II SA/Ke 659/22

II SA/Ke 659/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2023-03-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Jacek Kuza
Krzysztof Armański /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 75 ust. 4 i ust. 5
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Jacek Kuza Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi O. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2022 r. [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 października 2022 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "Kolegium"), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków z siedzibą w M. k. W. oraz Towarzystwa Ochrony Przyrody z siedzibą w W., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Ł. z
3 czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie pozytywnej opinii projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Pozyskiwaniu Kruszywa z likwidacji odsypiska usytuowanego w korycie rzeki W. km 247+100 do km 247+900 pod miejscowością Siedleszczany", uzupełnione postanowieniem tego organu z 5 maja 2022 r., uwzględniającym wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarte w wyrokach z 10 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Ke [...] oraz 5 października 2021 r., sygn. akt
II SA/Ke [...].
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Kolegium wyjaśniło, że niniejsza sprawa była już dwukrotnie przedmiotem analizy organu odwoławczego, który ostatnio postanowieniem z 8 maja 2020 r. znak: [...] uchylił w całości wydane w tej sprawie postanowienie Wójta Gminy Ł. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na braki uzasadnienia tego rozstrzygnięcia.
Badając sprawę w trybie zażaleniowym Kolegium wskazało, że kontrolowane postępowanie toczy się na podstawie wniosku "KRUSZTAR" Sp. z o.o. z siedzibą C. z 28 października 2013 r.
Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (dalej "u.o.o.ś."), w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie 24 września 2019 r. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw - w przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, wykraczającego poza obszar jednej gminy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami, prezydentami miast. Stosownie bowiem do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., do spraw wszczętych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1 oraz w art. 3 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Dalej Kolegium wyjaśniło, że porozumienie, o którym mowa w art. 75 ust. 4 u.o.o.ś., to przypadek współdziałania organów administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej, do którego stosuje się art. 106 k.p.a. stanowiący, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Porozumienie przy wydawaniu decyzji powinno obejmować wspólną zgodę organów współdziałających na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, co w przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje w trakcie postępowania dotyczącego wydania tego aktu.
Kolegium wskazało, że stanowisko Wójta Gminy Ł. nie stanowi uzgodnienia projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a jest aprobatą dla planowanego przedsięwzięcia na terenie właściwości tego organu. Tryb tego porozumienia wynika z przepisu prawa materialnego, tj. art. 75 ust. 4 u.o.o.ś., a jego kwestie proceduralne reguluje art. 106 k.p.a. Powołane przepisy prawa nie dopuszczają trybu uzgodnienia projektu decyzji, a jedynie działanie w porozumieniu mającym formę postanowienia wydanego w trybie art. 106 k.p.a. Do postanowień stanowiących wyraz działania organów "w porozumieniu" ma zastosowanie art. 124 k.p.a., regulujący treść postanowienia i wymogi dotyczące uzasadnienia prawnego i faktycznego. Kolegium wskazało, że następstwem takiego charakteru "porozumienia" jest dopuszczalność kwestionowania prawidłowości ustalenia stanu faktycznego i zastosowanych przepisów obowiązującego prawa, w tym prawa miejscowego.
Kolegium wyjaśniło, że postanowienie zostało uzupełnione zgodnie z wnioskiem strony skarżącej. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym mapy przesłanej przez organ pierwszej instancji, wynika, że działka nr [...] w miejscowości Ł., gmina Ł. nie jest w całości objęta omawianym przedsięwzięciem, a jedynie jej część stanowiąca powierzchnię 0,037 ha. Na tej części działki realizowane będzie przedsięwzięcie poboru kruszywa i zabezpieczenie działań przed ujemnym wpływem na środowisko.
W związku z tym zarzut dotyczący niewłaściwości organu w zakresie organu głównego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz braku ustalenia poprawnie stanu faktycznego sprawy jest niezasadny, mając na uwadze zajętość działki na terenie gminy Ł..
Kolegium wskazało, że z treści postanowienia organu pierwszej instancji wynika jednoznacznie, że organ ten akceptuje przedsięwzięcie na terenie ww. działki i nie wnosi uwag do możliwości i warunków jego realizacji. W ocenie tego organu nie istnieje konieczność ustalania innych dodatkowych wymagań w zakresie warunków realizacji ww. przedsięwzięcia.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia w zakresie tego, w jakim stopniu przedsięwzięcie będzie miało wpływ na jednolite części wód powierzchniowych, Kolegium podniosło, że Wójt Gminy Ł. nie jest organem właściwym do oceny tych okoliczności, gdyż kwestia ta była przedmiotem badania przez organ wyspecjalizowany jakim jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w R..
Kolegium podkreśliło, że współdziałanie organów nie ma charakteru uzgodnienia projektu decyzji i w związku z tym nie może być prowadzona ocena prawidłowości projektu tej decyzji, jak chce tego strona skarżąca. Z tego względu nie mogą być przedmiotem rozpoznania w tym postępowaniu zarzuty dotyczące prawidłowości opracowanego projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zarzuty te będą mogły zostać podniesione na dalszym etapie postępowania, tj. postępowaniu odwoławczego od decyzji Burmistrza [...] i G. S..
Co do zarzutu bezprzedmiotowości postępowania Kolegium wskazało, że postępowanie odwoławcze od decyzji środowiskowej zostało zawieszone. Postępowanie odwoławcze jest postępowaniem merytorycznym i jego istotą jest ponowne rozpatrzenie całej sprawy, a nie tylko wybranych jej aspektów. W związku z tym organ odwoławczy będzie badał całość sprawy i wszystkie wydane do tej pory rozstrzygnięcia i analizował ich wpływ na ostateczną treść wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Skargę na powyższe postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosło O. M. (dalej też "Towarzystwo"), zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 k.p.a., w związku z:
- art. 75 ust. 4 u.o.o.ś. i art. 106 § 1 k.p.a., gdyż organ odwoławczy myli się, że ocena przez Wójta Gminy Ł. prawidłowości opracowanego projektu decyzji Burmistrza [...] i G. S. o środowiskowych uwarunkowaniach dla omawianego przedsięwzięcia - w części właściwej miejscowo dla tej gminy - nie jest przedmiotem współdziałania organów;
- art. 82 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś. oraz art. 29 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, z uwagi na położenie przedsięwzięcia w obszarze sieci Natura 2000 "T. Dolina W." (PLH 180049), ponieważ w projekcie środowiskowych uwarunkowań i decyzji wydanej 14 grudnia 2020 r. w sprawie nie przedstawiono stanowiska dotyczącego konieczności przeprowadzenia powtórnej OOŚ - na etapie uzyskania koniecznego w obszarze Natura 2000 pozwolenia na budowę dla prac remontowych przy budowli wodnej (ostrodze) w miejscowości Ł.;
- art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., z powodu błędnego utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji w sytuacji gdy z przyczyn wskazanych w skardze zasługuje ono na uchylenie.
W uzasadnieniu skargi Towarzystwo podniosło, że uszła uwadze organów obu instancji istotna w tej sprawie okoliczność, iż projekt środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia wymagającego przeprowadzenia oceny jego oddziaływania na środowisko (OOŚ), w skład którego wchodzi także remont budowli wodnej przy lewym brzegu W. w miejscowości Ł. powinien, w związku z art. 29 ust. 6 Prawa budowlanego zawierać stanowisko Burmistrza B. S. o konieczności przeprowadzenia powtórnej OOŚ, zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 4 u.o.o.ś. Natomiast w uzasadnieniu decyzji środowiskowej, związanej z udziałem społeczeństwa zawrzeć uzasadnienie w przedmiocie nałożenia, bądź też nie nałożenia wymienionego obowiązku, zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c u.o.o.ś., kierując się kryteriami podanymi w art. 82 ust. 2 pkt 1-3 tej ustawy. Okoliczności te wynikają z położenia przedsięwzięcia w specjalnym obszarze ochrony siedlisk przyrodniczych Natura 2000 "T. Dolina W.", w którym zachodzi konieczność wydania zezwolenia na budowę dla przeprowadzenia prac remontowych - budowli wodnej (tamy poprzecznej).
Zdaniem skarżącego Towarzystwa, z uwagi na nieuwzględnienie powyższego, ustalenia środowiskowe, jak również wydana 14 grudnia 2020 r. w pierwszej instancji decyzja środowiskowa są wadliwe. Ponieważ poruszona przez Towarzystwo kwestia dotyczy części przedsięwzięcia położonego w gm. Ł. - W. Gminy Ł. nie powinien uzgodnić na rzecz Burmistrza B. S. projektu środowiskowych uwarunkowań dotyczących realizacji wymienionych prac remontowych.
Nadto strona skarżąca, powołując się na art. 106 k.p.a., zarzuciła, że Kolegium nie ma racji twierdząc, że skoro współdziałanie organów nie ma charakteru uzgodnienia projektu decyzji, to nie może być prowadzona ocena projektu tej decyzji. Wynika to bowiem nie tylko z wykładni celowościowej art. 106 § 1 k.p.a. oraz z brzmienia art. 75 ust. 4 u.o.o.ś. (przed jego nowelizacją) o współdziałaniu organów - wydającego decyzję środowiskową z organem "mniejszościowym" właściwym miejscowo dla mniejszej części przedsięwzięcia. Stanowisko Towarzystwa, że postanowienie Wójta Gminy Ł. powinno dotyczyć wprost projektu decyzji środowiskowej, w szczególności jej uzgodnienia wynika również z treści postanowienia Wójta Gminy Ł. z 3 czerwca 2020 r., powtórzonej także w sentencji zaskarżonego w niniejszej skardze postanowienia Kolegium.
Strona skarżąca podkreśliła, że gdyby weryfikacja prawidłowości projektu środowiskowych uwarunkowań (w zakresie miejscowo właściwym dla mniejszościowego organu współdziałającego) nie była obligatoryjna to omawiane współdziałanie nie miałoby żadnego celu.
Dodatkowo Towarzystwo wniosło o rozstrzygnięcie przez Sąd, czy prowadzone przez Kolegium postępowanie odwoławcze zakończone 12 października 2022 r. nie było bezprzedmiotowe, wobec wskazania w oddalonym przez ten organ zażaleniu, że 14 grudnia 2020 r. została wydana przez Burmistrza B. S. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia. W ocenie skarżącego, współdziałanie organów w sprawie winno bowiem zostać zakończone ostatecznie jeszcze przed wydaniem tej decyzji - niezależnie, czy posiada ona walor ostateczności, czy też nie. Mając na uwadze powyższe, Towarzystwo wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
W piśmie procesowym z 8 lutego 2023 r. uczestnik postępowania - T. W. poparło twierdzenia i wnioski skargi O. M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną, zastrzeżeniem art. 57 a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego to rozstrzygnięcie postanowienia organu pierwszej instancji.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Kolegium utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Ł. z
3 czerwca 2020 r. w przedmiocie pozytywnej opinii projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Pozyskiwaniu Kruszywa z likwidacji odsypiska usytuowanego w korycie rzeki W. km 247+100 do km 247+900 pod miejscowością Siedleszczany", uzupełnione postanowieniem tego organu z 5 maja 2022 r., uwzględniającym wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarte w wyrokach z 10 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Ke [...] oraz 5 października 2021 r., sygn. akt
II SA/Ke [...].
Jedynie dla porządku przypomnieć należy, że postępowanie w tej sprawie toczyło się w związku z wnioskiem "KRUSZTAR" Sp. z o.o. z siedzibą C. z 28 października 2013 r. Niniejsza sprawa była już dwukrotnie przedmiotem analizy Kolegium, które ostatnio postanowieniem z 8 maja 2020 r. znak: [...] uchyliło w całości postanowienie Wójta Gminy Ł. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na braki uzasadnienia tego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (dalej "u.o.o.ś."), w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie 24 września 2019 r. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw - w przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, wykraczającego poza obszar jednej gminy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami, prezydentami miast. Stosownie bowiem do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., do spraw wszczętych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1 oraz w art. 3 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Przede wszystkim wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko Kolegium, że porozumienie, o którym mowa w art. 75 ust. 4 u.o.o.ś., to przypadek współdziałania organów administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej, do którego stosuje się art. 106 k.p.a. stanowiący, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Porozumienie przy wydawaniu decyzji powinno obejmować wspólną zgodę organów współdziałających na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, co w przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje w trakcie postępowania dotyczącego wydania tego aktu.
Rację ma również Kolegium, że stanowisko Wójta Gminy Ł. nie stanowi uzgodnienia projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a jest aprobatą dla planowanego przedsięwzięcia na terenie właściwości tego organu. Tryb tego porozumienia wynika z przepisu prawa materialnego, tj. art. 75 ust. 4 u.o.o.ś., a jego kwestie proceduralne reguluje art. 106 k.p.a. Powołane przepisy prawa nie dopuszczają trybu uzgodnienia projektu decyzji, a jedynie działanie w porozumieniu mającym formę postanowienia wydanego w trybie art. 106 k.p.a. Do postanowień stanowiących wyraz działania organów "w porozumieniu" ma zastosowanie art. 124 k.p.a., regulujący treść postanowienia i wymogi dotyczące uzasadnienia prawnego i faktycznego. Następstwem takiego charakteru "porozumienia" jest dopuszczalność kwestionowania prawidłowości ustalenia stanu faktycznego i zastosowanych przepisów, w tym prawa miejscowego.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz literaturze przedmiotu wskazuje się, że porozumienie, o którym mowa w art. 75 ust. 4 u.o.o.ś. to przypadek współdziałania organów administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej, do którego stosuje się art. 106 k.p.a. Od strony praktycznej może to polegać na tym, że organ właściwy do wydania decyzji, po zakończeniu postępowania dowodowego, przygotowuje projekt decyzji i przedstawia go organom współdziałającym, które go akceptują albo odmawiają zaakceptowania, przy czym swoje stanowisko wyrażają w formie postanowienia, na które służy zażalenie. W ten sposób zostaje zrealizowany zamysł ustawodawcy, że decyzja ma być wydana w porozumieniu organów ( por. wyrok NSA z 18 maja 2016 r., sygn. akt II OSK [...], LEX nr 2083497).
W orzecznictwie się podkreśla się również, że porozumienie o którym mowa wyżej, przybiera formę postanowienia, albowiem w braku przepisu szczególnego w u.o.o.ś., decyduje o tym art. 106 § 5 k.p.a., stanowiąc, że zajęcie stanowiska przez ten organ (współdziałający) następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Wydanie postanowienia w ramach działania w porozumieniu organ dokonuje nie tylko w granicach swej właściwości, ale także swoich kompetencji ograniczonych wyłącznie do tej części rozstrzygnięcia, która dotyczy obszaru właściwości miejscowej organu współdziałającego. Tylko zatem w zakresie dotyczącym części przedsięwzięcia położonego na terenie organu działającego w porozumieniu ma on uprawnienie i obowiązek współdecydowania o jego środowiskowych uwarunkowaniach (por. wyrok WSA w Gdańsku z 20 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd [...], LEX nr 2509065).
W. również wskazać, że w doktrynie przez "porozumienie" rozumie się wspólne kształtowanie treści rozstrzygnięcia głównego i traktowane jest jako coś więcej niż tylko akceptacja treści proponowanego rozstrzygnięcia bądź jej brak przed formalnym wydaniem decyzji. Dalej idący wpływ organów działających w porozumieniu niż w uzgodnieniu uzasadniony jest charakterem stosunku prawnego łączącego kilka równorzędnych podmiotów samorządowych, których stopień zaangażowania w sprawę różni się tylko ilościowo, nie zaś jakościowo (por. M. Makowski, Wydawanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w porozumieniu z innym organem – na podstawie art. 75 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, CASUS 2012, nr [...], s. 50). Organ współdziałający w tym przypadku przyczynia się do poszerzenia wiedzy organu prowadzącego postępowanie główne o dodatkowe informacje dotyczące zakresu jego właściwości miejscowej, a wyrażone przez niego stanowisko musi zostać uwzględnione przez organ wydający decyzję. Nie budzi bowiem wątpliwości, że stanowisko organu współdziałającego, w porozumieniu z którym należy wydać decyzję, jest wiążące dla organu decydującego, a treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji głównej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego 5 sędziów NSA z dnia 15 lutego 1999 r., OPK [...], publ. ONSA [...]/80).
Odnosząc się do zarzutu braku uzasadnienia faktycznego i merytorycznego postanowienia wyjaśnić trzeba, że wbrew zarzutom skargi z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym mapy przesłanej przez organ pierwszej instancji, wynika, że działka nr [...] w miejscowości Ł., gmina Ł. nie jest w całości objęta omawianym przedsięwzięciem, a jedynie jej część stanowiąca powierzchnię 0,037 ha i na tej części działki realizowane będzie przedsięwzięcie. W konsekwencji powyższego, zarzut dotyczący niewłaściwości organu w zakresie organu głównego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz braku poprawnie ustalonego stanu faktycznego sprawy jest nieuzasadniony. Z treści postanowienia wynika jednoznacznie, że organ pierwszej instancji akceptuje przedmiotowe przedsięwzięcie na terenie działki i nie wnosi uwag do możliwości i warunków jego realizacji.
Również pozostałe zarzuty skargi są nieuzasadnione. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że Wójt Gminy Ł. nie jest organem właściwym do oceny okoliczności związanych z oceną wpływu tego przedsięwzięcia, gdyż kwestia ta była przedmiotem badania przez organ wyspecjalizowany - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R.. Ponieważ - jak już wskazano wyżej - współdziałanie organów nie ma charakteru uzgodnienia projektu decyzji, brak jest podstaw do dokonywania przez skarżony organ oceny prawidłowości projektu tej decyzji. Jak słusznie zauważyło Kolegium, poza ramami kontrolowanej sprawy pozostaje kwestia oceny prawidłowości opracowanego projektu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zarzuty te będą mogły zostać podniesione na dalszym etapie postępowania, tj. w postępowaniu odwoławczym od decyzji Burmistrza [...] i G. S..
Co do zarzutu bezprzedmiotowości postępowania również i ten zarzut jest bezzasadny. Jak wynika z akt sprawy postępowanie odwoławcze od decyzji środowiskowej zostało zawieszone. Należy podkreślić, że postępowanie odwoławcze - tak jak postępowanie przed organem pierwszej instancji - jest postępowaniem merytorycznym, a jego istotą jest ponowne rozpatrzenie sprawy w całym jej aspekcie. Zatem rolą organu odwoławczego będzie ocena całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, wszystkich wydanych dotychczas rozstrzygnięć i ich analiza w kontekście wpływu na wynik sprawy - ostateczną treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.