tym członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości, której dotyczy wydana decyzja, a więc zmiana decyzji w trybie art. 155 powinna nastąpić tylko za ich zgodą. Zgoda stron nie może być ani dorozumiana, ani domniemana, tylko udzielona wprost i wyraźnie przez stosowne oświadczenie złożone organowi administracji. Z akt sprawy nie wynika natomiast, że wydanie decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 27.11.2000 r. nastąpiło za zgodą stron co stanowi wyraźne naruszenie dyspozycji art. 155 k.p.a. Ponadto w decyzji tej rozstrzygnięto w dniu 27.11.2000 r. o przedłużeniu terminu ważności decyzji Burmistrza Miasta K. nr [...] z dnia 18.11.1999r., która była ważna do dnia 18.11.2000 r., a więc z upływem tego terminu wygasła. Mając na uwadze powyższe Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., stwierdzając brak podstaw prawnych do jej wydania. W skardze na tę decyzję D. i Z. Ł. zarzucili, że jest ona bezzasadna, albowiem nie można było odmówić im ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja zawiera wadę, powodującą jej nieważność. Wydana ona bowiem została z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ administracji drugiej instancji ograniczył swe orzeczenie tylko do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Zgodnie z art. 138 k.p.a. organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji jest zobowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się tylko do uchylenia decyzji organu administracji I instancji jest nieważna. Takie stanowisko jest powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, począwszy od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 13.10.1983r. sygn. akt SA/KR/706/83. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie czyni zadość wymogom art. 138 kpa, co stanowi rażące naruszenie prawa, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, Sąd w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak na wstępie. Z tych też powodów zaskarżona decyzja nie może być wykonywana /art. 152 cyt. ustawy/.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI