II SA/KE 527/22

II SA/Ke 527/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-12-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach /przewodniczący/
Beata Ziomek
Jacek Kuza /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 998/23 - Wyrok NSA z 2024-07-02
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151, art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1065
par. 12, par. 19 ust. 1 pkt 1 lit. a i b
Rozporządzenie Miniistra Infrastruktury  z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skarg A. P. i J. P. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2022 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargi.
Uzasadnienie
Decyzją z 16 sierpnia 2022 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołań A. P. i J. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z 10 czerwca 2022 r., Znak: [...] [...] umarzającej postępowanie w sprawie zbadania legalności i zgodności z prawem budowlanym oraz warunkami technicznymi inwestycji mającej polegać na montażu okien we wschodniej ścianie budynku usługowo-handlowego z częścią mieszkalną w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią oraz urządzenia parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczających 10, usytuowanych na terenie działki o nr ewid. [...] w S. przy ul. [...], stanowiącej własność J. C. i M. C., gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że J. P. i A. P. pismem z 22 lutego 2021 r. zawiadomili organ I instancji, że działka nr ewid. [...] przy ul. [...] w S. zabudowana jest budynkiem handlowo-usługowym z częścią mieszkalną, którego ściana z oknami od strony wschodniej zwrócona jest w stronę ich działki o nr ewid. [...] w odległości mniejszej niż 4 m oraz na działce tej znajduje się parking postojowy z betonu (powyżej 10 miejsc postojowych), który usytuowany jest w odległości 0,20 m od granicy z działką o nr ewid. [...]. Wnioskodawcy wnieśli o wszczęcie postępowania celem wyjaśnienia, czy doszło do powyższych naruszeń i wdrożenie procedur mających na celu ich wyeliminowanie.
W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z 11 marca 2021 r. Znak: [...], wydanym na podstawie art. 61a § 1 i 2 KPA, odmówił wszczęcia postępowania na powyższy wniosek A. i J. P. z dnia 22 lutego 202l r.
W związku ze złożeniem zażalenia na w/w rozstrzygnięcie ŚWINB w K. postanowieniem z 21 kwietnia 202l r., Znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W wyniku zaskarżenia tego postanowienia przez A. i J. P., WSA w Kielcach wyrokiem z 4 sierpnia2021 r., sygn. akt: II SA/Ke 589/21 uchylił zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzające je postanowienie PINB w S.. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że "specyfika niniejszej sprawy polegała na tym, że przedmiot sprawy wskazany we wniosku, który miał zainicjować postępowanie, dotyczył domniemanych naruszeń prawa budowlanego przy budowie budynku na działce nr [...] w S. (mających polegać na umieszczeniu okien we wschodniej ścianie tego budynku oddalonej o mniej niż 4 metry od granicy z działką skarżących) oraz przy zagospodarowaniu tej samej działki nr [...] (poprzez urządzenie parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczającej 10 w odległości 20 cm od granicy z sąsiednią działką nr [...]), w sytuacji, gdy w stosunku do tej samej inwestycji toczyło się wcześniej w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego postępowanie naprawcze, które zakończyło się wydaniem decyzji z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego zatwierdzającej projekt budowlany zamienny, udzielającej pozwolenia na wznowienie robót i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a następnie zostało przeprowadzone postępowanie z art. 59 i n. prawa budowlanego, zakończone wydaniem decyzji z 9 stycznia 2020 r. udzielającej stronom pozwolenia na użytkowania przedmiotowego budynku. Toczyły się ponadto w trybie nadzwyczajnym postępowania wznowieniowe, które jednak nie doprowadziły do weryfikacji wspomnianych wyżej, zapadłych w sprawie decyzji. Zdaniem organów rozpatrujących wniosek A. i J. P. z 22 lutego 2021r., we wskazanych sprawach podniesione w tym wniosku kwestie zostały już rozpatrzone i rozstrzygnięte, przez co wszczynanie kolejnego postępowania ich dotyczącego nie jest dopuszczalne. Takie stwierdzenie istotnie mogłoby pozwolić na odmowę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie, gdyby rzeczywiście podnoszone we wniosku naruszenia prawa budowlanego przy budowie budynku handlowo-usługowego i przy urządzeniu parkingu na działce nr [...], dotyczyły zdarzeń, które nastąpiły przed wydaniem decyzji ŚWINB w K. z 29 października 2019 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny, udzielającej pozwolenia na wznowienie robót i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie oraz decyzji PINB w S. z 9 stycznia 2020 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie. Należy bowiem wyrazić pogląd, że prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie
architektoniczno-budowlanym lub w przepisach (art. 59a ust. 2 pkt I i 2 prawa budowlanego), które zostało zweryfikowane w postępowaniu naprawczym zakończonym decyzją, o jakiej mowa w art. 51 ust. 4, a następnie decyzją z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, nie podlega już ponownej weryfikacji w trybie zwyczajnym. Dopuszczenie takiej weryfikacji prowadziłoby do naruszenia uregulowanej w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości decyzji administracyjnych. Trzeba dodać, że uzyskanie przez inwestora decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, nie sanuje ewentualnych późniejszych naruszeń prawa budowlanego, gdyż celem postępowania zmierzającego do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, w toku którego to postępowania przeprowadza się obowiązkową kontrolę, o jakiej mowa w art. 59a Prawa budowlanego, jest sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu, z projektem architektoniczno-budowlanym i technicznym (art. 59a ust. 2 pkt 1 i 2 prawa budowlanego). Oznacza to, że ewentualne nowe zdarzenia mające cechy kolejnych, odmiennych, czy też takich samych, ale dokonywanych w większym rozmiarze, naruszeń przepisów prawa budowlanego, mogą podlegać ponownej, merytorycznej ocenie organów nadzoru budowlanego. Ta kwestia natomiast, nie została w sprawie wystarczająco wyjaśniona".
W dalszej części wyroku Sąd wskazał, że nie została wyjaśniona w sposób wystarczający kwestia okien we wschodniej ścianie przedmiotowego budynku (zwłaszcza kwestia zgodności usytuowania okien w ścianie wschodniej z projektem budowlanym zamiennym z kwietnia 2019 r., w sytuacji stwierdzenia w tym projekcie, że ściana ta usytuowana skośnie do granicy jest od niej oddalona w najbliższym miejscu o 3,29 m, a w najdalszym o 4,02m). Sąd stwierdził, że " nie wiadomo więc, w jakiej odległości od granicy jest przedmiotowe okno (co powinno mieć istotne znaczenie dla oceny zgodności usytuowania tej ściany z przepisami technicznymi), ani też nie wyjaśniono, czy chodzi o jedno, czy o więcej okien. Nie przesądzając, czy okno, względnie okna we wschodniej ścianie przedmiotowego budynku rzeczywiście zostały, bądź nie zostały wykonane w sposób zgodny z projektem budowlanym zamiennym, oraz kiedy to nastąpiło, należy wyrazić pogląd, że kwestie te powinny zostać szczegółowo wyjaśnione, w razie potrzeby po wszczęciu postępowania administracyjnego".
Ponadto Sąd wskazał, że nie została również należycie wyjaśniona sprawa ilości miejsc postojowych. Wskazano, że z zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego wynika, że zaprojektowanych zostało 8 miejsc postojowych dla samochodów osobowych i 1 miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych, przy czym 4 miejsca postojowe miały zostać zlokalizowane od strony południowej budynku, prostopadle do ul. [...], a pozostałe od zachodniej strony budynku. Natomiast A. i J. P. twierdzą, że jest znacznie więcej miejsc postojowych niż przewidywał zatwierdzony projekt budowlany zamienny, powołując się przy tym na oględziny przeprowadzone w dniu 25 czerwca 2020 r. Sąd stwierdził, że organy winny ustalić kiedy dokładnie i na jakiej zasadzie powstały dodatkowe miejsca parkingowe.
