II SA/Ke 6/06

II SA/Ke 6/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Danuta Kuchta /sprawozdawca/
Jacek Kuza
Renata Detka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt 1c, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2004 nr 268 poz 2663
par. 2, 3, 9, 10
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I-szej instancji, II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] opiniujące pozytywnie projekt podziału nieruchomości, położonej w K. przy ul. P. i J., oznaczonej na przedłożonej kopii mapy zasadniczej, polegający na podziale przedmiotowej nieruchomości wzdłuż linii oznaczonej lit. A,B - utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono, że przedstawiony na kopii mapy zasadniczej wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji o ustaleniu inwestycji celu publicznego nr [...] z dnia [...] dla inwestycji polegającej na budowie ogrodu botanicznego wraz z zapleczem organizacyjno - gospodarczym i urządzeniami techniczno-budowlanymi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie M. K. zarzucił, iż na wstępnym projekcie podziału zapisano, że działka nr 524 przy ul. P. o powierzchni 8165 m kw. zapisana w księdze wieczystej KW [...] jest własnością Gminy, podczas gdy w rzeczywistości stanowi ona własność skarżącego, co potwierdzają ewidencja gruntów, księga wieczysta i akt notarialny.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (DZ.U. Nr 261 z 2004r., poz. 2603) uznało, iż postępowanie podziałowe może być wszczęte z urzędu w celu wydzielenia części nieruchomości niezbędnej do realizacji celów publicznych określonych w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie jest wówczas wymagana zgoda właściciela na podział nieruchomości. Bezsporne jest przy tym, iż objęta podziałem działka nr 524 stanowi własność M. K., a zapis zawarty na wstępnym projekcie podziału działki tej, iż właścicielem jest Gmina jest oczywistą omyłką. W ocenie organu odwoławczego w związku z tym, że postępowanie opiniujące zgodność planowanego podziału z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jest jedynie wstępnym stadium postępowania w sprawie zatwierdzenia decyzją projektu podziału nieruchomości omyłka ta zostanie sprostowana w dalszym etapie postępowania podziałowego.
Zdaniem Kolegium Odwoławczego podział przedmiotowej nieruchomości jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji zarówno co do przeznaczenia terenu, na którym jest położona przeznaczona do podziału nieruchomość, jak i co do zagospodarowania wydzielonych działek. Tym samym proponowany podział nieruchomości nr 524 jest zgodny z przepisem art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W skardze na to postanowienie M. K. zarzucił, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania podziałowego i zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji otrzymał w tej samej przesyłce listowej i w związku z tym nie mógł się do tego zawiadomienia ustosunkować. Ponadto skarżący podniósł, że podział nieruchomości spowoduje, iż utraci ona wartość i strona nie będzie mogła się na tej nieruchomości wybudować. Nadmienił również, że sprawa wykupu działki jest od 1988r. i nie został zrealizowany cel utworzenia parku ,,K.", a cel budowy ogrodu botanicznego może nie zostać również zrealizowany. Skarżący zaś będzie musiał własnymi siłami i środkami ,,scalać" swoją nieruchomość.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zarzuty skargi za nieuzasadnione i wniosło o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z przyczyn odmiennych niż wskazane w jej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Oznacza to obowiązek Sądu do wzięcia pod uwagę z urzędu stwierdzonych uchybień.
Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji pozytywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. P. i J., oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie 015 numerem działki 524, polegający na podziale przedmiotowej nieruchomości wzdłuż linii oznaczonej lit. A,B.
Badając zaskarżone postanowienia pod względem jego zgodności z prawem uznać należy, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
W sprawach podziału nieruchomości mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663).
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, w szczególności dokumentów tj. wniosku Urzędu Miasta Wydział Gospodarki Nieruchomościami z dnia 20.06.2005r. oraz decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego Nr[...], należy stwierdzić, iż zasadnym było wszczęcie na podstawie art. 61 par. 4 k.p.a. postępowania administracyjnego w sprawie podziału nieruchomości, położnej w K., oznaczonej w ewidencji nr 524. Z dokumentów tych wynika, iż realizacja inwestycji celu publicznego określona szczegółowo w treści decyzji lokalizacyjnej, możliwa będzie wówczas, gdy zostanie zrealizowana między innymi na działce o nr 524. Z pisma Urzędu Miasta Wydział Gospodarki Nieruchomościami z dnia 20.06.2005r. (k.7)., wynika iż istnieje uchwała Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] w sprawie nabycia nieruchomości gruntowych pod budowę parku ,,K". , m.in. nieruchomości o nr 19/10 o pow. 0,5802 ha, odpowiadającą części nieruchomości oznaczonej nr 542, która została objęta wyżej wymienioną decyzją lokalizacyjną. Uchwała ta nie została wykonana, aczkolwiek w chwili obecnej nieruchomość przedmiotowa została ujęta w wykazie nieruchomości przeznaczonych do wyceny na rok 2006r. W związku z powyższym Wydział Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego proponuje z urzędu dokonać podziału działki nr 524 o pow. 0,8165 ha, w celu wydzielania części o pow. 0,5802 ha, objętej decyzją lokalizacyjną, a w dalszej kolejności podjąć czynności zmierzające do nabycia nowowydzielonej części z działki nr 524.
Nie kwestionując zatem, zasadności wszczętego postępowania o podział przedmiotowej nieruchomości, zwłaszcza, że znajduje ono uzasadnienie w przepisie art. 97 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, że ,,podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych --, należy jednakże ustalić czy będący przedmiotem zaskarżonego postanowienia wstępny projekt podziału nieruchomości odpowiada, tak ja twierdzi organ I instancji, wymogom określonych w przepisie par. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663).
Powołane rozporządzenie Rady Ministrów, w szczególności par. 3.1. stanowi:,, Wstępny projekt podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 4, opracowuje się na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - na kopii mapy katastralnej, uzupełnionej o niezbędne dla projektu podziału elementy zagospodarowania terenu.
2. Wstępny projekt podziału nieruchomości powinien zawierać w szczególności:
1) granice nieruchomości podlegającej podziałowi;
2) oznaczenie nieruchomości podlegającej podziałowi według danych z katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a w razie jej braku - według innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości;
3) powierzchnię nieruchomości podlegającej podziałowi;
4) naniesione w kolorze czerwonym granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu;
5) przedstawione w kolorze czerwonym powierzchnie projektowanych do wydzielenia działek gruntu;
6) przedstawioną w formie graficznej w kolorze czerwonym lub w formie opisowej propozycję sposobu zapewnienia dostępu projektowanych do wydzielenia działek gruntu do drogi publicznej.
Porównując przedstawiony do zaopiniowania wstępny projekt podziału
nieruchomości z treścią par. 3.2 rozporządzenia, stwierdza się, iż wbrew
stanowisku organu I instancji dokument ten nie spełnia warunków wymienionych w
par. 3.2 ppkt. 2,4, 5, 6.
Przede wszystkim stan prawny przedmiotowej nieruchomości jest uregulowany,
a z wypisu z rejestru gruntów znajdującego się na k. 1 akt, wynika ewidentnie, iż
działka nr 524 stanowi własność skarżącego, a nie Gminy, która to jako
właściciel ujawniona została w wstępnym projekcie podziału tej nieruchomości.
Istnieje zatem niezgodność, co do stanu prawnego wynikającego z księgi wieczystej,
a ujawnionego w opiniowanym projekcie.
Na dokumencie tym (k.8) nie zostały naniesione w kolorze czerwonym wszystkie
granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu, a jedynie jedna oznaczona lit.
A,B. Ponadto nie przedstawiono w kolorze czerwonym powierzchni projektowanych
do wydzielenia działek, a także propozycji sposobu zapewnienia dostępu
projektowanych do wydzielania działek do drogi publicznej.
Niezgodności wyżej stwierdzonych nie można będzie usunąć, tak jak twierdzi organ odwoławczy, na dalszym etapie postępowania podziałowego, czemu stoi na przeszkodzie przepis par. 9 tegoż samego rozporządzenia, z treści którego wynika iż mapa z projektem podziału nieruchomości musi zawierać elementy wymienione w par. 3.2 pkt. 2, 4, 5, 6.
Zgodnie zaś z par. 10 rozporządzenia ,,Mapa z projektem podziału nieruchomości stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, o której mowa w art. 96 ust. 1. W przypadku, o którym mowa w § 9 ust. 2, załącznikami do decyzji zatwierdzającej podział są również wykaz zmian gruntowych i wykaz synchronizacyjny.
Mając powyższe rozważania na uwadze, należy przyjąć, iż w par. 9 i 10 rozporządzenia mowa jest o wstępnym projekcie, pozytywnie zaopiniowanym, a nie ponownie sporządzonym po wyeliminowaniu omyłek, czy też niezgodności.
W ocenie Sądu organ pierwszej instancji zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości o nr 524, nie badając czy rzeczywiście projekt ten odpowiada wymogom formalnym określonym w par. 3 rozporządzenia. Dopiero wówczas gdy wstępny projekt podziału nieruchomości sporządzony zostanie odpowiednio do wymogów formalnych par. 3 cyt. rozporządzenia, aby mógł stanowić wraz z mapą część integralną decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości (par. 10 rozporządzenia), można będzie stosownie do art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dokonać oceny jego zgodności z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestyji celu publicznego zarówno co do przeznaczenia terenu, na którym jest położona nieruchomość, jak również i co do zagospodarowania wydzielonych działek.
Organ odwoławczy tak samo jak organ pierwszej instancji przyjął bez zastrzeżeń wstępny projekt podziału i na podstawie art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 cyt. ustawy badając zgodność proponowanego podziału nieruchomości nr 524 z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydał zaskarżone postanowienie, tym samym aprobując naruszenie prawa przez organ pierwszej instancji, sam naruszył prawo.
Z uwagi na uchybienie przepisom par. 3.2 rozporządzenia, zaskarżone postanowienie i postanowienie organu I instancji wydane na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 cyt. ustawy podlega uchyleniu.
Reasumując, wszystkie przytoczone okoliczności świadczą już o tym, że organy I i II instancji nie wyjaśniły sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy i stanowi podstawę do uchylenia na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 c u.p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Skarżący wnosząc skargę na postanowienie organu odwoławczego, wyraża sprzeciw przeciwko podziałowi jego nieruchomości, podnosząc argumenty zrozumiałe z punktu widzenia skarżącego, pragnącego zachować własność całej nieruchomości. Jednakże Sąd będąc związany przepisami art. 6 i art. 97 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stwierdza, iż w sytuacji jaka istnieje w sprawie niniejszej prawo własności przysługujące skarżącemu zostaje ograniczone z uwagi na realizację celu publicznego określonego w decyzji lokalizacyjnej. Konsekwencją podjętej decyzji lokalizacyjnej, od której, jak wynika z ustaleń organu, skarżący nie wniósł odwołania, jest podział jego nieruchomości, znajdujący uzasadnienie w wyżej powołanych przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. W takim stanie sprawy rekompensatą dla skarżącego będzie odszkodowanie za ewentualnie wywłaszczoną nieruchomość, bądź zapłata ceny w wypadku jej dobrowolnego zbycia w formie aktu notarialnego
Z powyższych względów zarzuty przeciwko podziałowi nieruchomości zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym materialne dowodowym, jednakże z przyczyn wyżej podniesionych, skarga wywołuje ten skutek, iż zaskarżone postanowienie, jako naruszające wyżej powołane przepisy ustawy i rozporządzenia podlega uchyleniu.
Odnosząc się do zarzutu, iż skarżący otrzymał postanowienie wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania podziałowego i nie mógł się ustosunkować do tego zawiadomienia, zaznaczyć wyraźnie należy, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wiążą z datą wszczęcia postępowania podstawy faktycznej i prawnej rozpoznania sprawy. Miarodajny w tym zakresie jest stan obowiązujący w dacie wydania decyzji (vide B. Adamiak, Komentarz, Warszawa 1998, s. 363). Doręczone zatem w jednej dacie z zaskarżonym postanowieniem organu I instancji zawiadomienie o wszczęciu postępowania podziałowego, nie stanowi o naruszeniu przepisu art. 61 par. 4 k.p.a. i zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyrażonej w art.10 k.p.a. Zaskarżone postanowienie nie stanowi rozstrzygnięcia kończącego postępowanie podziałowe, które rodziłoby dla strony określone skutki w zakresie podziału nieruchomości. Stanowi ono jedynie o zgodności wstępnego podziału z decyzją o lokalizacji celu publicznego, którą skarżący otrzymał i jak wynika z ustaleń organu nie kwestionował. Przepisy k.p.a. nie przewidują nawet zaskarżenia zażaleniem postanowienia o wszczęciu postępowania . W niniejszym przypadku, zdaniem Sądu, organ I instancji nie dopuścił się uchybień procesowych mogących skutkować uchyleniem postanowienia. W szczególności podzielić należy stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku z dnia 20 października 1995 r. III SA 306/95 (niepubl.), że nie skutkuje uchyleniem decyzji naruszenie prawa procesowego polegające nawet na braku zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania skoro skarżący nie wykazał, aby między brakiem zawiadomienia go o wszczęciu postępowania, a treścią decyzji administracyjnej zachodził jakikolwiek związek przyczynowy. Chodzi bowiem o taką sytuację, w której gdyby nie naruszono przepisów proceduralnych, to najprawdopodobniej zapadłaby decyzja o innej treści (wyrok NSA z dnia 7 maja 1998 r. I SA/Ka 1215/96 - niepubl.). W sprawie niniejszej skarżący nie wykazał aby między doręczeniem mu zawiadomienia o wszczęciu postępowania jednocześnie z postanowieniem organu pierwszej instancji, a treścią zaskarżonego postanowienia zachodził jakikolwiek związek przyczynowy.
Wobec powyższego i ten zarzut zawarty w skardze nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym.
W ponownym postępowaniu, Wydział Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego sporządzi wstępny projekt podziału nieruchomości o nr 524 stosownie do wymogów określonych w par. 3.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663) i dopiero wówczas, jako odpowiadający przepisom prawa, projekt taki przedłoży do oceny jego zgodności z warunkami pokreślonymi w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ I instancji wydając ponownie postanowienie na podstawie art. 93. ust. 1 i art. 94 ust. 1 cyt. ustawy, wyeliminuje stwierdzone z urzędu naruszenie prawa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 c, art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.