II SA/Ke 450/22

II SA/Ke 450/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-11-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Krzysztof Armański /przewodniczący/
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2277
art. 18 ust. 1 ust 5 i ust. 6 pkt 3
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Beata Ziomek Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2022 r. sprawy ze skargi "HW" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2022 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 20 czerwca 2022 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymało w mocy decyzję własną z 31 marca 2022 r. znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta K., znak: [...] z 27 października 2020 r. – zezwolenia [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży udzielonych "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa w lokalu przy ul. [...] w K..
Z akt wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Pismem z 21 stycznia 2022 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej Kolegium) R. K. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z 27 października 2020 r. – w przedmiocie udzielenia zezwolenia [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w lokalu przy ul. [...] w K., wydanego dla "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa. We wniosku podniesiono, że do uzyskania pozwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, wymagana jest zgodnie z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2021 r., poz.1119 ze zm.), dalej jako u.w.t.p.a. – zgoda wszystkich współwłaścicieli. Takiej zgody zaś nie było, albowiem postanowieniem z 23 listopada 2020 r. sygn. akt II Ca [...] Sąd Okręgowy w K. odmówił wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu w tym lokalu.
Decyzją z 31 marca 2022 r. Kolegium uznało, że decyzja Prezydenta Miasta K. z 27 października 2020 r. dotknięta jest wadą nieważności o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa zarzuciła powyższej decyzji naruszenie:
- art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji podczas gdy nie zaistniały przesłanki do wydania takiego orzeczenia;
- art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a. poprzez jego błędną wykładnię albowiem wnioskodawca przedstawił w sposób prawidłowy zgodę właściciela na sprzedaż alkoholu poprzez zgodę wyrażoną przez zarządcę sądowego nieruchomości; sam wnioskodawca nie ma wpływu na wewnętrzne konflikty pomiędzy poszczególnymi właścicielami i nie może z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji prawnych;
- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, a w konsekwencji na zupełnie bezpodstawnym przyjęciu, że w dacie wydania decyzji wnioskodawca nie dysponował zgodą wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] na sprzedaż napojów alkoholowych podczas gdy zarządca nieruchomości J. K. S. dysponował taką zgodą;
- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy poprzez zupełne pominięcie przeprowadzenia zgłoszonych dowodów z zeznań świadka J. K. - S. zarządcy sądowego nieruchomości przy ul. [...] w K. oraz przesłuchania w charakterze strony R. P., który działa za wnioskodawcę;
Mając na uwadze powyższe odwołująca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przeprowadzenie dowodu:
- z przesłuchania świadka J. K. - S. zarządcy sądowego budynku, w którym znajduje się lokal wynajmowany przez Spółkę "HW", dla której wydano pozwolenie na sprzedaż alkoholu objętą ww. decyzjami administracyjnymi na okoliczność wykazania, że z chwilą wydania przedmiotowych decyzji przez Prezydenta Miasta K. zarządca sądowy dysponował zgodą wszystkich współwłaścicieli a w szczególności na okoliczność wykazania, że R. K. w trakcie toczących się postępowań administracyjnych o wydanie decyzji pozwalającej na sprzedaż alkoholu również wyrażał zgodę;
- z przesłuchania stron, przy czym po stronie "HW" R. P. prezesa zarządu komplementariusza na okoliczność wykazania, że przedmiotowe pozwolenia (decyzje) zezwalające na sprzedaż alkoholu pod adresem Rynek 5 w K. zostały wydane zgodnie z prawem i nie obarczone rażącym naruszeniem prawa;
Strona stwierdziła, że R. K. nie mógł zająć stanowiska w sprawie, albowiem jak wskazywał w piśmie z 24 maja 2022 r. skierowanym do Kolegium, nie był informowany o toczącym się postępowaniu o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu na rzecz Spółki. Spółka natomiast posiadała informacje, że ze względu na notoryczne zakłócanie ciszy nocnej i porządku publicznego przez klientów spółki po spożyciu alkoholu, nie jest on skłonny do wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu.
Rozpoznając ponownie wniosek Kolegium przywołało przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i ustaliło, że do wniosku z dnia 1 września 2020 r. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% oraz piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa oraz powyżej 18% alkoholu, przeznaczonego do spożycia w miejscu sprzedaży, tj. w Klubie Muzycznym Maska pod adresem K., ul. [...], "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa załączyła: umowę najmu lokalu zawartą w dniu 14 lipca 2016 r. pomiędzy J. K. S. a "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa na wynajem lokali użytkowych przy ul. [...], porozumienie z dnia 6 sierpnia 2020 r. w przedmiocie przejęcia praw i obowiązków z umowy najmu z dnia 14 lipca 2016 r., na mocy której najemcą lokalu przy ul. [...] stała się "R&J CORPORATION" Sp. z o.o. oraz zgodę z dnia 6 sierpnia 2020 r. na podnajem powierzchni lokali od "R&J CORPORATION" Sp. z o.o. przez "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa. W związku z powyższym Kolegium przyjęło, że wnioskodawca w dacie składania wniosku na sprzedaż alkoholu w dniu 1 września 2020 r. dysponował tytułem prawnym do lokalu, ponieważ przedłożył umowę najmu lokalu użytkowego. Na dzień złożenia wniosku została także załączona zgoda zarządcy nieruchomości J. K. S. z dnia 1 września 2020 r. na sprzedaż alkoholu w lokalu przy ul. [...] prowadzonym przez wnioskodawcę.
W oparciu o dane ujawnione w księdze wieczystej nr [...], ustalono, że nieruchomość ta stanowi współwłasność J. K. S., Szmula Szmulewicza oraz R. K. i nie ma wyodrębnionych lokali. Stanowi współwłasność w częściach ułamkowych. Opierając się na poglądach wyrażanych w orzecznictwie organ odwoławczy uznał, że w zaistniałej sytuacji z uwagi na treść art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a., zgoda musi pochodzić od współwłaścicieli nieruchomości, jako że stanowi ona czynność przekraczającą zwykły zarząd nieruchomością wspólną, zgodnie z art. 199 K.c. W dacie złożenia wniosku, przedłożenie zgody J. K. S. na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu przy ul. [...] nie wypełniało dyspozycji art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a. Postanowienie Sądu Rejonowego w K. I Wydział Cywilny z 29 marca 2019 r. sygn. akt I Ns [...] zezwalające zarządcy nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] P. J. Kosterskiemu Spalskiemu na wyrażenie zgody na sprzedaż alkoholu przez "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa w dacie wydawania zaskarżonej decyzji z 27 października 2020 r. było nieprawomocne. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Istota uregulowanej w art. 365 § 1 k.p.c. mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia polega na tym, że wynikający z niej stan związania ogranicza się do sentencji orzeczenia i nie obejmuje motywów rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z 23 listopada 2020 r. sygn. akt II Ca [...] uchylił ww. postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 29 marca 2019 r. sygn. akt I Ns [...] w części dotyczącej "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa. Tym samym nie można uznać, by w dacie składania przez "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa wniosku na sprzedaż alkoholu, tj. z dnia 1 września 2020 r. wnioskodawca legitymował się zgodą właścicieli nieruchomości przy ul. [...] na sprzedaż alkoholu.
Kolegium stwierdziło, że braku sprzeciwu R. K. nie można uznać za wyrażenie zgody, tak jak oczekuje spółka. W piśmie z 20 maja 2022 r. R. K. wskazał, że ze względu na zakłócanie ciszy nocnej i porządku publicznego przez klientów spółki po spożyciu alkoholu nie jest skłonny na wyrażenie zgody na sprzedaż alkoholu, a o toczących się postępowaniach administracyjnych nie wiedział, gdyż nie był ich stroną.
W ocenie organu odwoławczego, przedmiotowa sytuacja wyczerpuje przesłanki nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, z przyczyn wymienionych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Opierając się na wykładni pojęcia "rażącego naruszenia prawa" stwierdzono, że skoro przedsiębiorca nie uzyskał zgody od współwłaściciela i nie załączył jej do wniosku, a mimo to uzyskał zezwolenie, jedyną drogą zwalczania niekorzystnych skutków decyzji o zezwoleniu na sprzedaż napojów alkoholowych wydanej z pominięciem zgody wszystkich współwłaścicieli budynku, jest nadzwyczajny tryb postępowania zmierzający do stwierdzenia nieważności decyzji. Zdaniem organu, przyjęcie w takiej sytuacji poglądu, że naruszenie art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a., polegające na wydaniu zezwolenia bez uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli budynku, w którym ma być zlokalizowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych, nie ma rażącego charakteru, prowadziłoby do niedopuszczalnego pominięcia jednoznacznego przepisu prawa, który stanowi zabezpieczenie interesu prawnego współwłaścicieli budynku. W konsekwencji więc decyzja taka nie może ostać się w warunkach demokratycznego państwa prawnego. Zatem naruszenie prawa należy uznać za oczywiste skoro od organu udzielającego zezwoleń w tak sztywnym reżimie prawnym oczekiwać należy szczególnej dokładności przy stosowaniu i wykładni przepisów prawa, zwłaszcza tych, które mają bezpośrednie przełożenie na codzienne życie mieszkańców.
W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone było w sposób zgodny z regulacjami postępowania administracyjnego i zostały zastosowane właściwe przepisy prawa materialnego.
Odnosząc się do wniosku dotyczącego przesłuchania J. K. S. oraz R. P. wyjaśniono, że nie mógł on zostać uwzględniony, gdyż w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności postępowanie dowodowe jest zawężone i ogranicza się ono do badania decyzji objętej postępowaniem i dokumentów, zgromadzonych w postępowaniu dotyczącym jej wydania. Przesłuchanie ww. osób nie wniosłoby nic nowego w sprawie, gdyż wszystkie istotne okoliczności w sprawie zostały ustalone w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, który nie budził wątpliwości Kolegium.
W skardze do tut. Sądu "HW" Sp. z o.o. Spółka komandytowa zarzuciła powyższemu rozstrzygnięciu:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego:
a) art. 18 ust. 6 pkt. 3 u.w.t.p.a. poprzez jego błędną wykładnię albowiem wnioskodawca przedstawił w sposób prawidłowy zgodę właściciela na sprzedaż alkoholu poprzez zgodę wyrażoną przez zarządcę sądowego nieruchomości. Przepis w tym zakresie nie przedstawia formy wyrażenia zgody, zaś zarządca przedłożył taką zgodę w imieniu wszystkich pozostałych współwłaścicieli którzy nie sprzeciwiali się temu, aby skarżąca prowadząca klub muzyczny MASKA sprzedawała alkohol w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgoda ta nie może zostać odwołana po zakończeniu postępowania tylko dlatego, że zaistniał konflikt pomiędzy współwłaścicielami budynku;
2. naruszenie przepisów postępowania:
b) art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a w zw. z art. 157 § 1 k.p.a i art. 158 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji podczas gdy nie zaistniały przesłanki do wydania takiego orzeczenia;
c) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, a w konsekwencji na zupełnie bezpodstawnym przyjęciu, że w dacie wydania decyzji wnioskodawca nie dysponował zgodą wszystkich współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] na sprzedaż napojów alkoholowych podczas gdy:
- zarządca nieruchomości J. K. S. dysponował taką zgodą przez wszystkich pozostałych współwłaścicieli m.in. właśnie przez R. K.,
- R. K. wiedział o toczącym się postępowaniu wydającym zezwolenie na sprzedaż alkoholu przez skarżącą,
- R. K. wyraził swój sprzeciw dotyczący sprzedaży alkoholu przez skarżącą już po wydaniu ostatecznej decyzji na sprzedaż alkoholu z powodu konfliktu jaki ma miejsce pomiędzy nim a J. K. S.,
- zupełne pominięcie, że w przedmiotowym budynku mieszczą się również inne lokale prowadzące działalność rozrywkową i sprzedające alkohol gdzie zgody również udzielał zarządca w dokładnie w taki sam sposób jak w przedmiotowej sprawie a mimo to nie toczą się wobec nich jakiekolwiek postępowania co jest dowodem na to, że R. K. celowo wprowadził w tej sprawie organ w błąd;
d) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy poprzez zupełne pominięcie przeprowadzenie zgłoszonych dowodów z zeznań świadka J. K. S. zarządcy sądowego nieruchomości przy ul. [...] w K. oraz przesłuchania w charakterze strony R. P. który działa za wnioskodawcę;
e) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie wydanej decyzji a polegające na zupełnym braku uzasadnienia powodów braku dopuszczenia zgłoszonych przez skarżącą dowodów z zeznań świadka J. K. S. zarządcy sądowego nieruchomości przy ul. [...] w K. oraz przesłuchania w charakterze strony R. P. który działa za wnioskodawcę;
f) art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie i utrzymanie w całości w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 31 marca 2022 r. oraz o zasądzenie kosztów niniejszego postępowania.
W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonania zaskarżonej niniejszą skargą decyzji, który jak wynika z akt Kolegium uwzględniło postanowieniem z 7 września 2022 r. znak: [...]
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa).
Przede wszystkim uwzględniając zakres przedmiotowy niniejszej sprawy dotyczący postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, a w szczególności tego, jak należy rozumieć przesłankę rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, że decyzja Prezydenta Miasta K. z 27 października 2020 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a.
Jak wielokrotnie wskazywano w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, o "rażącym naruszeniu prawa" w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja (por. wyrok NSA z 27 października 2015 r., II OSK [...]). Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo, to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności - skutki gospodarcze lub społeczne skutki naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie jest możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organ praworządnego państwa. Nie chodzi więc o spór o wykładnię prawa, gdyż odmienność wykładni budzących wątpliwości przepisów prawa nie może być podstawą żądania stwierdzenia nieważności decyzji, lecz o działanie wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w prawie. Innymi słowy, o rażącym naruszeniu prawa można mówić wyłącznie w sytuacji, gdy proste zestawienie treści decyzji z treścią przepisu prowadzi do wniosku, że pozostają one ze sobą w jawnej sprzeczności (por.m.in. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2016 r., II OSK [...]; z 2 marca 2011 r., II OSK [...]; z 11 maja 1994 r., III SA [...]). Brak któregoś z wymienionych powyżej elementów wyklucza możliwość uznania, że doszło do wydania decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem prawa.
W sprawie niniejszej te przesłanki zostały spełnione.
Sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona zgodnie z art. 18 ust. 1 u.w.t.p.a. tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, na wniosek przedsiębiorcy. Niezbędne elementy wniosku zawiera art. 18 ust. 5 u.w.t.p.a., zaś ust. 6 tego przepisu wskazuje jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku, w tym zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym (art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a.).
Nieprzedłożenie przez przedsiębiorcę któregokolwiek z dokumentów, o których mowa w art. 18 ust. 6 u.w.t.p.a., obliguje organ zezwalający do wydania decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia. Przepis art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a. wskazuje w sposób wyraźny podmioty uprawnione do wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych, jeśli punkt sprzedaży zlokalizowany jest w budynku.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że lokal, który "HW" Sp. z o.o. Sp. komandytowa zgłosiła we wniosku z dnia 1 września 2020 r. jako punkt sprzedaży napojów alkoholowych, w dacie jego złożenia stanowił przedmiot współwłasności trzech osób: J. K. S., Szmula Szmulewicza oraz R. K., o czym świadczy treść księgi wieczystej nr [...] Z akt sprawy wynika również, że skarżąca spółka do wniosku przedłożyła postanowienie Sądu Rejonowego w K. I Wydział Cywilny z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt I Ns [...] zezwalające zarządcy nieruchomości położonej w K. ul. [...] - J. K. S. na wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w pełnym zakresie (do 4,5% oraz piwo, powyżej 4,5% do 18%, z wyjątkiem piwa oraz powyżej 18% alkoholu) przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży tj. w lokalu gastronomicznym zlokalizowanym w K. pod adresem Rynek 5, prowadzonym przez "HW" sp. z o.o. sp.k. Ww. postanowienie stanowiło rozstrzygnięcie w przedmiocie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu rzeczy wspólnej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w dacie złożenia wniosku postanowienie SR z dnia 29 marca 2019 r. nie było prawomocne, o czym świadczy brak stosownej klauzuli na kopii postanowienia przedłożonego organowi I instancji. Nie jest jasne z jakich przyczyn w tej sytuacji organ I instancji udzielając w dniu 27 października 2020 r. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych dla skarżącej kierował się zgodą J. K. S. wyrażoną w dniu 1 września 2020 r. oraz oświadczeniem pełnomocnika skarżącej zawartego w piśmie z 24 lutego 2020 r., że "z pozyskanych informacji wynika, że ww. postanowienie jest prawomocne albowiem nie został złożony skutecznie środek zaskarżenia (apelacja) do sądu II instancji". Tymczasem Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z 23 listopada 2020 r. sygn. akt II Ca [...] uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 29 marca 2019 r. w części dotyczącej "HW" Sp. z o.o. sp. k. Powyższe oznacza, że skarżąca w dniu złożenia wniosku nie dysponowała skutecznie udzieloną zgodą przez właściwe podmioty tj. wszystkich współwłaścicieli bądź postanowieniem sądu zastępującym zgodę tych osób. Wbrew twierdzeniu skarżącej Spółki nie wystarczał w tej sytuacji brak sprzeciwu współwłaścicieli, ale była wymagana pozytywna zgoda.
W orzecznictwie dominuje pogląd, że wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w budynku, jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu i Sąd to stanowisko również w pełni podziela. Nie było ono również kwestionowane przez skarżącą, skoro do wniosku z 1 września 2020 r. przedłożyła postanowienie SR w K. z 29 marca 2019 r., tyle, że nie było ono opatrzone klauzulą prawomocności.
Z tego samego powodu – skoro Spółka jako wnioskodawca odwołała się do zgody dla zarządcy udzielonej przez Sąd, która to zgoda ze swej istoty ma zastępować zgodę współwłaścicieli – za nieskuteczne należy również uznać powoływanie się na brak sprzeciwu ze strony R. K. jako jednego ze współwłaścicieli.
W niniejszej sprawie wydanie przez Prezydenta Miasta K. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży udzielonych "HW" Sp. z o.o. Spółka Komandytowa w lokalu przy ul. [...] w K. nastąpiło wbrew oczywistemu obowiązkowi zawartemu w art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a., dołączenia zgody współwłaścicieli budynku. Obowiązek ten nie może być traktowany wyłącznie jako wymóg formalny, któremu powinien odpowiadać wniosek. Jest bowiem formalnym odbiciem materialnoprawnej przesłanki posiadania zgody na sprzedaż alkoholu w budynku, która musi być wyrażona przez jego właścicieli, zarządcę lub administratora. Zadaniem organu administracji rozpatrującego wniosek o zezwolenie na sprzedaż alkoholu w budynku jest ustalenie, czy dołączona do wniosku zgoda pochodzi od uprawnionego do jej wyrażenia podmiotu. W tym celu organ administracji musi ustalić stan prawny budynku, którego dotyczy wniosek i ewentualnie sposób wykonywania zarządu nieruchomością, od tego bowiem zależy to, czy spełniona jest przesłanka zgody na sprzedaż alkoholu w budynku, która musi być wyrażona przez jego właścicieli, zarządcę lub administratora. Nie jest ona spełniona, jeśli została wyrażona przez podmiot do tego nieuprawniony. W przypadku sporu prawnie dopuszczalne jest zastąpienie zgody właścicieli postanowieniem sądu zezwalającym na wyrażenie zgody, jednakże musi ono posiadać walor prawomocności. Organ powinien w tej kwestii poczynić wyczerpujące ustalenia, co wymagało przedłożenia postanowienia z nadaną klauzulą prawomocności.
Organ wadliwie przyjął, że materialnoprawna przesłanka posiadania zgody na sprzedaż alkoholu w budynku została spełniona. Fakt, że w dacie złożenia wniosku z 1 września 2020 r. nie było prawomocnego orzeczenia sądu w powyższym zakresie oznacza, że przy wydaniu decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 27 października 2020 r. doszło do rażącego naruszenia prawa o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Na akceptację bowiem zasługuje stanowisko Kolegium, że pominięcie kategorycznego brzmienia przepisu art. 18 ust. 6 pkt 3 u.w.t.p.a., który zapewnia współwłaścicielom budynku zabezpieczenie ich interesu prawnego ma charakter rażącego naruszenia prawa.
Wydając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło przepisów prawa procesowego i materialnego. Dla oceny zasadności tego rozstrzygnięcia nie są istotne przyczyny, z powodu których skarżąca spółka nie przedłożyła dokumentu z prawidłowo wyrażoną zgodą na sprzedaż napojów alkoholowych w budynku przy ul. [...] w K.. Z tego względu przesłuchiwanie zawnioskowanych przez skarżącą świadków nie miałoby żadnego wpływu na treść wydanej decyzji.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.