Wobec powyższego stanowiska WSA w Kielcach PINB w S. pismem z 22 lutego 2022 r. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie sprawdzenia legalności i zgodności z prawem budowlanym i warunkami technicznymi inwestycji tj. umieszczenia okien we wschodniej ścianie budynku usługowo - handlowego oraz urządzenia parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczających 10 na działce Nr ewid. [...] przy ul. [...] w S..
W dniu 17 marca 2022 r. organ I instancji przeprowadził oględziny w sprawie umieszczenia okien we wschodniej ścianie budynku usługowo - handlowego oraz urządzania parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczających 10 na działce o Nr ewid. [...] w S..
W wyniku przeprowadzonych czynności ustalono, że teren wymienionej działki utwardzony jest częściowo kostką betonową oraz płytami ażurowymi. Od strony elewacji frontowej (południowej budynku handlowo-usługowego) wyznaczono cztery miejsca parkingowe dla samochodów osobowych, prostopadle do ul. [...] o wymiarach 4 m x 2,50 m w odległości od ok. 12,50 m do ok. 15,25 m — od wewnętrznej krawędzi murku wybudowanego wzdłuż granicy pomiędzy działkami Nr [...] i [...]. W obrębie południowo-zachodnim działki wyznaczono jedno miejsce parkingowe dla osób niepełnosprawnych. Od strony elewacji zachodniej w/w budynku wyznaczono cztery miejsca parkingowe dla samochodów osobowych o wymiarach 4,00 m x 2,50 m każde z nich.
Ponadto organ stwierdził, że wschodnia ściana budynku usługowo-handlowego zlokalizowana jest w odległości ok. 3,73 m (mierząc od szyby elewacji
wschodniej budynku w narożu południowo-wschodnim do wewnętrznej krawędzi muru biegnącego wzdłuż granicy pomiędzy działkami Nr [...] i [...]). W narożu północno-wschodnim budynku do krawężnika wybudowanego wzdłuż granicy pomiędzy w/w działkami odległość wynosi ok. 3,72 m. Ponadto organ stwierdził, że okna ściany wschodniej budynku handlowo-usługowego zlokalizowane są zgodnie z projektem zamiennym zatwierdzonym decyzją ŚWINB z 29 października 2019 r. [...] Organ w trakcie przeprowadzonych czynności stwierdził też, że murek wybudowany wzdłuż granicy pomiędzy nieruchomością należącą do J. i M. C., a nieruchomością należącą do A. i J. P., znajduje się na terenie działki o Nr ewid. [...] (nieruchomość A. i J. P.) w odległość ok. 11 cm od znaku granicznego (strona południowa działki), a od strony północnej działki o Nr ewid. [...] znak graniczny usytuowany na działce Nr ewid. [...] do murku znajduje się w odległości ok. 28 cm (strona północna działki).
Uczestniczący w oględzinach J. P. do protokołu oględzin zeznał m.in., że odległość od budynku nie została zmierzona do granicy pomiędzy działkami o Nr ewid. [...] i [...]. Dlatego wniósł o powołanie uprawnionego geodetę w celu wyznaczenia przebiegu granicy pomiędzy działkami. J. P. zeznał, że umiejscowienie okien piwnicznych elewacji północnej jest niezgodne z wysokością podaną w projekcie budowlanym zamiennym, podobnie jak spadek drogi dojazdowej wzdłuż wschodniej granicy działki o Nr ewid. [...] w kierunku z południa na północ. Zeznający dodał, że brak jest wjazdu i wyjazdu od strony południowej budynku tak jak przewidywał plan zagospodarowania działki będący integralną częścią projektu zamiennego. W miejscu planowanego wjazdu od strony południowej znajduje się skrzynka elektryczna oraz teren zielony, który nie został zmierzony, a wykonany po oddaniu do użytkowania w/w budynku handlowo -usługowego z częścią mieszkalną.
Do przedmiotowego protokołu dołączono dokumentację fotograficzną oraz szkic sytuacyjny.
W piśmie pełnomocnika J. C. z 17 marca 2022 r. stwierdzono, że na działce o Nr ewid. [...] usytuowanej przy ul. [...] w S. nie doszło do wykonania dodatkowych miejsc postojowych nieprzewidzianych w projekcie budowlanym zamiennym. W celu zabezpieczenia terenu wokół budynku przed samowolnym parkowaniem aut przez osoby trzecie, zamontowano blokady.
Pomimo tego osoby trzecie nadal bezprawnie wkraczają na teren posesji J. C., wykorzystując utwardzony teren jako parking. Teren przed budynkiem i po jego zachodniej stronie został oznaczony jako prywatny. W treści pisma wskazano również, że od dnia dokonania odbioru budynku przy ul. [...] w S. tj. od 8 stycznia 2020 r. (dzień przeprowadzenia kontroli obowiązkowej przez inspektorów PINB w S.) nie były przeprowadzane jakiekolwiek dodatkowe prace budowlane ingerujące w budynek i odbiegające od planu zamiennego, Wszystkie otwory w w/w budynku zostały wykonane na etapie realizacji inwestycji zgodnie z projektem budowlanym zamiennym.
W piśmie z 7 czerwca 2022 r. A. i J. P. stwierdzili, że okna zostały powiększone w stosunku do projektu pierwotnego (w szczególności w części wschodniej piwnic).
Od wydanej w dniu 10 czerwca 2022 r., opisanej na wstępie decyzji PINB w S., odrębne odwołania wnieśli A. P. i J. P..
A. P. podniosła, że "z protokołu kontroli z dnia 17.03.2022 r. wynika, że organ po przeprowadzeniu kontroli fizycznie na działce inwestora nr ewid. [...] stwierdził, że doszło do obniżenia terenu " natomiast w zaskarżonej decyzji organ temu faktowi zaprzecza. W dalszej części odwołania odniesiono się do miejsc parkingowych, gdzie podniesiono, że podczas przeprowadzonych oględzin w dniu 25.06.2020 r. w protokole stwierdzono 8+12 miejsc parkingowych, a zatem znacznie więcej niż przewidziano w decyzji ŚWINB z 25 października 2019 r. Zdaniem odwołującej się "gołosłowne jest twierdzenie, że prostopadle do ulicy [...] są tylko cztery miejsca postojowe, gdy tymczasem samych tzw. blokad (zamknięcie miejsca postojowego poza godzinami pracy inwestora) jest co najmniej 12, a zatem odpowiada to ilości miejsc postojowych. To, że organ napisał, że wyznaczono 4 miejsca postojowe to jedno ale faktycznie wbrew decyzji z dnia 25 października 2019 r. — wobec szerokości budynku — wyznaczono powyżej 10 i tak też są codziennie te miejsca użytkowane
Ponadto A. P. w treści odwołania odniosła się do odległości budynku handlowo - usługowego z częścią mieszkalną do granicy wschodniej działki o Nr ewid. [...], gdzie w projekcie budowlanym zamiennym z naniesionymi poprawkami z kwietnia 2019r. jak i w decyzji PINB w S. z 5 sierpnia 2020 r. dotyczącej oddania do użytkowania obiektu, opierając się na planie zagospodarowania działki o Nr ewid. [...] określa się odległość od granicy z działką [...] na 4,02m ścianą z oknami i odległość 3,29m w miejscu gdzie nie ma okien. Zdaniem odwołującej się, z treści § 12 rozporządzenia dotyczącego warunków technicznych budynków nie wynika, że można wskazywać na część ściany bez okien. Ściana szczytowa od strony wschodniej budynku z oknami występuje jako całość, a zatem w tym przypadku skoro od strony wschodniej są okna, to minimalna odległość na całej długości winna być 4 m, gdy tymczasem wynosi 3,44 m. Do przedmiotowego odwołania dołączono pięć załączników.
W ostateczności A. P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
J. P. w treści swojego odwołania podniósł, że od strony ul. [...] nie ma czterech miejsc postojowych, a jest osiem, a od strony zachodniej - drogi gminnej jest dwanaście miejsc. Ponadto J. P. stwierdził, że parking usytuowany jest w odległości ok. 0,20m od granicy z działką o Nr ewid. [...] (stanowiącą własność odwołujących się). Ponadto J. P. odniósł się do sposobu dokonania przez PINB w S. pomiarów dotyczących odległości budynku handlowo usługowego z częścią mieszkalną usytuowanego na działce o Nr ewid. [...] do granicy z działką o Nr ewid. [...].
Dokonując oceny zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego ŚWINB w K. stwierdził, że zasadnie organ I instancji orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 §1 KPA oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.
Analizując sprawę dotyczącą okien we wschodniej ścianie budynku usługowo - handlowego z częścią mieszkalną oraz urządzenia parkingu o liczbie przekraczającej 10 miejsc postojowych usytuowanych na działce o Nr ewid. [...] przy ul. [...] w S., organ odwoławczy stwierdził, że ocena zebranych przez PINB w S. materiałów dowodowych nie wykazała, aby ilość otworów okiennych we wschodniej ścianie budynku handlowo - usługowego z częścią mieszkalną była niezgodna z projektem budowlanym zamiennym zatwierdzonym decyzją ŚWINB z 29 października 2019 r. Na potwierdzenie tego
faktu należy porównać znajdującą się w aktach sprawy stronę projektu budowlanego elewacji wschodniej budynku, ze znajdującą się w aktach sprawy dokumentacją fotograficzną przedstawiającą w/w ścianę wschodnią budynku obecnie.
Odnosząc się do samego usytuowania ściany wschodniej w/w budynku w stosunku do granicy z działką o Nr ewid. [...], organ powołał się na przytoczone wyżej ustalenia dokonane przez PINB w S. podczas przeprowadzonych oględziny w dniu 17 marca 2022 r., z których wynika, że usytuowanie ściany z otworami okiennymi w stosunku do granicy działki jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. - w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§12 ust. 1 pkt 1).
Odnosząc się do kwestii ilości miejsc parkingowych zlokalizowanych przy przedmiotowym budynku usługowo-handlowym z częścią mieszkalną, organ II instancji wskazał, że znajdujący się w aktach sprawy tut. organu projekt zagospodarowania działki stanowiący załącznik do decyzji tut. organu z 29 października 2019 r. wskazuje, że od strony wschodniej działki o Nr ewid. [...] zaprojektowano ciągi pieszo jezdne z płyt ażurowych, a nie parking w odległości 0,20 m od granicy z ich działką, jak twierdzą odwołujący się. Od strony południowej i zachodniej działki teren również miał być utwardzony, zaprojektowano tam ciąg pieszo - jezdny (droga wewnętrzna, place). Od strony zachodniej budynku zaprojektowano cztery miejsca postojowe, taką też samą ilość miejsc zaprojektowano od strony południowej. W projekcie budowlanym zamiennym zaprojektowano również jedno miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych. Taki też stan faktyczny zastał organ I instancji w trakcie przeprowadzonych w dniu 17 marca 2022 r. oględzin. Fakt, iż na utwardzonym terenie przed przedmiotowym budynkiem handlowo - usługowym z częścią mieszkalną można zaobserwować większą ilość samochodów, nie powoduje, że inwestor wykonał miejsca parkingowe niezgodnie z zatwierdzonym zamiennym projektem budowlanym. ŚWINB w K. zaznaczył, że teren wokół w/w budynku jest otwarty, wokół znajdują się inne obiekty handlowe, a także mieszkalne (w tym budynki wielorodzinne) w związku z czym istnieje prawdopodobieństwo, że otwarty, utwardzony teren przed budynkiem wykorzystują osoby trzecie do parkowania pojazdów mechanicznych, jak twierdzi J. C. w piśmie z dnia 17 marca 2022 r.
Ponieważ sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji lub postanowienia, postępowanie należało zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, co poskutkowało jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniach organ wskazał, że w odległości 20 cm od granicy z działką A. i J. P. nie ma parkingu, bo zaprojektowano tam ciąg pieszo jezdny z płyt ażurowych. Jest to wąski pas terenu, który nie można zakwalifikować jako parking. Natomiast parking wykonany od strony południowej i zachodniej budynku handlowo - usługowego z częścią mieszkalną znajduje się w odległości ponad 12 m od granicy z działką odwołujących się.
Odnosząc się do kwestii usytuowania otworów okiennych w ścianie wschodniej przedmiotowego budynku organ odwoławczy podniósł, że decyzją z 29 października 2019 r. wydaną w trybie odwoławczym ŚWINB zatwierdził przedłożony przez inwestora - NZOZ Laboratorium Analiz Lekarskich "[...]" J. C. projekt budowlany zamienny budynku handlowo -usługowego z częścią mieszkalną. Jednym ze stwierdzonych wówczas odstępstw dokonanych przez inwestora w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego było wykonanie szachtu instalacyjnego na ścianie wschodniej budynku tj. od strony działki A. i J. P.. Szacht ten nie jest połączony z fundamentem, jest to obudowa kanału wentylacyjnego z wełny mineralnej, która spełnia wymagania przeciwpożarowe obiektu. Usytuowanie przedmiotowego szachtu w odległości mniejszej niż 4m w stosunku od granicy z działką sąsiednią nie może, zdaniem organu powodować, jak twierdzą odwołujący się, że całą ścianę wschodnią budynku należy uznać za znajdującą się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką sąsiednią.
Na koniec organ wyjaśnił, że podnoszona przez A. i J. P. sprawa spadku, obniżenia terenu działki Nr ewid. [...] od strony wschodniej i północnej, będzie przedmiotem odrębnego postępowania zgodnie ze stanowiskiem tut. organu zaprezentowanym w postanowieniu z 27 lipca 2022 r. wydanym na podstawie art. 37 k.p.a.
Na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, odrębne skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyli: A. P. oraz J. P.. Sprawy, w których te skargi zostały wniesione, postanowieniem z 28 października 2022 r. połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a.
W swojej skardze A. P. zarzuciła naruszenie:
1. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób, który nie odnosi się do całego materiału dowodowego sprawy, a odnosi się tylko do materiału korzystnego tak, aby na siłę "przepchnąć" uchybienia w toku prowadzenia postępowania;
2. art. 10 § 1 k.p.a. przez uniemożliwienie stronie wzięcia udziału na każdym etapie postępowania, albowiem nie uczestniczyła nie z własnej winy w przeprowadzonych w dniu 17 marca 2022 r. oględzinach, gdyż została wyproszona z terenu działki [...] przez właścicielkę wspomnianej działki J. C., gdy tymczasem organ stoi na straży prowadzonego postępowania i winien wziąć pod uwagę, że w trakcie oględzin nie mogła odnieść się do przeprowadzonych przez organ czynności;
3. art. 105 § 1 k.p.a. przez umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, gdy tymczasem organ nie odniósł się do wszystkich wytycznych wskazanych przez Sąd, albo odniósł się do nich w taki sposób, aby "przepchnąć" stanowisko organu I instancji, gdy tymczasem samo odniesienie się do liczby miejsc parkingowych rodzi wiele wątpliwości. Przytaczając fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji dotyczący ilości samochodów, jakie można zaobserwować na utwardzonym terenie przed przedmiotowym budynkiem, skarżąca stwierdziła, że jest to określenie nieścisłe. Teren wokół jest bowiem otwarty, "ale wyraźnie zaznaczony gdzie budynek handlowo - usługowy bowiem są blokady dla pojazdów, które nie są klientami budynku handlowo - usługowego. Można wyliczyć ile dokładnie jest miejsc postojowych. Jest to kłamstwo organu";
4. art. 7, 77, 80 § 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. przez pominięcie i nieodniesienie się do zarzutów i uwag zawartych w piśmie męża skarżącej J. P. z 30 czerwca 2022 r. oraz w ich wspólnym piśmie z 7 czerwca 2022r.;
5. art. 124 § 2 w związku z art. 126 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. przez lakoniczne sformułowanie uzasadnienia postanowienia i brak odniesienia się do wszystkich podnoszonych zarzutów;
6. art. 8 k.p.a. przez łamanie zasady zawartej w tym przepisie, przez nierówne traktowanie stron, tj. występowanie po stronie inwestora pomimo szeregu
naruszeń prawa przy wykonaniu przedmiotowej inwestycji.
W uzasadnieniu skargi jej autorka dodatkowo powołała się na to, że zmiana ich z mężem żądania (tj. usytuowania ściany z oknami od strony wschodniej w odległości poniżej 4 m od granicy na montaż okien we wschodniej ścianie budynku w odległości mniejszej niż 4m od granicy), ma istotny wpływ na rozpatrzenie i rozstrzygnięcie prowadzonego przez PINB w S. postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 10.06.2022 r. i postępowania odwoławczego prowadzonego przez ŚWINB w K. zakończonego przedmiotową decyzją z 16.08.2022r. Powołała się również na fakt uchylenia przez WSA w Kielcach wyrokiem z 4 sierpnia 2021 r. postanowienia ŚWINB w K. wydanego uprzednio w niniejszej sprawie oraz na stwierdzenie przez sąd, że zainicjowane przez nich postępowanie administracyjne miało dotyczyć sprawdzenia legalności budowy zgodnie z przepisami prawa budowlanego, w szczególności sprawdzenia odległości wschodniej ściany z oknami budynku na działce nr ewid. [...] oraz ilości miejsc parkingowych większej niż 10, w odległości mniej niż 20 cm od granicy z działką nr.ewid. [...], tym bardziej, że inwestor przedłożył projekt budowlany zamienny.
Skarżąca powołała się też na nieuznanie w czasie przeprowadzonego postępowania naprawczego, wykonanego przez inwestorów szachtu instalacyjnego, za dokonane przez inwestora znaczne odstępstwo w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego. Wyraziła też pogląd, że szyb techniczno-instalacyjny o szerokości ok.5.8 m, o wysięgu ok. 0,7 m. poza lico ściany (zamiennie za 8 szybów instalacyjnych których wysięg poza lico ściany przewidziany w projekcie budowlanym 0.35 m), wykonany na ścianie wschodniej, połączony jest z fundamentem, stanowi więc całość zewnętrznej ściany szczytowej z oknami od strony wschodniej budynku oddalonej o 3,29 m od granicy z działką [...]. Jest to, jej zdaniem, niezgodne z "§ 12 PB [Odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną]: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tęj granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy". Na koniec A. P. zauważyła, że przez pominięcie w decyzji ww. szybu techniczno-instalacyjnego, a podanie przez organ tylko informacji o drugim szachcie instalacyjnym, odnosi się wrażenie że organ na siłę próbuje "przepchnąć" uchybienia w toku prowadzenia postępowania.
J. P. w swojej skardze przedstawił zarzuty identyczne jak w skardze A. P.. W częściowo identycznym uzasadnieniu skargi podniósł dodatkowo, że organ II instancji nie odniósł się do wszystkich zarzutów i uwag zawartych w jego odwołaniu z 12 lipca 2022 r., w tym w szczególności zbytnio uprościł ocenę załączników, dołączonych do tego odwołania, wśród których były 23 zdjęcia, w tym 11 fotografii samochodów parkujących wokół przedmiotowego budynku, w tym na drodze dojazdowej, a także widoczne są otwarte blokady.
Z powołaniem się na wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 472/20 podniósł, że postanowienie ŚWINB w K. z dnia 17 lutego 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB w S. z dnia 28 grudnia 2020 r. oraz oględziny przeprowadzone w dniu 25 czerwca 2020 r. stwierdzają, że zostało wykonane 8 + 12 miejsc postojowych, a więc znacznie więcej, niż przewidywał zatwierdzony projekt budowlany zamienny z kwietnia 2019 r. Wynika z tego, że wyznaczone miejsca parkingowe w postaci płyt ażurowych ograniczonych kostką betonową są wyznacznikiem ilości miejsc parkingowych powyżej 10 i dodatkowo organ tj. PINB w S. jak i ŚWINB w K. stwierdził, że utwardzenie gruntu doprowadziło do stworzenia obiektu budowlanego, pełniącego samodzielną funkcję placu parkingowego, na którym parkuje więcej niż 10 samochodów osobowych, na którego wykonanie konieczne jest pozwolenie na budowę, którego brak.
Powołał się też na przepisy § 3 pkt 25 i § 19 ust. 1 pkt 1 b rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022.1225 z późn. zm.), które wskazują na definicję parkingu i jednoznacznie określają odległości stanowisk postojowych. Zgodnie z tą definicją odległość parkingu (w tym szczególnie dróg dojazdowych od strony północnej i zachodniej budynku na działce [...]) do ich budynku mieszkalnego wynosi poniżej 10 m, a to oznacza, że jest niezgodna z § 19 ust. 1 pkt. Ib w/w rozporządzenia.
J. P. zakwestionował też pomiary odległości przeprowadzone przez organ w czasie oględzin w dniu 17 marca 2022 r., a także wadliwe ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami stron stwierdzając, że ustalenie granicy "na tzw. piechotę", bez udziału biegłego geodety, o udział którego wnosili wcześniej – nie było prawidłowe.
Odnośnie otworów okiennych zarzucił, że ograniczenie się tylko do ich ilości we
wschodniej ścianie przedmiotowego budynku jest znacznym uproszczeniem. Zarzucił organowi podanie tezy niezgodnej z rzeczywistym stanem wykonania otworów okiennych od strony wschodniej budynku. Z powołaniem się na pismo J. i M. C. z 14 marca 2022 r. kierowane do PINB w S. (k. l - 24a akt sprawy [...]), w którym oświadczyli, że "Wszystkie okna w budynku handlowo-usługowym w S. na ul. [...] po stronie wschodniej, od skarżącego sąsiada zostały wybudowane w czasie od sierpnia 2017r, do kwietnia 2018 roku (stan surowy)", zauważył, że było to w czasie, kiedy obowiązywało pozwolenie na budowę określone decyzją nr [...] z dnia 27 grudnia 2016 r., które zatwierdzało projekt budowlany, gdzie okna w części piwnicznej były znacznie mniejsze. Zaznaczył, że projekt pierwotny zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 27 grudnia 2016 r. znak: [...], obowiązywał do chwili jego uchylenia decyzją Starosty [...] znak: [...] z dnia 5 czerwca 2019 r. na podstawie art.36a ust.2 PB. Wdrożone następnie postępowanie naprawcze nie obejmowało odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. "Wielkość piwnicznych otworów okiennych stanu surowego wg. oświadczeń P. C. na kwiecień 2018 r. jest więc niezgodna z piwnicznymi otworami okiennymi projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] i dodatkowo usytuowaniem względem terenu przylegającego do okien planu zagospodarowania terenu działki [...] integralnej części Projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją ŚWINB z dnia 29 października 2019 r., co potwierdzone jest oględzinami przeprowadzonymi w dniu 17 marca 2022 r.".
W odpowiedzi na obie skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko, które legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2022 r. stawił się pełnomocnik organu, który wniósł o oddalenie skargi. Pozostałe strony nie stawiły się, a zawiadomienia o terminie tej rozprawy zostały im doręczone prawidłowo w dniach 23, 24 listopada i 1 grudnia 2022 r. Po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku, w sekretariacie Wydziału II WSA w Kielcach została sporządzona notatka urzędowa stwierdzająca, że w dniu 13 grudnia 2022 r. o godzinie 11.52 wydrukowano pismo wraz z załącznikami wysłane przez adwokata A. C. w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem platformy ePUAP) na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu w dniu 9 grudnia 2022 r. do sprawy II SA/Ke 527/22. We wspomnianym piśmie zawarty był wniosek adwokata A. C. o przesłanie linku do rozprawy zaplanowanej na dzień 13 grudnia 2022 r. o godz. 10.20 ze skargi A. i J. P.. Do tego wniosku dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone w dniu 9 grudnia 2022 r. przez skarżącą A. P. adwokatowi A. C., do reprezentowania w sprawie wszystkich postępowań dotyczących inwestycji na działce nr ewid. [...] w S. przy ulicy [...]. Wniosek adwokata A. C. o przesłanie linku umożliwiającego udział w rozprawie w dniu 13 grudnia 2022 r. nie został rozpatrzony, ponieważ nie został dołączony do akt niniejszej sprawy przed terminem tej rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie, odnosząc się do faktu niezawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 13 grudnia 2022 r. fachowego pełnomocnika skarżącej A. P. – adwokata A. C., która w dniu 9 grudnia 2022 r. wniosła do WSA w Kielcach za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej o udzielenie jej dostępu do udziału w rozprawie i przesłanie linku umożliwiającego taki zdalny dostęp, a do wniosku tego dołączyła pełnomocnictwo udzielone jej w dniu 9 grudnia 2022 r. przez skarżącą, należy wyjaśnić, że nie mogło to mieć wpływu na zamknięcie w dniu 13 grudnia 2022 r. o godzinie 11.00 rozprawy i ogłoszenie wyroku (protokół rozprawy k. 50), ponieważ wspomniany wniosek, pełnomocnictwo i dowód uiszczenia opłaty skarbowej od tego pełnomocnictwa nie zostały dołączone do akt sprawy przed ogłoszeniem tego wyroku (notatka urzędowa k. 52). Sama skarżąca A. P. natomiast, została zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 13 grudnia 2022 r. w dniu 24 listopada 2022 r. (zwrotka k. 45).
Skargi nie są zasadne.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022.329 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem sprawy było umorzenie jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego wszczętego i przeprowadzonego w sprawie zbadania legalności i zgodności z prawem budowlanym inwestycji mającej polegać na montażu okien w budynku usługowo-handlowym z częścią mieszkalną, w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy z działką sąsiednią oraz urządzenia parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczającej 10, usytuowanych w odległości mniejszej od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym położonym na sąsiedniej działki, niż dopuszczają to warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponieważ potrzeba prowadzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie była już przedmiotem oceny prawnej sądu administracyjnego, stosownie do art. 153 p.p.s.a ocena ta i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tamtym orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z uwagi na to, że mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa nie uległy zmianie w okresie pomiędzy wspomnianym, prawomocnym orzeczeniem WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 589/21, a datą obecnego rozpoznawania sprawy, konieczne było w niniejszej sprawie uwzględnienie oceny prawnej i wskazań tamtego wyroku. Było to przy tym konieczne mimo tego, że kontrolowane w sprawie II SA/Ke 589/21 postanowienie ŚWINB w K. utrzymujące w mocy postanowienie PINB w S. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie legalności i zgodności z przepisami prawa budowlanego inwestycji na działce nr ewid. [...] usytuowanej w S. przy ulicy [...], miało inny rodzaj i charakter niż obecnie zaskarżona decyzja ŚWINB w K. z 16 sierpnia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB w S. umarzającą postępowanie wszczęte w sprawie zbadania legalności i zgodności z prawem budowlanym oraz warunkami technicznymi inwestycji mającej polegać na montażu okien w budynku usługowo-handlowym z częścią mieszkalną w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy z działką sąsiednią oraz urządzenia parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczającej 10, usytuowanych na terenie tej samej
działki nr ewid. [...] położonej w S.. Obecnie kontrolowane postępowanie bowiem, było następstwem i konsekwencją oceny prawnej i wskazań zawartych w poprzednim wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., w którym sąd zakwestionował sposób wyjaśnienia obu zarzucanych we wniosku A. i J. P. z 22 lutego 2021 r. niezgodności z przepisami prawa budowlanego, popełnionych przy budowie przedmiotowego budynku usługowo-handlowego z częścią mieszkalną i stwierdził, że dokonanie brakujących ustaleń będzie wymagać wszczęcia postępowania administracyjnego. WSA w Kielcach wyraził też pogląd, że prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach (art. 59a ust. 2 pkt 1 i 2 prawa budowlanego), które zostało zweryfikowane w postępowaniu naprawczym zakończonym decyzją, o jakiej mowa w art. 51 ust. 4, a następnie decyzją z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego - co miało miejsce w niniejszej sprawie - nie podlega już ponownej weryfikacji w trybie zwyczajnym. Dopuszczenie takiej weryfikacji prowadziłoby bowiem do naruszenia uregulowanej w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości decyzji administracyjnych. Sąd dodał, że uzyskanie przez inwestora decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, nie sanuje ewentualnych późniejszych naruszeń prawa budowlanego, gdyż celem postępowania zmierzającego do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, w toku którego to postępowania przeprowadza się obowiązkową kontrolę, o jakiej mowa w art. 59a Prawa budowlanego, jest sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu, z projektem architektoniczno-budowlanym i technicznym (art. 59a ust. 2 pkt 1 i 2 prawa budowlanego). Oznacza to, że ewentualne nowe zdarzenia mające cechy kolejnych, odmiennych, czy też takich samych, ale dokonywanych w większym rozmiarze, naruszeń przepisów prawa budowlanego, mogą podlegać ponownej, merytorycznej ocenie organów nadzoru budowlanego. Ta kwestia natomiast, nie została w sprawie wystarczająco wyjaśniona. Dlatego Sąd, w swych wskazaniach polecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji ustalił szczegółowo, kiedy na działce nr [...] położonej w S. przy ulicy [...] doszło do wykonania dodatkowych miejsc postojowych, nieprzewidzianych w projekcie budowlanym zamiennym z kwietnia 2019 r. zatwierdzonym decyzją ŚWINB w K. z 29 października 2019 r., a także kiedy i ewentualnie w jakim trybie doszło do wykonania okna lub okien we wschodniej ścianie budynku handlowo-usługowego położonego na wymienionej wyżej działce. W zależności od powyższych ustaleń organ miał wyjaśnić również, w jakiej dokładnie odległości od wschodniej granicy działki nr [...] te okna lub okno wykonano i czy w związku z tym usytuowanie wschodniej ściany przedmiotowego budynku jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 t.j.).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem przytoczonej, wiążącej oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r. Sąd stwierdził, że wskazania te zostały wykonane przy uwzględnieniu przedstawionej oceny prawnej, a zaskarżone rozstrzygnięcie zasługuje na akceptację.
W szczególności należy zauważyć, że organ I instancji z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie sprawdzenia legalności i zgodności z prawem budowlanym i warunkami technicznymi inwestycji, tj. umieszczenia okien we wschodniej ścianie budynku usługowo-handlowym oraz urządzenia parkingu o liczbie miejsc parkingowych przekraczającej 10 na działce nr ewid. [...] położonej w S. przy ulicy [...], stanowiącej współwłasność J. i M. C., o czym zawiadomił strony w dniu 22 lutego 2022 r. Następnie w dniu 17 marca 2022 r. organ przeprowadził oględziny w sprawie umieszczenia okien we wschodniej ścianie przedmiotowego budynku oraz urządzenia parkingu na działce nr [...]. W oględzinach tych wzięli udział A. i J. P. oraz J. C.. W czasie oględzin organ ustalił, że wschodnia ściana budynku usługowo-handlowego zlokalizowana jest w odległości ok. 3,73 m (mierząc od szybu elewacji wschodniej budynku w narożu południowo-wschodnim do wewnętrznej krawędzi muru biegnącego wzdłuż granicy pomiędzy działkami o nr ewid. [...] i [...]), a w narożu północno-wschodnim odległość wynosi ok. 3,72 m. do krawężnika wybudowanego wzdłuż granicy pomiędzy w/w działkami. Ponadto organ stwierdził, że okna ściany wschodniej budynku handlowo-usługowego zlokalizowane są zgodnie z projektem zamiennym zatwierdzonym decyzją ŚWINB z dnia 29 października 2019 r.
Odnośnie miejsc parkingowych organ ustalił, że teren działki nr [...] utwardzony jest częściowo kostką betonową oraz płytami ażurowymi. Od strony elewacji frontowej, południowej budynku handlowo-usługowego, wyznaczono dla samochodów osobowych prostopadle do ul. [...] cztery miejsca parkingowe o wymiarach 4m x 2,50 m, w odległości od ok. 12,50 m do ok. 15,25 m — od wewnętrznej krawędzi murku wybudowanego wzdłuż granicy pomiędzy działkami o nr ewid. [...] i [...]. W obrębie południowo-zachodnim działki wyznaczono jedno miejsce parkingowe dla osób niepełnosprawnych. Od strony elewacji zachodniej w/w budynku wyznaczono cztery miejsca parkingowe dla samochodów osobowych o wymiarach 4,00 m x 2,50 m każde z nich.
Poza zakresem zastrzeżeń zgłoszonych w piśmie skarżących z 22 grudnia 2021 r. oraz poza zakresem przedmiotu oględzin, w ich trakcie J. P. stwierdził, że umiejscowienie okien piwnicznych elewacji północnej jest niezgodne z wysokością podaną w projekcie budowlanym zamiennym, podobnie jak spadek drogi dojazdowej wzdłuż wschodniej granicy działki nr [...] w kierunku z południa na północ. Podniósł też, że w miejscu planowanego, a niewykonanego wjazdu od strony południowej, znajduje się skrzynka elektryczna oraz teren zielony, który nie został zmierzony, a został wykonany po oddaniu do użytkowania przedmiotowego budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną.
Odnosząc się do takich dodatkowych, nie wskazanych w piśmie skarżących z 22 grudnia 2021 r., w oparciu o które zostało w sprawie wszczęte z urzędu postępowanie, domniemanych niezgodności zrealizowanej inwestycji z prawem budowlanym i warunkami technicznymi, należy wyjaśnić, że wiążąca ocena prawna zawarta w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r. wyklucza możliwość powoływania się na takie niezgodności, a także na niezgodności i odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, które, według zarzutów skarżącego J. P., nie były objęte postępowaniem naprawczym prowadzonym w niniejszej sprawie przez PINB w S.. Trzeba bowiem powtórzyć to co stwierdził WSA w Kielcach w tamtym wyroku, tj. że prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach (art. 59a ust. 2 pkt 1 i 2 prawa budowlanego), które zostało
zweryfikowane w postępowaniu naprawczym zakończonym decyzją, o jakiej mowa w art. 51 ust. 4, a następnie decyzją z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego - co miało miejsce w niniejszej sprawie - nie podlega już ponownej weryfikacji w trybie zwyczajnym. Jedyna dopuszczona przez WSA w Kielcach możliwość ponownej merytorycznej oceny domniemanych naruszeń prawa budowlanego przy realizacji przedmiotowej inwestycji, dotyczyła ewentualnych nowych (tj. zaistniałych po dacie obowiązkowej kontroli przeprowadzonej w sprawie w dniu 8 stycznia 2020 r. i po dacie ostatecznego zakończenia sprawy pozwolenia na użytkowanie, co nastąpiło w dniu wydania na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. decyzji ŚWINB w K. z 29 października 2020 r., znak: [...]) zdarzeń, mających cechy kolejnych, odmiennych naruszeń prawa budowlanego, czy też takich samych, ale dokonywanych w większym rozmiarze. Takie naruszenia mogą być przy tym przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, co odnośnie podnoszonego przez A. i J. P. spadku, obniżenia terenu działki nr [...] od strony wschodniej i północnej, będzie miało miejsce, o czym organ II instancji poinformował w końcowej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Natomiast innych nowych naruszeń przepisów prawa budowlanego, w szczególności dotyczących skrzynki elektrycznej oraz terenu zielonego, czy też innych jeszcze domniemanych naruszeń - skarżący w ocenie Sądu, nie wykazali. Poza tym pozostawienie terenu zielonego oraz wykonanie skrzynki elektrycznej nie podlega regulacjom prawa budowlanego, gdyż możliwe jest ich urządzenie lub wykonanie bez uzyskiwania pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia (art. 29 ust. 1 pkt 23 lit a) i art. 29a Prawa budowlanego).
Odnosząc się do podnoszonej w toku całego postępowania i również w obu skargach kwestii usytuowania, a następnie montażu okien we wschodniej ścianie budynku usługowo-handlowego z częścią mieszkalną, zwróconej w kierunku działki skarżących, w odległości mniejszej, niż wymagane przez przepisy 4 metry, należy wyjaśnić, że odległość tej ściany od granicy z działką nr [...], a także ilość otworów okiennych w tej ścianie nie uległa zmianie od daty budowy tego budynku, a więc tym bardziej od daty obowiązkowej kontroli przeprowadzonej w sprawie i od daty ostatecznego zakończenia sprawy pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Oznacza to, że nawet ewentualne odstępstwa usytuowania tych okien względem granicy w stosunku do wymogów § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022.1225 t.j. ze zm.), dalej rozporządzenie ws. warunków technicznych, jako zaakceptowane w toku postępowania zakończonego ostateczną decyzją udzielającą inwestorom pozwolenia na użytkowanie tego obiektu budowlanego, nie podlegają dalszej weryfikacji w trybie zwyczajnym. Dlatego zbędne były ponowne pomiary odległości tych okien od granicy, w szczególności z udziałem geodety, a bezprzedmiotowe były zarzuty dotyczące wadliwego ustalenia tych odległości. Ubocznie więc tylko można zauważyć, że organy nadzoru budowlanego w oparciu o pomiar dokonany w czasie oględzin w dniu 17 marca 2022 r. wiarygodnie ustaliły, że odległość ta nie jest mniejsza niż 4 metry, licząc od znaku granicznego znajdującego się w granicy pomiędzy działkami stron. Odnośnie zarzutów dotyczących położenia granicy pomiędzy działkami stron należy wyjaśnić, że ustalenie tej granicy nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego, które czynią swoje ustalenia dotyczące położenia granicy na podstawie znajdujących się na gruncie znaków granicznych i dokumentów przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dopóki w wyniku wznowienia znaków granicznych lub rozgraniczenia nieruchomości przebieg granicy nie zostanie ustalony inaczej, dopóty nie ma podstaw do przyjęcia innego przebiegu tej granicy w postępowaniu organów nadzoru budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 11 października 2018 r., II OSK 2425/16). W postępowaniu w przedmiocie samowoli budowlanej (jak również zgodności budowy z przepisami prawa budowlanego), nie jest dopuszczalne jednoczesne prowadzenie postępowania w przedmiocie rozgraniczenia spornych granic nieruchomości, gdyż rozgraniczenia nieruchomości normuje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2021.1990 z późn. zm.) stanowiąc w art. 29 ust. 1, że głównym celem rozgraniczenia jest ustalenie przebiegu granic nieruchomości (wyrok NSA z 12 stycznia 2017 r., II OSK 974/15). Skarżący w żaden sposób nie wykazali, ani nawet nie twierdzili, aby jakiekolwiek postępowanie dotyczące wznowienia znaków granicznych pomiędzy działkami stron lub ich rozgraniczenia - zostało przeprowadzone.
