II SA/Ke 595/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Kielcach odrzucił skargę Starosty na decyzję SKO, uznając Starostę za nieuprawnionego do jej wniesienia.
Starosta wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła jego własną decyzję w sprawie odmowy rejestracji pojazdu i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Starosta argumentował, że postępowanie zostało prawomocnie zakończone i że SKO nie uwzględniło braku wniosku obecnego właściciela. SKO wniosło o odrzucenie skargi Starosty z powodu braku jego legitymacji procesowej. Sąd uznał, że organ I instancji nie jest uprawniony do zaskarżania decyzji organu odwoławczego, gdyż nie posiada interesu prawnego w rozumieniu przepisów.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Starostę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO). SKO uchyliło decyzję Starosty z dnia 12 czerwca 2008 r. w sprawie odmowy rejestracji samochodu marki Daewoo Lanos i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Starosta w swojej skardze zarzucił SKO, że uchylając decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, nie uwzględniło faktu prawomocnego zakończenia postępowania. Podniósł również, że rejestracja pojazdu może nastąpić tylko na wniosek jego obecnego właściciela, a osoba, która odwołała się do SKO, nie była już właścicielem pojazdu ani mieszkańcem powiatu. SKO wniosło o odrzucenie skargi Starosty, argumentując, że nie jest on uprawniony do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przychylił się do stanowiska SKO. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Starosta, wydając decyzję w pierwszej instancji, działał jako organ administracji publicznej i nie posiadał interesu prawnego w kwestionowaniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Sąd podkreślił, że organy administracji nie mają uprawnień do poddawania swojej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie służy rozstrzyganiu sporów między organami różnych szczebli. W konsekwencji, skarga Starosty została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 PPSA.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ wydający decyzję w pierwszej instancji działa jako organ władzy, a nie jako strona posiadająca własny interes prawny. Skarga do sądu administracyjnego jest środkiem ochrony praw jednostki przed działaniem administracji, a nie narzędziem do rozstrzygania sporów między organami administracji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 50 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wymagając posiadania interesu prawnego.
PPSA art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do odrzucenia skargi, gdy jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis, na podstawie którego SKO uchyliło decyzję Starosty i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Starosta nie posiada interesu prawnego do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego. Organ administracji wydający decyzję w pierwszej instancji nie jest stroną w rozumieniu PPSA.
Odrzucone argumenty
Zarzut prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego (nie rozpatrzony merytorycznie).
Godne uwagi sformułowania
organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ ten nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej
Skład orzekający
Dorota Chobian
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana zasada dotycząca legitymacji procesowej organów administracji w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ administracji próbuje zaskarżyć decyzję organu wyższej instancji, a nie sytuacji, gdy organ działa w obronie praw strony lub interesu publicznego w sposób przewidziany prawem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z legitymacją procesową organów administracji, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ke 595/08 - Postanowienie WSA w Kielcach Data orzeczenia 2008-10-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-10-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 50 par. 1 i 2, art. 58 par.1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia 22 sierpnia 2008r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia 12 czerwca 2008r. w sprawie odmowy rejestracji samochodu marki Daewoo Lanos, na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta domagając się jej uchylenia. Zarzucił, że organ II instancji uchylając decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania nie uwzględnił, że postępowanie w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone, a zatem nie ma możliwości dalszego jego prowadzenia według wcześniej ustalonego stanu faktycznego. Nadto Kolegium nie zwróciło uwagi, iż rejestracja samochodu, może być dokonana jedynie na wniosek jego obecnego właściciela, przez starostę właściwego według miejsca zamieszkania właściciela pojazdu. Tymczasem A. L. nie jest już właścicielem samochodu i nie mieszka na terenie powiatu kazimierskiego, więc uwzględnienie jego wniosku doprowadziłoby do tego, że nieuprawniony organ administracyjny dokonałby rejestracji samochodu stanowiącego własność innej osoby, bez jej wiedzy, bądź zgody - ostatecznie bez koniecznego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że Starosta nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej uppsa), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie Starosta wydając decyzję o odmowie rejestracji pojazdu działał jako organ administracji publicznej I instancji, wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, orzekającego w przedmiocie podjętej przez niego decyzji. Organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego /zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 2 marca 2006r. II GSK 387/05/. Wydając bowiem akt w I instancji organ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa. Istnienie interesu prawnego jest zaś, stosownie do art. 50 § 1 uppsa, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego też względu nie można uznać, iż organ ten należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 uppsa. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby możliwość wniesienia przez Starostę skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej /por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 5 grudnia 2005r. II SA/Bk 915/05/. Ponadto dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002r., LEX nr 76118/. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI