II SA/Ke 567/05

II SA/Ke 567/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Sylwester Miziołek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt 1c, art.135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.7, art.77 par.1, art.107 par.3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Sygnatura akt: II SA/Ke 567/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. Ś., H.U. i K.Ś. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]numer [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. Ś.kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art.138 §1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].
Decyzją tą, podjętą na podstawie art. 67 i art. 81 ust.1 pkt 2 i ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994roku Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2003roku Nr 207, poz.216 z późn. zm.) organ I instancji nakazał H. U., K. Ś. oraz J.Ś. dokonanie w terminie od 28 stycznia 2005roku do 30 marca 2005roku - rozbiórki nieużytkowanego, będącego w złym stanie technicznym drewnianego wielorodzinnego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na terenie posesji Nr 4459 w K., przy ulicy S.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podniósł iż w toku trwającego od roku 1997 postępowania administracyjnego ustalono, że przedmiotowy budynek mieszkalny będący w bardzo złym stanie technicznym nie nadaje się do remontu, stwarzając przy tym zagrożenie dla ludzi. Organ stwierdził, iż budynek ten utracił swoją stateczność, o czym świadczy przechylenie całej konstrukcji, a także odspojenie ściany szczytowej. Stan taki spowodowany został nie tylko długoletnim użytkowaniem budynku, ale również nieprawidłową pracą jego konstrukcji. Dlatego też nie jest, zdaniem organu możliwy jego remont w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane, przez który należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. Zdanie organu dla uzyskania stabilności układu konstrukcyjnego niezbędne jest wykonanie fundamentów, ścian, stropu oraz dachu, czyli wykonanie nowego budynku od podstaw, a zatem budowy, która w myśl art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Zatem, jak stwierdził organ w myśl art. 67 ust. 1 przedmiotowej ustawy na podstawie oględzin i ekspertyzy technicznej przedmiotowy obiekt nieużytkowany nie nadaje się do remontu, a więc należało orzec jego rozbiórkę.
Odpowiadając na zarzuty odwołania organ odwoławczy wskazał, że poza wykonaniem podstemplowania stropu w części zachodniej przedmiotowego budynku nie wykonano żadnych innych robót remontowych, przy czym podstemplowanie to stanowi jedynie doraźne miejscowe zabezpieczenie, a nie rozpoczęcie remontu budynku.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli: H. U., K. Ś. oraz J.Ś. podnosząc, że organ wydając nakaz rozbiórki stwierdził, że budynek utracił stateczność i nie nadaje się do remontu, opierając się w tym względzie jedynie na oględzinach przeprowadzonych przez własnych pracowników. Podnieśli ponadto, że orzeczenie techniczne z 1998roku zawiera informacje, że istniejący stan techniczny budynku oraz występujące uszkodzenie nie powodują bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa konstrukcji, a stan budynku wymaga wykonania remontu kapitalnego. Ponadto zarzucili, że jako obiekt powstały przed 1939roku powinien zostać objęty ochroną konserwatorską, co powoduje automatycznie wykluczenie go z rozbiórki na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Skarżący ponadto zarzucili, iż organ naruszył zasady postępowania określone z rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych, albowiem podjęto decyzję o rozbiórce nie wykonując wymaganej ekspertyzy technicznej, opierając się na orzeczeniu technicznym z 1998roku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest zasadna i jako taka prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu wydania, nie zaś pod względem słuszności i celowości.
Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane bez wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Organy orzekające w sprawie nie poczyniły bowiem ustaleń mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest fakt, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte w roku 1997, kiedy to Kierownik Urzędu Rejonowego w K. postanowieniem z dnia [...] podjętym na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994roku Prawo budowlane ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia) nałożył na J. Ś. oraz C. Ś. - ówczesnych właścicieli przedmiotowego budynku, obowiązek przedłożenia do dnia 30 listopada 1997roku oceny stanu technicznego przedmiotowego budynku.
Ocena ta została sporządzona i złożona w kwietniu 1998roku i zawierała wnioski oraz zalecenia polegające na stwierdzeniu że: a) istniejący stan techniczny budynku oraz występujące uszkodzenia nie powodują bezpośredniego wystąpienia w chwili obecnej stanu zagrożenia bezpieczeństwa konstrukcji uniemożliwiającego użytkowanie kamienicy, b) stan budynku wymaga remontu kapitalnego, usunięcia uszkodzeń i wywołujących je przyczyn, c) nie usunięcie przyczyn istniejących uszkodzeń może doprowadzić do wystąpienia kolejnych uszkodzeń, a w efekcie do powstania awarii elementów konstrukcji budynku uniemożliwiających dalszą jego eksploatację.
W toku dalszego postępowania odnośnie przedmiotowego budynku nastąpiło opróżnienie i wyłączenie go z użytkowania w 2001 r. oraz dokonano pewnych prac zabezpieczająco-remontowych, polegających na wzmocnieniu stropu nad parterem za pośrednictwem dwuteownika opartego na trzech wymurowanych słupach. W toku tego postępowania w dniu 15 września 1998roku zmarł C. Ś., a dnia 1 marca 1999roku J. Ś. Po ustaleniu spadkobierców w osobach aktualnie skarżących - K. Ś., H. U. i J. Ś. organ podjął na nowo dalsze czynności odnośnie przedmiotowego budynku W wyniku tego postępowania organ I instancji ograniczył się do dokonania oględzin budynku w dniu 13.X.2004 r. przez swoich pracowników i wydania w dniu [...] decyzji o nakazie rozbiórki budynku w terminie od 28 stycznie 2005 roku do 30 marca 2005roku. Natomiast w trakcie postępowania odwoławczego organ II instancji dokonał w dniu 20.I.2005 r. powtórnych własnych oględzin. Zawarte w protokole dość lapidarne stwierdzenia co do złego stanu technicznego budynku, nie zostały poddane dokładnej analizie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na podstawie której można by uznać, że budynek nie nadaje się do remontu lub odbudowy. Oględziny te oraz orzeczenie techniczne z 1998roku były podstawą wydania decyzji przez organ odwoławczy w dniu [...]o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.
Zdaniem Sądu organy wydając przedmiotowe decyzje dopuściły się naruszenia przepisów Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. z 2004roku Nr 198, poz.2043).
Zgodnie z §2 i §3 cytowanego rozporządzenia organ dokonuje oględzin i oceny stany technicznego, opisuje ten stan techniczny obiektu budowlanego, określa przyczyny powstania uszkodzeń lub zniszczenia obiektu budowlanego, określa stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, a w przypadku wątpliwości co do stanu technicznego na podstawie §4 wykonuje ekspertyzę techniczną.
W niniejszej sprawie organy odstąpiły od wykonania ekspertyzy technicznej opierając się na orzeczeniu technicznym sporządzonym w 1998roku w sytuacji, gdy zarówno z orzeczenia technicznego jak również z protokołów oględzin nie wynika w sposób jednoznaczny aktualny stan techniczny budynku, aktualny stan zagrożenia, oraz jakie prace remontowe wykonano. Nie można uznać, że stwierdzenia zawarte w orzeczeniu technicznym z 1998roku, które nie dawały podstaw do orzeczenia rozbiórki w tamtym czasie mogły być aktualnie podstawą takiego rozstrzygnięcia.
Również organy obu instancji naruszyły dyspozycję określoną w § 5 cytowanego rozporządzenia mówiącą, iż właściwy organ doręcza właścicielowi lub zarządcy budynku odpis protokołu oględzin, wyznaczając jednocześnie termin rozprawy do podjęcia decyzji.
Zgodzić się zatem należy z zarzutem skarżących, iż zostały naruszone zasady postępowania określone w cytowanym rozporządzeniu.
Odnośnie zarzutu skargi, iż przedmiotowy budynek objęty jest ochroną konserwatorską, to należy zauważyć, że organy w ogóle nie odniosły się do powyższej okoliczności, co uniemożliwia kontrolę na tej płaszczyźnie.
Mając powyżej na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzji oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji narusza przepisy postępowania - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 §1 pkt 1c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozpoznając sprawę ponownie organy winny przeprowadzić postępowanie zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. z 2004roku Nr 198, poz.2043), wykonać ekspertyzę techniczną co do aktualnego stanu technicznego budynku i na jej podstawie ustalić, czy nadaje się on do remontu lub odbudowy.
Sprawdzenia także wymaga, czy przedmiotowy obiekt budowlany jest objęty ochroną konserwatorską lub wpisany do rejestru zabytków, z uwagi na treść art. 67 ust. 2 i ust. 3.