Poza powyższą argumentacją trzeba jeszcze dodać, że podana w przedłożonym i zatwierdzonym w sprawie projekcie budowlanym zamiennym z kwietnia 2019 r. odległość 3,29 m pomiędzy ścianą przedmiotowego budynku, a granicą pomiędzy nieruchomościami stron, nie dotyczy odległości lica wschodniej ściany przedmiotowego budynku usługowo-handlowego z częścią mieszkalną, ale lica szybu instalacyjnego będącego obudową kanału wentylacyjnego z wełny mineralnej, który spełnia wymagania przeciwpożarowe, wykonanego na tej ścianie zwróconej w kierunku działki skarżących, na którym to szybie nie ma otworów okiennych, ani drzwiowych. Biorąc pod uwagę cel regulacji rozporządzenia ws. warunków technicznych podwyższającego wymaganą odległość od granicy działki budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy, nie można podzielić poglądu skarżących, że istnienie takiego szybu instalacyjnego bez okien, ani drzwi, czy też drugiego szybu techniczno-instalacyjnego, nawet połączonego z fundamentem budynku, w odległości mniejszej, niż 4 metry od granicy, ale z zachowaniem odległości co najmniej 3 metrów od granicy powoduje, że okna znajdujące się na tej ścianie w odległości powyżej 4 metrów od granicy, naruszają przepisy warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Odnosząc się do podniesionej w skardze A. P. zmiany żądania skarżących dotyczącego omawianej kwestii, tj. zarzucania montażu okien we wschodniej ścianie budynku w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, zamiast zarzucania usytuowania ściany z oknami od strony wschodniej w odległości poniżej 4 m od granicy, należy wyjaśnić, że taka zmiana nic w sprawie nie zmienia, skoro organy trafnie ustaliły, że ilość otworów okiennych we wschodniej ścianie przedmiotowego budynku nie jest niezgodna z zatwierdzonym decyzją z 29 października 2019 r. projektem budowlanym zamiennym, co potwierdza porównanie strony tego projektu pokazującej wschodnią elewację budynku, z dokumentacją fotograficzną tej wschodniej ściany wykonaną w toku postępowania, w tym zwłaszcza w czasie oględzin z 17 marca 2022 r. Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazali, aby inwestorzy dokonali montażu jakichś innych, czy dodatkowych okien w tej ścianie po dacie ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie tego budynku.
Nie były również zasadne zarzuty skarżących dotyczące urządzenia przez inwestorów parkingu o liczbie miejsc przekraczającej 10.
Na wstępie tej części rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) rozporządzenia ws. warunków technicznych, odległość stanowisk postojowych, w tym również zadaszonych od okien pomieszczeń przeznaczonych na
stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż: dla samochodów osobowych 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie, 10 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie.
Zarzuty skarżących oparte były na twierdzeniu, że ilość miejsc parkingowych na działce nr [...] przekracza 10, o czym ma świadczyć między innymi przedstawiona przez skarżących dokumentacja fotograficzna, a odległość tych miejsc od granicy z ich działką nr [...] wynosi 20 centymetrów.
Stosownie do wiążących wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., w związku brakiem należytego wyjaśnienia kwestii ilości wspomnianych miejsc parkingowych, obowiązkiem organu miało być wyjaśnienia, kiedy dokładnie i na jakiej zasadzie powstały dodatkowe miejsca parkingowe. Sąd zauważył jednak przy tym, że jeśli zwiększona do 8 + 12 ilość miejsc postojowych istniała już w czasie kontroli obowiązkowej przeprowadzonej w dniu 8 stycznia 2020 r. (co z treści protokołu tej kontroli nie wynika), to powinno to znaleźć odzwierciedlenie w ustaleniach organów. Stwierdzenie w czasie oględzin w dniu 25 czerwca 2020 r. 8 + 12 miejsc postojowych na działce nr [...] nie rozwiązuje wątpliwości co do tego, czy miejsca te objęte zostały przeprowadzoną wcześniej, bo 8 stycznia 2020 r. obowiązkową kontrolą i w konsekwencji również wcześniejszą decyzją o pozwoleniu na użytkowanie z 9 stycznia 2020 r.
W wykonaniu takich wskazań organ I instancji, w oparciu o projekt zagospodarowania działki stanowiący załącznik do decyzji z 29 października 2019 r. oraz oględziny przeprowadzone w dniu 17 marca 2022 r. ustalił, że na działce nr [...] zostało wykonanych łącznie 9 miejsc parkingowych, tj. tyle, ile zostało zaprojektowanych i w planowanych lokalizacjach. Organ zauważył przy tym, że od strony wschodniej, czyli od strony działki skarżących oznaczonej numerem [...], zaprojektowano i wykonano ciąg pieszo-jezdny z płyt ażurowych, a nie parking, podobnie jak od strony południowej i zachodniej, gdzie ponadto znalazł się teren utwardzony (plac). Niesporny w sprawie fakt, że na utwardzonym terenie działki inwestorów można zaobserwować większą ilość samochodów nie oznacza, że inwestor wykonał więcej niż 9 miejsc parkingowych. Otwarty teren wokół budynku inwestorów oraz fakt, że w pobliżu znajdują się inne obiekty handlowe i mieszkalne może powodować nieuprawnione wykorzystywanie tych przestrzeni przez osoby trzecie.
Akceptując takie wyjaśnienia należy zauważyć, że znajdują potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej zgromadzonej w toku postępowania, w tym w szczególności wykonanej w czasie oględzin z 17 marca 2022 r. Widoczne na tych zdjęciach poziome oznaczenia stanowisk postojowych uzupełnione informacjami wyraźnie wyeksponowanymi na terenie tej nieruchomości wskazują, że na działce nr [...] urządzone jest 9 miejsc parkingowych, przy czym dostępne są one tylko dla klientów na czas wykonywanej usługi. Świadczą o tym w szczególności informacje o ilości dostępnych miejsc parkingowych (po 4 miejsca od strony zachodniej i południowej – zdjęcia k. I – 103, 104, 110, 111 akt administracyjnych), istnienie poziomych oznaczeń stanowisk postojowych i położone blokady w miejscach, gdzie postój jest urządzony i dozwolony oraz brak poziomych oznaczeń stanowisk postojowych, poziome znaki wskazujące na kierunki ruchu i postawione blokady w miejscach, gdzie postój nie jest dozwolony (zdjęcia k. I – 103 – 109 akt administracyjnych).
