II SA/Ke 50/24

II SA/Ke 50/24 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2024-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Jacek Kuza
Renata Detka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 3 pkt 6, art. 29 ust. 1 pkt 20, art. 50 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 135, art. 200 w zw. z art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Jacek Kuza Protokolant Starszy inspektor sądowy Karolina Chrapkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. S. i G. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2023 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz B. S. i G. S. solidarnie kwotę [...](dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 27 listopada 2023 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako "ŚWINB"), po rozpatrzeniu odwołania B. S. i G. S., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. (dalej "PINB") z 2 października 2023 r. znak: [...], którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych na terenie boiska znajdującego się na działce nr ewid. [...] w obrębie 0017 przy ul. [...]. St. Kostki 17 w K..
Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym ŚWINB wskazał, że wydanie ww. decyzji organ pierwszej instancji poprzedził przeprowadzeniem 4 sierpnia 2023 r. oględziny ww. boiska sportowego, na podstawie których ustalił, że teren boiska o nawierzchni trawiastej został ogrodzony ogrodzeniem panelowym metalowym o wysokości około 6 m. Nawierzchnia boiska nie jest urządzona i roboty nie są zakończone. Od strony południowej boiska wykonano mur podtrzymujący powstałą po niwelacji terenu skarpę o wysokości 1,0 m oraz wykonano oświetlenie boiska. Uczestniczący w czynnościach A. L. oświadczył, że na podstawie umowy dzierżawy jest inwestorem modernizacji boiska. Pozostały do wykonania prace związane z niwelacją terenu z doprowadzeniem obiektu do takiego stanu, aby można było go użytkować. Inwestor przedłożył pismo Prezydenta Miasta K. z 17 września 2021 r. z informacją, że zgłoszeniem z 27 sierpnia 2021 r. inwestor wystąpił z zamiarem wykonania robót budowlanych polegających na "remoncie boiska szkolnego polegającego na uzupełnieniu nierówności nawierzchni (nawóz ziemi), a następnie dosiewka trawy. Wykonanie ogrodzenia boiska tzn. piłkochwyty, montaż oświetlenia zewnętrznego boiska". Poinformowano inwestora, że roboty budowlane polegające na: uzupełnieniu nierówności nawierzchni (nawóz ziemi) a następnie dosiewka trawy jak również montaż oświetlenia zewnętrznego boiska jest zwolniona z obowiązku zgłoszenia i uzyskania pozwolenia na budowę. W piśmie poinformowano nadto, że budowa ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, w związku z powyższym budowa ogrodzenia o wys. ok. 6,0 m podlega obowiązkowi zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W związku z dokonaniem stosownego zgłoszenia 18 lipca 2022 r., inwestor przedłożył również zaświadczenie Prezydenta Miasta K. z 25 lipca 2022 r. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia (piłkochwytów) o wysokości 6,0 m na ww. boisku szkolnym.
W wyniku kontroli przeprowadzonej 30 sierpnia 2023 r. PINB stwierdził nadto, że przy boisku, w narożach i w części środkowej, ustawionych zostało 6 słupów oświetleniowych z zamontowanymi oprawami oświetleniowymi skierowanymi w stronę boiska. Po stronie zachodniej znajdują się 2 mniejsze boiska o wymiarach około 13 m x 26 m i 13 m x 33 m. Odległość piłkochwytów w części północnej dużego boiska od ogrodzenia wynosi około 0,70 m. Odległość od okna budynku mieszkalnego przy ul. [...], stanowiącego własność skarżących, do drewnianego ogrodzenia tej działki wynosi około 8,05 m.
Do akt sprawy dołączono m.in. zgłoszenie inwestora z 8 sierpnia 2022 r. dokonane w Urzędzie Miasta K., dotyczące zamiaru wykonania przebudowy boiska polegającej na ustawieniu muru w celu doprowadzenia do funkcji pełnowymiarowego boiska do piłki nożnej wraz z zaświadczeniem Prezydent Miasta K. z 18 sierpnia 2022 r. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu w sprawie.
W wyniku kolejnych oględzin 26 września 2023 r. PINB stwierdził, że na działce znajduje się boisko trawiaste, na którym ustawione są bramki. Boisko zostało wyznaczone liniami o szerokości około 0,10 m z białej farby, oznaczającymi strefę boiska, które zostało przystosowane do gry w piłkę nożną. Po północnej stronie boiska wykonane zostały piłkochwyty o wysokości ok. 6 m (słupki metalowe z panelami z siatki). Odległości wymalowanej linii boiska od ogrodzenia betonowego wynosi około 3,91 m, zaś odległość do drewnianego ogrodzenia posesji przy ul. [...] wynosi około 4,0 m. Od strony posesji przy ul. [...] dokonano pomiarów odległości w trzech punktach: od drewnianego ogrodzenia tej posesji do okna (szyby) w pomieszczeniu salonu znajdującego się w wykuszu budynku przy ul. [...] odległość wynosi od około 8,02 m do około 8,06 m, do futryny okna salonu - od około 7,98 m do około 8,03 m, zaś do lica elewacji tego budynku - od około 7,88 m do około 7,93 m. Nadto stwierdzono, że po przeciwnej stronie, tj. od strony południowej boiska, ze względu na różnicę poziomu terenu, wykonany został mur na całej długości o zróżnicowanej wysokości od około 0,85 m do około 0,99 m w stosunku do terenu od strony działki nr ewid. [...]. Mur został wykonany z płyt betonowych grubości 0,10 m i szerokości 0,50 m. Odległość muru od piłkochwytów w tej części boiska wynosi od ok. 1,5 m do ok. 1 m, a odległość do istniejącego ogrodzenia metalowego od strony południowej działki nr ewid. [...] wynosi ok. 0,40 m. Boisko oświetlone zostało lampami ledowymi zamontowanymi na 6 słupach oświetleniowych.
Powyższe ustalenia poskutkowały wydaniem przez PINB decyzji będącej przedmiotem postępowania odwoławczego. Do odwołania została dołączona opinia techniczna z 17 października 2023 r. sporządzona na zlecenie skarżących.
Dokonując ponownej oceny materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy organ odwoławczy powołał się na treść art. 29 ust. 1 pkt 20 i art. 30 ustawy
z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), zwanej dalej "P.b." i podkreślił, że w tej sprawie nie można mówić o budowie boiska, ponieważ to boisko szkolne istnieje i funkcjonuje od 1927 r. Natomiast zrealizowane przez inwestora roboty budowlane na terenie istniejącego boiska nie zostały wykonane samowolnie, ale legalnie. Organ administracji architektoniczno-budowlanej dwukrotnie wydał bowiem zaświadczenia o przyjęciu bez sprzeciwu stosownego zgłoszenia robót budowlanych, tj.: zaświadczenie z 25 lipca 2022 r. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu do dokonanego 18 lipca 2022 r. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia (piłkochwytów) o wysokości 6,0 m na ww. boisku szkolnym, a także zaświadczenie z 18 sierpnia 2022 r. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu do dokonanego 8 sierpnia 2022 r. zgłoszenia wykonania robót budowlanych związanych z przebudową boiska polegającą na ustawieniu muru w celu doprowadzenia do funkcji pełnowymiarowego boiska do piłki nożnej.
Co do pozostałego zakresu robót polegających na zagospodarowaniu boiska ŚWINB stwierdził, że inwestor postępował w zgodzie z treścią pisma Prezydenta Miasta K. z 17 września 2021 r., w którym został poinformowany, że roboty budowlane polegające na uzupełnieniu nierówności nawierzchni (nawóz ziemi), a następnie dosiewka trawy jak również montaż oświetlenia zewnętrznego boiska jest zwolniona z obowiązku zgłoszenia i uzyskania pozwolenia na budowę.
Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy wskazał, że kwestia odległości od granicy z działką sąsiednią, mimo że mowa jest o niej w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, w pewnych okolicznościach w ogóle nie ma charakteru przepisów techniczno-budowlanych, lecz dotyczy prawa sąsiedzkiego jako prawa cywilnego. Natomiast w tej sprawie, zgodnie z ustaleniami PINB odległość spornego boiska od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymagana przepisem § 40 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm., dalej "rozporządzenie") jest zachowana, ponieważ wynosi ok. 12 m. Z kolei usytuowanie ww. murku w żadnej mierze nie może stanowić zagrożenia dla skarżących, ponieważ został on wykonany przez inwestora od strony południowej boiska, tj. w odległości ok. 100 m od działki będącej własnością skarżących.
ŚWINB podkreślił, że przedłożona przez skarżących opinia techniczna podlega weryfikacji przez organy nadzoru budowlanego, tak jak pozostałe materiały dowodowe zebrane w sprawie. Organy nadzoru budowlanego nie są zatem związane ustaleniami wskazanymi w ocenie technicznej lub ekspertyzie, gdyż opracowania takie mają jedynie charakter dowodowy.
Biorąc pod uwagę zgromadzony w trakcie postępowania obszerny materiał dowodowy ŚWINB stwierdził, że na gruncie tej sprawy PINB prawidłowo nie znalazł podstaw do zastosowania art. 48, art. 50 ust. 1, czy też art. 51 ust. 1 P.b. W sytuacji zaś ustalenia, że nie zachodzi konieczność wykonania przez inwestora czynności lub robót w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem z uwagi na to, że roboty zostały wykonane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, z tzw. "sztuką budowlaną" i innymi przepisami mającymi zastosowanie w sprawie, organ nie ma podstaw do nałożenia obowiązku wykonania jakichkolwiek czynności. Wówczas, jak ma to miejsce w tej sprawie, organ uprawniony jest do umorzenia postępowania.
Skargę na powyższą decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli B. S. i G. S., zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie:
1) przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 140 oraz art. 7, art. 8
§ 1, art. 9 zd. 1 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do argumentów skarżących dotyczących okoliczności faktycznych
i prawnych tj.: sposobu ustalenia odległości boiska, którego sprawa dotyczy, od okiem domu mieszkalnego skarżących oraz tego, jakiemu trybowi postępowania oraz w oparciu o jaki przepis Prawa budowalnego podlegały realizacji wykonane przez inwestora prace na tym boisku, w tym prace polegające na budowie ogrodzenia, muru oporowego i oświetlenia;
2) art. 105 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne uznanie, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy roboty budowlane przeprowadzone przez inwestora wymagały posiadania przez niego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, którym on się nie legitymuje oraz w sytuacji, gdy wykonał boisko, którego odległość do okien domu skarżących nie spełnia normy wskazanej w § 40 ust. 3 rozporządzenia, a zatem w sprawie winno zostać przeprowadzone postępowanie dotyczące rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy;
3) błąd w ustaleniach faktycznych mający istotne znaczenia w sprawie polegający na bezzasadnym uznaniu, że:
a) boisko inwestora znajduje się w przepisanej normami odległości od okien domu skarżących, ponieważ odległość tę winno się mierzyć według organu od zaznaczonej przez inwestora linii końcowej boiska, w sytuacji, gdy odległość tę winno się mierzyć od końca murawy;
b) teren eksploatowany obecnie przez inwestora w całej jego powierzchni od 1927 r. był zajęty pod boisko w sytuacji, gdy w istocie jedynie jego część była na ten cel wykorzystywana, zaś inwestor w ostatnim czasie zasadniczo zmienił sposób eksploatacji tego terenu, urządzając na całym jego obszarze pełnowymiarowe boisko piłkarskie, co nie odpowiadało definicję remontu, wskazanej w art. 3 pkt 8 P.b.;
4) art. 28 ust. 1 P.b. poprzez jego niezastosowanie i nie uznanie, że realizacja przez inwestora zamierzonego celu inwestycyjnego polegającego na budowie boiska piłkarskiego wraz z oświetleniem, ogrodzeniem i docelowo trybunami wymagała uzyskania na całość tak przewidzianego przedsięwzięcia pozwolenia na budowę;
5) art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a P.b. poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że budowa oświetlenia na boisku przez inwestora jako dotycząca instalowania na obiektach budowlanych stanowiących albo niestanowiących całości techniczno-użytkowej urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z tymi urządzeniami osprzętu i urządzeń zasilających o wysokości powyżej 3 m, nie wymagała zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych;
6) art. 29 ust. 1 pkt 21 P.b. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że budowa przez inwestora muru oporowego na nieruchomości wymagała jedynie zgłoszenia w sytuacji, gdy przepis ten nie znajdował zastosowania w sprawie, gdyż dotyczy budowy ogrodzenia, a usytuowany na inwestycji mur nie stanowi ogrodzenia, ale obiekt odrębny względem tego ogrodzenia.
W uzasadnieniu skargi jej autorzy przedstawili szczegółową argumentację stanowiącą rozwinięcie stawianych zarzutów, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty w niej zawarte okazały się uzasadnione.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia (art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja ŚWINB utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonanych na terenie boiska znajdującego się na działce nr ewid. [...] w obrębie 0017 przy ul. [...]. St. Kostki 17 w K.. Organy obu instancji ustaliły, że wykonane przez inwestora roboty budowalne na terenie istniejącego boiska nie zostały wykonane samowolnie, ale legalnie, ponieważ inwestor uzyskał dwukrotnie zaświadczenie od organu architektoniczno-budowalnego o przyjęciu bez sprzeciwu zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. W ocenie organu w stanie faktycznym tej sprawy nie mamy do czynienia z budową boiska, ponieważ boisko szkole w przedmiotowej lokalizacji istnieje i funkcjonuje od 1927 r. Organ podkreślił, że odległość spornego boiska od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymagana przepisem § 40 ust. 3 rozporządzenia jest zachowana, ponieważ wynosi ok. 12 m. W związku z powyższym organ nie znajdując podstaw do zastosowania przepisów art. 48, art. 50 ust. 1 czy też art. 51 ust. 1 P.b. , umorzył postępowanie administracyjne.
Stanowisko organu nie zasługuje na aprobatę.
Stosownie do art. 3 pkt 6 P.b. ilekroć w ustawie jest mowa o budowie należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.
Przez rozbudowę należy rozumieć zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość (wniosek a contrario z definicji legalnej " przebudowy"- art. 3 pkt 7 a).
Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, inwestor wykonał roboty budowlane na terenie boiska szkolnego obejmujące uzupełnienie nierówności nawierzchni (nawiezienie ziemi), dosiewkę trawy, montaż oświetlenia zewnętrznego boiska, budowę "piłkochwytów" o wysokości 6 m, ustawienie muru w celu doprowadzenia do funkcji pełnowymiarowego boiska do piłki nożnej. W ocenie Sądu zakres i rozmiar wykonanych prac pozwala przyjąć, że inwestor poprzez zwiększenie powierzchni terenu boiska dokonał jego rozbudowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 P.b. Rację ma organ wskazując, że na budowę boiska nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Inwestycja taka podlega zgłoszeniu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, stosownie do art. 30 P.b. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt 20 P.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji. Z akt wynika, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowalnych i dwukrotnie uzyskał od Prezydenta Miasta K. zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu.
W tym stanie rzeczy zarzut skargi, że inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę nie jest uzasadniony. Zdaniem Sądu, nie można stawiać zarzutu stronie (inwestorowi), że skorzystała ze skróconej formy przewidzianej w P.b. tj. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. To ustawodawca zdecydował, że takie rozwiązanie przyjął w P.b. Natomiast fakt, że organ architektoniczno-budowlany nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych nie zwalnia organu nadzoru budowlanego od sprawdzenia zrealizowanych robót budowlanych w odniesieniu do przepisów P.b. – art. 50 ust. 1 pkt 4. Innymi słowy, rolą organów nadzoru budowlanego jest sprawdzenie czy roboty budowlane objęte zgłoszeniem zostały zrealizowane zgodnie z przepisami prawa, w tym rozporządzenia.
W tym miejscu wskazać przyjdzie, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt II OPS 1/16 stwierdził, że: "Do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine." NSA wskazał, że "roboty i obiekty budowlane, które nie wymagają pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, wykonywane albo wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, podlegają kontroli organów nadzoru budowlanego i skutkom przewidzianym w art. 51 tej ustawy. Analizowany w uchwale art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego odnosi się więc także do robót budowlanych realizowanych na podstawie zgłoszenia. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego nie ogranicza bowiem robót budowlanych objętych jego dyspozycją do robót wykonywanych na podstawie pozwolenia na budowę, stanowi on zatem podstawę wstrzymania wszelkich robót wykonywanych sprzecznie z przepisami, w tym robót odnośnie których dokonano zgłoszenia (zob. A. Plucińska – Filipowicz (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, art. 50, Lex/el. 2023). Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych m.in. w przepisach. Stosownie zaś do art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (a więc z art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych), określając termin ich wykonania. W myśl zaś art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
W przypadku, gdy roboty budowlane zostały już zrealizowane brak jest podstaw do ich wstrzymywania, a należy zastosować art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, który uprawnia organy nadzoru budowlanego do działania, już po zakończeniu robót budowlanych".
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepisy P.b. nie zawierają definicji boiska, jednakże posłużenie się językowym znaczeniem pojęcia "boisko" pozwala na stwierdzenie, jakie części boiska mają charakter relewantny (istotny) oraz które z nich są immanentnie związane z jego funkcjonowaniem. Uniwersalny słownik języka polskiego (Wyd. Naukowe PWN, W-wa 2006, tom I, s. 295) definiuje boisko jako równy, ubity teren, zwykle porosły trawą, przystosowany do ćwiczeń, zawodów i gier sportowych. Z definicji tej niewątpliwie wynika, że podstawową częścią boiska jest jego podłoże, a o charakterze terenu jako boiska świadczy fakt jego wydzielenia (wyodrębnienia) w odpowiednich granicach (rozmiarach). Z powyższego wynika, że boisko charakteryzuje się kilkoma cechami. Po pierwsze, posiada ono odpowiednie (dla danych ćwiczeń lub dyscypliny sportu) podłoże (nawierzchnię) np. trawiastą, asfaltową, tartanową lub inną. Po wtóre, jest ono odpowiednich rozmiarów, tj. dostosowane do różnych gier. O tym, że cechy te są istotne przesądza również fakt, że nawierzchnia boiska, o ustalonych - dla określonych gier - rozmiarach, jest pokryta liniami wyznaczającymi pola gry dla określonych dyscyplin (np. linie boiska do piłki nożnej, do tenisa, siatkówki lub koszykówki). Niewątpliwie, istotnymi elementami boiska są też, w zależności od dyscypliny, która jest na nim uprawiana, bramki (do gry w piłkę nożna lub ręczną), słupki do zawieszenia siatki (do siatkówki lub tenisa) lub kosze do koszykówki (por. wyrok NSA z 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2515/14).
Jak już wskazano na wstępie rozważań, z ustaleń organu wynika, że odległość spornego boiska od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymagana przepisem § 40 ust. 3 rozporządzenia jest zachowana, ponieważ wynosi ok. 12 m. Ustaleń w tym zakresie organ dokonał w wyniku kontroli przeprowadzonych 30 sierpnia 2023 r. i 26 września 2023 r. w trakcie których stwierdził, że przy boisku, w narożach i w części środkowej, ustawionych zostało 6 słupów oświetleniowych z zamontowanymi oprawami oświetleniowymi skierowanymi w stronę boiska. Po stronie zachodniej znajdują się 2 mniejsze boiska o wymiarach około 13 m x 26 m i 13 m x 33 m. Odległość "piłkochwytów" w części północnej dużego boiska od ogrodzenia wynosi około 0,70 m. Odległość od okna budynku mieszkalnego przy ul. [...], stanowiącego własność skarżących, do drewnianego ogrodzenia tej działki wynosi około 8,05 m. Boisko zostało wyznaczone liniami o szerokości około 0,10 m z białej farby, oznaczającymi strefę boiska, które zostało przystosowane do gry w piłkę nożną. Po północnej stronie boiska wykonane zostały "piłkochwyty" o wysokości ok. 6 m (słupki metalowe z panelami z siatki). Odległości wymalowanej linii boiska od ogrodzenia betonowego wynosi około 3,91 m, zaś odległość do drewnianego ogrodzenia posesji przy ul. [...] wynosi około 4,0 m. Od strony posesji przy ul. [...] dokonano pomiarów odległości w trzech punktach: od drewnianego ogrodzenia tej posesji do okna (szyby) w pomieszczeniu salonu znajdującego się w wykuszu budynku przy ul. [...] odległość wynosi od około 8,02 m do około 8,06 m, do futryny okna salonu - od około 7,98 m do około 8,03 m, zaś do lica elewacji tego budynku - od około 7,88 m do około 7,93 m.
Zdaniem Sądu, ze stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że "piłkochwyty" są częścią (elementem) boiska rozumianego jako teren ubity przeznaczony do ćwiczeń, gier, zawodów sportowych. "Piłkochwyty" nie stanowią "ogrodzenia", gdyż są oddalone od właściwego ogrodzenia. Stanowią jedynie ogrodzenie wewnętrzne boiska. Inny jest też ich cel niż ogrodzenia właściwego. Jak trafnie wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 21 maja 2019 r., sygn. akt " (...) z zestawienia obu pojęć: "piłkochwyty" i "ogrodzenie" wynika, że "piłkochwyty" mogą być uznane za "ogrodzenie", ale jedynie wówczas, gdy pełną właśnie faktyczną rolę właściwego "ogrodzenia" (np. gdy zgodnie z projektem budowlanym "piłkochwyty" stanowią jednocześnie zewnętrzne odgraniczenie boiska czy całego terenu sportowo-rekreacyjnego). Mogą być także traktowane jako odrębne urządzenia sportowe. Konieczna jest zatem w każdej sprawie konkretna analiza funkcji takich rozgraniczeń (konstrukcji i celu ich zastosowania w kontekście innych okoliczności faktycznych). Jeżeli zatem "piłkochwyty" pełniąc podwójną rolę - ułatwiają rozgrywki sportowe i stanowią "ogrodzenie" – tzn. uniemożliwiają wejście na teren, zabezpieczają przed dostępem z zewnątrz (tworząc zewnętrzne ogrodzenie), stanowią wyraźną barierę komunikacyjną i oddzielają działki od innych terenów – można je uznać za "ogrodzenie" o którym mowa w przepisach ustawy p.b.". W ocenie Sądu, w kontrolowanej sprawie nie można uznać "piłkochwytów" za "ogrodzenie", gdyż celem ich zastosowania nie jest odgradzanie działek od działek sąsiednich w sposób trwały i uniemożliwiający wejście na ogradzany teren, ale zapewnienie komfortu i bezpieczeństwa wydarzeń sportowych (rozgrywek piłkarskich) zarówno osobom w nich uczestniczącym jak i osobom postronnym. "Piłkochwyty" nie stanowią samodzielnego "ogrodzenia" a są elementem "przynależnym" do boiska i funkcjonują niezależnie od istniejącego na działkach ogrodzenia właściwego. Skoro zatem "piłkochwyty" są częścią (elementem) boiska, to organ dokonał wadliwych ustaleń w zakresie odległości boiska od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymaganej § 40 ust. 3 rozporządzenia, gdyż zmierzył odległość od linii boiska, a nie od "piłkochwytów". Jak wynika z protokołu oględzin z 26 września 2023 r. i dołączonego do niego szkicu (K-I-19- 20 akt admin.), odległość od "piłkochwytów" do ogrodzenia drewnianego wynosi 0,70 m, Z kolei od strony posesji przy ul. [...] odległość od drewnianego ogrodzenia tej posesji do okna (szyby) w pomieszczeniu salonu znajdującego się w wykuszu budynku przy ul. [...] odległość wynosi od około 8,02 m do około 8,06 m, do futryny okna salonu - od około 7,98 m do około 8,03 m, zaś do lica elewacji tego budynku - od około 7,88 m do około 7,93 m. W konsekwencji powyższego, wbrew twierdzeniom organu, nie została zachowana odległość spornego boiska od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, wymagana przepisem § 40 ust. 3 rozporządzenia, a to oznacza, że organ naruszył przepisy prawa materialnego – art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. w zw. z § 40 ust. 3 rozporządzenia, w sposób który miał wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając sprawę ponownie organ, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., uwzględni przedstawione wyżej rozważania i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a.
Uznając zatem, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a.
O kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). Na koszty te, w łącznej wysokości 997 zł, złożyły się: wpis od skargi - 500 zł oraz koszty zastępstwa procesowego (w kwocie 480 zł i 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).