II SA/KE 398/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Inspektora Sanitarnego o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, uznając je za wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych.
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Inspektora Sanitarnego, które uchyliło wcześniejsze postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Sąd uznał, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy nie miał podstaw do takiego rozstrzygnięcia, a jedynie do merytorycznego rozpoznania odwołania. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdził jego niewykonalność do czasu uprawomocnienia się wyroku i zasądził koszty postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał skargę H.S. i R.S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 maja 2006 r., które uchyliło postanowienie organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy działał w oparciu o wyrok WSA z dnia 6 października 2005 r., który uchylił wcześniejsze postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla budowy zakładu stolarskiego. Sąd administracyjny w obecnym postępowaniu uznał, że zaskarżone postanowienie kasacyjne zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. Podkreślono, że takie rozstrzygnięcie jest dopuszczalne wyjątkowo, gdy organ odwoławczy nie może merytorycznie rozstrzygnąć sprawy lub gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem prawa procesowego. W ocenie Sądu, zwrócenie się do Urzędu Gminy z zapytaniem nie stanowiło wystarczającej podstawy do wydania postanowienia kasacyjnego. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdził jego niewykonalność do czasu uprawomocnienia się wyroku i zasądził od Inspektora Sanitarnego na rzecz R.S. zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może wydać postanowienia kasacyjnego, jeśli nie zachodzą przesłanki określone w art. 138 § 2 k.p.a., a w szczególności gdy nie stwierdził istnienia podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy lub rażącego naruszenia przepisów procesowych przez organ pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie kasacyjne jest dopuszczalne wyjątkowo i stanowi wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Wykładnia tego przepisu nie może być rozszerzająca. W analizowanej sprawie organ odwoławczy nie miał podstaw do wydania postanowienia kasacyjnego, a jedynie do merytorycznego rozpoznania odwołania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
ppsa art. 134
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Postanowienie kasacyjne może być wydane, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy lub gdy stwierdzi, że postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego.
ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla postanowienie organu, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące postępowania odwoławczego stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oraz w innych sprawach, w których przepisy k.p.a. przewidują wydanie postanowienia.
ppsa art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
ppsa art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd zasądza na rzecz strony zwrot kosztów postępowania.
u.p.z.p. art. 85
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis regulujący stosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniu administracyjnym w sprawach indywidualnie wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem 11 lipca 2003r.
u.p.z.p. art. 87 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis wskazujący na utratę mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.p.o.ś. art. 46
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Zmiany w przepisach dotyczące postępowania w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
u.p.o.ś. art. 48
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Zmiany w przepisach dotyczące postępowania w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Ustawa o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw art. 19 § 1
Dotyczy złożenia przez uprawnionego wniosku, w wyniku którego nadal aktualne pozostaje uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
k.p.a. art. 106
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący współdziałania organów w postępowaniu administracyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy nie miał podstaw do wydania postanowienia kasacyjnego, a jedynie do merytorycznego rozpoznania odwołania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżących dotyczące powagi rzeczy osądzonej, braku możliwości przedstawienia argumentów na rozprawie oraz braku wniesienia skargi kasacyjnej przez organ. Zarzuty dotyczące postanowienia z dnia 29 lipca 2004 r.
Godne uwagi sformułowania
Tego typu rozstrzygnięcie może być wydane po pierwsze wówczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy a po drugie, gdy stwierdzi, że postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego to jest, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub, gdy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe i w związku z tym zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Dlatego też niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Przedmiotem badania w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 9 maja 2006r. dlatego też skarżący nie mogą podnosić w niej skutecznie zarzutów dotyczących postanowienia z dnia 29 lipca 2004r.
Skład orzekający
Dorota Chobian
przewodniczący sprawozdawca
Renata Detka
członek
Jacek Kuza
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postanowień kasacyjnych w postępowaniu administracyjnym (art. 138 § 2 k.p.a.) oraz zasady merytorycznego rozpoznawania sprawy przez organ odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności zasadności wydawania postanowień kasacyjnych przez organy odwoławcze. Jest to istotne dla prawników procesualistów.
“Kiedy organ odwoławczy może przekazać sprawę do ponownego rozpoznania? WSA wyjaśnia granice art. 138 § 2 k.p.a.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ke 398/06 - Wyrok WSA w Kielcach Data orzeczenia 2006-12-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-08-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/ Jacek Kuza Renata Detka Symbol z opisem 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Inspekcja sanitarna Skarżony organ Inspektor Sanitarny Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H.S. i R.S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz R.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie II SA / Ke 398 / 06 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 9 maja 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po ponownym rozpoznaniu sprawy objętej postępowaniem zażaleniowym na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] dot. uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu usług stolarskich wraz z zapleczem socjalnym na działkach o nr ew. 101/17 i 101/19 położonych w miejscowości C. 18 gm. G., oraz uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6.10.2005r. sygnatura II SA / Ke 346/05, działając w trybie odwoławczym jako organ II instancji oraz kierując się przesłankami ustawowymi co do konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, a także wykonując wskazówki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 października 2005r. uchylił zaskarżone przez H. i R. małżonków S. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]. dot. uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu usług stolarskich wraz z zapleczem socjalnym na działkach położonych w C.. W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił uwagę na fakt, że organ orzekał na podstawie zapisów przyjętych w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania gminy G. uchwalonym w 1991r., uznając, że ma on w sprawie zastosowanie na podstawie art. 85 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm./. Jednocześnie stwierdził, że przepis ten reguluje tylko stosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniu administracyjnym w sprawach indywidualnie wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem 11 lipca 2003r., natomiast nie daje podstaw do orzekania na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po utracie przez niego mocy obowiązywania, na co wskazuje treść art. 87 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazano na konieczność uwzględnienia stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie rozpoznania. Biorąc powyższe wskazania pod uwagę organ odwoławczy postanowił sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, uznając za celowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, w tym wystąpienia do Urzędu Gminy w G. z pytaniem co do aktualności postępowania uzgadniającego w trybie art. 106 kpa. Organ II instancji wskazał, że przeprowadzenie postępowania administracyjnego od nowa będzie zatem zależne od otrzymanej z Urzędu Gminy G. odpowiedzi. W innym przypadku należałoby po uwzględnieniu stanowisk stron rozważyć, czy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego. Skargę na to postanowienie wnieśli H. i R. małżonkowie S., zarzucając, iż w związku z wyrokiem WSA z dnia 6.10.2005r., uchylającym postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach zachodzi powaga rzeczy osądzonej., że organ nie skorzystał z możliwości przedstawienia swoich argumentów dotyczących warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na posiedzeniu WSA w dniu 6 października 2005r., że nie została przez organ wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący podnieśli, że nie ustały przesłanki stanowiące podstawę wyroku WSA, Rada Gminy do dziś nie uchwaliła planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości C. a w założeniach do planu teren graniczący z działką inwestora od strony południowej przewidziany jest do zabudowy jednorodzinnej. Wydając w dniu 29 lipca 2004r. postanowienie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie odniósł się do wszystkich podniesionych przez nich zarzutów. W związku z tak sprecyzowanymi zarzutami skarżący domagali się uchylenia postanowienia w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej uppsa/ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane przez skarżących. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art.144 kpa a więc postanowienie kasacyjne, przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Tego typu rozstrzygnięcie może być wydane po pierwsze wówczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy a po drugie, gdy stwierdzi, że postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego to jest, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub, gdy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe i w związku z tym zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Z powyższego wynika, że takie rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest dopuszczone wyjątkowo, stanowi bowiem wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Dlatego też niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Tymczasem, jak się jedynie można domyślać z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w związku ze zmianą m. in. art. 46 i 48 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, która weszła w życie w dniu 28 lipca 2005r., być może postępowanie w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu będzie podlegało umorzeniu. Nie może budzić wątpliwości, że zwrócenie się w tej sprawie do organu wydającego decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy / którym to organem jest Wójt Gminy G. a nie Urząd Gminy, do którego organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem polecił się zwrócić z zapytaniem/ nie może być uznane za przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części, które uzasadniałoby wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 2 kpa. Z kolei gdyby okazało się, że na skutek złożenia przez uprawnionego wniosku, o jakim mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw / Dz. U. Nr 113 poz. 954/ nadal aktualne pozostaje uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wówczas organ odwoławczy powinien rozpatrzyć odwołanie skarżących od postanowienia z dnia 17 maja 2004r., zgodnie z wytycznymi Sądu, zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 października 2005r. Z uzasadnienia tego wyroku / którym sąd uchylił jedynie postanowienie organu II instancji/ wynika, że wcześniej rozpatrując odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, mimo, iż działał jedynie jako organ współdziałający na podstawie art. 106 kpa, w uzasadnieniu postanowienia zawarł rozważania prawne co do decyzji o warunkach zabudowy, natomiast nie omówił kwestii związanych z jego właściwością: nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu złożonym przez skarżących, nie dokonał analizy raportu uzupełnionego przez biegłego. W związku z tym Sąd w uzasadnieniu swego wyroku przypomniał, że w postępowaniu odwoławczym sprawa podlega ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu w trybie i formie przewidzianej przepisami prawa procesowego i zgodnie z przepisami prawa materialnego, obowiązującymi w dacie orzekania. Tak więc, wbrew temu co wynika z uzasadnienia zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, wytyczne sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 października 2005r. nie dawały podstaw do wydania przez organ postanowienia uchylającego postanowienie organu I instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Skoro więc zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, podlegało ono uchyleniu, o czym, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c uppsa. Odnosząc się natomiast do zawartych w skardze zarzutów, to zdają się one wynikać z niezrozumienia przez skarżących skutków wyroku, jaki zapadł w dniu 6 października 2005r. Otóż, skoro wówczas / podobnie jak i teraz/ Sąd uchylił postanowienie organu odwoławczego, to nie oznaczało to, jak chcą tego skarżący, zakończenia całego postępowania administracyjnego w sprawie planowanej przez inwestora inwestycji a jedynie powrót sprawy do etapu, na którym powinno być rozpoznane złożone przez nich odwołanie od postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 maja 2004r., uzgadniającego pozytywnie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ ani nie miał obowiązku stawienia się na rozprawie poprzedzającej wydanie tego wyroku ani też składania od niego skargi kasacyjnej. Treść wyroku z dnia 6 października 2005r. w żaden sposób nie uzasadnia także podnoszonego przez skarżących zarzutu powagi rzeczy osądzonej skoro na skutek uchylenia postanowienia z dnia 29 lipca 2004r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie tylko mógł ale wręcz był zobowiązany do rozpoznania odwołania skarżących. Przedmiotem badania w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 9 maja 2006r. dlatego też skarżący nie mogą podnosić w niej skutecznie zarzutów dotyczących postanowienia z dnia 29 lipca 2004r. Stosownie do art. 152 uppsa Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, zaś na podstawie art. 200 tej samej ustawy zasądził na rzecz skarżących koszty postępowania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI