II SA/Ke 654/23

II SA/Ke 654/23 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal
Renata Detka /sprawozdawca/
Sylwester Miziołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
III OSK 1932/24 - Postanowienie NSA z 2025-02-04
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1839
paet. 3 ust. 1 pkt 62
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko
Dz.U. 2023 poz 1094
art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 64a ust. 1 pkt 1-3, art. 63 ust. 1 pkt 1-3, art. 84 ust. 1, 85 ust. 2 pkt 2, art. 62a ust. 1, art. 82 ust. 3, art. 84 ust. 3
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  oceny oddziaływania na środowisko (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2024 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 13 września 2023 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez B. D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy O. z 4 sierpnia 2023 r.
o środowiskowych uwarunkowaniach, którą orzeczono:
I. o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa obwodnicy O. - etap III", projektowanego na terenie województwa świętokrzyskiego, w powiecie staszowskim, w gminie O., na terenie trzech obrębów ewidencyjnych: obręb 0006 O., obręb 0012 W., obręb 0001 B., na działkach o następujących numerach ewidencyjnych:
- obręb 0006 O.: [...];
- obręb 0012 [...]
- obręb 0001 [...] oraz
II. zobowiązano do spełnienia następujących warunków i wymagań:
1. w przypadku konieczności odwodnienia wykopów budowlanych wody z odwodnienia należy uprzednio oczyścić z zawiesiny przed wprowadzeniem do odbiornika;
2. zaplecze budowy oraz miejsca postoju maszyn i urządzeń budowlanych należy zlokalizować w odległości nie mniejszej niż 10 m od rowów melioracyjnych;
3.projektowane przepusty na rowach melioracyjnych winny posiadać parametry umożliwiające swobodny przepływ wód w urządzeniach. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia należy utrzymać przepusty w dobrym stanie technicznym poprzez ich konserwację;
4. prace budowlane należy prowadzić w sposób, który nie będzie powodował ingerencji w istniejące urządzenia melioracji wodnej (rowy melioracyjne, podziemna sieć drenarska), a w przypadku braku takiej możliwości z zaplanowaniem działań przebudowy melioracyjnego stosownie do potrzeb zachowania funkcji;
III. charakterystyka planowanego przedsięwzięcia stanowi załącznik nr [...] do niniejszej decyzji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że odwołanie od opisanego wyżej rozstrzygnięcia organu I instancji wniósł B. D., zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez nieustalenie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.
W ocenie skarżącego, dołączona do wniosku karta informacyjna przedsięwzięcia nadal nie została sporządzona zgodnie z art. 61a ustawy z dnia 3 października
2008 r. udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i jest zbyt ogólnikowa. W karcie nie podano ilości surowców i materiałów budowlanych niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, nadto podana w decyzji charakterystyka wnioskowanego przedsięwzięcia jest zbyt ogólna i nieprecyzyjna. Ponadto skarżący podniósł, że w przebiegu planowanej obwodnicy w żaden sposób nie uwzględniono istniejącej już drogi gminnej gruntowej, która przebiega wzdłuż granicy jego działki. Jak twierdzi skarżący, planowana obwodnica odcina kawałek jego nieruchomości, którego nie będzie mógł użytkować, także Gmina nie jest zainteresowana jego przejęciem. W podsumowaniu odwołania wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Kolegium wskazało na art. 73 ust. 1 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r. i ustaliło, że pismem z 29 września 2022 r. Gmina O. złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa obwodnicy O. - etap III" realizowanego na terenie obrębów ewid. O., W. oraz B..
SKO wskazało, że sprawa była już przedmiotem postępowania organów I i II instancji, a decyzją z 6 kwietnia 2023 r. Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną przez stronę decyzję Burmistrza [...] i Gminy O. z 30 stycznia 2023 r. o określeniu środowiskowych uwarunkowań dla ww. inwestycji i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania.
Po zwrocie akt, organ I instancji przeprowadził bardzo szczegółowe postępowanie uzupełniająco-dowodowe z pełnym uwzględnieniem stanowiska Kolegium zajętego w ww. decyzji kasacyjnej, a następnie wydał decyzję opisaną na wstępie.
Kolegium podniosło, że długość planowanego odcinka drogi wynosi ok. 2,824 km. Jest on trzecim etapem budowy ciągu komunikacyjnego stanowiącego obwodnicę miejscowości O.. W ramach zamierzenia inwestycyjnego przewidziano wykonanie nowej konstrukcji jezdni, wykonane zostaną także pobocza utwardzone kruszywem, zjazdy oraz odwodnienie korpusu drogowego poprzez profilowanie rowów, montaż przepustów, wykonane zostanie oznakowanie pionowe i poziome drogi. W związku z kolizją projektowanej drogi z istniejącą siecią energetyczną przewidziano jej przebudowę na odcinku ok. 60 m na warunkach zarządzającego siecią. Szerokość pasa drogowego wyniesie ok. 18 m; klasa drogi D - jednojezdniowa, dwukierunkowa; kategoria obciążenia ruchem KR 3; szerokość jezdni ok. 7 m; szerokość poboczy utwardzonych kruszywem ok. 1,25 m; nachylenie skarp 1:1,5; nawierzchnia bitumiczna; prędkość projektowa ok. 30 km/h.
Realizacja zamierzenia inwestycyjnego ma na celu wyprowadzenie ruchu tranzytowego z centrum miejscowości O.. Natężenie ruchu pojazdów na drodze w karcie informacyjnej przedsięwzięcia określono na poziomie ok. 193 pojazdy/dobę. Obecnie teren przeznaczony pod inwestycję stanowią drogi, tereny użytkowane rolniczo, rowy melioracyjne, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz teren leśny. Droga wraz z niezbędną infrastrukturą będzie zajmować obszar ok. 4,57 ha. Przewidziano zajęcie ok. 3000 m2 terenów zadrzewionych i zakrzewionych oraz terenów leśnych. W ramach realizacji przedsięwzięcia przewidziano wycięcie ok. 278 szt. sosny zwyczajnej oraz ok. 20 arów krzewów. Mając na uwadze powyższe, przewidziano nasadzenie ok. 278 szt. np. lipy w wieku co najmniej 3 lat. Jak wynika
z karty informacyjnej przedsięwzięcia, drzewa zostaną nasadzone na terenie działek inwestycyjnych. Realizacja inwestycji nie wiąże się z koniecznością wyburzeń obiektów kubaturowych.
Na terenie inwestycyjnym i w jego sąsiedztwie nie stwierdzono gatunków roślin naczyniowych, siedlisk przyrodniczych oraz gatunków grzybów podlegających ochronie. Odnotowano natomiast występowanie gatunków zwierząt pospolitych
i szeroko rozpowszechnionych w kraju, w tym gatunków podlegających ochronie.
Najbliższa zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zagrodowa zlokalizowana została w odległości min. 100 m od drogi.
SKO wskazało, że inwestycja należy do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 3 października 2008 r. w związku z § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Dlatego zgodnie z treścią art. 71 ust. 2 ww. ustawy, wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia jest Burmistrz [...] i Gminy O..
Organ ustalił, że dla terenu objętego wnioskiem Gmina O. nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Kolegium podniosło, że przedłożone akta sprawy dokumentują, że organ
I instancji prawidłowo i w sposób zgodny z prawem informował strony i osoby zainteresowane o przebiegu postępowania oraz o decyzji je kończącej. Obwieszczeniem z 6 października 2022 r. Burmistrz [...] i Gminy O. zawiadomił o wszczęciu postępowania: wnioskodawcę oraz strony postępowania zgodnie z art. 74 ust. 3 ww. ustawy oraz art. 49 k.p.a., ponieważ w przedmiotowej sprawie liczba stron przekracza 10. Zawiadamianie stron o czynnościach organu nastąpiło poprzez obwieszczenia na tablicach ogłoszeń w miejscowości O., W. oraz B., na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy O. oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy O..
Po wydaniu przez Kolegium decyzji kasacyjnej, organ I instancji pozyskał od pełnomocnika wnioskodawcy uzupełnioną kartę informacyjną przedsięwzięcia,
a następnie, stosownie do postanowień art. 64 ust. 1 ustawy, wystąpił ponownie do organów tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w S. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia, przesyłając w załączeniu dokumentację załączoną do wniosku.
W odpowiedzi na powyższe:
1. Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody [...] w opinii z 17 maja 2023 r. zajął stanowisko, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przy uwzględnieniu określonych szczegółowo warunków, które - po dokonaniu uprzedniej ich analizy - organ I instancji w pełnym zakresie uwzględnił
w swoim rozstrzygnięciu;
2. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. w opinii z 24 maja 2023 r. zajął stanowisko, że dla przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
3. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. postanowieniem z 29 czerwca 2023 r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Analizując treść wszystkich uzgodnień Kolegium podkreśliło, że w sposób zgodny organy uzgadniające zajęły stanowisko, że dla ww. przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
W związku z tym organ I instancji wskazał, że na podstawie przedłożonej analizy oddziaływań inwestycji, opisanej w uzupełnionej karcie informacyjnej, przy zachowaniu czynników ograniczających jej wpływ na środowisko oraz biorąc pod uwagę rodzaj i skalę, możliwe zagrożenia dla środowiska oraz zdolność jego samooczyszczania i odnawiania zasobów naturalnych, inwestycja nie powinna pogorszyć ponadnormatywnie stanu środowiska, w tym nie powinna negatywnie wpłynąć na zdrowie i życie ludzi.
Przywołując treść art. 73 ust. 1, art. 71 i art. 84 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Kolegium stwierdziło, że decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy zawarte w tych przepisach. Wbrew zarzutom odwołania, uzupełniana wielokrotnie karta informacyjna przedsięwzięcia jest kompletna i zawiera wszystkie ustawowo wymagane informacje wystarczające do przeprowadzenia postępowania, a następnie do wydania wnioskowanej decyzji. Nie ma racji skarżący podnosząc zarzuty braków w tym dokumencie; rodzaj i przewidywana ilość wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, powierzchnia zajmowanej nieruchomości oraz dotychczasowy sposób wykorzystywania i pokrycia nieruchomości szatą roślinną zostały opisane
w uzupełnieniu karty z 14 czerwca 2023 r. na stronach 1-6, a wariantowość na stronie 5 i 6. Nadto, uzupełnienie to zostało ocenione za wystarczające między innymi przez organ specjalistyczny w zakresie ochrony środowiska, tj. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., który wyraził swoją pozytywną opinię w postanowieniu z 29 czerwca 2023 r.
Z uwagi na charakter przedsięwzięcia i niewprowadzanie w związku z realizacją inwestycji obcych gatunków i gatunków inwazyjnych, nie przewiduje się wpływu na różnorodność biologiczną rozumianą jako liczebność i kondycja populacji występujących gatunków, w szczególności gatunków chronionych, rzadkich lub ginących oraz ich siedlisk, w tym utratę, fragmentację lub izolację siedlisk oraz zaburzenia funkcji przez nie pełnionych, a także na ekosystemy - ich kondycję, stabilność, odporność na zaburzenia, fragmentację i pełnione funkcje w środowisku.
Następnie organ II instancji szczegółowo opisał charakterystykę przedsięwzięcia oraz środków zabezpieczających środowisko w zakresie:
- okresowego zajęcia terenu - miejsca magazynowania materiałów budowlanych oraz przechowywania sprzętu budowlanego;
- magazynowania materiałów budowlanych oraz substancji i preparatów stosowanych na etapie realizacji przedsięwzięcia, z kart charakterystyki których wynika, że mogą stanowić zagrożenie dla wód lub dla gleby,
- wyposażenia placu budowy oraz zaplecza,
- tankowania, serwisowania oraz parkowania maszyn i urządzeń oraz pojazdów budowlanych,
- emisji hałasu oraz zanieczyszczeń powietrza w okresie realizacji przedsięwzięcia,
- transportu materiałów i urobku ziemnego,
- właściwej jakości i sprawności sprzętu, maszyn i urządzeń wykorzystywanych do prac budowlanych przy realizacji planowanego przedsięwzięcia,
- wykonania wykopów,
- magazynowania odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych,
- wyposażenia zaplecza budowy w przenośne, szczelne sanitariaty,
- zagospodarowania powstałych niezanieczyszczonych mas ziemnych,
- minimalizacji oddziaływania na środowisko przyrodnicze, w tym prowadzenie prac w okresie od 15 sierpnia do 15 października (tj. poza okresem rozrodczym większości zwierząt), wykonanie wycinki drzew i krzewów w okresie od 16 października do końca lutego tj. poza sezonem lęgowym większości gatunków ptaków, zabezpieczenia drzew i krzewów nieprzewidzianych do wycięcia przed uszkodzeniem, kontrolowania placu budowy na obecność występowania zwierząt i podjęcia działań w zakresie ich ochrony.
Kolegium wskazało również, że obszar realizacji i oddziaływania przedsięwzięcia zlokalizowany jest na terenie Solecko - Pacanowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązują regulacje wynikające z uchwały Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 23 września 2013 r. Nr XXXV/621/13 w sprawie Solecko - Pacanowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Ponieważ przedsięwzięcie zostało zaliczone do inwestycji celu publicznego (art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami) stosownie do zapisów art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody nie mają zastosowania dla niego zakazy określone w powyższej uchwale. Ponadto przedłożona dokumentacja wykazała brak znaczącego negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.
Organ podkreślił, że na etapie eksploatacji inwestycja oddziaływała będzie przede wszystkim na klimat akustyczny, jakość powietrza oraz środowisko gruntowo-wodne. Klasyfikacji terenów akustycznie chronionych znajdujących się w sąsiedztwie drogi dokonano na podstawie ustaleń zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz faktycznego zagospodarowania terenu. Obliczenia rozprzestrzeniania się hałasu dla drogi o większym natężeniu ruchu i podobnym usytuowaniu zabudowy chronionej nie wykazały przekroczenia wartości dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku - poza pasem drogowym. Analizowana droga z uwagi na niewielki ruch pojazdów nie powinna także spowodować ponadnormatywnej immisji substancji zanieczyszczających do powietrza. Wielkość immisji na terenach znajdujących się poza pasem drogowym nie powinna przekroczyć standardów określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu.
Ponieważ planowane przedsięwzięcie dotyczy budowy drogi po nowym śladzie, spowoduje to przekształcenie krajobrazu. Powstała w wyniku realizacji infrastruktura stanie się elementem krajobrazu, a przedmiotowy odcinek obwodnicy nie będzie stanowił dominanty z uwagi na obecne zagospodarowanie terenu.
Organ opisał także rozwiązania związane z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii na analizowanym terenie podkreślając, że realizacja przedsięwzięcia ma na celu poprawę stanu technicznego drogi oraz bezpieczeństwa ruchu, a tym samym zmniejszenie ryzyka wystąpienia awarii.
Z uwagi na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2011/92/UE w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko
i implementację do prawa polskiego, analizując adaptację przedsięwzięcia do zmian klimatu, w tym elementy wpływające na łagodzenie tych zmian Kolegium stwierdziło, że wpływ na zmiany klimatu jest nieznaczny.
Planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na:
- obszarach wodno-błotnych, innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedlisk łęgowych oraz ujściach rzek,
- obszarach przylegających do jezior,
- obszarach górskich,
- obszarach stref ochronnych ujęć wód,
- obszarach ochrony uzdrowiskowej,
- obszarach o znacznej gęstości zaludnienia,
- obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe i archeologiczne,
- terenie parku narodowego, parku krajobrazowego, rezerwatu przyrody, zespołu przyrodniczo-krajobrazowego, stanowiska dokumentacyjnego, użytku ekologicznego, nie koliduje z pomnikami przyrody. Najbliższy obszar sieci ekologicznej Natura 2000 Ostoja Szaniecko - Solecka PLH260034 znajduje się w odległości ok. 7 km od zamierzenia inwestycyjnego.
Nadto, planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w zlewni Jednolitej Części Wód Powierzchniowych oznaczonej Europejskim kodem RW200006217889
o nazwie Wschodnia, region wodny Górnej-Zachodniej Wisły oraz na terenie Jednolitej Części Wód Podziemnych oznaczonej Europejskim kodem JCWPd GW2000115, region wodny Górnej-Zachodniej Wisły. Celem środowiskowym dla ww. JCWP jest umiarkowany potencjał ekologiczny, zaś celem środowiskowym dla JCWPd jest dobry stan chemiczny i dobry stan ilościowy.
Mając na uwadze charakter przedsięwzięcia oraz rozwiązania opisane w pkt 1 lit. d uzasadnienia badanej decyzji, organ I instancji zasadnie ocenił, że planowana inwestycja nie stanowi zagrożenia dla osiągnięcia celów środowiskowych wyznaczonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły.
W badanej sprawie nie stwierdzono konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, ponieważ nie przewiduje się przekroczenia standardów jakości środowiska.
W ocenie Kolegium, organ I instancji – po zasięgnięciu opinii trzech organów uzgadniających - dokonał wyczerpującej i wszechstronnej analizy zgromadzonej
w aktach sprawy dokumentacji i przeprowadził ocenę, czy planowana inwestycja odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, mając przy tym na względzie kolejno wskazane w tym przepisie kryteria.
Zarzut dotyczący kompletności i prawidłowości sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia SKO uznało za niezasadny i podniosło, że skoro w toku postępowania nie został opracowany - w szczególności na zlecenie strony skarżącej - dokument odmiennie określający zakres oddziaływania inwestycji na środowisko, to kartę należy uznać za stanowiący podstawę ustaleń faktycznych dowód w sprawie, tym bardziej, że nie został on na etapie postępowania administracyjnego skutecznie zakwestionowany, ani też podważony.
Organ odwoławczy podniósł, że przeprowadzona analiza rodzaju
i charakterystyki przedsięwzięcia, z uwzględnieniem aspektów wskazanych w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, doprowadziła do słusznego wniosku, że realizacja przedmiotowej inwestycji nie stanowi zagrożenia dla środowiska. Wbrew twierdzeniom skarżącego, uzasadnienie decyzji organu I instancji spełnia wymogi art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej i w pełni odpowiada wymogom procedury administracyjnej z art. 107 § 3 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, a mianowicie zasadności przebiegu planowanego przedsięwzięcia w aspekcie zajętości terenu działki nr [...], Kolegium wyjaśniło, że w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie bada się stanu prawnego terenu inwestycji, a organ wydający decyzje związany jest wnioskiem inwestorskim, w związku z tym wszelkie podnoszone w tym zakresie zarzuty nie są zasadne i nie mogą zostać uwzględnione. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, że jak dokumentują akta sprawy, nie ma racji skarżący zarzucając w odwołaniu, iż organ I instancji nie wyjaśnił spornej kwestii w zakresie przebiegu planowanej inwestycji i nie uwzględnił w projektowanej trasie obwodnicy odcinka istniejącej drogi gminnej gruntowej. Kolegium wyjaśniło, że na etapie procedowania decyzji środowiskowej były prowadzone rozmowy ze skarżącym oraz ze S. D. zarówno przez Burmistrza [...] i Gminy O. jak i przez projektanta inwestycji. Kwestie związane z przebiegiem i trasą inwestycji zostały wyjaśnione przez Burmistrza w piśmie z 4 sierpnia 2023 r. skierowanym do skarżącego, w którym wskazano, że dla działki o nr ewide[...], obręb O., została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzja
o warunkach zabudowy na realizację inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej, jednak z dokumentów przedłożonych w ramach prowadzonych postępowań wynika, że przedsięwzięcie to nie koliduje z planowaną trasą obwodnicy, przy czym inwestycja Gminy O. jest realizowana na podstawie ustawy
o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Planowana budowa obwodnicy zajmuje obszar o powierzchni 5,0877 ha, natomiast powierzchnia działki nr [...], która jest planowana do przejęcia przez Gminę wynosi 1,1014 ha. Przebieg obwodnicy był konsultowany przez wiele miesięcy, w tym również na otwartym spotkaniu organizowanym przez Urząd Miasta i Gminy O. z właścicielami nieruchomości, które są planowane do przejęcia pod budowę drogi i jej ostateczna trasa została ustalona po uwzględnieniu wielu uwarunkowań, ważnych z puntu widzenia przyszłego funkcjonowania obwodnicy jako alternatywnego ciągu komunikacyjnego, ale też jako budowli generującej nowy ład przestrzenny.
Nadto, kwestia przebiegu obwodnicy była przedmiotem rozmów telefonicznych i spotkania z B. D. w Urzędzie Miasta i Gminy w O., w rezultacie czego dokonano korekty i przesunięć lokalizacji projektowanej drogi na działki sąsiednie, w wyniku której przewiduje się przejęcie z działki nr [...] jedynie około 1,1 ha, zamiast planowanego wcześniej 1,44 ha. Organ I instancji jednocześnie wyjaśnił, że proponowana przez skarżącego trasa obwodnicy nie pozwoli na realizację inwestycji zgodnie z przyjętą racjonalną koncepcją i wydłuży trasę projektowanej drogi.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze B. D. zaskarżył decyzję z 13 września 2023 r. w całości wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zarzucając:
1. naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieustalenie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności,
2. dołączona do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach karta informacyjna zadania przygotowana została w sposób bardzo ogólny i nie spełnia warunków ustawowych wynikających z art. 62a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w tym pkt. 2, 4 i 7, co zostało zawarte w decyzji SKO w K. z 6 kwietnia 2023 r.
Skarżący wskazał, że to po stronie organu wydającego decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach, jak również organów uzgadniających, pozostaje ocena, czy przedłożony dokument, na podstawie którego wydawana jest decyzja, jest dokumentem kompletnym. Ww. organy nie dokonały tej czynności w sposób prawidłowy. "W pierwszym KIP zapisy dotyczące powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną (pkt 2 ww. artykułu) zostały opisane w sposób bardzo ogólnikowy, a w nowo sporządzonym KIP zostały opisane dokładnie w ten sam sposób. To samo dotyczy rodzaju i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko (pkt 7 ww. artykułu)."
Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, organ nie wypełnił zaleceń zawartych w decyzji SKO.
Odnosząc się do pkt 4 art. 62a ww. ustawy skarżący uważa, że w "KIP" osoba sporządzająca nie przedstawiła w sposób prawidłowy ewentualnych wariantów przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wątpliwość budzi również "fakt uzasadnienia wyboru wariantu drogi.". W ocenie skarżącego uzasadnienie to zostało sporządzone w sposób bardzo ogólnikowy.
Ponadto B. D. zarzucił:
- że w "KIP" nie podano "informacji o przewidywanej ilości wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko (co SKO w K. podniosło
w swojej decyzji)",
- naruszenie art. 82 ust. 3 ww. ustawy poprzez załączenie do decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach zbyt ogólnej i nieprecyzyjnej charakterystyki planowanego przedsięwzięcia.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach 14 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że osoba sporządzająca kartę informacyjną przedsięwzięcia (KIP) w niniejszej sprawie ma być wykonawcą inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Zarzucił, że autor KIP jest osobą nieuprawnioną do jej sporządzenia, przyjmuje się, że taką kartę powinien wykonać zespół specjalistów, w którym powinna się znaleźć co najmniej jedna osoba o specjalności z zakresu ochrony środowiska. Sporządzoną KIP organ powinien poddać ocenie powołując biegłego z zakresu ochrony środowiska, gdyż KIP pod względem merytorycznym oceniały organy nie mające wiedzy w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się tego rodzaju naruszeń przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.), które dawałyby podstawy do uwzględnienia skargi.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (według brzmienia obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia objętego skargą, opublikowanego w Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą środowiskową.
W oparciu o regulacje tej ustawy oba orzekające w sprawie organy rozstrzygnęły w przedmiocie wniosku Burmistrza [...] i Gminy O. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego na wstępie przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa obwodnicy O. – etap III". Niesporne jest, że przedsięwzięcie to należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.). Przepis ten zalicza do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko budowę drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km innej niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 tego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, realizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (takich jak objęte wnioskiem) wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko tylko wówczas, gdy taki obowiązek został stwierdzony, w drodze postanowienia, przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na podstawie art. 63 ust. 1.
