II SA/Ke 438/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi policjanta A. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, utrzymującą w mocy rozkaz personalny o zwolnieniu go z dotychczasowego stanowiska i przeniesieniu na inne stanowisko służbowe. Policjant zarzucał organom naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym brak wykazania rzeczywistej potrzeby przeniesienia, dowolne traktowanie przepisów oraz nieuwzględnienie jego szczególnej sytuacji rodzinnej związanej z opieką nad chorą żoną, która posiada znaczny stopień niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że choć stosunek służbowy policjanta ma charakter administracyjnoprawny, a przełożony ma szerokie uprawnienia w zakresie kształtowania polityki kadrowej, to jednak decyzje te nie mogą być dowolne i muszą uwzględniać zarówno interes służby, jak i słuszny interes funkcjonariusza. W ocenie Sądu, organy nie wykazały w sposób przekonujący rzeczywistej potrzeby przeniesienia policjanta, nie zbadały wszechstronnie stanu faktycznego, w szczególności nie ustosunkowały się w sposób należyty do trudnej sytuacji rodzinnej skarżącego, a także nie wyjaśniły, dlaczego to właśnie on został wybrany do przeniesienia. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na naruszenie przepisów K.p.a. (art. 7, 77 § 1, 107 § 3), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie decyzji administracyjnych w sprawach kadrowych funkcjonariuszy, zasady stosowania uznania administracyjnego, obowiązki organów w zakresie badania interesu strony i interesu służby, kontrola sądowa decyzji administracyjnych.
Dotyczy specyfiki stosunku służbowego policjantów, ale zasady interpretacji przepisów K.p.a. i kontroli sądowej mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeniesienie policjanta na inne stanowisko służbowe wymaga wykazania rzeczywistej potrzeby służbowej i uwzględnienia jego indywidualnej sytuacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeniesienie policjanta na inne stanowisko służbowe, mimo szerokich uprawnień przełożonego, nie może być dowolne. Wymaga wykazania rzeczywistej potrzeby służbowej, uwzględnienia interesu społecznego (służbowego) oraz słusznego interesu policjanta, a także należytego uzasadnienia decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy nie wykazały w sposób przekonujący rzeczywistej potrzeby przeniesienia policjanta, nie zbadały wszechstronnie stanu faktycznego, w szczególności nie uwzględniły jego trudnej sytuacji rodzinnej i zdrowotnej żony, a także nie wyjaśniły, dlaczego to właśnie on został wybrany do przeniesienia. Brak należytego uzasadnienia i uwzględnienia słusznego interesu strony narusza przepisy K.p.a.
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zastosował przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przy wydawaniu decyzji o przeniesieniu policjanta?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ naruszył przepisy K.p.a., w szczególności art. 7 (zasada prawdy obiektywnej i interesu społecznego), art. 77 § 1 (wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego) oraz art. 107 § 3 (wymogi uzasadnienia decyzji), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego, nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego (w tym nie uwzględnił sytuacji rodzinnej policjanta), a uzasadnienie decyzji było lakoniczne i nie wykazywało konkretnych przesłanek przeniesienia, co uniemożliwiało kontrolę decyzji.
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.o. Policji art. 32 § 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym nieuwzględnienie słusznego interesu strony (sytuacja rodzinna i zdrowotna żony). • Naruszenie przepisów K.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji, które nie wykazało konkretnych przesłanek przeniesienia i nie pozwoliło na kontrolę granic uznania administracyjnego. • Brak wykazania rzeczywistej potrzeby przeniesienia policjanta na inne stanowisko. • Niewłaściwa interpretacja art. 32 ust. 1 ustawy o Policji, która dopuszcza dowolność w decyzjach kadrowych.
Godne uwagi sformułowania
stosunek służbowy ma charakter administracyjnoprawny, w związku z czym przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku • przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku • w granicach swoich uprawnień Komendant Powiatowy Policji [...]mógł zwolnić, a następnie mianować na równorzędne stanowisko służbowe, A. P. – nawet wbrew jego woli • w służbie policjant nie ma prawa wybierać sobie stanowiska, czy też miejsca pełnienia służby • nie można jednak wyprowadzić wniosku o dowolności w korzystaniu z tego instrumentu w kształtowaniu polityki kadrowej w Policji • Do decyzji wydawanych w oparciu o przepis art. 32 ustawy o Policji stosuje się wszystkie reguły dotyczące postępowania administracyjnego • Decyzja wydawana na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o Policji jest podejmowana w ramach uznania administracyjnego • przyznanie uprawnienia do swobodnego kształtowania struktury jednostek Policji oraz doboru odpowiednich funkcjonariuszy nie oznacza prawa do dowolności i arbitralności przy podejmowanych rozstrzygnięciach
Skład orzekający
Beata Ziomek
przewodniczący
Krzysztof Armański
sprawozdawca
Renata Detka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie decyzji administracyjnych w sprawach kadrowych funkcjonariuszy, zasady stosowania uznania administracyjnego, obowiązki organów w zakresie badania interesu strony i interesu służby, kontrola sądowa decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki stosunku służbowego policjantów, ale zasady interpretacji przepisów K.p.a. i kontroli sądowej mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje konflikt między potrzebami służby a indywidualnymi okolicznościami funkcjonariusza, co jest częstym problemem w służbach mundurowych i administracji. Pokazuje też, jak ważne jest prawidłowe uzasadnienie decyzji administracyjnych.
“Policjant przeniesiony wbrew woli. Sąd: Potrzeby służby to nie pretekst do ignorowania życia prywatnego.”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.