II SA/Ke 496/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), która uchyliła decyzję Starosty odmawiającą wydania pozwolenia zintegrowanego dla Spółki C. z powodu przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. SKO uchyliło decyzję Starosty, wskazując na dwa główne powody: nieprawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi spółki (naruszenie art. 40 kpa) oraz brak uzgodnienia projektu pozwolenia zintegrowanego z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska (naruszenie art. 211 ust. 3a Prawa ochrony środowiska). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną i uchylił zaskarżoną decyzję SKO. Sąd stwierdził, że SKO naruszyło art. 138 § 2 kpa, ponieważ nieprawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji nie wymagało ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, zwłaszcza że spółka wniosła odwołanie. Ponadto, sąd wskazał, że uzgodnienie z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska dotyczyło projektu pozwolenia, a nie decyzji odmawiającej jego wydania, co czyniło argumentację SKO bezprzedmiotową. Sąd podkreślił, że w dacie orzekania przez organ odwoławczy spółka nadal emitowała hałas przekraczający dopuszczalne normy, a późniejsze działania wyciszające nie miały wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Sąd podzielił również stanowisko NSA, że strony postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego mogą obejmować właścicieli lub użytkowników nieruchomości, na które szkodliwie oddziałuje instalacja, jeśli emisja przekracza dopuszczalne normy poza terenem, do którego wnioskodawca ma tytuł prawny. W związku z tym J. G. jako osoba zamieszkująca na terenie, gdzie emisja hałasu przekraczała normy, był uprawniony do wniesienia skargi. Sąd orzekł uchylenie decyzji SKO i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących doręczania decyzji w postępowaniu administracyjnym, wymogów uzgodnienia pozwoleń zintegrowanych oraz kręgu stron postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń środowiskowych, zwłaszcza w kontekście przekraczania norm emisji.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2009 roku i specyfiki postępowania dotyczącego pozwolenia zintegrowanego. Zmiany legislacyjne mogły wpłynąć na aktualność niektórych aspektów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nieprawidłowe doręczenie decyzji organu pierwszej instancji stronie postępowania, zamiast jej pełnomocnikowi, uzasadnia uchylenie tej decyzji przez organ odwoławczy i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 kpa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nieprawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji nie stanowi podstawy do uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 kpa, jeśli strona wniosła odwołanie i nie została pozbawiona możliwości obrony swoich praw.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że naruszenie art. 40 kpa polegające na doręczeniu decyzji stronie zamiast pełnomocnikowi, nie miało wpływu na prawidłowość decyzji, skoro strona wniosła odwołanie. Brak było podstaw do zastosowania art. 138 § 2 kpa, który wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Czy brak uzgodnienia projektu pozwolenia zintegrowanego z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska, gdy organ pierwszej instancji wydał decyzję odmawiającą wydania pozwolenia, stanowi podstawę do uchylenia tej decyzji przez organ odwoławczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak uzgodnienia projektu pozwolenia zintegrowanego nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji odmawiającej jego wydania, ponieważ przepis art. 211 ust. 3a Prawa ochrony środowiska wymagał uzgodnienia samego pozwolenia, a nie decyzji odmownej.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że przepis art. 211 ust. 3a Prawa ochrony środowiska dotyczy uzgodnienia projektu pozwolenia zintegrowanego, a nie decyzji odmawiającej jego wydania. W związku z tym wywody organu odwoławczego na temat braku uzgodnienia były bezprzedmiotowe i nie mogły stanowić podstawy do uchylenia decyzji Starosty.
Czy osoby, na których nieruchomości emisja hałasu z instalacji przekracza dopuszczalne normy poza terenem, do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny, są stronami postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie osoby są stronami postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego, zgodnie z orzecznictwem NSA i interesem prawnym do ochrony przed szkodliwym oddziaływaniem instalacji.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko NSA, że właściciele lub użytkownicy nieruchomości, na które szkodliwie oddziałuje instalacja (przekraczając normy poza terenem wnioskodawcy), mają interes prawny do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia zintegrowanego. W związku z tym J. G. był uprawniony do wniesienia skargi.
Przepisy (10)
Główne
ppsa art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
kpa art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
pos art. 211 § 3a
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
pusa art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pomocnicze
kpa art. 40 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 127 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
pos art. 185 § 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
pos art. 186 § 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez SKO art. 138 § 2 kpa poprzez uchylenie decyzji Starosty z powodu nieprawidłowego doręczenia, które nie wymagało ponownego postępowania wyjaśniającego. • Naruszenie przez SKO art. 211 ust. 3a Prawa ochrony środowiska, gdyż uzgodnienie dotyczyło projektu pozwolenia, a nie decyzji odmawiającej jego wydania. • Potwierdzenie, że J. G. jako osoba, na której nieruchomości emisja hałasu przekraczała normy, był stroną postępowania.
Odrzucone argumenty
Argumentacja SKO oparta na nieprawidłowym doręczeniu decyzji organu I instancji. • Argumentacja SKO oparta na braku uzgodnienia projektu pozwolenia zintegrowanego z Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska.
Godne uwagi sformułowania
nie może budzić wątpliwości, iż chodzi o zgodność z prawem obowiązującym w dacie wydania kontrolowanego aktu i w stanie faktycznym istniejącym także w dniu wydania tego aktu • to naruszenie nie mogło mieć żadnego wpływu na prawidłowość samej decyzji, skoro do naruszenia doszło już po jej wydaniu, a po drugie, skoro spółka w terminie wzniosła odwołanie, świadczy to o tym, że nie została pozbawiona udziału w sprawie • przedmiotem uzgodnienia musi być pozwolenie zintegrowane, a nie decyzja odmawiająca wydania takiego pozwolenia • w dacie orzekania przez organ odwoławczy Spółka C. nadal emitowała hałas przekraczający dopuszczalne normy • właściciele lub użytkownicy nieruchomości, na które szkodliwie oddziałuje instalacja, będąca przedmiotem wniosku. Może mieć to miejsce tylko wówczas, gdy jej emisja do środowiska powoduje przekraczanie dopuszczalnych norm, określonych przepisami prawa, poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny.
Skład orzekający
Dorota Chobian
przewodniczący sprawozdawca
Renata Detka
sędzia
Dorota Pędziwilk-Moskal
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczania decyzji w postępowaniu administracyjnym, wymogów uzgodnienia pozwoleń zintegrowanych oraz kręgu stron postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń środowiskowych, zwłaszcza w kontekście przekraczania norm emisji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2009 roku i specyfiki postępowania dotyczącego pozwolenia zintegrowanego. Zmiany legislacyjne mogły wpłynąć na aktualność niektórych aspektów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, takich jak doręczanie pism i krąg stron, a także kwestii merytorycznych związanych z pozwoleniem zintegrowanym i ochroną środowiska (hałas). Jest to ciekawe dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i ochrony środowiska.
“Niewłaściwe doręczenie pisma nie zawsze oznacza uchylenie decyzji – WSA wyjaśnia granice stosowania art. 138 § 2 kpa.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.