W niniejszej sprawie postanowienie takie nie zostało wydane. Organy opiniujące, o jakich mowa w art. 64a ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy środowiskowej, tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (RDOŚ) w K. w postanowieniu z 29 czerwca 2023 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (PPIS) w S.
w opinii sanitarnej z 24 maja 2023 r. (podtrzymanej w piśmie z 21 czerwca 2023 r. po uzupełnieniu karty informacyjnej przedsięwzięcia, dalej: KIP) oraz Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego (PGW) Wody [...] w opinii z 17 maja 2023 r. (podtrzymanej w piśmie z 26 czerwca 2023 r. po uzupełnieniu KIP), zgodnie uznały, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Opiniujące organy uzasadniły szczegółowo swoje stanowiska z uwzględnieniem rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, jego położenia na terenie Solecko-Pacanowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (w postanowieniu RDOŚ w K.), możliwych zagrożeń dla środowiska oraz rodzaju i skali oddziaływania na środowisko. Ponadto Dyrektor Zarządu Zlewni w S. PGW Wody [...] określił w opinii z 17 maja 2023 r. cztery warunki, do spełnienia których organ I instancji zobowiązał inwestora w pkt II decyzji z 4 sierpnia 2023 r. na podstawie art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej.
W sprawie nie zaszła również podstawa do obligatoryjnego stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o jakiej mowa w art. 63 ust. 3 ustawy środowiskowej. Możliwość realizacji przedsięwzięcia nie jest bowiem uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (art. 63 ust. 3 pkt 1), zaś z karty informacyjnej przedsięwzięcia nie wynika (str. 17 KIP
z kwietnia 2023 r. oraz str. 4-5 uzupełnienia KIP z 14 czerwca 2023 r.), że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 63 ust. 3 pkt 2).
Z obszernych uzasadnień zarówno zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią
w mocy decyzji organu I instancji wynika, że nie znajdując podstawy do przeprowadzenia oceny oddziaływania wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko organy oceniały wszystkie elementy, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1-3 ustawy środowiskowej, tj.:
1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,
b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,
d) emisji i występowania innych uciążliwości,
e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,
f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,
g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;
2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:
a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,
b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,
c) obszary górskie lub leśne,
d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,
e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody,
f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,
g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,
h) gęstość zaludnienia,
i) obszary przylegające do jezior,
j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,
k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;
3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,
b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,
c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania,
z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,
d) prawdopodobieństwa oddziaływania,
e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,
f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
g) możliwości ograniczenia oddziaływania.
Uwzględniając powyższe kryteria i dokonując ich szczegółowej analizy
w oparciu o złożoną przez wnioskodawcę kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz jednoznaczne stanowisko organów opiniujących, organ był uprawniony do przyjęcia, że w okolicznościach sprawy nie było potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Z dokumentacji sprawy wynika bowiem, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym na zdrowie i życie ludzi.
Prawidłowo organy obu instancji oraz RDOŚ w postanowieniu z 29 czerwca 2023 r. oceniły, że realizacji inwestycji nie stoi na przeszkodzie fakt położenia na terenie Solecko-Pacanowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Uchwała nr XXXV/621/13 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 23 września 2013 r. (Dz.Urz.Woj.Św. 2013.3313) dotycząca wyznaczenia Solecko-Pacanowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu w § 4 ust. 1 w zw. z § 4 ust. 2 pkt 3 przewiduje wprawdzie szereg zakazów dotyczących lokowania nowych inwestycji na terenie Parku, w tym przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (a więc zarówno mogących zawsze oddziaływać na środowisko jak i potencjalnie), jednak zakazy ujęte w tej uchwale, będącej aktem prawa miejscowego, nie mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami wyższej rangi w hierarchii konstytucyjnych źródeł prawa, w tym m.in. z ustawą. Wskazana wyżej uchwała Sejmiku podjęta została na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1336). Z art. 24 ust. 2 pkt 3 tej ustawy wynika zaś, że zakazy wprowadzone w uchwale ustanawiającej obszar chronionego krajobrazu nie dotyczą realizacji inwestycji celu publicznego, do których niewątpliwie należy budowa drogi gminnej (art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 z późn. zm. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320).
Skoro zatem ocena oddziaływania na środowisko nie została przeprowadzona, organ I instancji - zgodnie z art. 84 ust. 1 w zw. z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy środowiskowej - w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zawierając w uzasadnieniu informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Z treści skargi oraz z argumentacji przedstawionej przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wynika, że skarżący kwestionuje prawidłowość, kompletność i rzetelność informacji zawartych
w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, zwłaszcza w zakresie charakterystyki przedsięwzięcia i jego możliwego oddziaływania na środowisko.
Kartę informacyjną przedsięwzięcia należy dołączyć do wniosku, który dotyczy wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tak jak w tym przypadku (art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej). Informacje w niej zawarte stanowią podstawę oceny, czy wnioskowane przedsięwzięcie może negatywnie oddziaływać na środowisko, jaka może być skala tego oddziaływania i czy w związku z tym konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, w ramach której wnioskodawca zobowiązany jest do złożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 3 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 66 i nast. ustawy środowiskowej).
Zgodnie z art. 62a ust. 1 ustawy środowiskowej, karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie
z art. 69, w szczególności dane o:
1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,
2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną,
3) rodzaju technologii,
4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi,
o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego,
5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii,
6) rozwiązaniach chroniących środowisko,
7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,
8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,
9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się
w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,
10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego
w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej,
13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko,
14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
- z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.
Kartę informacyjną przedsięwzięcia podpisuje autor, a w przypadku gdy jej wykonawcą jest zespół autorów - kierujący tym zespołem, wraz z podaniem imienia
i nazwiska oraz daty sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia (art. 62a ust. 2).
W orzecznictwie przyjmuje się, że karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem prywatnym, ale przysługuje jej szczególna wartość dowodowa, wynikająca z kompleksowego charakteru analizy planowanego przedsięwzięcia. Podważenie ustaleń wynikających z karty informacyjnej mogłoby jedynie nastąpić, co do zasady, przez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające
w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia lub
z powodu wykazania wewnętrznej sprzeczności, względnie niepełności i co za tym idzie nieprzydatności dowodowej tego dokumentu (por. wyroki NSA: z 19 grudnia
2017 r., II OSK 713/16, LEX nr 2435556, z 26 maja 2020 r., II OSK 513/20, LEX nr 3155865, z 20 kwietnia 2021 r., III OSK 1538/21, LEX nr 3171598).
W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył kartę informacyjną przedsięwzięcia, która w toku postępowania była kilkakrotnie uzupełniana, zarówno wskutek wskazań Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawartych w decyzji kasacyjnej z 6 kwietnia 2023 r., jak i na wniosek RDOŚ w K.. Podlegała następnie ocenie nie tylko organów orzekających w sprawie, ale również wyspecjalizowanych organów współdziałających, które uznały, że dane zawarte w karcie informacyjnej są rzetelne, wiarygodne i wystarczające do oceny w zakresie możliwego odziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.
Wbrew twierdzeniom skargi, karta, po uzupełnieniu, zawiera wszystkie elementy ustawowe wymienione w art. 62a ust. 1 ustawy środowiskowej.
W szczególności, znalazły się w niej informacje dotyczące:
1) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowego sposobu ich wykorzystywania i pokrycia nieruchomości szatą roślinną (art. 62a ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej). Na str. 4 KIP z kwietnia 2023 r. wskazano, że droga wraz z niezbędną infrastrukturą będzie zajmować obszar ok. 4,57 ha, a teren przeznaczony pod inwestycję stanowią istniejące gminne drogi gruntowe, a częściowo działki prywatne. Opisano również szatę roślinną i konieczność wycinki drzew i krzewów na odcinku 400 m. Dodatkowe informacje zawarte zostały w uzupełnieniu karty złożonym 15 czerwca 2023 r. w pkt. 1, 3 i 4;
2) ewentualnych wariantów przedsięwzięcia. Rozwiązania wariantowe przedstawiono w pkt. 4 KIP na str. 5-6 wskazując trzy możliwe warianty, co wyczerpuje dyspozycję art. 62a ust. 1 pkt 4. Należy pamiętać, że zgodnie z tym przepisem, karta powinna zawierać jedynie informacje o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia. Ustawa nie wymaga, aby tego rodzaju informacja, wymagana w KIP, była tak rozbudowana, jak w przypadku raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W szczególności ustawodawca nie nałożył na autora karty informacyjnej obowiązku uzasadnienia wyboru wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej wedle stanu prawnego obowiązującego na datę wydania zaskarżonej decyzji).
Co do zarzutu braku wyjaśnienia w karcie, że każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, należy podkreślić, że wymóg ten dotyczy wyłącznie dróg, o których mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, a więc:
- dróg lub ich odcinków w transeuropejskiej sieci drogowej,
- autostrad i dróg ekspresowych lub ich odcinków poza transeuropejską siecią drogową;
- dróg krajowych lub ich odcinków,
- dróg wojewódzkich lub ich odcinków.
Planowana do budowy droga ma charakter gminny i nie należy do żadnej
z kategorii dróg wymienionych w art. art. 24ga ust. 1 ustawy o drogach publicznych.
3) rodzajów i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko (art. 62a ust. 1 pkt 7). Informacje w tym zakresie znalazły się na str. 8-9 (pkt 7) oraz 12 (pkt 18) KIP
i dotyczą emisji hałasu oraz substancji, o jakich mowa w rozporządzeniach Ministra Środowiska: z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87) oraz z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 845);
4) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii (art. 62a ust. 1 pkt 5). Wyczerpujące informacje w tym zakresie zawarte zostały w pkt. 5 KIP na str. 7 ze wskazaniem przewidywanych ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii.
Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 82 ust. 3 ustawy środowiskowej poprzez załączenie zbyt ogólnej i nieprecyzyjnej charakterystyki przedsięwzięcia. Zgodnie z tym przepisem, charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i w niniejszym przypadku charakterystyka taka dołączona została do decyzji organu I instancji jako załącznik nr 1. Nie może być więc mowy o naruszeniu art. 83 ust. 3, jak zarzuca skarżący. Z uwagi na brak uzasadnienia tego zarzutu trudno się do niego merytorycznie odnieść; w skardze nie wskazano bowiem, z jakich powodów skarżący uważa, że dołączona do decyzji z 4 sierpnia 2023 r. charakterystyka przedsięwzięcia jest "zbyt ogólna i nieprecyzyjna".
Tak samo należy ocenić argument przedstawiony na rozprawie przed Sądem, że osoba sporządzająca kartę informacyjną przedsięwzięcia w niniejszej sprawie ma być wykonawcą inwestycji objętej zaskarżoną decyzją, co – w kontekście innych zarzutów dotyczących KIP – należy odczytać jako próbę podważenia wiarygodności
i rzetelności tego dokumentu. Powyższe twierdzenie nie zostało jednak w żaden sposób wykazane i jako takie nie mogło podlegać jakiejkolwiek merytorycznej ocenie.
Nie ma również racji skarżący zarzucając, że autor KIP jest osobą nieuprawnioną do jej sporządzenia, bo kartę powinien wykonać zespół specjalistów,
w którym powinna się znaleźć co najmniej jedna osoba o specjalności z zakresu ochrony środowiska. Żaden przepis ustawy środowiskowej nie nakłada spełnienia takiego wymogu przez autora (autorów) karty informacyjnej przedsięwzięcia. Art. 74a ust. 2 ustawy środowiskowej przewiduje natomiast spełnienie określonych wymagań, także w zakresie wykształcenia kierunkowego, przez autora lub zespół autorów sporządzających prognozę oddziaływania na środowisko, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Nie oznacza to oczywiście, że kartę informacyjną przedsięwzięcia może sporządzić osoba niekompetentna i niemająca wiedzy na temat kwestii, o których mowa w art. 62a ust. 1 ustawy środowiskowej. Tego rodzaju zarzut musi być jednak powiązany z wykazaniem braku rzetelności przy opracowaniu karty np. poprzez wykazanie sprzeczności jej ustaleń i wniosków z wiedzą naukową, przepisami prawa lub ze stanem faktycznym na badanym obszarze. W niniejszej sprawie zarzuty takie nie zostały sformułowane.
Organy nie miały także podstawy prawnej do poddania sporządzonej karty informacyjnej przedsięwzięcia ocenie przez powołanie biegłego z zakresu ochrony środowiska, jak zarzuca pełnomocnik skarżącego. Jak podkreślono już wyżej, karta jest dokumentem prywatnym i podlega ocenie w kontekście wszystkich dowodów zgormadzonych w sprawie pod kątem wiarygodności, rzetelności i zgodności z treścią art. 62a ustawy środowiskowej. Skarżący w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił żadnego kontrdowodu, który podważyłby prawdziwość informacji zawartych w karcie i w inny sposób przedstawiłby oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, złożony przez wnioskodawcę KIP oceniły pod względem merytorycznym wyspecjalizowane organy współdziałające, tj. RDOŚ w K., PPIS w S. i Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody [...]. Karta była uzupełniana m.in. na żądanie RDOŚ w K., a żaden z organów opiniujących, po uzupełnieniu karty, nie dopatrzył się takich braków, które uniemożliwiłyby mu przedstawić opinie, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy środowiskowej. Nie można zatem przyjąć, aby skarżący wykazał nieprzydatność dowodową KIP do poczynienia przez organy ustaleń w zakresie oddziaływania wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko i przeprowadzenia oceny niezbędnej do określenia środowiskowych uwarunkowań dla tej inwestycji.
Należy również zgodzić się z Kolegium, że w postępowaniu o wydanie środowiskowych uwarunkowań organ związany jest treścią wniosku co do lokalizacji planowanej inwestycji i nie jest uprawniony do korygowania - w tym konkretnym przypadku – trasy przebiegu wnioskowanego przedsięwzięcia. Rolą organów orzekających w tym postępowaniu jest bowiem określenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia zaproponowanego przez wnioskodawcę i ocena, czy na danym terenie – z punktu widzenia standardów środowiska – można wnioskowaną inwestycję lokować, a jeśli tak, pod jakimi warunkami.
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.