II SA/Ke 490/25

II SA/Ke 490/25 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-12-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /sprawozdawca/
Krzysztof Armański
Sylwester Miziołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2025 poz 418
art. 37b ust. 1, art. 59h
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
par. 19 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 2 lipca 2025 r. znak: WOA.7721.62.2025 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 2 lipca 2025 r., znak: WOA.7721.62.2025, Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach (ŚWINB), po rozpatrzeniu odwołania B. G., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce (PINB) z 8 maja 2025 r., znak: PINB-SO.5141.18.2014.IV, umarzającą w całości postępowanie administracyjne, wszczęte z urzędu, w sprawie miejsc postojowych dla samochodów osobowych znajdujących się przez budynkiem mieszkalno-usługowym na działce nr ewid. [...], obr. [...], przy ul. B. [...] w Kielcach, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W wyniku interwencji B. G. PINB przeprowadził postępowanie w sprawie użytkowania budynku mieszkalno-usługowego z zagospodarowaniem działki przy ul. B. [...] w Kielcach, zakończone decyzją z 30 stycznia 2024 r., uchyloną następnie decyzją ŚWINB z 29 maja 2024 r., którą sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, z sugestią rozdzielenia postępowań w sprawie ewentualnej zmiany sposobu użytkowania budynku i w sprawie zagospodarowania terenu, w tym miejsc postojowych.
W sprawie zagospodarowania działki pracownicy PINB przeprowadzili 28 listopada 2024 r. oględziny na działce nr [...] przy ul. B. [...] w Kielcach. Stwierdzili, że wjazd na działkę utwardzony jest betonową kostką brukową, a od strony zachodniej działki wydzielone jest 5 miejsc postojowych dla samochodów osobowych oraz jedno miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych. W piśmie z 5 grudnia 2024 r. B. G. podniosła, że parking zaprojektowany był na jedno miejsce dla niepełnosprawnych i dwa miejsca ogólnodostępne. Dziś jest to wszystko poprawione (wytipeksowane) bez żadnego podpisu i zrobiło się 5 miejsc ogólnodostępnych. Brak jest odstępu 7 m od okien.
Po zebraniu dowodów PINB, działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a., wydał opisaną na wstępie decyzję z 8 maja 2025 r.
W odwołaniu B. G. wskazała, że na mapie do celów projektowych z 1 lipca 2002 r. "jest narysowane puste miejsce postojowe", a na mapie z 1 września 2023 r. 3 miejsca czyli 2+1 oznaczone P3 i określona odległość 7 m od okien. Według autorki odwołania ktoś wytipeksował to później.
Organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe miejsca postojowe zostały wykonane zgodnie z opartą o linię wymiarową interpretacją projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z 14 listopada 2003 r., znak: GPAB-III-7353/8/1295/2003, udzielającą Z. K. i W. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego, jednokondygnacyjnego, z poddaszem użytkowym. Linia wymiarowa wskazywała na 5 miejsc postojowych ogólnodostępnych i jedno dla osób niepełnosprawnych. W dacie wydania tego pozwolenia umieszczenie na projekcie sprzecznych danych w postaci linii wymiarowej od okna wynoszącej 7 m i jednocześnie linii wymiarowej wskazującej na 5 sztuk miejsc postojowych ogólnodostępnych stanowiło sprzeczność z § 19 ust. 1 pkt 1 i § 20 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ("war.tech."). Decyzja z 14 listopada 2003 r. pozostaje jednak w obrocie prawnym i jest obowiązująca. Nie była bowiem kwestionowana przez strony postępowania w drodze odwołania.
Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem tego organu, PINB wydał decyzję z 19 stycznia 2009 r., znak: PINB.SO-7149-4-4/2009, udzielającą Z. K. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno-usługowego z poddaszem użytkowym w działce nr [...] przy ul. B. [...] w Kielcach. W dacie wydania tej decyzji miejsca postojowe wykonane zgodnie z projektem na elementach ażurowych już bezspornie istniały w takim stanie jak obecnie, co oznacza, że PINB wykonał wówczas analizę projektu zagospodarowania działki doszedł do wniosku, że ilość miejsc postojowych jest zgodna z projektem.
ŚWINB wskazał, że obecnie, z uwagi na upływ czasu, stosownie do treści art. 37b ust. 1 i art. 59h ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ("p.bud.), nie ma możliwości skutecznego wzruszenia w trybie nadzwyczajnym ani decyzji o pozwoleniu na budowę, ani decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W rezultacie postępowanie w sprawie przedmiotowych miejsc postojowych dla samochodów osobowych stało się dla organu nadzoru budowlanego bezprzedmiotowe.
W skardze do tut. Sądu na powyższe rozstrzygnięcie B. G. podniosła, że miejsca postojowe na działce nr [...] powinny znajdować się w odległości 7 m od jej okien na działkach nr [...]. Wyjaśniła, że nie mogła wraz z mężem kwestionować decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ jak dostali zawiadomienie to były 3 miejsca postojowe ogólnodostępne, jedno dla niepełnosprawnych i zachowana odległość 7 m od ich domu. Ktoś to później poprawił bez ich wiedzy.
W dalszej części skargi wskazano na nieprawidłowości w samym budynku mieszkalno-usługowym inwestorów, uciążliwości związane z parkowaniem, naprawą ciągników, składowaniem materiałów budowlanych. W dacie kontroli inwestorzy zastawili kwiatami dodatkowe 3 miejsca postojowe i umieścili tabliczki zakaz parkowania, czyli tak jak powinno być w projekcie. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa, ponieważ organ uznał, że przerobiony dokument uprawnia do miejsc postojowych 5+1 zamiast 2+1.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Formalnoprawną podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Wydanie decyzji o umorzeniu postępowania jest obligatoryjne, gdy postępowanie zostało wszczęte, ale okazało się lub stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Sprawa administracyjna jest zaś bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracji publicznej. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne - zarówno pozytywne, jak i negatywne - staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok NSA z 29 lipca 2025 r., sygn. II OSK 360/23).
W rozpoznawanej sprawie PINB prowadził z urzędu postępowanie w sprawie miejsc postojowych przed budynkiem mieszkalno-usługowym na działce nr [...] przy ul. B. [...] w Kielcach (zawiadomienie z 19 grudnia 2024 r., K-I-27). Budynek powyższy został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Kielce o pozwoleniu na budowę z 14 listopada 2003 r., nr 1322/2003. W aktach sprawy znajduje się projekt zagospodarowania działki nr [...], na którym naniesiono na ww. działce łącznie 6 miejsc postojowych oznaczonych jako P3 i Pi, przy czym 3 miejsca od strony budynku na działce nr [...] są słabo czytelne, jakby zamazane. Na projekcie umieszczona jest natomiast wyraźnie widoczna linia wymiarowa miejsc postojowych "5 x 2,4" oraz "3,6". Według objaśnień cyfra 3 oznacza stanowiska parkingowe P4 i Pi. Z części opisowej decyzji i projektu budowlanego nie wynika, ile ma być stanowisk postojowych. W tej sytuacji należy przyjąć, że projektant przewidział pierwotnie 5 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, każde o wymiarach 2,4 x 5,5 m oraz jedno miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,6 x 6 m. Według wyjaśnień organu I instancji projekt zagospodarowania działki został skorygowany w ten sposób, że "zatipeksowano" linie wyznaczające miejsca postojowej położone bliżej niż 7 m od skrajnego okna w południowej ścianie budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...] i wprowadzono nową linię wymiarową 7 m od krawędzi tego okna. Nie usunięto jednak, ani nie skorygowano wcześniejszej linii wymiarowej oznaczonej na projekcie zagospodarowania działki jako "5 x 2,4 m".
Z kolei wg mapy opisanej jako Inwentaryzacja powykonawcza dz. nr [...], przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 8 lipca 2008 r., teren ww. 6 stanowisk postojowych oznaczony jest jako "kostka ażurowa". Mapę tę Z. K. dołączyła do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalno-usługowego. W dniu 19 stycznia 2009 r. PINB przeprowadził kontrolę, w której stwierdzono zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki. Następnie decyzją z 19 stycznia 2009 r. PINB udzielił inwestorce pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalno-usługowego.
W świetle powyższej dokumentacji, w szczególności wyraźnie wyznaczonej w projekcie zagospodarowania linii wymiarowej w odniesieniu do miejsc postojowych "5 x 2,4" i "3,6", nie sposób twierdzić, że inwestorzy nie mieli podstaw prawnych do wykonania miejsc postojowych w formule 5+1, tj. 5 miejsc ogólnodostępnych i jedno dla niepełnosprawnych. Taka możliwość wynikała bowiem z projektu zagospodarowania działki. Zastrzeżeń nie miał również organ nadzoru budowlanego akceptując przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie mapę Inwentaryzacji powykonawczej dołączoną do wniosku o udzielenie tego pozwolenia, gdzie obszar oznaczony jako kostka ażurowa pokrywa się z powierzchnią 6 miejsc postojowych.
Bezsporne jest, że w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę w 2003 r. nie było prawnej możliwości zaprojektowania 5 stanowisk postojowych ogólnodostępnych w takiej odległości od okien w budynku mieszkalnym na działce nr [...], jak to uczyniono, co wynikało z obowiązującego wówczas brzmienia § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. Nr 75, poz. 690), dalej "war.tech." Dla zgrupowania od 5 do 60 stanowisk włącznie odległość powinna wynosić co najmniej 10 m (§ 19 ust. 1 pkt 2). Jednakże obecnie, z uwagi na treść art. 37b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418), dalej "p.bud.", brak jest możliwości stwierdzenia nieważności wydanej w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ od dnia jej doręczenia upłynęło ponad 5 lat. Podobnie w przypadku decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 59h p.bud.). Obie decyzje funkcjonują w obrocie prawnym i nie ma możliwości ich wyeliminowania w trybie art. 156 k.p.a. Dają one inwestorom podstawę do zagospodarowania nieruchomości w zakresie miejsc postojowych w formule 5+1.
W świetle powyższego brak jest podstaw do władczej ingerencji organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie. Kontrolowane postępowanie nie wykazało odstępstw od projektu zagospodarowania działki, a niezgodność tego projektu z przepisami war.tech. obowiązującymi w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę nie może już być naprawiona w postępowaniu nieważnościowym. W konsekwencji, organ zobligowany był umorzyć postępowanie wszczęte z urzędu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.