II SA/Ke 568/05

II SA/Ke 568/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Anna Żak
Sylwester Miziołek /sprawozdawca/
Teresa Kobylecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
I OSK 1336/06 - Wyrok NSA z 2007-05-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
art. 17 ust.1
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 568/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Żak, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]numer [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Ke 568/05
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją znak [...] z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania E. W. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem- M. W. -uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej okresu, na jaki przyznano świadczenie i w to miejsce orzekło o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie 420 zł miesięcznie wraz ze składką na ubezpieczenie społeczne, na okres od 1 stycznia 2005 roku do 31 października 2006, w pozostałej części utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że wnioskiem z dnia 11 stycznia 2005 roku E. W. zwróciła się do organu pierwszej instancji o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną córką M. W.. Do wniosku załączyła m.in. wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] i orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] działając z upoważnienia Wójta Gminy Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał E. W. świadczenie w postaci świadczenia pielęgnacyjnego na niepełnosprawna córkę w kwocie 420 zł na okres od 1 stycznia 2005roku do 31 sierpnia 2005 roku , uzasadniając ją przepisami art.17 i 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003roku Nr 228, poz. 2255).
W odwołaniu od tej decyzji E.W. kwestionowała okres na jaki przyznano jej świadczenie i domagała się przyznania świadczenia za cały rok 2004.
W ocenie organu odwoławczego, zgodnie z art. 17 ust 1 ustawy z dnia 27 listopada 2003roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003roku Nr 228, poz. 2255) świadczenie pielęgnacyjne przysługuje m.in. matce dziecka, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami, o których mowa w art. 6 b ust 3 pkt. 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz 776), albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie z dnia [...] zaliczające córkę E. W. - M. W. do osób niepełnosprawnych nie zawierało łącznie wskazań pkt 7 i 8 cyt. przepisu. W wyniku zaskarżenia tego orzeczenia przez E. W. Sąd Rejonowy w K. zmienił orzeczenie i ustalił, że M. W. wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
Ponadto, jako podkreślił organ odwoławczy po spełnieniu kryterium kwalifikującego przez E. W. organ pierwszej instancji wykonał dyspozycję zawartą w art. 24 ust 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003roku Nr 228, poz. 2255), który stanowi, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Faktem nie budzącym wątpliwości jest okoliczność, że wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego został złożony 11 stycznia 2005 roku.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 24 ust 3 przedmiotowej ustawy w przypadku ustalania prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W takiej sytuacji świadczenie rodzinne ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. W przedmiotowej sprawie orzeczenie zostało wydane do dnia 1 października 2005 r., tak więc świadczenie winno być przyznane do ostatniego dnia ważności orzeczenia, co mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uczynił.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego wniosła E. W., która podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] i podkreśliła, że winna otrzymać najpierw za okres od 1 stycznia 2004 do 30 kwietnia 2004 r. zasiłek stały na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, a następnie świadczenie rehabilitacyjne za okres od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona w niniejszej sprawie nie wykazała naruszenia przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa, których naruszenie zarzuca skarżąca.
Jak wynika z treści art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003 roku Nr 228, poz. 2255) świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem przysługuje m.in. matce dziecka, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami, o których mowa w art. 6 b ust 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U Nr 123, poz. 776) albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Natomiast w myśl art. 24 ust 2 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003 roku Nr 228, poz. 2255) świadczenie ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.
Skarżąca po raz pierwszy po wejściu z dniem 1 maja 2004 roku w życie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w dniu 11 stycznia 2005 r.
Słusznie organ II instancji zauważa, że przepisy obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych nie dopuszczają możliwości przyznawania świadczeń wstecz, tj. za okres sprzed miesiąca, w którym strona złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia.
Również należy się zgodzić ze stwierdzeniem organu odwoławczego, że świadczenie pielęgnacyjne jest instytucją nową wprowadzoną przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych i nie występuje tu kontynuacja tego świadczenia z poprzedniego okresu. Unormowana w ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej instytucja zasiłku stałego, wypłaty którego domagała się skarżąca przestała obowiązywać z dniem 1 maja 2004 r., kiedy to ustawa utraciła moc, tak więc nie mogła stanowić podstawy przyznania uprawnień.
Należy podkreślić, iż prawidłowo organ odwoławczy uchylił decyzję Wójta Gminy w części, co do ustalenia okresu na jaki świadczenie jest przyznawane, albowiem zgodnie z art. 24 ust 3 cytowanej ustawy świadczenie ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na czas określony - co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W takim przypadku świadczenie ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia, co też organ odwoławczy uczynił korygując w tym zakresie zaskarżoną decyzje.
Można zgodzić się ze stwierdzeniem iż długotrwały proces zmiany zaskarżonego orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie jest przyczyną niezależną zarówno od strony, jak i organu, i mimo krzywdzącej sytuacji dla skarżącej nie ma możliwości w świetle obowiązku przestrzegania przez organy przepisów prawa wyrównania skarżącej świadczenia za rok 2004 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270) skargę oddalił.