II SA/KE 669/23

II SA/Ke 669/23 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal
Jacek Kuza /przewodniczący/
Krzysztof Armański /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 107 § 1 pkt 5, w zw. z art. 132 § 1, art. 7, 77 § 1, 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1426
art. 194 ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 21 września 2023 r. znak: SKO.PS-80/6872/3959/2023 w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo - wychowawczej uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.
Uzasadnienie
Decyzją z 21.09.2023 r. znak: SKO.PS-80/6872/3959/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (zwane dalej "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania A. G. (zwanej też dalej "stroną") od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce decyzji nr 136 z 28.07.2023 r. znak: MOPR-Op.661.50.136.2023 orzekającej o zmianie decyzji nr 104 z 26.06.2023 r. znak: MOPR-Op.661.50.104.2023, dotyczącej odmowy odstąpienia od ustalenia całości opłaty i ustalenia miesięcznej opłaty dla strony za pobyt dziecka D. Ś. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej [...] (zwanej dalej "placówką") za okres od 16.03.2023 r. do 29.02.2024 r. w ten sposób, że odstąpiono od ustalenia części miesięcznej opłaty dla strony za pobyt dziecka D. Ś. w placówce za okres od 16.03.2023r. do 31.03.2023 r. – do kwoty 52,32 zł, od 1.04.2023 r. do 29.02.2024 r. – do kwoty 101,31 zł miesięcznie, która stanowi opłatę za ww. pobyt, płatnej wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu SKO wskazało, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich z 23.03.2023 r. o sygn. akt III Nsm 472/23 udzielono zabezpieczenia w ten sposób, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania postanowiono umieścić małoletnich D. Ś. oraz W. Ś. w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Z tych względów wszczęto z urzędu 31.03.2023r. postępowanie w sprawie ponoszenia opłaty za pobyt dziecka D. Ś. i W. Ś. w pieczy zastępczej. Następnie decyzją z 26.06.2023 r. organ l instancji orzekł o:
1. odmowie odstąpienia od ustalenia całości opłaty dla strony za pobyt dziecka D. Ś. w placówce za okres od 16.03.2023 r. do 29.02.2024 r.;
2. ustaleniu miesięcznej opłaty dla strony za pobyt dziecka D. Ś. w placówce w okresie od 16.03.2023 r. do 31.03.2023 r. w kwocie 2570,40 zł, a od 1.04.2023 r. do 29.02.2024 r. w kwocie po 4.980,00 zł miesięcznie, która stanowi opłatę za ww. pobyt, płatnej wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna.
Pismem z 27.07.2023 r. strona zwróciła się do MOPR w Kielcach z wnioskiem o odstąpienie od ustalenia części opłaty za pobyt dzieci W. Ś. i D. Ś. w pieczy zastępczej.
Organ I instancji, wydając opisaną na wstępie decyzję z 28.07.2023 r. w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka D. Ś. w placówce opiekuńczo-wychowawczej – poprzez odstąpienie od ustalenia części miesięcznej opłaty dla strony, oparł się na przepisach uchwały Rady Miasta Kielce nr XIV/253/2015 z 8.10.2015 r. w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia całości lub części opłaty dla rodziców za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Św. 2015 r. poz. 2994) oraz tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do tej uchwały.
SKO, analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdziło że strona nie spełnia warunków określonych w ww. § 12 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały, niezbędnych do odstąpienia od ustalenia całości opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, gdyż nie posiada uprawnień do świadczeń pieniężnych, przyznawanych z pomocy społecznej. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 901, ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 pkt b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.07.2021 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r., poz. 1296) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 600 zł. Strona prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z R. M. oraz córką S. G., rodzina utrzymuje się z prac dorywczych R. M. w kwocie 1500 zł, renty socjalnej strony w kwocie 1445,45 zł, która jest obciążona potrąceniem niealimentacyjnym w kwocie 142,96 zł. Ponadto, strona pobiera na siebie oraz córkę zasiłek pielęgnacyjny w łącznej kwocie 431,68 zł. Dochód strony przekracza zatem 150 % kryterium dochodowego uprawniającego do korzystania ze świadczeń pieniężnych przyznawanych na podstawie ustawy o pomocy społecznej, tj. kwotę 900,00 zł na osobę w rodzinie. Z uwagi na brak podstaw do odstąpienia od ustalenia całości opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, organ I instancji zdaniem SKO zasadnie rozważył z urzędu możliwość odstąpienia od ustalenia części opłaty. Stosownie do § 11 ust. 2 pkt 2 lit. f ww. uchwały odstąpienie od ustalenia w części opłaty za pobyt dziecka może nastąpić z urzędu w sytuacji, kiedy osoba zobowiązana złożyła wniosek o odstąpienie od ustalenia całości opłaty, a spełnia przesłanki do odstąpienia od ustalenia części opłaty. Odstąpienie od ustalenia części opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej jest uzależnione od sytuacji dochodowej osoby zobowiązanej oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym (§ 13 ust. 3 ww. uchwały). Sposób wyliczania odstąpienia od ustalenia części opłaty zawiera tabela stanowiąca załącznik nr 3 do ww. uchwały (§ 13 ust. 4 ww. uchwały). Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ I instancji uznał, iż strona kwalifikuje się do odstąpienia od ustalenia części opłaty za pobyt dziecka D. Ś. w placówce. Biorąc pod uwagę zapis § 13 ust. 4 ww. uchwały oraz fakt, że miesięczny dochód rodziny w miesiącu czerwcu 2023 r. wyniósł 3.377,16 zł, tj. 1125,72 zł na osobę w rodzinie, odstąpienie od ustalenia opłaty na drugie dziecko w rodzinie nastąpiło do kwoty 3% dochodu osoby zobowiązanej, proporcjonalnie do ilości dni pobytu, tj. do kwoty 52,32 zł za okres od 16.03.2023 r. do 31.03.2023 r. oraz do kwoty 101,31 zł miesięcznie za okres od 01.04.2023 r. do 29.02.2024 r., która stanowi opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.
Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii wydatków na prywatne wizyty lekarskie SKO wyjaśniło, że zgodnie z § 2 pkt 4 ww. uchwały od dochodu można odliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, alimenty na rzecz dziecka przebywającego w pieczy zastępczej płacone dobrowolnie lub w innej wysokości niż ustalona przez sąd, alimenty płacone na rzecz innych osób niż dziecko, na które ustalana jest opłata, z zastrzeżeniem, iż obliczając dochód nie uwzględnia się otrzymanych świadczeń jednorazowych bez względu na źródło ich uzyskania. Katalog wyłączeń zawarty w tym przepisie ma charakter zamknięty, w związku z czym brak podstaw, aby dochód rodziny odwołującej się pomniejszał takie wydatki, czy wydatki związane z utrzymaniem domu i rodziny. Z uwagi na trudną sytuację materialną rodziny strony organ odwoławczy pouczył stronę o treści art. 194 ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, wskazując że może zwrócić się do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach z wnioskiem o umorzenie w całości lub części opłaty za pobyt dziecka D. Ś. w pieczy zastępczej.
W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, strona zarzuciła decyzji SKO błędne przyjęcie, że jest w stanie opłacić częściowo lub w całości pobyt dzieci D. i W. w placówce, podczas gdy wskazała jaka jest jej sytuacja materialna wnosząc o całkowite zwolnienie z kosztów. Skarżąca podniosła, że ma prawo decydować o swoich sprawach oraz swojej rodziny i nie zgadza się na nachodzenie i prześladowanie jej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja SKO, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zmianie decyzji z 26.06.2023 r., dotyczącej odmowy odstąpienia od ustalenia całości opłaty za pobyt dziecka D. Ś. za okres od 16.03.2023 r. do 29.02.2024 r. i ustalenia miesięcznej opłaty w okresie:
- od 16.03.2023 r. do 31.03.2023 r. w kwocie 2570,40 zł,
- od 1.04.2023 r. do 29.02.2024 r. w kwocie po 4.980,00 zł miesięcznie, płatnej wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna.
Jak wynika z art. 193 ust. 1 i 1a ustawy z 9.06.2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1426), zwanej dalej "ustawą", od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę za ten pobyt w wysokości:
1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka;
2) średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.
Opłatę ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym (art. 194 ust. 1 ustawy). Rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 (art. 194 ust. 2 ustawy). Z kolei zgodnie z art. 194 ust. 3 ustawy starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.
Na podstawie delegacji ustawowej przewidzianej w art. 194 ust. 2 ustawy Rada Miasta Kielce podjęła uchwałę nr XIV/253/2015 z 8.10.2015 r. w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia całości lub części opłaty dla rodziców za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Św. 2015 r. poz. 2994). W § 12 i 13 tej uchwały przewidziano przesłanki uprawniające do odstąpienia od ustalenia opłaty odpowiednio w całości lub w części.
W rozpatrywanym przypadku A. G. w terminie przewidzianym na wniesienie odwołania od decyzji z dnia 26.06.2023 r., której rozstrzygnięcie powyżej przywołano, złożyła do MOPR w Kielcach wniosek w trybie art. 194 ust. 3 ustawy o odstąpienie od ustalenia części opłaty za pobyt dziecka D. Ś. (a także W. Ś.) w pieczy zastępczej, podnosząc w jego uzasadnieniu m.in., że "nie jest w stanie płacić tak wysokiej kwoty na synów". Traktując to pismo jako odwołanie, organ I instancji wydał decyzję z dnia 28.07.2023 r., utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją SKO. W podstawie prawnej decyzji z 28.07.2023 r. przywołano m.in. art. 132 K.p.a., zaś jej rozstrzygnięcie brzmi następująco:
"zmienić decyzję Nr 104 z dnia 26.06.2023 r. znak: MOPR-Op.661.50.104.2023 dotyczącą odmowy odstąpienia od ustalenia całości opłaty i ustalenia miesięcznej opłaty dla Pana/i/ A. G. za pobyt dziecka/i/ D. Ś. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej [...] za okres od 16.03.2023 r. do 29.02.2024 r. w ten sposób, że:
odstąpić od ustalenia części miesięcznej opłaty dla Pana/i/ A. G. za pobyt dziecka/i/ D. Ś. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej [...] za okres:
od 16.03.2023 r. do 31.03.2023 r. - do kwoty 52,32 zł,
od 01.04.2023 r. do 29.02.2024 r. - do kwoty 101,31 zł miesięcznie,
która stanowi opłatę za w/w pobyt, płatnej wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna".
W ocenie Sądu tak sformułowane rozstrzygnięcie, zaakceptowane przez SKO w zaskarżonej decyzji, jest nieprawidłowe i narusza w sposób istotny art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 132 § 1 K.p.a. w zw. z art. 194 ust. 1 i 3 ustawy. W istocie z rozstrzygnięcia tego nie wynika bowiem jaką opłatę ma ponosić skarżąca. Jak należy wnosić, skoro organ w decyzji z 28.07.2023 r. odstępuje od ustalenia części miesięcznej opłaty, to jednocześnie zmianie ulega wysokość opłaty, jaką ma uiszczać skarżąca. Z rozstrzygnięcia wynika zresztą, że organ zmienia decyzję z dnia 26.06.2023 r. "dotyczącą odmowy odstąpienia od ustalenia całości opłaty i ustalenia miesięcznej opłaty (...)". Organ nie ustala jednak na nowo zmienionej wysokości opłaty. W efekcie aby to ustalić należy posłużyć się obiema decyzjami – tą z 26.06.2023 r., gdzie ustalono wysokość opłaty (ale bez żadnego odstąpienia), i tą z 28.07.2023 r., gdzie odstąpiono od jej ustalenia w części. Może to stwarzać problem choćby na etapie ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Poza tym taki sposób rozstrzygnięcia zaburza logikę orzekania – najpierw bowiem należy rozważyć możliwość odstąpienia od ustalenia opłaty, by następnie móc ją ustalić (por. m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z 17.02.2021 r., sygn. IV SA/Wr 62/21). Skoro organ zdecydował się na jednoczesne orzeczenie w tych dwóch kwestiach w decyzji z 26.06.2023 r., to nie mógł następnie zmienić tej decyzji orzekając wyłącznie o odstąpieniu od ustalenia opłaty w części, pozostawiając ustaloną już wysokość opłaty w pierwotnej decyzji. Jednocześnie dodatkową wątpliwość wprowadza stwierdzenie zawarte po wskazaniu kwoty, do której organ odstępuje od ustalenia opłaty, a mianowicie: "(...) która stanowi opłatę za w/w pobyt". Użycie takiego sformułowania sugeruje, że to kwota 101,31 zł jest ustaloną miesięczną opłatą, co z kolei pozostaje w sprzeczności z wcześniejszą częścią rozstrzygnięcia. Wątpliwości tych bynajmniej nie rozwiewa uzasadnienie decyzji – ani organu I ani II instancji – gdzie oba te organy powtarzają analogiczne stwierdzenie, jakie pojawia się w treści rozstrzygnięcia.
Podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie, jako element decyzji administracyjnej, będący jej kwintesencją i wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego, winno być jednoznaczne i niewymagające szczególnej analizy. Musi być ono indywidualne, co do adresata decyzji, jak i konkretne, co do przedmiotu uprawnienia, a w szczególności, co do precyzyjnego określenia obowiązku, który może podlegać przymusowemu wykonaniu w trybie u.p.e.a. Sentencja decyzji powinna więc jednoznacznie wskazywać jaki obowiązek ciąży na zobowiązanym. Wykonanie tego obowiązku w sposób określony w sentencji pozwoli na jednoznaczną ocenę, czy zobowiązany wykonał ów obowiązek zgodnie z nakazem (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 10.10.2017 r., sygn. II SA/Rz 843/17, wyrok WSA w Kielcach z 24.10.2019 r., sygn. II SA/Ke 560/19).
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że zgodnie z art. 132 § 1 K.p.a., który w tym przypadku zastosował organ, jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję, uzna, że to odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sytuacji zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy wydając decyzję z dnia 28.07.2023 r., organ I instancji w całości uwzględnił odwołanie strony. Co prawda organ ten, powołując się na zapisy ww. uchwały Rady Miasta Kielce z 8.10.2015 r., odstąpił od ustalenia miesięcznej opłaty w maksymalnej możliwej wysokości, jednak biorąc pod uwagę wymiar tego odstąpienia (zasadniczo do kwoty 101,31 zł miesięcznie) w stosunku do ustalonej opłaty (4980 zł miesięcznie) trudno uznać, by stanowiło to spełnienie oczekiwań strony odwołującej się, która – jak wspomniano – w piśmie potraktowanym jako odwołanie podkreślała, że "nie jest w stanie płacić tak wysokiej kwoty na synów". Dla uniknięcia wątpliwości czy zachodzi możliwość skorzystania z dyspozycji art. 132 § 1 K.p.a. organ winien był w ocenie Sądu zwrócić się do skarżącej o sprecyzowanie w jakiej części żąda odstąpienia od ustalenia opłaty. O tym, że jest to kwota wyższa niż przyjęta w decyzji świadczyć może jednak choćby fakt, że A. G. skorzystała z możliwości zaskarżenia zarówno decyzji zmieniającej organu I instancji (nota bene wnosząc w odwołaniu o "uchylenie opłaty (...) w kwocie 4980,00 zł"), jak i decyzji SKO. W aktualnej sytuacji należy także zwrócić uwagę na termin określony w art. 133 K.p.a., przewidziany na wydanie nowej decyzji w myśl zastosowanego przez organ art. 132 § 1 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd uznał bowiem, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 132 § 1 K.p.a. w zw. z art. 194 ust. 1 i 3 ustawy, a także art. 7, 77 § 1, 107 § 3 K.p.a., co determinowało konieczność uchylenia decyzji organów obu instancji. Z uwagi na stwierdzone uchybienia proceduralne za przedwczesne Sąd uznał odnoszenie się do zarzutów dotyczących orzeczenia o odstąpieniu w zbyt niskiej zdaniem skarżącej wysokości. Rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższą argumentację i zastosuje się do wytycznych, jakie wynikają z poczynionych rozważań.