II SA/Ke 41/07

II SA/Ke 41/07 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2007-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi R.F. na postanowienie Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie wpływu na środowisko i zdrowie ludzi I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] Nr [...], uzgodnił w zakresie wpływu na środowisko i zdrowie ludzi na etapie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcie polegające na budowie budynku na odchów brojlerów kurzych o obsadzie 22 000 szt. (88 DJP) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, planowane do zlokalizowania na działce nr ewid. 360 w miejscowości L., gmina J. z zastrzeżeniem, iż zgodnie z opinią sanitarną nr [...] przed przystąpieniem do realizacji w/w inwestycji należy wykonać przyłącze wodociągowe do sieci wodociągowej komunalnej, stanowiące źródło poboru wody do produkcji wody gazowej i zgłosić je do odbioru.
Inspektor Sanitarny uznał, iż inwestycja zrealizowana oraz użytkowana zgodnie z warunkami technicznymi obowiązującymi w tym zakresie, przy prawidłowej gospodarce odpadami nie powinna stanowić zagrożenia dla obecnego stanu środowiska i zdrowia ludzi.
Zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli R. F. i A. J. żądając jego uchylenia.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu w/w zażaleń i dokonaniu w dniu 4.09.2006r. oględzin w terenie, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na środowisko i zdrowie ludzi, jego teren zostanie ogrodzony, a oddziaływanie ograniczy się do granic działki inwestora. Zapachy związane z produkcją rolną oraz hodowlą zwierząt są nieodłącznym elementem środowiska wiejskiego, zaś ewentualny fetor będzie pojawiał się krótkotrwale, co najwyżej 5 razy w roku. Wskazał ponadto, iż pismem z dnia 6.09.2006r. zawiadomił wszystkie strony postępowania o tym, iż mogą zapoznać się z aktami sprawy, zgłosić ewentualne uwagi i wnioski oraz wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów w siedzibie Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł R.F. żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi kwestionuje ustalenia oraz argumentację organów, iż inwestycja nie będzie stanowiła zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska, a jego oddziaływanie ograniczy się do działki wnioskodawcy. Podnosi, iż fetor, jaki unosi się z dotychczasowych kurników, wykracza poza granice działki inwestora. Za niepoważne uznał twierdzenie organów, że fetor ten jest nieodłącznym elementem środowiska wiejskiego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., przewiduje, że sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie natomiast do regulacji art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a. decyzja (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że jedną ze stron w rozpoznawanej sprawie była S.G. Przesłane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiadomienie o terminie, mającej się odbyć w dniu 25 04.2007r., rozprawy dla S.G. powróciło z adnotacją poczty "adresat zmarł". Zarządzeniem z dnia 4.04.2007r. tut. Sąd wezwał Urząd Stanu Cywilnego w J. do nadesłania odpisu skróconego aktu zgonu S.G.. Z nadesłanego w dniu 20.04.2007r.odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że S.G. zmarła w dniu 12.01.2006r., a więc po wszczęciu postępowania w sprawie, a przed wydaniem postanowienia przez organ I instancji.
Stosownie do art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu sformułowana w art. 10 k.p.a. ma zastosowanie również w postępowaniu uzgodnieniowym regulowanym art. 106 k.p.a. Strona postępowania oraz podmioty na prawach strony zawiadomione przez organ decydujący o wszczęciu procedury współdziałania korzystają bowiem w postępowaniu przed organem współdziałającym z tych samych uprawnień procesowych, które służą im w postępowaniu administracyjnym dla uskutecznienia czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym ( por. J. Borkowski, B.Adamiak - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2005r. str. 498.). W sytuacji śmierci strony w toku postępowania administracyjnego ( tak jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie), na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Stosownie bowiem do art. 30 § 4 k.p.a. w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie śmierci strony w toku postępowania administracyjnego na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Brak udziału w postępowaniu następców prawnych zmarłej strony stanowi oczywistą przesłankę do wznowienia postępowania o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z kolei stosownie do art. 126 k.p.a. do postanowień, od których przysługuje zażalenie, stosuje się odpowiednio art. 145-152 k.p.a.
Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu jest przesłanką wznowienia postępowania uzasadniającą uchylenie postanowienia przez Sąd Administracyjny bez względu na to czy miało ono, czy też nie miało wpływu na wynik sprawy. Dla zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy p.p.s.a. nie ma przy tym znaczenia, że zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony (wyr. SN z dnia 4 grudnia 2002 r., III RN 200/01, OSNAPiUS 2003, nr 24, poz. 582, Kabat A. Komentarz do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2005). Wniosek taki wypływa zarówno z treści przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy p.p.s.a., jak też jest akceptowany w doktrynie postępowania administracyjnego oraz w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 1999 r., syg. akt. III SA 979/98, LEX nr 39458, wyrok NSA w Warszawie z dnia 4 kwietnia 1997 r., sygn. akt. III SA 1795/95, LEX nr 29916 oraz wyrok NSA w Warszawie z 2 lutego 2006r., sygn. akt. II OSK 496/05).
Powyższy przepis nakazuje Sądowi Administracyjnemu uchylenie decyzji w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 maja 1998 r., II SA 915/97, Glosa 1999/1/28).
Wykazane naruszenie prawa powoduje konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. b oraz art. 135 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I wyroku.
Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku uzasadnia art. 152 tej ustawy.
Ubocznie wskazać należy, iż Sąd Administracyjny orzeka na podstawie materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie przekazane Sądowi akta administracyjne nie zostały zszyte, są nieuporządkowane, przez co powodują trudności w ustaleniu chronologii i treści znajdujących się w nich pism oraz rodzą uzasadnione obawy co do ich kompletności. Taki stan akt sprawy może skutkować zagubieniem znajdujących się w nich dokumentów, a w konsekwencji powodować nieuzasadnione przedłużenie postępowania administracyjnego.