Pełny tekst orzeczenia

II SA/Ke 445/06

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ke 445/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2007-01-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Renata Detka /przewodniczący/
Sylwester Miziołek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta J. decyzję z dnia [...], mocą której odmówiono J.S. przyznania dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że
w dniu 28 lutego 2006r. J.S. złożył w Ośrodku Pomocy Społecznej w J. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wraz z deklaracją
o dochodach.. Zarządca budynku - Spółdzielnia Mieszkaniowa -P- w J. potwierdziła, że metraż lokalu mieszkalnego zajmowanego przez J.S. wynosi 57,40 m 2. .
Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił przyznania J.S. dodatku mieszkaniowego.
Odwołanie od tej decyzji złożył skarżący, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniając odwołania i utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył treść przepisu art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz.734 z póz. zm.) i wskazał, że J.S. nie posiada aktualnie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Rada Nadzorcza Spółdzielni w dniu 6 lutego 2001 r. wykluczyła go ze Spółdzielni w związku z zadłużeniem z tytułu opłat za użytkowanie lokalu, co spowodowało ustanie członkostwa i wygaśnięcie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. D. w J. Zebranie Przedstawicieli Członków Spółdzielni utrzymało w mocy uchwałę Rady Nadzorczej o wykluczeniu, a następnie Spółdzielnia wystąpiła na drogę sądową o eksmisję J.S. z przedmiotowego lokalu. Sąd Rejonowy w J. wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2003 r. w sprawie C 64/03 orzekł eksmisje J.S. i stwierdził, że nie przysługuje mu uprawnienie do otrzymania od gminy lokalu socjalnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych w sposób ścisły (obligatoryjny) normuje zasady przyznawania dodatku mieszkaniowego i stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu, a J.S. tego warunku nie spełnia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J.S.. Skarżący zarzucił, iż opłaca czynsz i zaległości w miesięcznych ratach i ma trudną sytuacje rodzinną, albowiem sam wychowuje dwie córki.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności aktów i podejmowanych czynności z prawem.
Nie podlega natomiast ocenie Sądu i kontroli to, czy także w kryteriach słuszności, celowości, bądź zasad współżycia społecznego rozstrzygnięcie organu jest trafne. Z tego względu Sąd nie mógł odnieść się do zarzutów skargi dotyczących, jak podnosił to skarżący faktu płacenia czynszu oraz spłacania zaległości, jak również trudnej sytuacji rodzinnej.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 września 2001roku o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71 poz. 734 z póżn. zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje:
1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługującym im lokal zamienny lub socjalny.
Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z powyższych tytułów. Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że dodatek mieszkaniowy jest szczególnym świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę na rzecz wskazanych przez ustawę osób o niskich dochodach, znajdujących się w trudnej sytuacji, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających ich wydatków za zajmowany lokal.
W niniejszej sprawie skarżący J.S. przyznał, iż nie posiada żadnego tytułu prawnego do zajmowanego mieszkania, przyznał również, że została orzeczona wobec niego eksmisja bez prawa do lokalu socjalnego lub zamiennego.
Organy orzekające w sprawie trafnie przyjęły zatem, że skarżącemu nie przysługuje dodatek mieszkaniowy. Przepisy ustawy, jak słusznie wskazał organ odwoławczy nie dopuszczają w tym względzie uznania administracyjnego, albowiem w sposób ścisły normują zasady przyznawania dodatku.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz..Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.