W kontekście przytoczonych zapisów § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) rozporządzenia ws. warunków technicznych trzeba też zauważyć, że ze względu na istnienie ciągu pieszo-jezdnego na wąskim pasie terenu od strony wschodniej działki inwestorów, który to teren nie może być zakwalifikowany jak stanowiska postojowe oraz ze względu na odległość najbliższego urządzonego stanowiska postojowego od południowej strony budynku inwestorów względem granicy działek stron (12,50 m – szkic terenu działki k. I – 97 akt administracyjnych), nawet istnienie od strony zachodniej tego budynku większej niż 10 ilości stanowisk postojowych, nie naruszałaby wskazanego przepisu. Odległość bowiem tamtych stanowisk postojowych od działki skarżących znacznie przekracza 10 metrów, a w takiej odległości dopuszczalne jest urządzenie parkingu o wielkości od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie (§ 19 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia ws. warunków technicznych. Organy oraz skarżący nie dostrzegli przy tym, że przywołany przepis wymaga zachowania określonych w nim odległości nie od parkingu do granicy z sąsiednią działką, ale od konkretnych stanowisk postojowych do "okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi [...] w budynku mieszkalnym". Tymczasem budynek mieszkalny znajdujący się na działce nr [...] należącej do
skarżących nie
znajduje się w granicy tej działki z działką inwestorów oznaczoną numerem [...], ale w kilkumetrowej od niej odległości, a nadto na tyłach ich działki w znacznej odległości od jakichkolwiek stanowisk postojowych urządzonych na działce inwestorów (mapa k. I – 94 akt administracyjnych).
Dlatego żaden z zarzutów i wniosków obojga skarżących dotyczących wspomnianych stanowisk postojowych nie mógł zostać w sprawie uwzględniony.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarg należy stwierdzić, że nie mogły one wpłynąć na wynik sprawy.
Zarzut obu skarg dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie A. P. wzięcia udziału na każdym etapie postępowania na skutek nieuczestniczenia przez nią w oględzinach przeprowadzonych w dniu 17 marca 2022 r., co miało być następstwem wyproszenia jej z działki nr [...] przez właścicielkę tej działki J. C. – nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W protokole tych oględzin nie zostało odnotowane takie zdarzenie, a pod samym protokołem, jak również pod wyjaśnieniami złożonymi w trakcie oględzin przez A. P., znajdują się własnoręczne czytelne podpisy A. P. (k. I – 95 akt administracyjnych), których autentyczności skarżący nie kwestionowali.
Podnoszone w obu skargach naruszenie art. 7, 77, 80 § 1 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., mające polegać na nieodniesieniu się do zarzutów i uwag zawartych w piśmie J. P. z 30 czerwca 2022 r. oraz w piśmie obojga skarżących z 7 czerwca 2022 r., dotyczy naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). p.p.s.a. takie naruszenie prawa tylko wtedy może spowodować uwzględnienie skargi, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O takim wpływie zarzuconego naruszenia można by mówić tylko wtedy, gdyby zarzucany brak odniesienia się do zarzutów i uwag zawartych w pismach skarżących dotyczył okoliczności, które same w sobie mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem żadne z tych zarzutów i uwag nie podważyły trafności rozstrzygnięcia sprawy, co szczegółowo wyżej wyjaśniono odnosząc się do poszczególnych zastrzeżeń co do zgodności z prawem budowlanym przedmiotowej inwestycji, zgłoszonych przez skarżących w ich piśmie z 22 lutego 2021 r. oraz w toku postępowania.
Podobnie należy ocenić zarzuty obojga skarżących dotyczące "lakonicznego sformułowania uzasadnienia postanowienia i braku odniesienia się do wszystkich podnoszonych zarzutów" oraz zarzut skarżącego dotyczący nieodniesienia się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów jego odwołania. Ponadto wbrew tym zarzutom, rozstrzygnięcie i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (a nie postanowieniu, jak to wskazano w obu skargach), zawiera w ocenie Sądu, wszystkie elementy wymagane zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Jest też logiczne, spójne, wyczerpujące i zrozumiałe. Powołane przez oboje skarżących jako naruszone przepisy art. 124 § 2 w związku z art. 126 k.p.a. nie mogły zostać przez ŚWINB w K. naruszone, gdyż nie były stosowane jako dotyczące postanowień, a nie wydanej w sprawie decyzji administracyjnej.
Zarzuty skarg dotyczące nierównego traktowania stron, tj. występowania po stronie inwestora są gołosłowne. Oparte one są na przekonaniu skarżących, że organy "występują po stronie inwestora pomimo szeregu naruszeń prawa przy wykonywaniu przedmiotowej inwestycji". Skoro jednak Sąd nie stwierdził zarzucanych naruszeń, to znaczy, że podstawa argumentacji skarżących odpadła, przez co i sam zarzut nie mógł zostać uwzględniony.
Odnośnie zarzutu nieodniesienia się do wszystkich wskazań zawartych w wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., względnie odniesienia się w taki sposób, aby "przepchnąć" stanowisko organu I instancji, Sąd zauważa, że również skontrolował sposób wykonania tych wiążących wskazań, o czym wyżej mowa i nie stwierdził naruszeń w tym zakresie. Formułując ten zarzut skarżący powołali się na to, że odniesienie się przez organ do liczby miejsc parkingowych rodzi wiele wątpliwości. Tę kwestię jednak Sąd szczegółowo przeanalizował i wyjaśnił powyżej. Natomiast w wyroku WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., II SA/Ke 589/21, Sąd wyraźnie zarzucił organom nie wyjaśnienie kwestii ilości miejsc parkingowych, wskazał na wątpliwości, jakie dostrzegł w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie i polecił ustalić szczegółowo, kiedy na działce nr 180/6 doszło do wykonania dodatkowych miejsc postojowych. Oceniając to wskazanie w kontekście przedstawionych zarzutów i wątpliwości Sądu, nie można mieć wątpliwości co do tego, że przytoczone wskazanie nie pozbawiało organów możliwości ustalenia, że ilość stanowisk postojowych w rozumieniu § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) rozporządzenia ws. warunków technicznych, jednak na działce nr 180/6 nie wzrosła. Poza tym w związku z ustaleniem w sprawie, że odległość istniejących stanowisk postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym
znajdującym się na działce skarżących, nie jest mniejsza, niż 10 metrów, zarzuty skarżących zmierzające do wykazania, że stanowisk tych jest 8+12, nie miały znaczenia dla wyniku sprawy. W takiej odległości bowiem, zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia ws. warunków technicznych, może być urządzonych od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie.
Funkcjonalne i przestrzenne powiązanie pomiędzy przedmiotowym budynkiem usługowo-handlowym z częścią mieszkalną, a spornym parkingiem nie pozwalają, zdaniem Sądu, na przyjęcie w niniejszej sprawie, że "utwardzenie gruntu doprowadziło do stworzenia obiektu budowlanego pełniącego samodzielną funkcję placu parkingowego, na którym parkuje więcej niż 10 samochodów osobowych konieczne jest pozwolenie na budowę, którego brak". Dlatego taki, zarzut wpleciony w treść uzasadnienia skargi J. P., nie mógł zostać uwzględniony. Trzeba też dodać, że pogląd wyrażony przez skarżącego oparty został na wyroku WSA w Warszawie z 2 listopada 2020 r., VII SA/Wa 472/20, który nie jest prawomocny, a ponadto dotyczył istotnie odmiennego stanu faktycznego, tj. kwalifikacji robót budowlanych przy utwardzeniu gruntu, na którym parkuje więcej niż 10 samochodów osobowych, który to plac nie był powiązany z jakimkolwiek budynkiem, podczas, gdy w niniejszej sprawie chodziło o weryfikację robót budowlanych dotyczących między innymi stanowisk postojowych obok budynku wzniesionego na podstawie pozwolenia na budowę obejmującego również te stanowiska postojowe.
Uwzględniając powyższe rozważania Sąd doszedł do wniosku, że umorzenie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przez organy nadzoru budowlanego jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. - było zasadne. Dlatego skarga, na podstawie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.