Orzeczenie · 2012-03-20

II SA/Ke 65/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Miejsce
Kielce
Data
2012-03-20
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanesamowola budowlanapozwolenie na użytkowanierozbudowadecyzja administracyjnakontrola sądowaterminyprzepisy przejściowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał skargę F.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) umarzającą postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego przez H. i R. S. WINB nałożył na P.S. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie dobudowanej części budynku. Sprawa miała długą historię procesową, z licznymi decyzjami organów administracji i orzeczeniami sądów administracyjnych, które uchylały poprzednie rozstrzygnięcia z powodu wadliwego ustalenia daty zakończenia budowy lub niewłaściwego zastosowania przepisów. Sąd w niniejszym składzie, opierając się na wcześniejszych wyrokach WSA, uznał za kluczowe ustalenie daty zakończenia prac przy dobudowie pomieszczenia z podpiwniczeniem, która według zgromadzonej dokumentacji (inwentaryzacja i opinia techniczna z stycznia 1995 r.) nastąpiła przed 1 stycznia 1995 r. W związku z tym zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki obiektu na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego z 1974 r., ponieważ obiekt jest zgodny z planami zagospodarowania przestrzennego i nie stanowi zagrożenia dla ludzi, mienia ani nie pogarsza warunków zdrowotnych czy użytkowych otoczenia. Nie stwierdzono również potrzeby nakazania zmian lub przeróbek na podstawie art. 40 tej ustawy. W konsekwencji, Sąd uznał, że WINB prawidłowo, wykonując wiążące wskazania WSA, nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie na podstawie art. 42 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r. Sąd oddalił skargę F.K., uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów intertemporalnych Prawa budowlanego, zasady legalizacji samowoli budowlanych, kryteria stosowania nakazu rozbiórki i pozwolenia na użytkowanie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego z lat 1974 i 1994, choć zasady interpretacji przepisów intertemporalnych mogą mieć szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy w przypadku samowoli budowlanej, gdy budowa została zakończona przed wejściem w życie nowej ustawy Prawo budowlane, należy stosować przepisy dotychczasowe, nawet jeśli postępowanie nie zostało zakończone ostateczną decyzją?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r., do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, jeśli budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub postępowanie zostało wszczęte przed tym dniem.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na przepis intertemporalny art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r., który nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do obiektów, których budowa zakończyła się przed wejściem w życie nowej ustawy lub w stosunku do których postępowanie zostało wszczęte przed tym dniem i nie zostało zakończone.

Czy samowolnie dobudowane pomieszczenie, które nie narusza planu zagospodarowania przestrzennego i nie stanowi zagrożenia, podlega nakazowi rozbiórki na podstawie art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie zachodzą przesłanki określone w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego z 1974 r., tj. obiekt nie znajduje się na terenie nieprzeznaczonym pod zabudowę i nie powoduje niebezpieczeństwa lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków dla otoczenia, a także nie ma możliwości dokonania zmian lub przeróbek zgodnie z art. 40.

Uzasadnienie

Sąd analizował zgodność obiektu z planami zagospodarowania przestrzennego (zarówno z daty budowy, jak i obecnym) oraz jego wpływ na bezpieczeństwo i warunki użytkowe otoczenia. Stwierdzono, że obiekt jest zgodny z planami i nie stanowi zagrożenia, a także że nie ma potrzeby nakazywania zmian, co wyklucza zastosowanie art. 37 i 40 Prawa budowlanego z 1974 r.

Czy w przypadku samowoli budowlanej, gdy nie zachodzą przesłanki do rozbiórki lub nakazania zmian, organ powinien wydać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli nie zachodzą przesłanki do rozbiórki (art. 37) ani potrzeba nakazania zmian (art. 40), organ powinien zakończyć postępowanie decyzją o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie art. 42 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r.

Uzasadnienie

Organ II instancji, wykonując wiążące wskazania WSA, prawidłowo zakończył postępowanie w sprawie samowoli budowlanej decyzją o pozwoleniu na użytkowanie, po uprzednim stwierdzeniu, że obiekt spełnia wymogi, a przesłanki do rozbiórki lub nakazania zmian nie zachodzą.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę F.K. na decyzję WINB nakładającą na P.S. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie dobudowanej części budynku mieszkalnego.

Przepisy (20)

Główne

Prawo budowlane z 1974 r. art. 37 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1974 r. art. 37 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1974 r. art. 37 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1974 r. art. 42 § 2

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1994 r. art. 103 § 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.u.s.a. art. 1 § 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Prawo budowlane z 1974 r. art. 36 § 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1974 r. art. 36 § 3

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1974 r. art. 40

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane z 1994 r. art. 48

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

rozporządzenie MAGTiOŚ z 1980 r. art. 13 § 1

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki

rozporządzenie MAGTiOŚ z 1980 r. art. 13 § 2

Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki

rozporządzenie w/s warunków technicznych

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

rozporządzenie w/s warunków technicznych art. 206 § 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

rozporządzenie w/s warunków technicznych art. 206 § 2

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki samowolnie dobudowanej części budynku, ponieważ obiekt jest zgodny z planami zagospodarowania przestrzennego i nie stanowi zagrożenia dla ludzi, mienia ani nie pogarsza warunków użytkowych otoczenia. • Nie ma potrzeby nakazywania zmian lub przeróbek obiektu na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. • Zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. jest uzasadnione ze względu na datę zakończenia budowy i wszczęcia postępowania. • Konstrukcja stalowego zadaszenia jest odrębnym elementem i może być przedmiotem odrębnego postępowania; nie determinuje ona użytkowania części przykrytej stropodachem. • Nie można uznać, że dobudowane pomieszczenie stanowi garaż, a jego funkcja zostanie prawnie dopuszczona dopiero w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. • Ściana dobudowanego pomieszczenia od strony budynku skarżącego jest pełna i stanowi przegrodę przeciwpożarową; nie ma podstaw do twierdzenia, że opiera się na budynku skarżącego. • Nie ma potrzeby uzyskania ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji, gdyż dotyczy ona obiektów planowanych do rozbudowy, a nie wznoszonych samowolnie.

Odrzucone argumenty

Samowolna rozbudowa trwała do 1999 r., co uzasadnia zastosowanie innych przepisów. • Nastąpiło pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia (wysunięte łaty, odprowadzanie wód opadowych na sąsiedni budynek, ograniczenie możliwości remontu, brak ściany i dylatacji, oparcie na sąsiednim budynku). • Dobudowane pomieszczenie wykorzystywane jest jako garaż, co jest niezgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. • Spełnione zostały przesłanki orzeczenia rozbiórki z art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. z uwagi na niezgodność z przepisami obowiązującymi w okresie budowy (rozporządzenie z 1980 r.). • Inwestor nie spełnił warunków nałożonych decyzjami Burmistrza i Wojewody, co powinno skutkować rozbiórką. • Samowolna rozbudowa spowodowała osłabienie fundamentów domu skarżącego i grozi jego zniszczeniem, co wymaga ekspertyzy technicznej.

Godne uwagi sformułowania

Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. • Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. • W uznaniu budowy za zakończoną nie powinien przeszkadzać częściowy brak wykonania robót wykończeniowych, wyposażeniowych lub innych o podobnym charakterze.

Skład orzekający

Jacek Kuza

przewodniczący sprawozdawca

Teresa Kobylecka

sędzia

Ewa Rojek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych Prawa budowlanego, zasady legalizacji samowoli budowlanych, kryteria stosowania nakazu rozbiórki i pozwolenia na użytkowanie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego z lat 1974 i 1994, choć zasady interpretacji przepisów intertemporalnych mogą mieć szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje długotrwały i skomplikowany proces legalizacji samowoli budowlanej, z licznymi zwrotami akcji i orzeczeniami sądów, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie budowlanym i administracyjnym.

Długotrwała batalia o legalizację samowoli budowlanej: Sąd rozstrzyga po latach sporów.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst